உள்ளடக்கத்துக்குச் செல்லுங்கள்
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
← திருவாய்மொழி முழுவதும்

திருவாய்மொழி 8.4

8-ஆம் பத்து · திருமொழி 8.4 · 11 பாசுரங்கள்

திருவாய்மொழி 8.4.1 · நாலாயிரத்தில் 3596-ஆம் பாசுரம்

வார் கடா அருவி யானை மா மலையின்மருப்பு இணைக் குவடு இறுத்து உருட்டிஊர் கொள் திண் பாகன் உயிர் செகுத்து அரங்கின்மல்லரைக் கொன்று சூழ் பரண்மேல்போர் கடா அரசர் புறக்கிட மாடம்மீமிசைக் கஞ்சனைத் தகர்த்தசீர் கொள் சிற்றாயன் திருச்செங்குன்றூரில்திருச்சிற்றாறு எங்கள் செல்சார்வே

பொருள்

அருவி போல் மதநீர் வழியும், பெரிய மலை போன்ற யானையின் மலைச்சிகரங்கள் போன்ற இரண்டு தந்தங்களையும் முறித்து அதைப் புரட்டினான்; அதன்மேல் ஏறிவந்த வலிய பாகனின் உயிரை எடுத்தான்; அரங்கில் மல்லர்களைக் கொன்றான்; போருக்கு ஆர்வத்துடன் வந்து சுற்றியுள்ள மேடைகளில் இருந்த அரசர்கள் திரும்பி ஓடும்போது, உயர்ந்த மாளிகையில் இருந்த கம்சனைத் தாக்கி வீழ்த்தினான். திருச்செங்குன்றூரில் திருச்சிற்றாற்றில் உள்ள அந்தப் புகழ்மிக்க சிறு ஆயனே நாம் சென்றடையும் புகல்.

பதவுரை

வார் கடா அருவி
அருவி போல் வழியும் மதநீர்
மருப்பு இணைக் குவடு
மலைச்சிகரங்கள் போன்ற இரண்டு தந்தங்கள்
அரங்கின் மல்லரைக் கொன்று
அரங்கில் மல்லர்களைக் கொன்று
கஞ்சனைத் தகர்த்த
கம்சனைத் தாக்கி வீழ்த்திய
சீர் கொள் சிற்றாயன்
புகழ்மிக்க சிறு ஆயன்
திருச்செங்குன்றூரில்
திருச்செங்குன்றூரில் (செங்கண்ணூரில்)
செல்சார்வே
நாம் சென்றடையும் புகல்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.4.2 · நாலாயிரத்தில் 3597-ஆம் பாசுரம்

எங்கள் செல்சார்வு யாமுடை அமுதம்இமையவர் அப்பன் என் அப்பன்பொங்கு மூவுலகும் படைத்து அளித்து அழிக்கும்பொருந்து மூவுருவன் எம் அருவன்செங்கயல் உகளும் தேம் பணை புடை சூழ்திருச்செங்குன்றூர்த் திருச்சிற்றாறுஅங்கு அமர்கின்ற ஆதியான் அல்லால்யாவர் மற்று என் அமர் துணையே?

பொருள்

நம் புகலே, நம் சொந்த அமுதே, அமரர்களின் அப்பனே, என் அப்பனே! தகுந்த மூன்று வடிவங்களில், உயிர்கள் நிறைந்த மூன்று உலகங்களையும் படைத்து, காத்து, அழிப்பவனே! நம் அருவனே! செங்கயல் மீன்கள் துள்ளும் இனிய வயல்கள் சூழ்ந்த திருச்செங்குன்றூரில் திருச்சிற்றாற்றில் உறையும் முதல்வனைத் தவிர, எனக்கு அன்புத் துணை வேறு யார்?

பதவுரை

இமையவர் அப்பன்
அமரர்களின் அப்பன், இங்குள்ள எம்பெருமானின் திருநாமம்
படைத்து அளித்து அழிக்கும்
படைத்து, காத்து, அழிக்கும்
மூவுருவன்
மூன்று வடிவங்களில் உள்ளவன்
எம் அருவன்
நம் அருவன்
செங்கயல் உகளும்
செங்கயல் மீன்கள் துள்ளும்
அமர் துணையே
அன்புத் துணையே
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.4.3 · நாலாயிரத்தில் 3598-ஆம் பாசுரம்

என் அமர் பெருமான் இமையவர் பெருமான்இரு நிலம் இடந்த எம் பெருமான்முன்னை வல் வினைகள் முழுது உடன் மாளஎன்னை ஆள்கின்ற எம் பெருமான்தென் திசைக்கு அணி கொள் திருச்செங்குன்றூரில்திருச்சிற்றாற்றங்கரை மீபால்நின்ற எம் பெருமான் அடி அல்லால் சரண்நினைப்பிலும் பிறிது இல்லை எனக்கே

பொருள்

என் அன்பு எம்பெருமானே! அமரர்களின் தலைவனே! அகன்ற பூமியை இடந்தெடுத்த நம் எம்பெருமானே! என் பழைய வலிய வினைகள் எல்லாம் ஒருசேர அழியும்படி என்னை ஆளும் நம் எம்பெருமானே! தென்திசைக்கு அணிகலனான திருச்செங்குன்றூரில், திருச்சிற்றாற்றின் மேல்கரையில் நிற்கும் நம் எம்பெருமானின் திருவடிகளைத் தவிர, எண்ணத்தில்கூட எனக்கு வேறு புகல் இல்லை.

பதவுரை

இரு நிலம் இடந்த
(வராகனாக) அகன்ற பூமியை இடந்தெடுத்த
முன்னை வல் வினைகள்
பழைய வலிய வினைகள்
முழுது உடன் மாள
எல்லாம் ஒருசேர அழிய
தென் திசைக்கு அணி
தென்திசைக்கு அணிகலன்
திருச்சிற்றாற்றங்கரை
புனிதமான சிற்றாற்றின் கரை
நினைப்பிலும் பிறிது இல்லை
எண்ணத்தில்கூட வேறு இல்லை
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.4.4 · நாலாயிரத்தில் 3599-ஆம் பாசுரம்

பிறிது இல்லை எனக்கு பெரிய மூவுலகும்நிறையப் பேர் உருவமாய் நிமிர்ந்தகுறிய மாண் எம்மான் குரை கடல் கடைந்தகோல மாணிக்கம் என் அம்மான்செறி குலை வாழை கமுகு தெங்கு அணி சூழ்திருச்செங்குன்றூர்த் திருச்சிற்றாறுஅறிய மெய்ம்மையே நின்ற எம் பெருமான்அடிஇணை அல்லது ஓர் அரணே

பொருள்

நம் எம்பெருமானின் இரண்டு திருவடிகளைத் தவிர எனக்கு வேறு புகல் இல்லை: பெரிய மூன்று உலகங்களையும் நிறைக்கும் பேருருவாக உயர்ந்த மாட்சிமையான சிறுவன்; முழங்கும் கடலைக் கடைந்த அழகிய மாணிக்கமான என் எம்பெருமான்; அடர்ந்த குலைகளுடைய வாழை, பாக்கு, தென்னை ஆகியவற்றின் அழகிய தோப்புகள் சூழ்ந்த திருச்செங்குன்றூரில் திருச்சிற்றாற்றில், எல்லாரும் அறியும்படி உண்மையாக நிற்கும் நம் எம்பெருமான்.

பதவுரை

பேர் உருவமாய் நிமிர்ந்த
பேருருவாக உயர்ந்த
குறிய மாண்
மாட்சிமையான சிறுவன், வாமனன்
குரை கடல் கடைந்த
முழங்கும் கடலைக் கடைந்த
கோல மாணிக்கம்
அழகிய மாணிக்கம்
வாழை கமுகு தெங்கு
வாழை, பாக்கு, தென்னை
அறிய மெய்ம்மையே நின்ற
எல்லாரும் அறியும்படி உண்மையாக நிற்கும்
ஓர் அரணே
ஒரு புகல்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.4.5 · நாலாயிரத்தில் 3600-ஆம் பாசுரம்

அல்லது ஓர் அரணும் அவனில் வேறு இல்லைஅது பொருள் ஆகிலும் அவனைஅல்லது என் ஆவி அமர்ந்து அணைகில்லாதுஆதலால் அவன் உறைகின்றநல்ல நான்மறையோர் வேள்வியுள் மடுத்தநறும் புகை விசும்பு ஒளி மறைக்கும்நல்ல நீள் மாடத் திருச்செங்குன்றூரில்திருச்சிற்றாறு எனக்கு நல் அரணே

பொருள்

அவனைத் தவிர வேறு புகல் இல்லை; அப்படி ஒன்று இருந்தாலும், என் உயிர் அவனைத் தவிர வேறு எதிலும் அமர்ந்து ஒட்டிக்கொள்ளாது. ஆகவே, நான்கு வேதங்களையும் நன்கு அறிந்தவர்கள் வளர்க்கும் வேள்விகளின் மணமுள்ள புகை வானத்தின் ஒளியை மறைக்கும், அழகிய உயர்ந்த மாளிகைகள் உடைய, அவன் உறையும் திருச்செங்குன்றூர்த் திருச்சிற்றாறே எனக்கு நல்ல புகல்.

பதவுரை

அவனில் வேறு இல்லை
அவனைத் தவிர வேறு இல்லை
அது பொருள் ஆகிலும்
அப்படி ஒன்று இருந்தாலும்
அமர்ந்து அணைகில்லாது
அமர்ந்து ஒட்டிக்கொள்ளாது
நான்மறையோர் வேள்வியுள்
வேதம் அறிந்தவர்களின் வேள்விகளில்
விசும்பு ஒளி மறைக்கும்
வானத்தின் ஒளியை மறைக்கும்
நல் அரணே
நல்ல புகலே
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.4.6 · நாலாயிரத்தில் 3601-ஆம் பாசுரம்

எனக்கு நல் அரணை எனது ஆர் உயிரைஇமையவர் தந்தை தாய் தன்னைதனக்கும் தன் தன்மை அறிவு அரியானைதடம் கடல் பள்ளி அம்மானைமனக்கொள் சீர் மூவாயிரவர் வண் சிவனும்அயனும் தானும் ஒப்பார் வாழ்கனக்கொள் திண் மாடத் திருச்செங்குன்றூரில்திருச்சிற்றாறு அதனுள் கண்டேனே

பொருள்

என் நல்ல புகலை, என் அரிய உயிரை, அமரர்களின் தந்தையும் தாயுமானவனை, தனக்கே தன் இயல்பை அறிவது அரிதான, அகன்ற கடலில் பள்ளிகொண்ட எம்பெருமானை, வளமான சிவனையும் பிரமனையும் எம்பெருமானையுமே போன்ற, உள்ளம் கவரும் புகழுடைய மூவாயிரவர் வாழும், வலிய பெரிய மாளிகைகளுடைய திருச்செங்குன்றூரில் திருச்சிற்றாற்றில் நான் கண்டேன்.

பதவுரை

எனது ஆர் உயிரை
என் அரிய உயிரை
இமையவர் தந்தை தாய்
அமரர்களின் தந்தையும் தாயும்
தனக்கும் தன் தன்மை அறிவு அரியானை
தனக்கே தன் இயல்பை அறிவது அரிதானவனை
தடம் கடல் பள்ளி
அகன்ற கடலில் பள்ளிகொண்டவனை
மூவாயிரவர்
அந்த ஊரின் மூவாயிரம் வைதிகக் குடும்பங்கள்
கண்டேனே
நான் அவனைக் கண்டேன்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.4.7 · நாலாயிரத்தில் 3602-ஆம் பாசுரம்

திருச்செங்குன்றூரில் திருச்சிற்றாறு அதனுள்கண்ட அத் திருவடி என்றும்திருச் செய்ய கமலக் கண்ணும் செவ்வாயும்செவ்வடியும் செய்ய கையும்திருச் செய்ய கமல உந்தியும் செய்யகமலை மார்பும் செய்ய உடையும்திருச் செய்ய முடியும் ஆரமும் படையும்திகழ என் சிந்தையுளானே

பொருள்

திருச்செங்குன்றூரில் திருச்சிற்றாற்றில் நான் கண்ட அந்தத் திருவடிகள்: அழகிய செந்தாமரைக் கண்கள், சிவந்த இதழ்கள், சிவந்த திருவடிகள், சிவந்த கைகள், அழகிய செந்தாமரைக் கொப்பூழ், செந்தாமரையில் பிறந்த திருமகள் உறையும் மார்பு, அழகிய ஆடை, அழகிய திருமுடி, மாலை, ஆயுதங்கள் எல்லாம் ஒளிர, அவன் என் மனத்தில் என்றும் தங்கியிருக்கிறான்.

பதவுரை

கண்ட அத் திருவடி
நான் கண்ட அந்தத் திருவடிகள்
கமலக் கண்ணும் செவ்வாயும்
தாமரைக் கண்களும் சிவந்த இதழ்களும்
கமல உந்தியும்
தாமரைக் கொப்பூழும்
கமலை மார்பும்
தாமரையில் பிறந்த திருமகள் உறையும் மார்பும்
முடியும் ஆரமும் படையும்
திருமுடியும் மாலையும் ஆயுதங்களும்
திகழ என் சிந்தையுளானே
அவன் என் மனத்தில் ஒளிர்கிறான்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.4.8 · நாலாயிரத்தில் 3603-ஆம் பாசுரம்

திகழ என் சிந்தையுள் இருந்தானைசெழு நிலத்தேவர் நான்மறையோர்திசை கைகூப்பி ஏத்தும் திருச்செங்குன்றூரில்திருச்சிற்றாற்றங் கரையானைபுகர் கொள் வானவர்கள் புகலிடம் தன்னைஅசுரர் வன் கையர் வெம் கூற்றைபுகழுமாறு அறியேன் பொருந்து மூவுலகும்படைப்பொடு கெடுப்புக் காப்பவனே

பொருள்

என் மனத்துக்குள் அவன் ஒளிர்ந்து வீற்றிருக்கிறான்; வளமான பூமியின் தேவர்களான நான்கு வேதங்களையும் அறிந்தவர்கள் எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் கைகூப்பிப் போற்றும் திருச்செங்குன்றூரில், திருச்சிற்றாற்றின் கரையில் அவன் நிற்கிறான்; ஒளிரும் அமரர்களின் புகலிடமும், வலிய கைகளுடைய அசுரர்களுக்குக் கொடிய கூற்றமும் அவனே. மூன்று உலகங்களையும் படைத்து, அழித்து, காக்கும் அவனைப் புகழும் வழி எனக்குத் தெரியவில்லை.

பதவுரை

செழு நிலத்தேவர்
வளமான பூமியின் தேவர்கள், வைதிக அந்தணர்கள்
திசை கைகூப்பி ஏத்தும்
எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் கைகூப்பிப் போற்றும்
வானவர்கள் புகலிடம்
அமரர்களின் புகலிடம்
வெம் கூற்றை
கொடிய கூற்றம்
புகழுமாறு அறியேன்
புகழும் வழி எனக்குத் தெரியவில்லை
படைப்பொடு கெடுப்புக் காப்பவனே
படைத்து, அழித்து, காப்பவனே
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.4.9 · நாலாயிரத்தில் 3604-ஆம் பாசுரம்

படைப்பொடு கெடுப்புக் காப்பவன் பிரமபரம்பரன் சிவப்பிரான் அவனேஇடைப்புக்கு ஓர் உருவும் ஒழிவு இல்லை அவனேபுகழ்வு இல்லை யாவையும் தானேகொடைப் பெரும் புகழார் இனையர் தன் ஆனார்கூரிய விச்சையோடு ஒழுக்கம்நடைப் பலி இயற்கைத் திருச்செங்குன்றூரில்திருச்சிற்றாறு அமர்ந்த நாதனே

பொருள்

படைத்து, அழித்து, காப்பவனான அவனே பிரமன்; அவனே பரத்துக்கும் அப்பாற்பட்ட பரம்பரன்; சிவப்பிரானும் அவனே; அவன் ஒருவனே. அவன் புகாத வடிவம் இல்லை, அவன் விட்டுவைத்த இடைவெளியும் இல்லை; எல்லாமும் அவன் ஒருவனே; அப்படியிருக்க என்ன புகழ் கொடுக்க முடியும்? கொடையால் பெரும் புகழ் பெற்ற, கூர்மையான கல்வியோடும், நல்லொழுக்கத்தோடும், இயல்பான வழிபாட்டோடும் வாழும் தன் மக்களுடைய திருச்செங்குன்றூர்த் திருச்சிற்றாற்றில் உறையும் எம்பெருமான் அவன்.

பதவுரை

பரம்பரன்
பரத்துக்கும் அப்பாற்பட்ட பரம்பரன்
சிவப்பிரான் அவனே
சிவப்பிரானும் அவனே
இடைப்புக்கு
உள்ளே புகுந்து
யாவையும் தானே
எல்லாமும் அவனே
கொடைப் பெரும் புகழார்
கொடையால் பெரும் புகழ் பெற்ற மக்கள்
கூரிய விச்சையோடு ஒழுக்கம்
கூர்மையான கல்வியோடு நல்லொழுக்கம்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.4.10 · நாலாயிரத்தில் 3605-ஆம் பாசுரம்

அமர்ந்த நாதனை அவர் அவர் ஆகிஅவர்க்கு அருள் அருளும் அம்மானைஅமர்ந்த தண் பழனத் திருச்செங்குன்றூரில்திருச்சிற்றாற்றங் கரையானைஅமர்ந்த சீர் மூவாயிரவர் வேதியர்கள்தம்பதி அவனிதேவர் வாழ்வுஅமர்ந்த மாயோனை முக்கண் அம்மானைநான்முகனை அமர்ந்தேனே

பொருள்

அங்கே உறையும் எம்பெருமான், ஒவ்வொரு தேவனுக்குள்ளும் அவனாகவே இருந்து அவர்களுக்கு அருள் தருகிறான்; குளிர்ந்த நிலைத்த வயல்களுடைய திருச்செங்குன்றூரில், திருச்சிற்றாற்றின் கரையில் இருக்கும் எம்பெருமான்; நிலைத்த புகழுடைய மூவாயிரம் வைதிக அந்தணர்களான பூமியின் தேவர்களுக்கு அவர்கள் ஊரில் உயிராகவே உறையும் மாயன்; முக்கண் அம்மானுக்குள்ளும் நான்முகப் பிரமனுக்குள்ளும் இருப்பவன்: அவனிடம் நான் வந்து அமர்ந்துவிட்டேன்.

பதவுரை

அவர் அவர் ஆகி
அவர்கள் உள்ளுயிராக, ஒவ்வொருவருமாகி
அருள் அருளும்
அருள் தரும்
தண் பழன
குளிர்ந்த வயல்கள்
அவனிதேவர்
பூமியின் தேவர்கள், வைதிக அந்தணர்கள்
முக்கண் அம்மானை
முக்கண் அம்மான் (சிவன்)
அமர்ந்தேனே
அவனிடம் நான் வந்து அமர்ந்தேன்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.4.11 · நாலாயிரத்தில் 3606-ஆம் பாசுரம்

தேனை நன் பாலை கன்னலை அமுதைதிருந்து உலகு உண்ட அம்மானைவான நான்முகனை மலர்ந்த தண் கொப்பூழ்மலர்மிசைப் படைத்த மாயோனைகோனை வண் குருகூர் வண் சடகோபன்சொன்ன ஆயிரத்துள் இப் பத்தும்வானின் மீது ஏற்றி அருள்செய்து முடிக்கும்பிறவி மா மாயக் கூத்தினையே

பொருள்

தேன், நல்ல பால், கரும்பு, அமுது; ஒழுங்கான உலகை உண்ட எம்பெருமான்; குளிர்ந்து மலர்ந்த தன் கொப்பூழ் மலரில் வானுலகப் பிரமனைப் படைத்த மாயன்; அரசன்: அவனைப் பற்றி வளமான குருகூரின் சடகோபர் (நம்மாழ்வார்) ஆயிரம் பாசுரங்களைப் பாடினார். அவற்றுள் இந்தப் பத்தும், அவற்றைப் பாடுபவர்களை வானுலகுக்கு மேலே உயர்த்தி, பிறவி என்ற பெரும் மயக்கக் கூத்தை அருளோடு முடித்து வைக்கும்.

பதவுரை

தேனை நன் பாலை கன்னலை
தேன், நல்ல பால், கரும்பு
திருந்து உலகு உண்ட
ஒழுங்கான உலகை உண்ட
தண் கொப்பூழ்
குளிர்ந்த கொப்பூழ்
வானின் மீது ஏற்றி
வானுலகுக்கு மேலே உயர்த்தி
முடிக்கும்
முடித்து வைக்கும்
பிறவி மா மாயக் கூத்தினையே
பிறவி என்ற பெரும் மயக்கக் கூத்தை
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.