திருவாய்மொழி 6.7.1 · நாலாயிரத்தில் 3409-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(தாய், எம்பெருமானின் ஊருக்கு நழுவிச் சென்றுவிட்ட தன் மகளைப் பற்றிச் சொல்கிறாள்.) அவள் உண்ட சோறும், பருகிய நீரும், மென்ற வெற்றிலையும் எல்லாம் 'கண்ணன் எம்பெருமான்' என்றே, கண்களில் நீர் ததும்ப, மீண்டும் மீண்டும் சொல்லுவாள். அவன் புகழைப் பற்றியும், பூமியில் மிகுந்த வள்ளலான அவனுடைய ஊரைப் பற்றியும் ஓயாமல் கேட்டுக்கொண்டிருந்தாள். என் இளமான் போகும் ஊர் நிச்சயமாகத் திருக்கோளூர்தான்.
பதவுரை
- உண்ணும் சோறு பருகும் நீர்
- அவள் உண்ணும் சோறும் பருகும் நீரும்
- தின்னும் வெற்றிலையும்
- அவள் மெல்லும் வெற்றிலையும்
- கண்ணன் எம் பெருமான்
- கண்ணன் எம்பெருமான்
- அவன் சீர்
- அவன் புகழ்
- என் இளமான்
- என் இளமான்
- திருக்கோளூரே
- தாமிரபரணி அருகில் உள்ள திருக்கோளூர்
திருவாய்மொழி 6.7.2 · நாலாயிரத்தில் 3410-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஊரையும் நாட்டையும் உலகம் முழுவதையும் தன்னைப்போலவே ஆக்கிவிட்டாள்; எல்லாரும் அவன் திருநாமங்களையும் அவன் மாலைகளையுமே பிதற்றுகிறார்கள்; அவள் தன் பெரும் நாணத்தை உதறித் தள்ளிவிட்டாள். எல்லா நலங்களும் நிறைந்த வயல்களுடைய திருக்கோளூரை அவள் சென்றடைவாளோ? கொடியவளான என் செல்லப் பூவைகளே, சொல்லுங்கள்!
பதவுரை
- ஊரும் நாடும் உலகமும்
- ஊரும் நாடும் உலகமும்
- தன்னைப்போல்
- தன்னைப்போல்
- பேரும் தார்களுமே பிதற்ற
- அவன் திருநாமங்களையும் மாலைகளையுமே பிதற்ற
- கற்பு வான் இடறி
- தன் பெரும் நாணத்தை உதறி
- பழனத் திருக்கோளூர்க்கே
- வயல்கள் சூழ்ந்த திருக்கோளூருக்கு
- கொடியேன் கொடி பூவைகளே
- கொடியவளான என் செல்லப் பூவைகளே
திருவாய்மொழி 6.7.3 · நாலாயிரத்தில் 3411-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தன் பூவை, பச்சைக் கிளிகள், பந்து, சிறு விளையாட்டுப் பானை, பூக்கூடைகள் எல்லாவற்றையும், ஒவ்வொரு நாளும் எழும்போது, திருமாலின் திருநாமங்களாலேயே அழைப்பாள். இப்போது பாவை போன்ற என் பெண் குளிர்ந்த வயல்களுடைய திருக்கோளூருக்குப் போய்விட்டாள். கோவைப்பழம் போல் சிவந்த இதழ்கள் துடிக்க, கண்களில் கண்ணீர் மழையாகப் பொழிய, அவள் அங்கே என்ன செய்வாளோ?
பதவுரை
- பூவை பைங்கிளிகள்
- அவள் பூவையும் பச்சைக் கிளிகளும்
- பந்து தூதை பூம் புட்டில்கள்
- பந்து, சிறு விளையாட்டுப் பானை, பூக்கூடைகள்
- திருமால் திருநாமங்களே
- திருமாலின் திருநாமங்களே
- என் பாவை
- பாவை போன்ற என் பெண்
- கோவை வாய் துடிப்ப
- கோவைப்பழம் போல் சிவந்த இதழ்கள் துடிக்க
- மழைக்கண்ணொடு
- கண்ணீர் மழை பொழியும் கண்களுடன்
திருவாய்மொழி 6.7.4 · நாலாயிரத்தில் 3412-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வம்பு பேசும் பெண்களும் அடுத்த தெருவில் உள்ளவர்களும் அவளை நெறி தவறியவள் என்பார்களோ? அல்லது நற்குணம் நிறைந்தவள் என்பார்களோ? ஐயோ! மெல்லிய இடை அசைய, என் இளமான், செல்வம் நிறைந்து அவன் பள்ளிகொண்டிருக்கும் திருக்கோளூருக்குப் போவதிலேயே மனத்தை வைத்துவிட்டாள்.
பதவுரை
- கொல்லை என்பர்கொலோ
- அவளை நெறி தவறியவள் என்பார்களோ?
- குணம் மிக்கனள் என்பர்கொலோ
- அல்லது நற்குணம் நிறைந்தவள் என்பார்களோ?
- சில்லை வாய்ப் பெண்டுகள்
- வம்பு பேசும் பெண்கள்
- அயல் சேரி உள்ளாரும்
- அடுத்த தெருவில் உள்ளவர்களும்
- எல்லே
- ஐயோ!
- அவன்கிடந்த
- அவன் பள்ளிகொண்டிருக்கும்
- மேல் இடை நுடங்க
- மெல்லிய இடை அசைய
திருவாய்மொழி 6.7.5 · நாலாயிரத்தில் 3413-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இனி அவளுக்கு விளையாட விருப்பமில்லை; உருகி உருகிப் போகிறாள். இப்போது என் சிறு தேவி தன் திருமாலின் திருக்கோளூருக்குப் போய்விட்டாள். அங்குள்ள பூத்த சோலைகளையும், குளங்களையும், அவன் கோயிலையும் கண்டு, உள்ளே உயிர் குளிர, இன்று அவள் எப்படி மகிழ்வாளோ?
பதவுரை
- நைந்து நைந்து
- மீண்டும் மீண்டும் உருகி
- விளையாடலுறாள்
- இனி அவளுக்கு விளையாட விருப்பமில்லை
- என் சிறுத் தேவி
- என் சிறு தேவி
- பூ இயல் பொழிலும் தடமும்
- பூத்த சோலைகளும் குளங்களும்
- அவன் கோயிலும்
- அவன் கோயிலும்
- ஆவி உள் குளிர
- உள்ளே உயிர் குளிர
திருவாய்மொழி 6.7.6 · நாலாயிரத்தில் 3414-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
எனக்கு உதவும் எண்ணமே இல்லாமல் இன்று என்னை விட்டுப் போன என் இளமான், இப்போது தென்னாட்டின் நெற்றித் திலகம் போன்ற திருக்கோளூருக்குப் போவாள். அங்கே தன் திருமாலின் திருக்கண்களையும் சிவந்த இதழ்களையும் கண்டு, நீண்ட கண்களில் நீர் நிறைய, நின்று நின்று உருகிப் போவாள்.
பதவுரை
- எனக்கு உதவாது அகன்ற
- எனக்கு உதவாமல் விட்டுப் போன
- தென் திசைத் திலதம் அனைய
- தென்னாட்டின் திலகம் போன்ற
- திருக்கண்ணும் செவ்வாயும்
- அவன் திருக்கண்களும் சிவந்த இதழ்களும்
- நின்று நின்று நையும்
- நின்று நின்று உருகுவாள்
- நெடும் கண்கள் பனி மல்கவே
- நீண்ட கண்களில் நீர் நிறைய
திருவாய்மொழி 6.7.7 · நாலாயிரத்தில் 3415-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நீர் நிறைந்த கண்களுடனும் மயங்கிய மனத்துடனும், இரவிலும் ஒளிரும் பகலிலும் 'நெடுமாலே!' என்று அழைத்துக்கொண்டு, இப்போது அவள் போய்விட்டாள். நடக்கும்போது தள்ளாடித் தள்ளாடி, துவண்டு, செல்வம் நிறைந்து அவன் பள்ளிகொண்டிருக்கும் திருக்கோளூருக்குள் அவள் எப்படித்தான் புகுவாளோ?
பதவுரை
- மல்கு நீர்க் கண்ணொடு
- நீர் நிறைந்த கண்களுடன்
- மையல் உற்ற மனத்தினளாய்
- மயங்கிய மனத்துடன்
- அல்லும் நன் பகலும்
- இரவும் ஒளிரும் பகலும்
- நெடுமால் என்று அழைத்து
- 'நெடுமாலே!' என்று அழைத்து
- ஒல்கி ஒல்கி நடந்து
- மீண்டும் மீண்டும் தள்ளாடி நடந்து
- ஒசிந்தே
- துவண்டு
திருவாய்மொழி 6.7.8 · நாலாயிரத்தில் 3416-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வளைந்து துவளும் மெல்லிய இடைமேல் கையை வைத்துக்கொண்டு, நொந்து நொந்து, நெஞ்சம் உருக, ஒளிரும் மலரில் வாழும் திருமகளின் கணவனுடைய திருக்கோளூருக்கு அவள் கண்ணீர் வழியப் போவாளோ? எங்கள் அழகி, நெஞ்சம் உருகி, எங்களை விட்டுப் போய்விட்டாள்.
பதவுரை
- ஒசிந்த நுண் இடைமேல்
- வளைந்து துவளும் மெல்லிய இடைமேல்
- நொந்து நொந்து
- நொந்து நொந்து
- கசிந்த நெஞ்சினளாய்
- உருகும் நெஞ்சத்துடன்
- கண்ண நீர் துளும்ப
- கண்ணீர் வழிய
- ஒண் மலராள் கொழுநன்
- ஒளிரும் மலரில் வாழும் திருமகளின் கணவன்
- எம் காரிகையே
- எங்கள் அழகிய பெண்
திருவாய்மொழி 6.7.9 · நாலாயிரத்தில் 3417-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
எந்த நல்ல பொருளைக் கண்டாலும் 'இது என் கண்ணனுக்கு' என்று சொல்லுவாள்; அவ்வளவு மென்மையான நெஞ்சுடையவள். இவை எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டு இப்போது போய்விட்டாள்; தெரு முழுவதும் உரத்த பழியை வாரி இறைக்க, அணிகலன் பூண்ட என் பெண் திருக்கோளூருக்கு நடந்து போய்விட்டாள். எங்களைப் பற்றி அவள் சிறிதும் நினைக்கவில்லை.
பதவுரை
- காரியம் நல்லனகள்
- நல்ல பொருள்கள்
- என் கண்ணனுக்கு என்று
- 'என் கண்ணனுக்கு' என்று
- ஈரியாய் இருப்பாள்
- மென்மையான நெஞ்சுடையவளாய் இருப்பாள்
- சேரி பல் பழி தூஉய் இரைப்ப
- தெரு உரத்த பழியை வாரி இறைக்க
- நேரிழை
- நேர்த்தியான அணிகலன்கள் பூண்ட பெண்
- நினைந்திலளே
- அவள் எங்களை நினைக்கவில்லை
திருவாய்மொழி 6.7.10 · நாலாயிரத்தில் 3418-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தெய்வங்களே, அதை நினைக்கவும் என்னால் முடியவில்லை! நீண்ட கண்களுடைய என் இளமான் இப்போது போய்விட்டாள். எல்லா உலகங்களையும் உடைய தாமரைக் கண்ணனான அரவிந்தலோசனனை, ஒரு தினையளவும் அவள் விடமாட்டாள். தன் வீட்டுக்கு வரும் பெரும் பழியைப் பற்றிச் சிறிதும் எண்ணாமல், அவன் வாழும் திருக்கோளூருக்குப் போவதிலேயே மனத்தை வைத்துவிட்டாள்.
பதவுரை
- நினைக்கிலேன் தெய்வங்காள்
- தெய்வங்களே, அதை நினைக்கவும் முடியவில்லை
- நெடும் கண் இளமான்
- நீண்ட கண்களுடைய இளமான்
- அரவிந்தலோசனனைத்
- தாமரைக் கண்ணனான அரவிந்தலோசனனை
- தினைத்தனையும் விடாள்
- தினையளவும் அவள் விடமாட்டாள்
- மனைக்கு வான் பழியும்
- வீட்டுக்கு வரும் பெரும் பழியையும்
- செல்ல வைத்தனளே
- போவதிலேயே மனத்தை வைத்தாள்
திருவாய்மொழி 6.7.11 · நாலாயிரத்தில் 3419-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
சேமித்து வைத்த பெரும் செல்வமான மதுசூதனனையே அலற்றி, கொத்துக் கொத்தாகப் பூத்த சோலைகள் சூழ்ந்த குருகூரின் சடகோபர் ஆயிரம் பாசுரங்களைச் சொன்னார். அவன் வாழும் திருக்கோளூரில் மனத்தை வைத்து இந்தப் பத்தையும் ஓதுபவர்கள், ஒளிரும் பொன்னுலகத்தை ஆள்வார்கள்.
பதவுரை
- வைத்த மா நிதியாம்
- சேமித்து வைத்த பெரும் செல்வம், இங்குள்ள எம்பெருமானின் திருநாமம்
- மதுசூதனையே அலற்றி
- மதுசூதனனையே அலற்றி
- கொத்து அலர் பொழில் சூழ்
- கொத்தாகப் பூத்த சோலைகள் சூழ்ந்த
- சித்தம் வைத்து உரைப்பார்
- மனத்தை வைத்து ஓதுபவர்கள்
- திகழ் பொன் உலகு ஆள்வாரே
- ஒளிரும் பொன்னுலகத்தை ஆள்வார்கள்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.