திருவாய்மொழி 8.5.1 · நாலாயிரத்தில் 3607-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மாயக் கூத்தனே! வாமனனே! பாவியான என் கண்ணனே! உன் கண்களும் கைகளும் திருவடிகளும் தூய செம்மலர்கள்; ஒளிரும் சிவந்த இதழ்கள் ஒரு மொட்டு; உன் மென்மையான கருத்த திருமேனி, குளிர்ந்த பச்சை இலைகளுடைய நீண்ட மணமுள்ள தாமரைக் குளம் போன்றது. அத்தகைய குளம் போல வருபவனே, நான் உன்னைக் காணும்படி ஒருநாள் வருவாயாக!
பதவுரை
- மாயக் கூத்தா
- மாயக் கூத்தனே
- தூய செய்ய மலர்களா
- தூய செம்மலர்கள் போல்
- சோதிச் செவ்வாய் முகிழதா
- ஒளிரும் சிவந்த இதழ்கள் மொட்டுப் போல்
- சாயல் சாமத் திருமேனி
- மென்மையான கருத்த திருமேனி
- தண் பாசடையா
- குளிர்ந்த பச்சை இலைகளுடன்
- வாசத் தடம்போல்
- மணமுள்ள குளம் போல்
- ஒருநாள் காண வாராயே
- நான் காணும்படி ஒருநாள் வருவாயாக
திருவாய்மொழி 8.5.2 · நாலாயிரத்தில் 3608-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'நான் உன்னைக் காணும்படி வா' என்று, என் கண்களும் வாயும் வறண்டுபோகும்வரை மீண்டும் மீண்டும் கதறுகிறேன்; உன் அடியேனான நான் இந்த நல்ல உலகின் முன்னால் வருந்தி வெட்கப்படுகிறேன். ஐயோ, இரக்கம் கொண்டு, நான் உன்னைக் காணும்படி ஒருநாள் வருவாயாக: கரிய சூரியன் உதிக்கும் விடியற்காலைப் பெரிய கருமாணிக்க மலை போல, சுடர்விடும் ஒளித் திருமுடியைத் தலையில் தாங்கிய எம்பெருமானே!
பதவுரை
- கண்ணும் வாயும் துவர்ந்து
- கண்களும் வாயும் வறண்டு
- நாணி
- வெட்கி
- இரங்கி ஒருநாள்
- இரக்கம் கொண்டு, ஒருநாள்
- கரு நாயிறு உதிக்கும்
- கரிய சூரியன் உதிக்கும்
- கரு மா மாணிக்க
- பெரிய கருமாணிக்க
- சுடர்ச் சோதி முடி
- சுடர்விடும் ஒளித் திருமுடி
திருவாய்மொழி 8.5.3 · நாலாயிரத்தில் 3609-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'திருமுடி சூடிய எம்பெருமானே! நெருக்கமாக மலர்ந்த மாலைகளில் உன் குளிர்ந்த துளசி மணக்கும் கண்ணியை அணிந்த பெரியவனே!' என்று மீண்டும் மீண்டும் கதறி அழுகிறேன். உன் திருமேனியில் படிந்த மகரக் குழைகளுடனும், பவள இதழ்களுடனும், நான்கு தோள்களுடனும், சிறு உடுக்கை போல் மெல்லிய இடையுடனும், தூய நீர் நிறைந்த மேகம் போல நீ தோன்றமாட்டாயோ?
பதவுரை
- முடிசேர் சென்னி அம்மா
- திருமுடி சூடிய எம்பெருமானே
- தண் துழாய்
- குளிர்ந்த துளசி
- கடிசேர் கண்ணி
- மணமுள்ள கண்ணி
- ஏங்கி அழுதக்கால்
- நான் ஏங்கி அழும்போது
- மகரக் குழைகளும்
- மகரக் குழைகளும்
- துடி சேர் இடையும்
- உடுக்கை போல் மெல்லிய இடையும்
- தூ நீர் முகில் போல்
- தூய நீர் நிறைந்த மேகம் போல்
திருவாய்மொழி 8.5.4 · நாலாயிரத்தில் 3610-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தூய நீர் நிறைந்த மேகம் போலத் தோன்றும் உன் ஒளிரும் திருமேனியும், கனிபோல் சிவந்த இதழ்களும், தேன் ததும்புவது போன்ற தாமரைக் கண்களும் வந்து என் மனத்தை எப்படி நிறைத்துவிட்டன! பெரும் நீரில் உள்ள வெள்ளி மலையின்மேல் தங்கிய செழுமையான கருநீல மேகம் போல, தூய நீர்க் கடலில் பள்ளிகொண்டவனே, என் அப்பனே, அதை என்னால் சொல்லவே முடியவில்லை!
பதவுரை
- சுடர் கொள் வடிவும்
- ஒளிரும் திருமேனி
- கனிவாயும்
- கனிபோல் சிவந்த இதழ்கள்
- தே நீர்க் கமலக் கண்களும்
- தேன் ததும்புவது போன்ற தாமரைக் கண்கள்
- என் சிந்தை நிறைந்தவா
- அவை என் மனத்தை எப்படி நிறைத்தன
- வெள்ளி மலைதன்மேல்
- வெள்ளி மலையான ஆதிசேஷன்மேல்
- சொல்லமாட்டேனே
- என்னால் சொல்ல முடியவில்லை
திருவாய்மொழி 8.5.5 · நாலாயிரத்தில் 3611-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஒளியால் மின்னும் உன் திருவடிகள், எல்லையற்ற புகழுடைய இரண்டு இளஞ்சூரியன்கள் போல என்னுள்ளே இருக்கும் விதத்தை உன் அடியேனான என்னால் சொல்ல முடியவில்லை. அவை அங்கே இருக்கும்போது, துன்பம் என்ற இருள் என்னை நெருங்க என்ன வழி இருக்கிறது? கடல் சூழ்ந்த வலிய உலகம் முழுவதையும் உண்ட, பெரிய மழைமேக நிறமுடையவனே!
பதவுரை
- துளங்கு சோதித் திருப்பாதம்
- ஒளியால் மின்னும் திருவடிகள்
- இள நாயிறு இரண்டுபோல்
- இரண்டு இளஞ்சூரியன்கள் போல்
- அல்லல் என்னும் இருள்
- துன்பம் என்ற இருள்
- உபாயம் என்னே
- என்ன வழி இருக்கிறது?
- ஞாலம் முழுது உண்ட
- உலகம் முழுவதையும் உண்ட
- கொண்டல் வண்ணனே
- மழைமேக நிறமுடையவனே
திருவாய்மொழி 8.5.6 · நாலாயிரத்தில் 3612-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'மேக வண்ணனே! குடக் கூத்தனே! பாவியான என் கண்ணனே! கண்ணா, அண்டத்தின் என் எம்பெருமானே!' என்று என்னை ஆள வரும்படி நான் உன்னைக் கூப்பிடும்போது, வானத்திலும், பூமியிலும், அகன்ற நீருடைய கடலிலும், மற்ற எல்லா இடங்களிலும் இருப்பவனே: உன் அடியேனான நான் உன் திருவடிகளைக் காணும்படி ஒருநாள் வந்து தோன்றுவாயாக.
பதவுரை
- குடக்கூத்தா
- குடக் கூத்தனே
- அண்ட வாணா
- அண்டத்தின் எம்பெருமானே
- ஆளக் கூப்பிட்டு அழைத்தக்கால்
- என்னை ஆளும்படி நான் கூப்பிடும்போது
- விரி நீர்க் கடல்
- அகன்ற நீருடைய கடல்
- உன் கழல்காண
- உன் திருவடிகளைக் காண
- வந்து தோன்றாயே
- வந்து தோன்றுவாயாக
திருவாய்மொழி 8.5.7 · நாலாயிரத்தில் 3613-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வந்து தோன்றுவாயாக; அல்லது, நான் விரைந்து முன்வந்து உலகை அளந்த உன் மலர்த் திருவடிகளின் கீழ் நிற்கும்போது, என்னை உன் சன்னிதிக்கு அழைத்து என் கைங்கர்யத்தை ஏற்றுக்கொள்வாயாக. குளிர்ந்த செந்தாமரைக் கண்களும், கைகளும், திருவடிகளும், சிவந்த வாயும் உடையவனாய், முடிவில்லாத கதிர்களைப் பரப்பிக்கொண்டு மலர்ந்த கரிய சூரியன் போலத் தோன்றும் எம்பெருமானே!
பதவுரை
- வையம் தாய மலர் அடிக்கீழ்
- உலகை அளந்த மலர்த் திருவடிகளின் கீழ்
- முந்தி வந்து
- விரைந்து முன்வந்து
- கூவிப் பணிக்கொள்ளாய்
- என்னை அழைத்து என் கைங்கர்யத்தை ஏற்றுக்கொள்
- செந்தண் கமலக் கண்
- குளிர்ந்த செந்தாமரைக் கண்கள்
- கரு நாயிறு
- கரிய சூரியன்
- அந்தம் இல்லாக் கதிர்
- முடிவில்லாத கதிர்கள்
திருவாய்மொழி 8.5.8 · நாலாயிரத்தில் 3614-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'அது என் எம்பெருமானின் வடிவம் போல இருக்கிறது' என்று சொல்லி, நெஞ்சம் உருகி, நாள்தோறும், கூடிவரும் மேகக் கூட்டங்களைக் காணும் ஒவ்வொரு முறையும் நான் அழிந்துபோகிறேன். முன்பு நூற்றுவரை வீழ்த்துவதற்காகத் தகுதியுடைய ஐவருக்காகப் போருக்குச் சென்ற, அழகிய தேரின் ஒப்பற்ற தேரோட்டியே! நீ வரமாட்டாயோ? இது தகுமோ?
பதவுரை
- ஒக்கும் அம்மான் உருவம்
- அது என் எம்பெருமானின் வடிவம் போல் உள்ளது
- உள்ளம் குழைந்து
- நெஞ்சம் உருகி
- மேகப் பல் குழாங்கள்
- பல மேகக் கூட்டங்கள்
- தொலைவன் நான்
- நான் அழிந்துபோகிறேன்
- தக்க ஐவர்
- தகுதியுடைய ஐவரான பாண்டவர்கள்
- ஈர் ஐம்பதின்மர்
- நூற்றுவரான கௌரவர்கள்
- தனிப்பாகா
- ஒப்பற்ற தேரோட்டியே
திருவாய்மொழி 8.5.9 · நாலாயிரத்தில் 3615-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'இது தகுமோ? மின்னும் சக்கரத்தை ஆயுதமாக உடையவனே! நீ ஏறிச் செல்லும் பெரிய சிறகுகளுடைய பறவையைக் கொடியாக உயர்த்தியவனே!' என்று மீண்டும் மீண்டும் கதறி அழுகிறேன். இந்தப் பெரிய பூமியின் பாரத்தைக் குறைப்பதற்காக, தேன் வழியும் சோலைகளுடைய வடமதுரையில் பிறந்த மாயன் என்னதான் நினைத்துக்கொண்டிருக்கிறானோ?
பதவுரை
- மின் ஆழிப் படையாய்
- மின்னும் சக்கரத்தை ஆயுதமாக உடையவனே
- இரும் சிறைப்புள்
- பெரிய சிறகுகளுடைய பறவையான கருடன்
- எதுவேயாகக் கருதுங்கொல்
- அவன் என்ன நினைத்துக்கொண்டிருக்கிறானோ?
- பொறை தீர்ப்பான்
- பாரத்தைக் குறைப்பவன்
- மது வார் சோலை
- தேன் வழியும் சோலைகள்
- மதுரைப் பிறந்த மாயனே
- மதுரையில் பிறந்த மாயனே
திருவாய்மொழி 8.5.10 · நாலாயிரத்தில் 3616-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நம்மிடையே பிறந்த மாயனே! பாரதப் போர் புரிந்த மாயனே! நீ இருக்கும்படியே, அழகிய காற்றும், நெருப்பும், நீரும், வானமும், பூமியும், மற்ற எல்லாமும் ஆன பெரிய எம்பெருமானே! புதிதாகக் கறந்த பாலுக்குள் நெய் போல, பார்த்தால் இவை எல்லாவற்றுக்குள்ளும் எங்கும் நீ இருக்கிறாய். இவை எல்லாவற்றுக்கும் அப்பாலும் நிற்கும் பெரிய மாயனே, உன்னை நான் எங்கே காண்பேன்?
பதவுரை
- பாரதம் பொருத மாயா
- பாரதப் போர் புரிந்த மாயனே
- கால் தீ நீர் வான் மண்
- காற்று, நெருப்பு, நீர், வானம், பூமி
- கறந்த பாலுள் நெய்யே போல்
- புதிதாகக் கறந்த பாலுக்குள் நெய் போல்
- இறந்து நின்ற
- இவை எல்லாவற்றுக்கும் அப்பால் நிற்கும்
- எங்கே காண்கேனே
- உன்னை நான் எங்கே காண்பேன்?
திருவாய்மொழி 8.5.11 · நாலாயிரத்தில் 3617-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'இனிய துளசி அணிந்த என் எம்பெருமானை நான் எங்கே காண்பேன்?' என்று, ஏக்கத்தால் தாழ்ந்த சொற்களால் மீண்டும் மீண்டும், அழகிய குளிர்ந்த குருகூரின் சடகோபர் (நம்மாழ்வார்) ஆயிரம் அழகிய பாசுரங்களைப் பாடினார். அவற்றுள் இந்தப் பத்தையும் ஓத வல்லவர்கள், இந்தப் பிறவியிலேயே இங்கே அவனைக் கண்டு, இரவும் காலையும் மகிழ்வார்கள்.
பதவுரை
- ஈன் துழாய் அம்மான்
- இனிய துளசி அணிந்த எம்பெருமான்
- தாழ்ந்த சொற்களால்
- தாழ்ந்த சொற்களால்
- அம் தண் குருகூர்
- அழகிய குளிர்ந்த திருக்குருகூர்
- செங்கேழ்
- அழகிய, சிறந்த
- இப் பிறப்பே மகிழ்வர்
- இந்தப் பிறவியிலேயே மகிழ்வார்கள்
- எல்லியும் காலையே
- இரவும் காலையும்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.