உள்ளடக்கத்துக்குச் செல்லுங்கள்
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
← திருவாய்மொழி முழுவதும்

திருவாய்மொழி 7.1

7-ஆம் பத்து · திருமொழி 7.1 · 11 பாசுரங்கள்

திருவாய்மொழி 7.1.1 · நாலாயிரத்தில் 3453-ஆம் பாசுரம்

உள் நிலாவிய ஐவரால் குமைதீற்றி என்னைஉன் பாதபங்கயம்நண்ணிலாவகையே நலிவான் இன்னும் எண்ணுகின்றாய்எண் இலாப் பெறு மாயனே இமையோர்கள்ஏத்தும் உலகம் மூன்று உடைஅண்ணலே அமுதே அப்பனே என்னை ஆள்வானே

பொருள்

எனக்குள்ளே வாழும் ஐந்து புலன்களால் என்னைத் துன்புறுத்துகிறாய்; உன் தாமரைத் திருவடிகளை நான் ஒருநாளும் நெருங்காதபடி, இன்னும் என்னை வருத்தவே எண்ணுகிறாயோ? எண்ணற்ற பெருமைகளுடைய மாயனே! அமரர்கள் போற்றும் மூன்று உலகங்களையும் உடைய பெரிய எம்பெருமானே! என் அமுதே! என் அப்பனே! என்னை ஆள்பவனே!

பதவுரை

உள் நிலாவிய ஐவரால்
உள்ளே வாழும் ஐவரால்: புலன்களால்
குமைதீற்றி
என்னைத் துன்புறுத்தி, நசுக்கி
பாதபங்கயம்
தாமரைத் திருவடிகள்
நலிவான் இன்னும் எண்ணுகின்றாய்
இன்னும் என்னை வருத்த எண்ணுகிறாய்
எண் இலாப் பெறு மாயனே
எண்ணற்ற பெருஞ்செயல்களுடைய மாயனே
உலகம் மூன்று உடை
மூன்று உலகங்களையும் உடைய
என்னை ஆள்வானே
என்னை ஆள்பவனே
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 7.1.2 · நாலாயிரத்தில் 3454-ஆம் பாசுரம்

என்னை ஆளும் வன் கோ ஓர் ஐந்து இவை பெய்துஇராப்பகல் மோதுவித்திட்டுஉன்னை நான் அணுகாவகை செய்து போதிகண்டாய்கன்னலே அமுதே கார் முகில் வண்ணனேகடல் ஞாலம் காக்கின்றமின்னு நேமியினாய் வினையேனுடை வேதியனே

பொருள்

என்னை ஆளும் கொடிய தலைவர்களான இந்த ஐவரை என்மேல் அமர்த்தி, இரவும் பகலும் என்னை மோதி அடிக்கச் செய்தாய்; இப்படி நான் உன்னை நெருங்காதபடி தடுக்கிறாய். நீ செய்வதைப் பார்! என் கரும்பே, என் அமுதே, கருமழைமேக நிறமுடைய எம்பெருமானே! கடல் சூழ்ந்த இந்தப் பூமியைக் காக்கும் மின்னும் சக்கரத்தை ஏந்தியவனே! வேதங்கள் காட்டும் எம்பெருமானே! பாவியான என் தலைவனே!

பதவுரை

வன் கோ ஓர் ஐந்து
ஐந்து கொடிய தலைவர்கள்: புலன்கள்
இராப்பகல் மோதுவித்திட்டு
இரவும் பகலும் என்னை மோதி அடிக்கச் செய்து
அணுகாவகை
நான் நெருங்க முடியாதபடி
கன்னலே
கரும்பே, இனிமையே
கார் முகில் வண்ணனே
கருமழைமேக நிறமுடைய எம்பெருமானே
மின்னு நேமியினாய்
மின்னும் சக்கரம் ஏந்தியவனே
வேதியனே
வேதங்கள் காட்டும் எம்பெருமானே
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 7.1.3 · நாலாயிரத்தில் 3455-ஆம் பாசுரம்

வேதியாநிற்கும் ஐவரால் வினையேனைமோதுவித்து உன் திருவடிச்சாதியாவகை நீ தடுத்து என் பெறுதி? அந்தோ!ஆதி ஆகி அகல் இடம் படைத்து உண்டுஉமிழ்ந்து கடந்து இடந்திட்டசோதி நீள் முடியாய் தொண்டனேன் மதுசூதனனே

பொருள்

என்னைத் துன்புறுத்தும் ஐவர் பாவியான என்னை மோதி அடிக்கும்படி விட்டு, உன் திருவடிகளை நான் அடையாதபடி என்னைத் தடுத்து வைக்கிறாய். இதனால் உனக்கு என்ன கிடைக்கிறது? ஐயோ! நீயே முதல் காரணம்: அகன்ற உலகைப் படைத்து, உண்டு, மீண்டும் உமிழ்ந்து, தாவி அளந்து, ஆழத்திலிருந்து இடந்தெடுத்தவன் நீ. உயர்ந்து ஒளிரும் திருமுடியுடைய எம்பெருமானே! மதுசூதனனே! அடியேனின் தலைவனே!

பதவுரை

வேதியாநிற்கும் ஐவரால்
என்னை ஓயாமல் துன்புறுத்தும் ஐவரால்
சாதியாவகை
நான் அடைய முடியாதபடி
என் பெறுதி? அந்தோ!
உனக்கு என்ன கிடைக்கிறது? ஐயோ!
ஆதி ஆகி
முதல் காரணமாகி
படைத்து உண்டு
படைத்து, உண்டு
சோதி நீள் முடியாய்
உயர்ந்து ஒளிரும் திருமுடியுடையவனே
மதுசூதனனே
மது என்ற அசுரனை அழித்த மதுசூதனனே
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 7.1.4 · நாலாயிரத்தில் 3456-ஆம் பாசுரம்

சூது நான் அறியாவகை சுழற்றி ஓர் ஐவரைக்காட்டி உன் அடிப்போது நான் அணுகாவகை செய்து போதிகண்டாய்யாதும் யாவரும் இன்றி நின் அகம்பால் ஒடுக்கிஓர் ஆலின் நீள் இலைமீது சேர் குழவி வினையேன் வினைதீர் மருந்தே

பொருள்

உன் தந்திரத்தை நான் அறிய முடியாதபடி என்னைச் சுழற்றுகிறாய்; ஐவரை எனக்குக் காட்டி, இப்படி உன் திருவடி மலர்களை நான் நெருங்காதபடி தடுக்கிறாய். எதுவும் யாரும் வெளியே இல்லாதபடி எல்லாவற்றையும் உனக்குள் ஒடுக்கிக்கொண்டு, நீண்ட ஆலிலையில் பள்ளிகொண்ட குழந்தையே! பாவியான என் வினைகளைத் தீர்க்கும் மருந்து நீயே.

பதவுரை

சூது நான் அறியாவகை
தந்திரத்தை நான் அறியாதபடி
சுழற்றி
என்னைச் சுழற்றி
அடிப்
உன் திருவடிகளின்
போது
மலர்கள்
நின் அகம்பால் ஒடுக்கி
எல்லாவற்றையும் உனக்குள் ஒடுக்கி
ஆலின் நீள் இலை
ஆலமரத்தின் நீண்ட இலை
வினைதீர் மருந்தே
வினைகளைத் தீர்க்கும் மருந்தே
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 7.1.5 · நாலாயிரத்தில் 3457-ஆம் பாசுரம்

தீர் மருந்து இன்றி ஐந்து நோய் அடும் செக்கில் இட்டுத்திரிக்கும் ஐவரைநேர் மருங்கு உடைத்தா அடைத்து நெகிழ்ப்பான் ஒக்கின்றாய்ஆர் மருந்து இனி ஆகுவார் அடல் ஆழி ஏந்திஅசுரர் வன் குலம்வேர் மருங்கு அறுத்தாய் விண்ணுளார் பெருமானே? ஓ

பொருள்

மருந்தே இல்லாத ஐந்து நோய்களின் செக்கில் என்னைப் போட்டு, ஐவரும் என்னைச் சுற்றிச் சுற்றித் திரிக்கிறார்கள். கரையின் உடைப்பை அடைத்துவிட்டு மீண்டும் நெகிழ்த்துவிடுபவன் போல, அவர்களை என்மேல் ஏவிவிடுகிறாய் போலிருக்கிறது. இனி எனக்கு வேறு யார் மருந்தாக முடியும்? வலிய சக்கரத்தை ஏந்தி, வலிய அசுரர் குலத்தை வேரோடு அறுத்த வானுலகத்தாரின் எம்பெருமானே! ஐயோ!

பதவுரை

தீர் மருந்து இன்றி
தீர்க்கும் மருந்து இல்லாமல்
செக்கில் இட்டுத்
செக்கில் இட்டு
திரிக்கும் ஐவரை
என்னைச் சுற்றிச் சுற்றித் திரிக்கும் ஐவரை
அடைத்து நெகிழ்ப்பான் ஒக்கின்றாய்
உடைப்பை அடைத்து மீண்டும் நெகிழ்ப்பவன் போல் இருக்கிறாய்
ஆர் மருந்து இனி ஆகுவார்
இனி வேறு யார் எனக்கு மருந்தாவார்?
அடல் ஆழி
வலிய சக்கரம்
விண்ணுளார் பெருமானே?
வானுலகத்தாரின் எம்பெருமானே
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 7.1.6 · நாலாயிரத்தில் 3458-ஆம் பாசுரம்

விண்ணுளார் பெருமாற்கு அடிமை செய்வாரையும்செறும் ஐம்புலன் இவைமண்ணுள் என்னைப் பெற்றால் என் செய்யா மற்று நீயும் விட்டால்?பண்ணுளாய் கவி தன்னுளாய் பத்தியின் உள்ளாய்பரமீசனே வந்து என்கண்ணுளாய் நெஞ்சுளாய் சொல்லுளாய் ஒன்று சொல்லாயே

பொருள்

வானுலகத்தாரின் தலைவனுக்கு அடிமை செய்பவர்களையும் இந்த ஐம்புலன்கள் துன்புறுத்துகின்றன. இந்தப் பூமியில் அவை என்னைப் பிடித்துக்கொண்டு, நீயும் என்னைக் கைவிட்டால், அவை என்னதான் செய்யமாட்டா? இசையிலும், கவிதையிலும், பக்தியிலும் உறைபவனே! பரமேசனே! வந்து இப்போது என் கண்களிலும், நெஞ்சிலும், சொற்களிலும் உறைபவனே! எனக்கு ஒரு சொல் சொல்வாயாக!

பதவுரை

அடிமை செய்வாரையும்
அவனுக்கு அடிமை செய்பவர்களையும்
செறும் ஐம்புலன்
துன்புறுத்தும் ஐம்புலன்கள்
மற்று நீயும் விட்டால்?
நீயும் என்னைக் கைவிட்டால்?
பண்ணுளாய் கவி தன்னுளாய்
இசையிலும் கவிதையிலும் உறைபவனே
பத்தியின் உள்ளாய்
பக்தியில் உறைபவனே
பரமீசனே
பரமேசனே
ஒன்று சொல்லாயே
எனக்கு ஒரு சொல் சொல்வாயாக
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 7.1.7 · நாலாயிரத்தில் 3459-ஆம் பாசுரம்

ஒன்று சொல்லி ஒருத்தினில் நிற்கிலாதஓர் ஐவர் வன் கயவரைஎன்று யான் வெல்கிற்பன் உன் திருவருள் இல்லையேல்?அன்று தேவர் அசுரர் வாங்க அலைகடல்அரவம் அளாவி ஓர்குன்றம் வைத்த எந்தாய் கொடியேன் பருகு இன் அமுதே

பொருள்

இந்த ஐவரும் ஒன்றைச் சொல்லி எதிலும் நிலைத்து நிற்காத கொடிய கயவர்கள். உன் திருவருள் இல்லாமல் அவர்களை நான் என்றைக்காவது வெல்ல முடியுமா? முன்பு தேவர்களும் அசுரர்களும் இழுப்பதற்காகப் பாம்பைச் சுற்றி, அலை வீசும் கடலில் ஒரு மலையை நாட்டி வைத்த என் தந்தையே! கொடியவனான நானும் பருகக்கூடிய இனிய அமுது நீயே.

பதவுரை

ஒருத்தினில் நிற்கிலாத
எதிலும் நிலைத்து நிற்காத
வன் கயவரை
கொடிய கயவர்களை
திருவருள் இல்லையேல்?
உன் திருவருள் இல்லாவிட்டால்?
அரவம் அளாவி
பாம்பைச் சுற்றி
குன்றம் வைத்த எந்தாய்
கடலில் மலையை நாட்டி வைத்த என் தந்தையே
கொடியேன் பருகு இன் அமுதே
கொடியவனான நான் பருகும் இனிய அமுதே
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 7.1.8 · நாலாயிரத்தில் 3460-ஆம் பாசுரம்

இன் அமுது எனத் தோன்றி ஓர் ஐவர் யாவரையும்மயக்க நீ வைத்தமுன்னம் மாயம் எல்லாம் முழு வேர் அரிந்து என்னை உன்சின்னமும் திரு மூர்த்தியும் சிந்தித்து ஏத்திக்கைதொழவே அருள் எனக்குஎன் அம்மா என் கண்ணா இமையோர் தம் குலமுதலே

பொருள்

இந்த ஐவரும் இனிய அமுது போலத் தோன்றி எல்லாரையும் மயக்குகிறார்கள்; இந்தத் தொன்மையான மாயையை அங்கே வைத்தவன் நீயே. அதை முழுவதும் வேரோடு அறுத்து, உன் அடையாளங்களையும் உன் திருமேனியையும் நினைத்து, உன்னைப் போற்றி, கைகூப்பித் தொழும் அருளை எனக்குத் தருவாயாக. என் தலைவனே! என் கண்ணனே! அமரர் குலத்தின் முதல்வனே!

பதவுரை

இன் அமுது எனத் தோன்றி
இனிய அமுது போலத் தோன்றி
முன்னம் மாயம்
தொன்மையான மாயை
முழு வேர் அரிந்து
அதை வேரோடு முழுவதும் அறுத்து
சின்னமும் திரு மூர்த்தியும்
உன் அடையாளங்களும் உன் திருமேனியும்
கைதொழவே
கைகூப்பித் தொழ
குலமுதலே
அமரர் குலத்தின் முதல்வனே
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 7.1.9 · நாலாயிரத்தில் 3461-ஆம் பாசுரம்

குலம் முதல் அடும் தீவினைக் கொடு வன் குழியினில்வீழ்க்கும் ஐவரைவலம் முதல் கெடுக்கும் வரமே தந்தருள்கண்டாய்நிலம் முதல் இனி எவ் உலகுக்கும் நிற்பனசெல்வன எனப் பொருள்பல முதல் படைத்தாய் என் கண்ணா என் பரஞ்சுடரே

பொருள்

ஒருவனுடைய குலத்தையே வேரோடு அழிக்கும் தீவினைகளின் கொடிய ஆழ்ந்த குழியில் இந்த ஐவரும் அவனைத் தள்ளிவிடுகிறார்கள். அவர்களுடைய வலிமையை அதன் மூலத்திலேயே அழிக்கும் வரத்தை எனக்குத் தந்தருள்வாயாக. நீயே முதலில் எல்லாவற்றையும் படைத்தாய்: பூமியையும், அதற்கு அப்பாலுள்ள எல்லா உலகங்களையும், நிற்பனவற்றையும், இயங்குவனவற்றையும், அவற்றின் பல வகைகளையும். என் கண்ணனே! என் பரஞ்சுடரே!

பதவுரை

குலம் முதல் அடும் தீவினைக்
குலத்தையே வேரோடு அழிக்கும் தீவினைகள்
கொடு வன் குழியினில்
கொடிய ஆழ்ந்த குழியில்
வலம் முதல் கெடுக்கும்
அவர்கள் வலிமையை அதன் மூலத்திலேயே அழிக்கும்
வரமே தந்தருள்கண்டாய்
அந்த வரத்தை எனக்குத் தந்தருள்வாயாக
நிற்பன
நிற்பன
செல்வன
இயங்குவன
என் பரஞ்சுடரே
என் பரஞ்சுடரே
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 7.1.10 · நாலாயிரத்தில் 3462-ஆம் பாசுரம்

என் பரஞ்சுடரே என்று உன்னை அலற்றிஉன் இணைத் தாமரைகட்குஅன்பு உருகி நிற்கும் அது நிற்க சுமடு தந்தாய்வன் பரங்கள் எடுத்து ஐவர் திசை திசைவலித்து எற்றுகின்றனர்முன் பரவை கடைந்து அமுதம் கொண்ட மூர்த்தி ஓ

பொருள்

உன் இணைத் தாமரைத் திருவடிகளுக்காக அன்பில் உருகி நின்று, 'என் பரஞ்சுடரே!' என்று நான் உன்னை அலற்றிக்கொண்டிருக்க வேண்டும். அது இருக்கட்டும்; அதற்கு மாறாக, சுமை தாங்குபவனின் சும்மாடு போன்ற இந்த உடலை எனக்குத் தந்தாய்; ஐவரும் அதன்மேல் கனமான சுமைகளை ஏற்றி, என்னை எல்லாத் திசைகளிலும் இழுத்து மோதி அடிக்கிறார்கள். முன்பு கடலைக் கடைந்து அமுதத்தை எடுத்த எம்பெருமானே! ஐயோ!

பதவுரை

உன்னை அலற்றி
உன்னை அலற்றி
இணைத் தாமரைகட்கு
உன் இணைத் தாமரைத் திருவடிகளுக்கு
அன்பு உருகி
அன்பில் உருகி
சுமடு தந்தாய்
சும்மாட்டை (இந்த உடலை) எனக்குத் தந்தாய்
வன் பரங்கள்
கனமான சுமைகள்
திசை திசை
எல்லாத் திசைகளிலும்
பரவை கடைந்து
கடலைக் கடைந்து
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 7.1.11 · நாலாயிரத்தில் 3463-ஆம் பாசுரம்

கொண்ட மூர்த்தி ஓர் மூவராய்க் குணங்கள் படைத்துஅளித்து கெடுக்கும் அப்புண்டரீகக் கொப்பூழ்ப் புனல் பள்ளி அப்பனுக்கேதொண்டர் தொண்டர் தொண்டர் தொண்டன்சடகோபன் சொல் ஆயிரத்துள் இப் பத்தும்கண்டு பாட வல்லார் வினை போம் கங்குலும் பகலே

பொருள்

அவன் மூவராக வடிவெடுத்து, இயற்கையின் குணங்களைப் படைத்து, படைக்கிறான், காக்கிறான், அழிக்கிறான்; கொப்பூழில் தாமரையுடன் நீரில் பள்ளிகொண்ட அப்பன் அவன். அவனுக்கு மட்டுமே, அவன் அடியார்களின் அடியார்களின் அடியார்களுக்கு அடியாரான சடகோபரான நம்மாழ்வார் ஆயிரம் பாசுரங்களைச் சொன்னார். அவற்றுள் இந்தப் பத்தையும் உணர்ந்து பாட வல்லவர்களுக்கு, இரவும் பகலும் வினைகள் நீங்கிவிடும்.

பதவுரை

ஓர் மூவராய்க்
மூவராக: படைப்பவன், காப்பவன், அழிப்பவன்
குணங்கள் படைத்து
இயற்கையின் குணங்களைப் படைத்து
புண்டரீகக் கொப்பூழ்ப்
கொப்பூழில் தாமரையுடன்
புனல் பள்ளி அப்பனுக்கே
நீரில் பள்ளிகொண்ட அப்பனுக்கே
தொண்டர் தொண்டர் தொண்டர் தொண்டன்
அவன் அடியார்களின் அடியார்களின் அடியார்களுக்கு அடியார்
கண்டு பாட வல்லார்
உணர்ந்து பாட வல்லவர்கள்
கங்குலும் பகலே
இரவும் பகலும்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.