திருவாய்மொழி 6.3.1 · நாலாயிரத்தில் 3365-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வறுமையும் செல்வமும், நரகமும் சுவர்க்கமும் அவனே; வெல்லும் பகைவனும் நண்பனும் அவனே; நஞ்சும் அமுதும் அவனே. இந்தப் பலவகைப் பொருள்களாகவும் பரந்து நிற்கும் எம்பெருமான் அவன்; அவனே என்னை ஆள்கிறான். செல்வம் நிறைந்த குடிகள் வாழும் திருவிண்ணகர் என்ற ஊரில் நான் அவனைக் கண்டேன்.
பதவுரை
- நல்குரவும் செல்வும்
- வறுமையும் செல்வமும்
- நரகும் சுவர்க்கமும்
- நரகமும் சுவர்க்கமும்
- விடமும் அமுதமும்
- நஞ்சும் அமுதும்
- பல்வகையும் பரந்த
- பலவகைப் பொருள்களாகவும் பரந்த
- என்னை ஆள்வானை
- என்னை ஆள்பவனை
- திருவிண்ணகர்க்
- திருவிண்ணகர், ஒப்பிலியப்பனின் திவ்ய தேசம்
திருவாய்மொழி 6.3.2 · நாலாயிரத்தில் 3366-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நாம் அனுபவிக்கும் இன்பமும் துன்பமும், நம் கலக்கமும் தெளிவும் அவனே; தண்டனையும் இனிமையும், நெருப்பும் நிழலும் அவனே. எவராலும் முழுமையாக அறிய முடியாத எம்பெருமான் அவன்; அவனே என்னை ஆள்கிறான். தெளிந்த அலைகளுடைய நீர் சூழ்ந்த நல்ல நகரமான திருவிண்ணகரே அவன் ஊர்.
பதவுரை
- கண்ட இன்பம் துன்பம்
- நாம் அனுபவிக்கும் இன்பமும் துன்பமும்
- கலக்கங்களும் தேற்றமும்
- கலக்கமும் தெளிவும்
- தண்டமும் தண்மையும்
- தண்டனையும் இனிமையும்
- தழலும் நிழலும்
- நெருப்பும் நிழலும்
- கண்டுகோடற்கு அரிய
- முழுமையாக அறிய அரியவன்
- தெண் திரைப் புனல் சூழ்
- தெளிந்த அலைகளுடைய நீர் சூழ்ந்த
திருவாய்மொழி 6.3.3 · நாலாயிரத்தில் 3367-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நகரங்களும் நாடுகளும், ஞானமும் அறியாமையும் அவனே; நம்மைச் சூழ்ந்த ஒப்பில்லாத ஒளியும் இருளும் அவனே; பூமியும் வானமும் அவனே. உயர்ந்த சிகரங்களுடைய மாளிகைகள் சூழ்ந்த திருவிண்ணகரில் வந்து வாழும் எம்பெருமான் அவன். அவனுடைய ஒளிரும் புகழைத் தவிர எவருக்கும் வேறு புண்ணியம் இல்லை.
பதவுரை
- நகரமும் நாடுகளும்
- நகரங்களும் நாடுகளும்
- ஞானமும் மூடமும்
- ஞானமும் அறியாமையும்
- நிகர் இல் சூழ் சுடர்
- சூழ்ந்த ஒப்பில்லாத ஒளி
- சிகர மாடங்கள் சூழ்
- உயர்ந்த சிகரங்களுடைய மாளிகைகள் சூழ்ந்த
- புகர் கொள் கீர்த்தி
- அவனுடைய ஒளிரும் புகழ்
- புண்ணியமே
- காக்கும் நன்மையான புண்ணியம்
திருவாய்மொழி 6.3.4 · நாலாயிரத்தில் 3368-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
புண்ணியமும் பாவமும், கூடலும் பிரிவும் அவனே; நினைவும் மறதியும், உள்ளதும் இல்லாததும் அவனே; இவை எல்லாவற்றிலிருந்தும் வேறானவனும் அவனே. வலிய மாளிகைகள் சூழ்ந்த திருவிண்ணகரில் வந்து வாழும் எம்பெருமானான கண்ணன் அவன். அவனுடைய இனிய அருளை நீங்களே பாருங்கள். நான் சொல்வதில் ஏதாவது பொய் உண்டோ?
பதவுரை
- புண்ணியம் பாவம்
- புண்ணியமும் பாவமும்
- புணர்ச்சி பிரிவு
- கூடலும் பிரிவும்
- எண்ணம் ஆய் மறப்பு ஆய்
- நினைவும் மறதியும் ஆகி
- உண்மை ஆய் இன்மை ஆய்
- உள்ளதும் இல்லாததும் ஆகி
- அல்லன் ஆய்
- இவை அல்லாதவனும் ஆகி
- கண்ணன் இன் அருளே
- கண்ணனின் இனிய அருள்
- கைதவமே?
- இது பொய்யோ?
திருவாய்மொழி 6.3.5 · நாலாயிரத்தில் 3369-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வஞ்சகமும் நேர்மையும், கருமையும் வெண்மையும் அவனே; உண்மையும் பொய்யும், இளமையும் முதுமையும், புதியதும் பழையதும் அவனே. வலிய, நன்கு கட்டப்பட்ட மதில்கள் சூழ்ந்த திருவிண்ணகரில் வந்து வாழும் எம்பெருமான் அவன். பாருங்கள்: பெரிய தேவர்கள் எல்லாருடனும் கூடிய மூன்று உலகங்களும் அவன் நட்டு வளர்த்த ஒரு சோலையே.
பதவுரை
- கைதவம் செம்மை
- வஞ்சகமும் நேர்மையும்
- கருமை வெளுமையும்
- கருமையும் வெண்மையும்
- மெய் பொய்
- உண்மையும் பொய்யும்
- இளமை முதுமை
- இளமையும் முதுமையும்
- பெய்த காவு கண்டீர்
- பாருங்கள், அவன் நட்ட சோலை
- பெரும் தேவு உடை மூவுலகே
- பெரிய தேவர்களுடைய மூன்று உலகங்கள்
திருவாய்மொழி 6.3.6 · நாலாயிரத்தில் 3370-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மூன்று உலகங்களும் அவனே; அவற்றிலிருந்து வேறானவனும் அவனே; மகிழ்ச்சியும் கோபமும் அவனே; தாமரையில் வாழும் திருமகளும், அவள் மூத்த சகோதரியான துரதிர்ஷ்டமும் அவனே; புகழும் பழியும் அவனே. தேவர்கள் கூடித் தொழும் திருவிண்ணகரில் வந்து வாழும் எம்பெருமானான அந்தப் பரஞ்சுடர், பாவியான என் மனத்தில் வாழ்கிறான்.
பதவுரை
- உகப்பு ஆய் முனிவு ஆய்
- மகிழ்ச்சியும் கோபமும் ஆகி
- பூவில் வாழ் மகள்
- தாமரையில் வாழும் திருமகள்
- தவ்வை
- அவள் மூத்த சகோதரியான துரதிர்ஷ்டத்தின் தேவி
- புகழ் ஆய் பழி ஆய்
- புகழும் பழியும் ஆகி
- பாவியேன் மனத்தே
- பாவியான என் மனத்தில்
- பரஞ்சுடரே
- பரஞ்சுடரே
திருவாய்மொழி 6.3.7 · நாலாயிரத்தில் 3371-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பரஞ்சுடரான திருமேனி அவனுக்கு உண்டு; அழுக்குப் படிந்த உடல்களும் அவனே; அவன் மறைகிறான், தோன்றுகிறான், உறுதியாக நிற்கிறான், மாயங்களும் செய்கிறான். வானத் தேவர்கள் தலைவணங்கும் திருவிண்ணகரில் வந்து வாழும் எம்பெருமான் அவன். எல்லா வரங்களையும் அருளும் அவன் திருவடிகளைத் தவிர எவருக்கும் உறுதியான புகல் வேறு இல்லை.
பதவுரை
- பரம் சுடர் உடம்பு
- பரஞ்சுடரான திருமேனி
- அழுக்குப் பதித்த உடம்பு
- அழுக்குப் படிந்த உடல்
- கரந்தும் தோன்றியும்
- மறைந்தும் தோன்றியும்
- சிரங்களால் வணங்கும்
- தலைகளால் வணங்கும்
- வரம் கொள் பாதம்
- வரம் அருளும் திருவடிகள்
- வன் சரணே
- உறுதியான புகல்
திருவாய்மொழி 6.3.8 · நாலாயிரத்தில் 3372-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தேவர்களுக்கு உறுதியான புகலும், அசுரர்களுக்குக் கொடிய கூற்றமும் அவனே. உலகைத் தன் திருவடி நிழலின் கீழ் வைத்துக் காக்கிறான்; அதற்கு வெளியேயும் வைக்கிறான். தென்திசைக்குப் புகலாகத் திருவிண்ணகரில் வந்து வாழும் எம்பெருமான் அவன். அவனே என் புகல், என் கண்ணன், என்னை ஆளும் என் அப்பன்.
பதவுரை
- வன் சரண் சுரர்க்கு
- தேவர்களுக்கு உறுதியான புகல்
- அசுரர்க்கு வெம் கூற்றமும்
- அசுரர்களுக்குக் கொடிய கூற்றமும்
- தன் சரண் நிழற்கீழ்
- தன் திருவடி நிழலின் கீழ்
- தென் சரண் திசைக்குத்
- தென்திசைக்குப் புகல்
- என் சரண்
- என் புகல்
- என்னை ஆளுடை என் அப்பனே
- என்னை ஆளும் என் அப்பனே
திருவாய்மொழி 6.3.9 · நாலாயிரத்தில் 3373-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என் அப்பன் எனக்குத் தோழனும், என்னைப் பெற்ற தாயும் ஆனான். அவனே பொன்னப்பன், மணியப்பன், முத்தப்பன்; அந்த அன்பான அப்பனும் அவனே. மின்னும் பொன் மதில்கள் சூழ்ந்த திருவிண்ணகரில் வந்து வாழும் அப்பன், தனக்கு ஒப்பில்லாத அப்பன், எனக்குத் தன் திருவடி நிழலைத் தந்தருளினான்.
பதவுரை
- இகுள் ஆய்
- எனக்குத் தோழனாகி
- என்னைப் பெற்றவள் ஆய்
- என்னைப் பெற்ற தாயாகி
- பொன் அப்பன் மணி அப்பன் முத்து அப்பன்
- பொன்னப்பன், மணியப்பன், முத்தப்பன்: இங்கு அவன் திருநாமங்கள்
- மின்னப் பொன் மதிள் சூழ்
- மின்னும் பொன் மதில்கள் சூழ்ந்த
- தன் ஒப்பார் இல் அப்பன்
- தனக்கு ஒப்பில்லாத அப்பன், ஒப்பிலியப்பன்
- தாள் நிழலே
- அவன் திருவடி நிழல்
திருவாய்மொழி 6.3.10 · நாலாயிரத்தில் 3374-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நிழலும் வெயிலும், சிறுமையும் பெருமையும், குறுமையும் நெடுமையும் அவனே; அசையும் பொருள்கள் எல்லாமும், நிற்கும் பொருள்கள் எல்லாமும், மற்ற எல்லாமும் அவனே; இவை எல்லாவற்றிலிருந்தும் வேறானவனும் அவனே. வண்டுகள் மழலைக் குரலில் ரீங்கரிக்கும் திருவிண்ணகரில் உறையும் எம்பெருமான் அவன். பாருங்கள்: அவன் திருவடிகளைத் தவிர நமக்கு வேறு காவல் இல்லை.
பதவுரை
- நிழல் வெய்யில்
- நிழலும் வெயிலும்
- சுழல்வன நிற்பன
- அசைவனவும் நிற்பனவும்
- அவை அல்லனும் ஆய்
- அவை அல்லாதவனும் ஆகி
- மழலை வாய் வண்டு
- மழலைக் குரலுடைய வண்டுகள்
- களைகண் இலம்
- எங்களுக்கு வேறு காவல் இல்லை
- காண்மின்களே
- நீங்களே பாருங்கள்
திருவாய்மொழி 6.3.11 · நாலாயிரத்தில் 3375-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'உலகத்தாரே, பாருங்கள்!' என்று சொல்வது போல், அவர்கள் கண்முன்னே தன் இரு திருவடிகளையும் உயர்த்தி உலகங்களை அளந்தான் அவன். அவன்மேல் குருகூர்ச் சடகோபரான நம்மாழ்வார் ஆணைபோல் உறுதியான ஆயிரம் பாசுரங்களைச் சொன்னார். அவற்றுள் திருவிண்ணகரைப் பற்றிய இந்தப் பத்தையும் ஓத வல்லவர்கள், தவறாமல், வானத் தேவர்களாலும் என்றும் பெரியோர்களாகப் போற்றப்படுவார்கள்.
பதவுரை
- காண்மின்கள் உலகீர்
- உலகத்தாரே, பாருங்கள்
- கண்முகப்பே நிமிர்ந்த
- அவர்கள் கண்முன்னே உயர்ந்த
- தாள் இணையன்
- இரு திருவடிகளை உடையவன்
- ஆணை ஆயிரத்துத்
- ஆணைபோல் உறுதியான ஆயிரத்தின்
- கோணை இன்றி
- தவறாமல், கோணல் இல்லாமல்
- குரவர்களே
- பெரியோர்கள், போற்றப்படும் ஆசான்கள்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.