திருவாய்மொழி 4.7.1 · நாலாயிரத்தில் 3189-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நான் நற்குணம் இல்லாத சிறியவன்; என் செயல்கள் பெரும் பாவங்களாக இருந்தன. ஆகவே, எல்லாக் காலத்திலும் “உலகை உண்டவனே! ஞான மூர்த்தியே! நாராயணா!” என்று மீண்டும் மீண்டும் கூவி, துயரத்தில் தலையில் அடித்துக்கொண்டு அமர்ந்திருந்தாலும், உன் அழகிய திருமேனியை நான் காணும்படி நீ வருவதில்லை; நான் அழைத்தாலும் என்னை ஏற்றுக்கொள்வதில்லை.
பதவுரை
- சீலம் இல்லாச் சிறியனேலும்
- நற்குணம் இல்லாத சிறியவனானாலும்
- செய்வினையோ பெரிதால்
- என் செயல்கள் பெரியவை
- ஞான மூர்த்தி
- ஞான மூர்த்தி
- கைதலைபூசல் இட்டால்
- கைகளால் தலையில் அடித்துப் புலம்பினால்
- கோல மேனி காண
- உன் அழகிய திருமேனியைக் காண
- கூவியும் கொள்ளாயே
- அழைத்தாலும் நீ என்னை ஏற்பதில்லை
திருவாய்மொழி 4.7.2 · நாலாயிரத்தில் 3190-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
“அடக்க முடியாத அளவு பெரிய, குறையற்ற இன்ப வெள்ளத்தைத் தரும் என் வள்ளலே! பூமியைக் கொண்ட வாமனா!” என்று நள்ளிரவிலும் பட்டப்பகலிலும் மீண்டும் மீண்டும் கூவிக்கொண்டு நான் அமர்ந்திருக்கும்போது, பல தந்திரங்களையுடைய மாயனே, நீ வந்து என் கண்களுக்கு உன்னைத் தருவதில்லை.
பதவுரை
- கொள்ள மாளா இன்ப வெள்ளம்
- அடக்க முடியாத அளவு பெரிய இன்ப வெள்ளம்
- கோது இல
- குறையற்ற
- வள்ளலேயோ
- வள்ளலே
- வையம் கொண்ட வாமனாவோ
- பூமியைக் கொண்ட வாமனா
- நள் இராவும் நன் பகலும்
- நள்ளிரவிலும் பட்டப்பகலிலும்
- கள்ள மாயா
- பல தந்திரங்களையுடைய மாயனே
திருவாய்மொழி 4.7.3 · நாலாயிரத்தில் 3191-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
முடிவில்லாத தீவினைகளை நான் எவ்வளவு செய்திருக்க வேண்டும்? “தாவிப் பூமியைக் கொண்ட என் அப்பனே! தாமோதரா!” என்று நெஞ்சம் உருகி, கண்களில் நீர் வழிய, கூவிக் கூவி நிற்கிறேன்; ஆனாலும் பாவியான நான் காணும்படி நீ வருவதில்லை; “பாவி நீ!” என்றுகூட ஒரு சொல்லும் சொல்வதில்லை.
பதவுரை
- ஈவு இலாத தீவினைகள்
- முடிவில்லாத தீவினைகள்
- தாவி வையம் கொண்ட
- தாவிப் பூமியைக் கொண்ட
- தாமோதரா
- இடுப்பில் கயிற்றால் கட்டப்பட்ட தாமோதரா
- நெஞ்சு உருகி
- நெஞ்சம் உருகி
- கண்பனி சோர
- கண்ணீர் வழிய
- பாவி நீ என்று ஒன்று சொல்லாய்
- ‘பாவி நீ’ என்றுகூடச் சொல்வதில்லை
திருவாய்மொழி 4.7.4 · நாலாயிரத்தில் 3192-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
“என் கண் முன்னே, நான் காணும்படி வா; உன் தாமரைக் கண்கள் பார்வை வீச, மிகத் தூய செம்பொன் திருமேனியையுடைய என் அப்பனே, அங்கே நின்று எனக்கு அருள் செய்!” தேவர்களும் ஏங்கியும் காண முடியாத பெருமைமிக்க அப்பனிடம், சிறியவனும் நாணமற்றவனுமான நான் ஏன் இங்கே இப்படிக் கூவுகிறேன்?
பதவுரை
- என் கண்முகப்பே
- என் கண் முன்னே
- தாமரைக்கண் பிறழ
- உன் தாமரைக் கண்கள் பார்வை வீச
- ஆணி செம்பொன் மேனி
- மிகத் தூய செம்பொன் திருமேனி
- நாணம் இல்லாச் சிறு தகையேன்
- சிறியவனும் நாணமற்றவனுமான நான்
- பேணி வானோர் காணமாட்டாப்
- தேவர்கள் ஏங்கியும் காண முடியாத
- பீடு உடை அப்பனையே
- பெருமைமிக்க அப்பனையே
திருவாய்மொழி 4.7.5 · நாலாயிரத்தில் 3193-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
“அப்பனே! வலிய சக்கரத்தை உடையவனே! ஆழ்ந்த கடலைக் கடைந்த வலியவனே! உன் நான்கு தோள்களையும் காணும் பேறு எனக்கு எப்போதாவது கிடைக்குமா?” எப்போதும் கண்ணீரோடு, என் உயிர் மீண்டும் மீண்டும் வறண்டு போக, ஏழையான நான், “இப்போதே வா!” என்று சொல்லி உனக்காகப் பார்த்துக்கொண்டே இருக்கிறேன்.
பதவுரை
- அடல் ஆழியானே
- வலிய சக்கரத்தை உடையவனே
- ஆழ் கடலைக் கடைந்த துப்பனே
- ஆழ்ந்த கடலைக் கடைந்த வலியவனே
- தோள்கள் நான்கும்
- உன் நான்கு தோள்களும்
- ஆவி துவர்ந்து துவர்ந்து
- என் உயிர் மீண்டும் மீண்டும் வறண்டு
- இப்பொழுதே வந்திடாய்
- இப்போதே வா
- ஏழையேன் நோக்குவனே
- ஏழையான நான் பார்த்துக்கொண்டே இருக்கிறேன்
திருவாய்மொழி 4.7.6 · நாலாயிரத்தில் 3194-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உன்னைக் காணும் ஏக்கத்தில் பார்த்துப் பார்த்து, என் உயிருக்குள் உனக்காகத் தாகம் கொள்கிறேன்; எனக்கு உண்மையான ஞானம் இல்லை. ஆனாலும் ஒவ்வொரு நாளும் நீ இடைவெளியின்றி எங்கும் நிற்கிறாய்: என் உடலுக்குள்ளும், என் உயிருக்குள்ளும், அவற்றுக்கு வெளியே உள்ள அனைத்திலும். ஆகவே, உன்னை மீண்டும் மீண்டும் அறிந்து அறிந்து...
பதவுரை
- நோக்கி நோக்கி
- பார்த்துப் பார்த்து
- நாக்கு நீள்வன்
- நாக்கு நீள, தாகம் கொள்கிறேன்
- ஞானம் இல்லை
- எனக்கு உண்மையான ஞானம் இல்லை
- ஆக்கையுள்ளும் ஆவியுள்ளும்
- என் உடலுக்குள்ளும் உயிருக்குள்ளும்
- நீக்கம் இன்றி எங்கும் நின்றாய்
- இடைவெளியின்றி எங்கும் நிற்கிறாய்
- அறிந்து அறிந்தே
- உன்னை மீண்டும் மீண்டும் அறிந்து
திருவாய்மொழி 4.7.7 · நாலாயிரத்தில் 3195-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உன்னை மீண்டும் மீண்டும் அறிந்து, மேலும் மேலும் தெளிவடைந்து, என் உயிரை நிறைக்கும் ஞான மூர்த்தியான உன்னை, உன் முழுத் தூய்மையோடும் அங்கே வைத்துக்கொண்டேன்; பிறந்தும், இறந்தும், தடுமாறியும் திரியும் பேதைமை என்னை விட்டு முழுதும் நீங்கிவிட்டது. மணம் கமழும் துழாய் மாலை அணிந்த பெருமானே, உன்னைக் காண வந்துவிட்டேன்.
பதவுரை
- தேறித் தேறி
- மேலும் மேலும் தெளிவடைந்து
- நிறைந்த ஞான மூர்த்தியாயை
- என்னை நிறைக்கும் ஞான மூர்த்தியான உன்னை
- நின்மலமாக வைத்து
- தூய்மையோடு அங்கே வைத்து
- பிறந்தும் செத்தும்
- பிறந்தும் இறந்தும்
- பேதைமை தீர்ந்தொழிந்தேன்
- பேதைமை என்னை விட்டு முழுதும் நீங்கியது
- நறுந் துழாயின் கண்ணி
- மணம் கமழும் துழாய் மாலை
திருவாய்மொழி 4.7.8 · நாலாயிரத்தில் 3196-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உன்னைக் கண்ட பின், உன் அடியார்களாகிய நாங்கள் பாடி ஆட, எட்டுத் திசைகளிலிருந்தும் மலர்களை என் கைகள் நிறையக் கொண்டு, உன் திருவடிகளில் இட்டு, உன்னைத் துதித்து மீண்டும் மீண்டும் மகிழ ஏங்குகிறேன். வளமான துழாய் மாலை அணிந்த வேந்தே, கடல் சூழ்ந்த இந்த உலகுக்குள் இங்கே வரமாட்டாயோ?
பதவுரை
- என் கைகள் ஆர
- என் கைகள் நிறைய
- எண் திசையும் உள்ள பூக்
- எட்டுத் திசைகளிலிருந்தும் மலர்கள்
- உகந்து உகந்து
- மீண்டும் மீண்டும் மகிழ்ந்து
- தொண்டரோங்கள் பாடி ஆட
- அடியார்களாகிய நாங்கள் பாடி ஆட
- சூழ் கடல் ஞாலத்துள்ளே
- கடல் சூழ்ந்த இந்த உலகுக்குள்
- வண் துழாயின் கண்ணி வேந்தே
- வளமான துழாய் மாலை அணிந்த வேந்தே
திருவாய்மொழி 4.7.9 · நாலாயிரத்தில் 3197-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என்னால் எதையும் அர்ப்பணிக்க முடியவில்லை; வழிபாட்டுக்கு நீர் வார்க்க முடியவில்லை; ஐந்து புலன்களையும் வெல்ல முடியவில்லை; என் கடமையாக, ஒவ்வொரு நேரத்திலும் மலர் கொய்து உன்னைத் துதிக்க முடியவில்லை. ஆனாலும் என் பேதையான பிடிவாத நெஞ்சத்தில் காதல் பெருகிக்கொண்டே இருக்கிறது; வினை மிகுந்த நான் திகைத்துத் தடவித் திரிகிறேன். சக்கரம் ஏந்திய பெருமானை நான் எங்கே காண்பேன்?
பதவுரை
- இடகிலேன் ஒன்று
- என்னால் எதையும் அர்ப்பணிக்க முடியவில்லை
- அட்ட கில்லேன்
- நீர் வார்க்க முடியவில்லை
- ஐம்புலன் வெல்ல கில்லேன்
- ஐந்து புலன்களையும் வெல்ல முடியவில்லை
- கடவன் ஆகி
- என் கடமையாக
- மட வல் நெஞ்சம் காதல் கூர
- பேதையான பிடிவாத நெஞ்சத்தில் காதல் பெருக
- சக்கரத்து அண்ணலையே
- சக்கரம் ஏந்திய பெருமானையே
திருவாய்மொழி 4.7.10 · நாலாயிரத்தில் 3198-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
“சக்கரப் பெருமானே!” என்று கூவி, தாழ்ந்து வணங்கி, கண்களில் நீர் ததும்ப, சுற்றிலும் பார்த்து நின்று துன்புற்றேன்; பாவியான என்னால் அவனைக் காண முடியவில்லை. ஆனாலும், மேலான ஞான மூர்த்தியான வேத விளக்கை, என் சொந்த உண்மையான ஞானக் கண்களால் கண்டு, அவனைத் தழுவுவேன்.
பதவுரை
- தாழ்ந்து கண்ணீர் ததும்ப
- தாழ்ந்து வணங்கி, கண்களில் நீர் ததும்ப
- பக்கம் நோக்கி நின்று அலந்தேன்
- சுற்றிலும் பார்த்து நின்று துன்புற்றேன்
- மிக்க ஞான மூர்த்தி
- மேலான ஞான மூர்த்தி
- வேத விளக்கினை
- வேத விளக்கை
- தக்க ஞானக் கண்களாலே
- உண்மையான ஞானக் கண்களால்
- கண்டு தழுவுவனே
- கண்டு அவனைத் தழுவுவேன்
திருவாய்மொழி 4.7.11 · நாலாயிரத்தில் 3199-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தாமரைக் கண்ணனான பெருமானை இறுகப் பற்றி நின்ற காதலோடு, மாடங்கள் நெருங்கிய தென் குருகூரின் மாறன் சடகோபன், நம்மாழ்வார், குறையற்ற ஒளிரும் தமிழில் ஆயிரம் பாசுரங்களைச் சொன்னார். அவற்றுள் இந்தப் பத்தையும் நெஞ்சோடு அணைத்துப் பாடி ஆட வல்லவர்கள் வைகுந்தத்துக்கு ஏறுவார்கள்.
பதவுரை
- தழுவிநின்ற காதல்
- இறுகப் பற்றி நின்ற காதல்
- தாமரைக் கண்ணன்
- தாமரைக் கண்ணனான பெருமான்
- குழுவு மாடத்
- மாடங்கள் நெருங்கிய
- மாறன் சடகோபன்
- மாறன் சடகோபன், நம்மாழ்வார்
- வழுவு இலாத ஒண் தமிழ்கள்
- குறையற்ற ஒளிரும் தமிழ்ப் பாசுரங்கள்
- வைகுந்தம் ஏறுவரே
- வைகுந்தத்துக்கு ஏறுவார்கள்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.