உள்ளடக்கத்துக்குச் செல்லுங்கள்
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
← திருவாய்மொழி முழுவதும்

திருவாய்மொழி 7.6

7-ஆம் பத்து · திருமொழி 7.6 · 11 பாசுரங்கள்

திருவாய்மொழி 7.6.1 · நாலாயிரத்தில் 3508-ஆம் பாசுரம்

பா மரு மூவுலகும் படைத்த பற்பநாபா ஓபா மரு மூவுலகும் அளந்த பற்ப பாதா ஓதாமரைக் கண்ணா ஓ தனியேன் தனி ஆளா ஓதாமரைக் கையா ஓ உன்னை என்றுகொல் சேர்வதுவே?

பொருள்

கொப்பூழ்த் தாமரையிலிருந்து அகன்ற மூன்று உலகங்களும் தோன்றிய பத்மநாபனே! அகன்ற மூன்று உலகங்களையும் அளந்த தாமரைத் திருவடிகளுடைய எம்பெருமானே! தாமரைக் கண்ணனே! தனியனான எனக்கு ஒரே தலைவனே! தாமரைக் கைகளுடைய எம்பெருமானே! நான் உன்னைச் சேர்வது என்றைக்கோ?

பதவுரை

பா மரு மூவுலகும்
அகன்ற மூன்று உலகங்கள்
பற்பநாபா
கொப்பூழில் தாமரையுடைய பத்மநாபனே
பற்ப பாதா
தாமரைத் திருவடிகளுடைய எம்பெருமானே
தனியேன் தனி ஆளா
தனியனான எனக்கு ஒரே தலைவனே
தாமரைக் கையா
தாமரைக் கைகளுடைய எம்பெருமானே
என்றுகொல் சேர்வதுவே?
நான் உன்னைச் சேர்வது என்றைக்கோ?
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 7.6.2 · நாலாயிரத்தில் 3509-ஆம் பாசுரம்

என்றுகொல் சேர்வது அந்தோ! அரன் நான்முகன் ஏத்தும் செய்யநின் திருப்பாதத்தை யான்? நிலம் நீர் எரி கால் விண் உயிர்என்று இவை தாம் முதலா முற்றும் ஆய் நின்ற எந்தாய் ஓகுன்று எடுத்து ஆ நிரை மேய்த்து அவை காத்த எம் கூத்தா ஓ!

பொருள்

ஐயோ, சிவனும் நான்முகனும் போற்றும் உன் சிவந்த திருவடிகளை நான் சேர்வது என்றைக்கோ? மண், நீர், நெருப்பு, காற்று, வானம், உயிர்கள் முதலான எல்லாமுமாக நிற்கும் என் எம்பெருமானே! மலையைத் தூக்கி, பசுக் கூட்டங்களை மேய்த்துக் காத்த என் அதிசயக் கூத்தனே!

பதவுரை

அந்தோ!
ஐயோ
அரன் நான்முகன் ஏத்தும்
சிவனும் நான்முகனும் போற்றும்
செய்ய நின் திருப்பாதத்தை
உன் சிவந்த திருவடிகளை
முற்றும் ஆய் நின்ற எந்தாய்
எல்லாமுமாக நிற்கும் என் எம்பெருமானே
குன்று எடுத்து
மலையைத் தூக்கி
எம் கூத்தா
என் அதிசயக் கூத்தனே
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 7.6.3 · நாலாயிரத்தில் 3510-ஆம் பாசுரம்

காத்த எம் கூத்தா ஓ! மலை ஏந்திக் கல் மாரி தன்னைபூத் தண் துழாய் முடியாய் புனை கொன்றை அம் செஞ்சடையாய்வாய்த்த என் நான்முகனே வந்து என் ஆர் உயிர் நீ ஆனால்ஏத்து அரும் கீர்த்தியினாய்! உன்னை எங்குத் தலைப்பெய்வனே?

பொருள்

கல்மழைப் புயலுக்கு எதிராக மலையைத் தாங்கிக் காத்த என் கூத்தனே! குளிர்ந்த துளசி மலர்களாலான திருமுடியுடையவனே! கொன்றை மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அழகிய சிவந்த சடையுடையவனே! எனக்கு வாய்த்த என் நான்முகனே! நீ வந்து என் அரிய உயிராகிவிட்டதால், போற்றவும் முடியாத புகழுடையவனே, உன்னை நான் எங்கே சந்திப்பேன்? அவன் சிவனுக்கும் நான்முகனுக்கும் உள்ளுயிர் என்பதால், ஆழ்வார் அவர்கள் வடிவங்களால் அவனை அழைக்கிறார்.

பதவுரை

கல் மாரி
கல்மழைப் புயல்
பூத் தண் துழாய் முடியாய்
குளிர்ந்த துளசி மலர்த் திருமுடியுடையவனே
புனை கொன்றை அம் செஞ்சடையாய்
கொன்றை அணிந்த அழகிய சிவந்த சடையுடையவனே
வாய்த்த என் நான்முகனே
எனக்கு வாய்த்த என் நான்முகனே
என் ஆர் உயிர் நீ ஆனால்
நீ என் அரிய உயிரானதால்
ஏத்து அரும் கீர்த்தியினாய்!
போற்றவும் முடியாத புகழுடையவனே
எங்குத் தலைப்பெய்வனே?
உன்னை நான் எங்கே சந்திப்பேன்?
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 7.6.4 · நாலாயிரத்தில் 3511-ஆம் பாசுரம்

எங்குத் தலைப்பெய்வன் நான் எழில் மூவுலகும் நீயேஅங்கு உயர் முக்கண் பிரான் பிரம பெருமான் அவன் நீவெம் கதிர் வச்சிரக் கை இந்திரன் முதலாத் தெய்வம் நீகொங்கு அலர் தண் அம் துழாய் முடி என்னுடைக் கோவலனே?

பொருள்

உன்னை நான் எங்கே சந்திப்பேன்? அழகிய மூன்று உலகங்களும் நீயே. அங்கே உயர்ந்து நிற்கும் முக்கண் தேவனும், பிரம பெருமானும் நீயே. கொடிய ஒளிக்கதிர்களுடைய வஜ்ராயுதத்தைக் கையில் ஏந்திய இந்திரனும், மற்ற எல்லாத் தேவர்களும் நீயே. மணம் கமழ மலர்ந்த குளிர்ந்த அழகிய துளசியாலான திருமுடியை அணிந்த என் கோவலனே!

பதவுரை

எழில் மூவுலகும் நீயே
அழகிய மூன்று உலகங்களும் நீயே
முக்கண் பிரான்
முக்கண் தேவனான சிவன்
பிரம பெருமான்
பிரம பெருமான்
வச்சிரக் கை இந்திரன்
வஜ்ராயுதத்தைக் கையில் ஏந்திய இந்திரன்
கொங்கு அலர்
மணம் கமழ மலர்ந்த
என்னுடைக் கோவலனே?
என் கோவலனே
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 7.6.5 · நாலாயிரத்தில் 3512-ஆம் பாசுரம்

என்னுடைக் கோவலனே என் பொல்லாக் கருமாணிக்கமேஉன்னுடை உந்தி மலர் உலகம் அவை மூன்றும் பரந்துஉன்னுடைச் சோதிவெள்ளத்து அகம்பால் உன்னைக் கண்டு கொண்டிட்டுஎன்னுடை ஆர் உயிரார் எங்ஙனேகொல் வந்து எய்துவரே?

பொருள்

என் கோவலனே! எந்தக் கையும் துளைக்காத என் கருமாணிக்கமே! உன் கொப்பூழ் மலரிலிருந்து மூன்று உலகங்களும் பரந்து விரிந்தன. உன் சொந்த ஒளி வெள்ளத்துக்குள்ளே உன்னைக் கண்டு, என் அரிய உயிர் எப்படித்தான் வந்து உன்னை அடையுமோ?

பதவுரை

பொல்லாக் கருமாணிக்கமே
எந்தக் கையும் துளைக்காத கருமாணிக்கமே
உந்தி மலர்
உன் கொப்பூழ் மலர்
சோதிவெள்ளத்து
உன் ஒளி வெள்ளத்தில்
ஆர் உயிரார்
என் அரிய உயிர்
எங்ஙனேகொல் வந்து எய்துவரே?
அது எப்படி வந்து உன்னை அடையுமோ?
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 7.6.6 · நாலாயிரத்தில் 3513-ஆம் பாசுரம்

வந்து எய்துமாறு அறியேன் மல்கு நீலச் சுடர் தழைப்பசெஞ்சுடர்ச் சோதிகள் பூத்து ஒரு மாணிக்கம் சேர்வது போல்அந்தரமேல் செம்பட்டோடு அடி உந்தி கை மார்பு கண் வாய்செஞ்சுடர்ச் சோதி விட உறை என் திருமார்பனையே

பொருள்

திருவைத் தன் மார்பில் கொண்ட என் எம்பெருமானை வந்தடையும் வழி எனக்குத் தெரியவில்லை. செழுமையான நீல ஒளி பரவி, சிவந்த சுடர்கள் மலரும் ஒரு பெரிய மாணிக்கம் போன்றவன் அவன்; சிவந்த பட்டாடை அணிந்து, தன் திருவடிகள், கொப்பூழ், கைகள், மார்பு, கண்கள், இதழ்கள் ஆகியவற்றிலிருந்து சிவந்த ஒளியை வீசிக்கொண்டு அங்கே உறைகிறான்.

பதவுரை

வந்து எய்துமாறு அறியேன்
வந்தடையும் வழி எனக்குத் தெரியவில்லை
நீலச் சுடர் தழைப்ப
நீல ஒளி பரவ
ஒரு மாணிக்கம்
ஒரு பெரிய மாணிக்கம்
செம்பட்டோடு
சிவந்த பட்டாடையுடன்
அடி உந்தி கை மார்பு கண் வாய்
திருவடிகள், கொப்பூழ், கைகள், மார்பு, கண்கள், இதழ்கள்
என் திருமார்பனையே
திருவைத் தன் மார்பில் கொண்ட என் எம்பெருமானை
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 7.6.7 · நாலாயிரத்தில் 3514-ஆம் பாசுரம்

என் திருமார்பன் தன்னை என் மலைமகள் கூறன் தன்னைஎன்றும் என் நாமகளை அகம்பால் கொண்ட நான்முகனைநின்ற சசிபதியை நிலம் கீண்டு எயில் மூன்று எரித்தவென்று புலன் துரந்த விசும்பு ஆளியை காணேனோ?

பொருள்

நான் அவனைக் காணமாட்டேனோ? திருவைத் தன் மார்பில் கொண்ட என் எம்பெருமான் அவன். மலைமகளுக்குத் தன்னில் பாதியைப் பகிர்ந்தவனும்; நாமகளை என்றும் தன்னுள் வைத்திருக்கும் நான்முகனும்; தன் இடத்தில் நிற்கும் சசியின் தலைவனும்; பூமியைப் பிளந்தவனும்; மூன்று நகரங்களை எரித்தவனும்; புலன்களை வென்று விரட்டிய வானத்தை ஆள்பவனும்: இவர்கள் எல்லாரும் அவனுக்கு உடல்; அவன் இவர்கள் எல்லாருக்குள்ளும் இருக்கிறான்.

பதவுரை

மலைமகள் கூறன்
மலைமகளான பார்வதிக்குத் தன்னில் பாதியைப் பகிர்ந்தவன்
நாமகளை அகம்பால் கொண்ட
நாமகளான சரஸ்வதியைத் தன்னுள் வைத்திருக்கும்
சசிபதியை
சசியின் தலைவனான இந்திரனை
நிலம் கீண்டு
பூமியைப் பிளந்து
எயில் மூன்று எரித்த
மூன்று நகரங்களை எரித்த
விசும்பு ஆளியை
வானத்தை ஆள்பவனை
காணேனோ?
நான் காணமாட்டேனோ?
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 7.6.8 · நாலாயிரத்தில் 3515-ஆம் பாசுரம்

ஆளியைக் காண் பரியாய் அரி காண் நரியாய் அரக்கர்ஊளை இட்டு அன்று இலங்கை கடந்து பிலம் புக்கு ஒளிப்பமீளி அம் புள்ளைக் கடாய் விறல் மாலியைக் கொன்று பின்னும்ஆள் உயர் குன்றங்கள் செய்து அடர்த்தானையும் காண்டும்கொலோ?

பொருள்

யாளியைக் கண்ட குதிரைகள் போலவும், சிங்கத்தைக் கண்ட நரிகள் போலவும், முன்பு அரக்கர்கள் ஊளையிட்டு, இலங்கை முழுவதும் ஓடி, கீழே உள்ள குகைகளுக்குள் ஒளிந்துகொண்டார்கள். அவன் தன் வலிய அழகிய பறவைமேல் ஏறி அவர்களை எதிர்த்துச் சென்று, வீரனான மாலியைக் கொன்று, பிறகு மனிதர்களைவிட உயரமான மலைகளாகக் குவியும்படி அவர்களை நசுக்கினான். நாமும் அவனைக் காண்போமோ?

பதவுரை

ஆளியைக் காண் பரியாய்
கொடிய விலங்கான யாளியைக் கண்ட குதிரைகள் போல்
அரி காண் நரியாய்
சிங்கத்தைக் கண்ட நரிகள் போல்
ஊளை இட்டு
ஊளையிட்டு
பிலம் புக்கு ஒளிப்ப
கீழே உள்ள குகைகளுக்குள் ஒளிய
மீளி அம் புள்ளைக் கடாய்
வலிய அழகிய பறவையான கருடன்மேல் ஏறி
விறல் மாலியைக் கொன்று
வீரனான மாலியைக் கொன்று
காண்டும்கொலோ?
நாம் காண்போமோ?
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 7.6.9 · நாலாயிரத்தில் 3516-ஆம் பாசுரம்

காண்டும்கொலோ நெஞ்சமே! கடிய வினையே முயலும்ஆண் திறல் மீளி மொய்ம்பின் அரக்கன் குலத்தைத் தடிந்துமீண்டும் அவன் தம்பிக்கே விரி நீர் இலங்கை அருளிஆண்டு தன் சோதி புக்க அமரர் அரியேற்றினையே?

பொருள்

நெஞ்சமே, அமரர்களுக்குள் சிங்கமான அவனை நாம் காண்போமோ? கொடிய செயல்களிலேயே முயன்ற, வலிய, வீரமிக்க, பலமுடைய அரக்கனின் குலத்தை அவன் வெட்டி வீழ்த்தினான்; பிறகு அகன்ற நீர் சூழ்ந்த இலங்கையை அந்த அரக்கனின் தம்பிக்கே கொடுத்து, நாட்டை ஆண்டு, மீண்டும் தன் சோதிக்குள் புகுந்தான்.

பதவுரை

நெஞ்சமே!
நெஞ்சமே
கடிய வினையே முயலும்
கொடிய செயல்களிலேயே முயன்ற
அரக்கன் குலத்தைத் தடிந்து
அரக்கனின் குலத்தை வெட்டி வீழ்த்தி
அவன் தம்பிக்கே
அவன் தம்பியான விபீஷணனுக்கே
தன் சோதி புக்க
தன் சோதிக்குள் புகுந்த
அமரர் அரியேற்றினையே?
அமரர்களுக்குள் சிங்கமானவனை
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 7.6.10 · நாலாயிரத்தில் 3517-ஆம் பாசுரம்

ஏற்று அரும் வைகுந்தத்தை அருளும் நமக்கு ஆயர் குலத்துஈற்று இளம் பிள்ளை ஒன்றாய்ப் புக்கு மாயங்களே இயற்றிகூற்று இயல் கஞ்சனைக் கொன்று ஐவர்க்கு ஆய் கொடும் சேனை தடிந்துஆற்றல் மிக்கான் பெரிய பரஞ்சோதி புக்க அரியே

பொருள்

அடைவதற்கு அரிய வைகுந்தத்தை அவன் நமக்கு அருள்வான்: புதிதாகப் பிறந்த குழந்தையாக ஆயர் குலத்தில் புகுந்து, அதிசயத்துக்கு மேல் அதிசயம் செய்து, கூற்றுவனைப் போன்ற கம்சனைக் கொன்று, ஐவருக்காகக் கொடிய படையை வெட்டி வீழ்த்தி, எல்லாரையும்விட வலிமை மிக்கவனாய், மீண்டும் பெரிய பரஞ்சோதிக்குள் புகுந்த சிங்கம் அவன்.

பதவுரை

ஏற்று அரும் வைகுந்தத்தை
அடைவதற்கு அரிய வைகுந்தத்தை
ஈற்று இளம் பிள்ளை
புதிதாகப் பிறந்த குழந்தை
கூற்று இயல் கஞ்சனைக்
கூற்றுவனைப் போன்ற கம்சனை
ஐவர்க்கு ஆய்
ஐவரான பாண்டவர்களுக்காக
ஆற்றல் மிக்கான்
எல்லாரையும்விட வலிமை மிக்கவன்
பெரிய பரஞ்சோதி புக்க அரியே
பெரிய பரஞ்சோதிக்குள் புகுந்த சிங்கமே
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 7.6.11 · நாலாயிரத்தில் 3518-ஆம் பாசுரம்

புக்க அரி உரு ஆய் அவுணன் உடல் கீண்டு உகந்தசக்கரச் செல்வன் தன்னைக் குருகூர்ச் சடகோபன் சொன்னமிக்க ஓர் ஆயிரத்துள் இவை பத்தும் வல்லார் அவரைத்தொக்கு பல்லாண்டு இசைத்து கவரிசெய்வர் ஏழையரே

பொருள்

சிங்க வடிவெடுத்து, அசுரனின் உடலைக் கிழித்து மகிழ்ந்தவன் அவன்: சக்கரம் ஏந்திய செல்வன். அவனைப் பற்றிக் குருகூர்ச் சடகோபர் பாடிய சிறந்த ஆயிரம் பாசுரங்களுள் இந்தப் பத்தையும் பாட வல்லவர்களை, இளம் பெண்கள் கூடிச் சூழ்ந்து, 'பல்லாண்டு!' என்று பாடி, சாமரம் வீசி வரவேற்பார்கள்.

பதவுரை

அரி உரு ஆய்
சிங்க வடிவெடுத்து
அவுணன் உடல் கீண்டு உகந்த
அசுரனின் உடலைக் கிழித்து மகிழ்ந்த
சக்கரச் செல்வன்
சக்கரம் ஏந்திய செல்வன்
மிக்க ஓர் ஆயிரத்துள்
சிறந்த ஆயிரத்துள்
தொக்கு பல்லாண்டு இசைத்து
கூடி 'பல்லாண்டு!' என்று பாடி
கவரிசெய்வர்
சாமரம் வீசுவார்கள்
ஏழையரே
இளம் பெண்கள்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.