திருவாய்மொழி 7.3.1 · நாலாயிரத்தில் 3475-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(அந்தப் பெண் தன் தாய்மார்களிடம் சொல்கிறாள்.) வெண்மையான சுரிசங்கையும் சக்கரத்தையும் ஏந்திக்கொண்டு, தாமரைக் கண்ணன் தன் பறவையை என் நெஞ்சின் ஊடாகவே செலுத்துகிறான். அதைப் பாருங்கள்! அன்னைமீர், அதை நான் எப்படிச் சொல்வேன்? வேத ஒலியும், திருவிழா ஒலியும், கூட்டம் கூட்டமாகக் குழந்தைகள் விளையாடும் ஒலியும் ஓயாத, அவன் இன்ப வெள்ளத்தில் வீற்றிருக்கும் திருப்பேரைக்கு நான் போவேன்.
பதவுரை
- வெள்ளைச் சுரி சங்கொடு
- வெண்மையான சுரிசங்குடன்
- தாமரைக் கண்ணன்
- தாமரைக் கண்ணன்
- புள்ளைக் கடாகின்ற
- தன் பறவையான கருடனைச் செலுத்தும்
- அன்னைமீர்காள்?
- அன்னைமீர்
- வெள்ளச் சுகம்
- இன்ப வெள்ளம்
- பிள்ளைக் குழா விளையாட்டு ஒலியும்
- கூட்டம் கூட்டமாகக் குழந்தைகள் விளையாடும் ஒலியும்
- திருப்பேரெயில் சேர்வன்
- திருப்பேரைக்கு நான் போவேன்
திருவாய்மொழி 7.3.2 · நாலாயிரத்தில் 3476-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கரிய மணமுள்ள கூந்தலுடைய தோழிகளே, அன்னைமீர், அடுத்த தெருப் பெண்களே: தனித்த என் நெஞ்சை என்னால் காக்க முடியவில்லை. அது இனி என் வசம் இல்லை. இரவும் பகலும் அது போய்விட்டது; இப்போது வண்டுகள் மொய்க்கும் பூஞ்சோலைகளும் குளிர்ந்த வயல்களும் சூழ்ந்த தென்திருப்பேரையில் வீற்றிருக்கும் வானத்து எம்பெருமானான மணிவண்ணக் கண்ணனின் கனிபோல் சிவந்த இதழ்களுக்கே அது உரியதாகிவிட்டது.
பதவுரை
- நானக் கருங் குழல்
- கரிய மணமுள்ள கூந்தல்
- அயல் சேரியீர்காள்
- அடுத்த தெருப் பெண்களே
- தனி நெஞ்சம்
- தனித்த நெஞ்சம்
- என் வசம் அன்று
- அது என் வசம் இல்லை
- தேன் மொய்த்த பூம்பொழில்
- வண்டுகள் மொய்க்கும் பூஞ்சோலைகள்
- வானப் பிரான்
- வானத்து எம்பெருமான்
- செங்கனி வாயின் திறத்ததுவே
- அது அவனுடைய கனிபோல் சிவந்த இதழ்களுக்கு உரியது
திருவாய்மொழி 7.3.3 · நாலாயிரத்தில் 3477-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அது அவனுடைய கனிபோல் சிவந்த இதழ்களுக்கு உரியதாகிவிட்டது; செஞ்சுடர் வீசும் அவன் உயர்ந்த திருமுடிக்குத் தலைவணங்கிவிட்டது; அவன் சங்கையும் சக்கரத்தையும் கண்டு மகிழ்ந்தது; அவன் தாமரைக் கண்களுக்கு முழுவதும் தன்னைக் கொடுத்துவிட்டது. தோழீ, மாதந்தோறும், நாள்தோறும் திருவிழாக்கள் ஓயாத தென்திருப்பேரையில் வீற்றிருக்கும் நம் எம்பெருமானிடம் என் நெஞ்சு தன் நாணத்தையும் நிறையையும் இழந்துவிட்டது.
பதவுரை
- செஞ் சுடர் நீள் முடி
- செஞ்சுடர் வீசும் உயர்ந்த திருமுடி
- கண்டு உகந்தும்
- கண்டு மகிழ்ந்தும்
- அற்றுத் தீர்ந்தும்
- முழுவதும் தன்னைக் கொடுத்தும்
- திங்களும் நாளும்
- மாதந்தோறும், நாள்தோறும்
- நங்கள் பிரானுக்கு
- நம் எம்பெருமானுக்கு
- நாணும் நிறையும் இழந்ததுவே
- அது நாணத்தையும் நிறையையும் இழந்தது
திருவாய்மொழி 7.3.4 · நாலாயிரத்தில் 3478-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இழந்த என் அழகிய மேனி நிறத்தைத் தேடிக்கொண்டு என் நெஞ்சு போனது; அதுவும் அங்கேயே தங்கிவிட்டது. இப்போது என் துயரத்தில் நான் யாரிடம் ஆலோசனை கேட்பேன்? ஓதக் கடலின் முழக்கம் போல் நல்ல வேதங்களின் ஒலி எங்கும் உயர்ந்து நிற்கும் தென்திருப்பேரையில் வீற்றிருக்கும், முழங்கும் சங்கைக் கையில் ஏந்திய எம்பெருமானின் மாயங்களில் நான் மூழ்கிவிட்டேன். அன்னைமீர், என்மேல் ஏன் கோபிக்கிறீர்கள்?
பதவுரை
- இழந்த எம் மாமைத்திறத்துப்
- இழந்த என் அழகிய மேனி நிறத்தைத் தேடி
- அங்கே ஒழிந்தார்
- அங்கேயே தங்கிவிட்டது
- என் உசாகோ?
- நான் யாரிடம் ஆலோசனை கேட்பேன்?
- ஓதக் கடல் ஒலி போல
- ஓதக் கடலின் முழக்கம் போல்
- முழங்கு சங்கக் கையன்
- முழங்கும் சங்கைக் கையில் ஏந்தியவன்
- மாயத்து ஆழ்ந்தேன்
- அவன் மாயங்களில் மூழ்கினேன்
- என்னை என் முனிந்தே?
- என்மேல் ஏன் கோபிக்கிறீர்கள்?
திருவாய்மொழி 7.3.5 · நாலாயிரத்தில் 3479-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
சீற்றத்துடன் அவன் சகடத்தை உதைத்தான்; வஞ்சகப் பேய்மகளின் முலையை உண்டான்; மருத மரங்களின் நடுவே சென்றான்; கனிந்த விளா மரத்தின்மேல் கன்றை எறிந்தான். அந்தக் கண்ண பிரானிடம் என் பெண்மையை இழந்துவிட்டேன். அன்னைமீர், இப்போது கோபித்து என்ன பெறப்போகிறீர்கள்? இன்னும் காலம் இருக்கும்போதே, அவன் தானே விரும்பி வந்து வீற்றிருக்கும், கனிகள் நிறைந்த சோலைகளுடைய திருப்பேரைக்கு என்னைக் கொண்டு செல்லுங்கள்.
பதவுரை
- சகடம் உதைத்து
- சகடத்தை (அசுரனை) உதைத்து
- மாயப்
- வஞ்சகமான
- மருது இடை போய்
- இரண்டு மருத மரங்களின் நடுவே சென்று
- விளவுக்குக் கன்று எறிந்த
- விளா மரத்தின்மேல் கன்றை எறிந்த
- என் பெண்மை தோற்றேன்
- என் பெண்மையை இழந்தேன்
- முன்னி அவன் வந்து
- அவன் தானே விரும்பி வந்து
- காலம்பெற என்னைக் காட்டுமினே
- காலம் இருக்கும்போதே என்னை அங்கே கொண்டு செல்லுங்கள்
திருவாய்மொழி 7.3.6 · நாலாயிரத்தில் 3480-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இன்னும் காலம் இருக்கும்போதே என்னை அங்கே கொண்டு செல்லுங்கள்; ஏனென்றால் என் காதல் கடலைவிட மிகப் பெரியது. நீலமேக நிறமுடைய நம் எம்பெருமான் என் முன்னே நிற்கிறான்; ஆனாலும் என் கைக்கு எட்டுவதில்லை. அவன் இந்த உலகுக்கு இறங்கி வந்து வீற்றிருக்கும், நான்கு வேதங்களில் வல்லவர்களின் வேள்விகள் ஓயாத, அழகிய செந்நெற்கதிர்கள் அவனுக்குச் சாமரம் வீசுவது போல் அசையும், நீர் கூடும் திருப்பேரைக்கு என்னைக் கொண்டு செல்லுங்கள்.
பதவுரை
- காதல் கடலின் மிகப் பெரிதால்
- என் காதல் கடலைவிட மிகப் பெரியது
- நீல முகில் வண்ணத்து
- நீலமேக நிறமுடைய
- என் கைக்கும் எய்தான்
- அவன் என் கைக்கு எட்டுவதில்லை
- நான்மறையாளரும் வேள்வி ஓவா
- நான்கு வேதங்களில் வல்லவர்களின் வேள்விகள் ஓயாத
- கோலச் செந்நெற்கள் கவரி வீசும்
- அழகிய செந்நெற்கதிர்கள் சாமரம் போல் வீசும்
- கூடு புனல்
- நீர் கூடும்
திருவாய்மொழி 7.3.7 · நாலாயிரத்தில் 3481-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பெரிய மதில்களும் கடலும் சூழ்ந்த தென்னிலங்கையை அழித்த எம்பெருமான் வந்து திருப்பேரையில் வீற்றிருக்கிறான். என் நெஞ்சு அந்த ஊருக்குள் புகுந்துவிட்டது; அதைத் திரும்பக் கொண்டுவரத் தேடினேன்; எங்கும் காண முடியவில்லை. தோழீ, இனி இங்கே நமக்கு யார் இருக்கிறார்கள்? என் நெஞ்சைத் திரும்ப அழைக்க வல்லவர் யாரும் இல்லை. இனி யாரைக் கொண்டு நான் எதைச் சாதிப்பேன்? என் நெஞ்சு கண்டதையே நானும் காண்கிறேன்.
பதவுரை
- பேர் எயில் சூழ் கடல்
- பெரிய மதில்களும் சூழ்ந்த கடலும்
- தென் இலங்கை செற்ற பிரான்
- தென்னிலங்கையை அழித்த எம்பெருமான்
- பேர்த்து வர
- அதைத் திரும்பக் கொண்டுவர
- காணமாட்டேன்
- என்னால் காண முடியவில்லை
- கூவ வல்லாரும் இல்லை
- திரும்ப அழைக்க வல்லவர் யாரும் இல்லை
- என் நெஞ்சம் கண்டதுவே கண்டேனே
- என் நெஞ்சு கண்டதையே நானும் காண்கிறேன்
திருவாய்மொழி 7.3.8 · நாலாயிரத்தில் 3482-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தாங்கள் கண்டதை மட்டுமே கொண்டு, எல்லாரும் கூடி, கருங்கடல் வண்ணனான எம்பெருமானோடு என்னைச் சேர்த்து அலர் தூற்றினார்கள். தோழீ, அன்று முதல் நான் கொண்டிருக்கும் காதலைச் சொல்வதென்றால், அது அடர்ந்த இந்தப் பூமியையும், ஏழு கடல்களையும், அகன்ற வானத்தையும் சேர்த்ததைவிடப் பெரியது. தெளிந்த அலைகள் சூழ்ந்த, அவன் வீற்றிருக்கும் தென்திருப்பேரைக்கு நான் சென்று சேர்வேன்.
பதவுரை
- கண்டதுவே கொண்டு
- தாங்கள் கண்டதை மட்டுமே கொண்டு
- கார்க் கடல் வண்ணனோடு
- கருங்கடல் வண்ணனோடு
- அலர் தூற்றிற்று
- அலர் தூற்றினார்கள்
- மண் திணி ஞாலமும்
- அடர்ந்த பூமியும்
- கழியப் பெரிதால்
- அவற்றைவிட மிகப் பெரியது
- தெண் திரை சூழ்ந்து
- தெளிந்த அலைகள் சூழ்ந்த
- சேர்வன் சென்றே
- நான் சென்று சேர்வேன்
திருவாய்மொழி 7.3.9 · நாலாயிரத்தில் 3483-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தோழிகளே, நான் சென்று சேர்வேன்; அன்னைமீர், என்னைத் தேற்ற வேண்டாம். நீங்கள் சொல்வதால் என்ன பயன்? இங்கே எனக்கு நெஞ்சும் இல்லை, நிறையும் இல்லை. கருங்கடல்கள் சூழ்ந்த உலகை உண்ட முகில்வண்ணனான கண்ணன் வந்து வீற்றிருக்கும், அழகிய வளமான ஒளிரும் வயல்களும் நீர்நிலங்களும் உடைய தென்திருப்பேரை என்ற பெருநகருக்கு நான் போகிறேன்.
பதவுரை
- என்னைத் தேற்ற வேண்டா
- என்னைத் தேற்ற வேண்டாம்
- நெஞ்சும் நிறைவும்
- நெஞ்சும் நிறையும்
- கார்வண்ணன்
- முகில்வண்ணன்
- கார்க் கடல் ஞாலம் உண்ட
- கருங்கடல்கள் சூழ்ந்த உலகை உண்ட
- ஏர் வள ஒண் கழனிப்
- அழகிய வளமான ஒளிரும் வயல்கள்
- திருப்பேரெயில் மாநகரே
- திருப்பேரை என்ற பெருநகர்
திருவாய்மொழி 7.3.10 · நாலாயிரத்தில் 3484-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நகரிலும், நாட்டிலும், மற்ற எல்லா இடங்களிலும் தேடுவேன்; தோழிகளே, எனக்கு இனி நாணம் இல்லை. மணிச் சிகரங்களுடைய உயர்ந்த மாளிகைகள் சூழ்ந்த தென்திருப்பேரையில் வீற்றிருக்கும், நீண்ட மகரக் குழைகளை அணிந்த மாய எம்பெருமான்; முன்பு நூற்றுவர் அழியும்படி சூழ்ச்சி நூற்ற, சக்கரம் ஏந்திய, ஒப்பில்லாத முகில்வண்ணன்: அவன் என் நெஞ்சைக் கவர்ந்துவிட்டான். இனி நான் எத்தனை யுகங்கள் காத்திருக்க வேண்டும்?
பதவுரை
- நாண் எனக்கு இல்லை
- எனக்கு இனி நாணம் இல்லை
- சிகர மணி நெடு மாடம்
- மணிச் சிகரங்களுடைய உயர்ந்த மாளிகைகள்
- மகர நெடுங்குழைக் காதன்
- நீண்ட மகரக் குழைகளை அணிந்த எம்பெருமான்
- நூற்றுவரை அன்று மங்க நூற்ற
- நூற்றுவரான கௌரவர்கள் அழியும்படி சூழ்ச்சி நூற்ற
- நிகர் இல் முகில்வண்ணன்
- ஒப்பில்லாத முகில்வண்ணன்
- நெஞ்சம் கவர்ந்து
- என் நெஞ்சைக் கவர்ந்து
திருவாய்மொழி 7.3.11 · நாலாயிரத்தில் 3485-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
யுகம்தோறும் அவன் வடிவங்களும், திருநாமங்களும், செயல்களும் வேறுவேறாக இருக்கின்றன; அவன் உலகைக் காக்கிறான்: கடல் நிறமுடைய அச்சுதன் அவன். அவனைப் பற்றி அழகிய குருகூரின் சடகோபர் ஒப்பில்லாத ஆயிரம் பாசுரங்களாலான அந்தாதி மாலையைப் பாடினார். திருப்பேரையைப் பற்றிய இந்தப் பத்தாலும், அழகிய கையில் சக்கரம் ஏந்திய எம்பெருமானைப் போற்ற வல்லவர்கள், அவனுடைய கைங்கர்யத்தில் கடல் போல் ஆழ்ந்தவர்கள் ஆவார்கள்.
பதவுரை
- உருவும் பேரும் செய்கையும்
- வடிவங்கள், திருநாமங்கள், செயல்கள்
- ஆழி நீர் வண்ணனை
- கடல் நிறமுடைய எம்பெருமானை
- அச்சுதனை
- ஒருநாளும் கைவிடாத அச்சுதனை
- கேழ் இல் அந்தாதி
- ஒப்பில்லாத அந்தாதிப் பாசுர மாலை
- ஆழி அங்கையனை
- அழகிய கையில் சக்கரம் ஏந்திய எம்பெருமானை
- அடிமைத்திறத்து ஆழியாரே
- கைங்கர்யத்தில் கடல் போல் ஆழ்ந்தவர்கள் ஆவார்கள்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.