திருவாய்மொழி 4.5.1 · நாலாயிரத்தில் 3167-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தன் ஒப்பற்ற செங்கோல் ஏழு உலகங்களிலும் செல்லும்படி, வலிய குறையாத பெருமையோடு வீற்றிருந்து ஆள்கிறான்; கொடிய குதிரையைப் பிளந்தவன் அவன். அந்தப் பெருமானை, “போற்றி!” என்று கூவி, என் கைகள் நிறைவுறும்வரை வணங்கி, சொல்மாலைகளை அவனுக்கு அர்ப்பணித்தேன். இப்படிப்பட்ட நற்பேறு பெற்ற எனக்கு, இனி என் ஏழு பிறவிகளில் எதிலும் என்ன குறை இருக்க முடியும்?
பதவுரை
- வீற்றிருந்து
- பெருமையோடு வீற்றிருந்து
- தனிக்கோல் செல்ல
- அவனுடைய ஒப்பற்ற செங்கோல் செல்ல
- வெம் மா பிளந்தான்
- கொடிய குதிரையைப் பிளந்தவன்
- கைகள் ஆரத் தொழுது
- என் கைகள் நிறைவுறும்வரை வணங்கி
- சொல் மாலைகள்
- சொல்மாலைகள்
- நோற்றேற்கு
- இப்படி நற்பேறு பெற்ற எனக்கு
- எழுமையுமே
- ஏழு பிறவிகளிலும்
திருவாய்மொழி 4.5.2 · நாலாயிரத்தில் 3168-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவன் மார்பில், மை தீட்டிய கண்களையுடைய, தாமரையில் வாழும் திருமகள் வாழ்கிறாள்; அவனுடைய அகன்ற கண்கள் சிவந்து அழகியவை; அவன் அமரர்களின் தலைவன். இந்தப் பரந்த உலகின் கொடிய நோய்கள் எல்லாம் அழியும்படி, நெருக்கமாகத் தொடுத்த சொற்களால் ஆன இசைமாலைகளால் அவனைத் துதித்து, அவனை என் நெஞ்சில் வைத்துக்கொள்ளும் பேறு பெற்றேன்.
பதவுரை
- மைய கண்ணாள்
- மை தீட்டிய கண்களையுடையவள்
- மலர் மேல் உறைவாள்
- தாமரையில் வாழும் திருமகள்
- செய்ய கோலத் தடங் கண்ணன்
- சிவந்த அழகிய அகன்ற கண்களையுடையவன்
- விண்ணோர் பெருமான்
- அமரர்களின் தலைவன்
- இசைமாலைகள்
- இசைமாலைகள்
- வெய்ய நோய்கள்
- கொடிய நோய்கள்
திருவாய்மொழி 4.5.3 · நாலாயிரத்தில் 3169-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நம் அச்சுதன் முடிவில்லாத இன்பத்தின் உச்சநிலையில் நிலைத்திருக்கிறான்; அவன் பெருமை ஒருபோதும் மங்குவதில்லை; அவன் கண்கள் தாமரை மலர்கள் போன்றவை; அமரர்களின் தலைவன் அவன். முடிவில்லாத காலம் இசைமாலைகளால் அவனைத் துதித்து அவனோடு இருக்கும் பேறு பெற்றேன்; அவனோடு இருந்து, முடிவில்லாத இன்பத்தின் உச்ச எல்லையை அடைந்துவிட்டேன்.
பதவுரை
- வீவு இல் இன்பம்
- முடிவில்லாத இன்பம்
- மிக எல்லை
- அதன் உச்ச எல்லையில்
- நம் அச்சுதன்
- நம் அச்சுதன்
- வீவு இல் சீரன்
- மங்காத பெருமையுடையவன்
- மலர்க் கண்ணன்
- தாமரைக் கண்ணன்
- வீவு இல் காலம்
- முடிவில்லாத காலம்
திருவாய்மொழி 4.5.4 · நாலாயிரத்தில் 3170-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அருகில் நின்று தன்னை வணங்குபவர்களின் வினை நீங்கும்படி நெருங்கி வரும் பெருமான் அவன்; அழகிய சிறகுகளுடைய பறவையை உடையவன்; வலிய சக்கரத்தை ஏந்திய தலைவன். என் நாவால் முடிந்த அளவு இசைமாலைகளால் அவனைத் துதித்து, அவனை நெருங்கும் பேறு பெற்றேன். என் உயிரேயான அவன், என் ஆத்மாவுக்கு எவ்வளவோ செய்திருக்கிறான்; அது எப்படி என்று என்னால் அளந்தறிய முடியவில்லை.
பதவுரை
- மேவி நின்று தொழுவார்
- அருகில் நின்று வணங்குபவர்கள்
- வினை போக
- வினை நீங்கும்படி
- தூவி அம் புள் உடையான்
- அழகிய சிறகுகளுடைய பறவையான கருடனை உடையவன்
- அடல் ஆழி அம்மான்
- வலிய சக்கரத்தை ஏந்திய தலைவன்
- நா இயலால்
- என் நாவால் முடிந்த அளவு
- அறியேன் செய்த ஆற்றையே
- அவன் செய்ததை என்னால் அளந்தறிய முடியவில்லை
திருவாய்மொழி 4.5.5 · நாலாயிரத்தில் 3171-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உண்மையான நல்ல வழியைக் காட்டும் பெருமான் அவன்; அமரர்களிடையே பெருமைமிக்க ஏறு அவன்; படைப்பில் எல்லாப் பொருள்களையும் விரித்தவன் அவன்; என் தலைவன் அவன். ஒரு சொல்மாலையால் அவனை அலங்கரித்துத் துதித்து, ஒவ்வொரு நாளும் இன்பம் பெற்றேன்; வினை என்னும் நோய்கள் காற்றைவிட விரைவாக எரிந்து போயின.
பதவுரை
- ஆற்ற நல்ல வகை காட்டும்
- உண்மையான நல்ல வழியைக் காட்டுபவன்
- அமரர் தம் ஏற்றை
- அமரர்களிடையே பெருமைமிக்க ஏறு
- எல்லாப் பொருளும் விரித்தானை
- எல்லாப் பொருள்களையும் விரித்தவனை
- மாற்ற மாலைப் புனைந்து
- சொல்மாலையால் அவனை அலங்கரித்து
- காற்றின் முன்னம் கடுகி
- காற்றைவிட விரைவாக
- வினை நோய்கள் கரியவே
- வினை என்னும் நோய்கள் எரிந்து போயின
திருவாய்மொழி 4.5.6 · நாலாயிரத்தில் 3172-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தன் கரிய திருமேனியில் ஒரு சிறிய வெண்ணிறக் குறியை அணிந்திருக்கிறான்; பேரழகுடைய அகன்ற கண்களையுடைய பெருமான், அமரர்களின் தலைவன் அவன். பொருத்தமான சொற்களால் ஆன இசைமாலைகளால் அவனைத் துதித்து, அவனை என் நெஞ்சில் வைத்துக்கொள்ளும் பேறு பெற்றேன். இன்று முதல் என்றென்றைக்கும், நான் அடைவதற்கு அரியது ஏதேனும் உண்டோ?
பதவுரை
- கரிய மேனிமிசை
- கரிய திருமேனியின் மேல்
- வெளிய நீறு சிறிதே இடும்
- சிறிய வெண்ணிறக் குறியை அணிபவன்
- பெரிய கோலத் தடங்கண்ணன்
- பேரழகுடைய அகன்ற கண்களையுடையவன்
- உரிய சொல்லால்
- பொருத்தமான சொற்களால்
- அரியது உண்டோ
- அடைவதற்கு அரியது உண்டோ?
- இனி என்றுமே
- இனி என்றென்றைக்கும்
திருவாய்மொழி 4.5.7 · நாலாயிரத்தில் 3173-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தனக்குச் சமமானவரும் தனக்கு மேலானவரும் இல்லாமல், எப்போதும் ஒப்பற்ற ஒருவனாக நிற்கிறான்; எல்லா உலகங்களையும் உடையவன்; ஒரே மலையால் மழையைத் தடுத்துக் காத்த பெருமான் அவன். சொல்மாலைகளால் அவனை நன்றாக அலங்கரிக்கும் நற்பேறு நமக்குக் கிடைத்தது. இனி நமக்கு என்ன குறை இருக்க முடியும்?
பதவுரை
- என்றும் ஒன்று ஆகி
- எப்போதும் ஒப்பற்ற ஒருவனாகி
- ஒத்தாரும் மிக்கார்களும்
- சமமானவரும் மேலானவரும்
- எல்லா உலகும் உடையான்
- எல்லா உலகங்களையும் உடையவன்
- குன்றம் ஒன்றால் மழை காத்த
- ஒரே மலையால் மழையைத் தடுத்துக் காத்த
- நன்று சூட்டும் விதி
- அவனை நன்றாக அலங்கரிக்கும் நற்பேறு
- என்ன குறை நமக்கே
- நமக்கு என்ன குறை?
திருவாய்மொழி 4.5.8 · நாலாயிரத்தில் 3174-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நமக்கும் தாமரையில் வாழும் திருமகளுக்கும் இன்பமானவன் அவன்; பூமியில் உள்ளவர்களுக்கும் வானில் உள்ளவர்களுக்கும் தலைவன்; குளிர்ந்த தாமரைகள் தாங்கும் திருவடிகளையுடைய பெரிய பெருமான். அவனைப் பற்றிச் சொல்லும் சொல்மாலைகளை அமைக்க வல்லவனான எனக்கு, பரந்த வானுலகம் முழுவதிலும் இப்போது யார் நிகர்?
பதவுரை
- பூவின்மிசை நங்கைக்கும்
- தாமரையில் வாழும் திருமகளுக்கும்
- இன்பனை
- இன்பமானவனை
- ஞாலத்தார் தமக்கும்
- பூமியில் உள்ளவர்களுக்கும்
- தண் தாமரை சுமக்கும்
- குளிர்ந்த தாமரைகள் தாங்கும்
- அமைக்க வல்லேற்கு
- அவற்றை அமைக்க வல்ல எனக்கு
- யாவர் நிகர்
- யார் எனக்கு நிகர்?
திருவாய்மொழி 4.5.9 · நாலாயிரத்தில் 3175-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வானங்களிலும், வானங்களுக்கு மேலான உலகிலும், பூமியிலும், பூமிக்குக் கீழான பகுதிகளிலும், எட்டுத் திசைகளிலும், ஒரு இடமும் விடாமல் அவன் நிற்கிறான். வளைந்த சங்கைத் தன் பெரிய கையில் ஏந்தியிருக்கிறான்; குடக்கூத்தாடினான்; வானுலகின் அரசன் அவன். அவனைப் பற்றிக் கவிதை பாட வல்லவனான எனக்கு, இப்போது போட்டியாக யாரேனும் உண்டோ?
பதவுரை
- வானத்துள் உம்பரும்
- வானங்களுக்கு மேலான உலகம்
- மண்ணின்கீழ்த் தானத்தும்
- பூமிக்குக் கீழான பகுதிகளில்
- தவிராது நின்றான்
- ஒரு இடமும் விடாமல் நிற்பவன்
- கூனல் சங்கத் தடக்கையவனை
- வளைந்த சங்கைப் பெரிய கையில் ஏந்தியவனை
- குடம் ஆடியை
- குடக்கூத்தாடியவனை
- மாறுஉண்டே
- போட்டியாக யாரேனும் உண்டோ?
திருவாய்மொழி 4.5.10 · நாலாயிரத்தில் 3176-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவன் உலகங்களை விழுங்கி மீண்டும் வெளியே கொண்டுவந்தான்; அவற்றைத் தாவி அளந்தான்; பூமியைத் தோண்டி எடுத்தான்; தான் எடுத்த திருவுருவங்களில் கிடக்கிறான், நிற்கிறான், வீற்றிருக்கிறான்; மணம் புரிந்தான். நாம் கண்ட இவை எல்லா வகைகளிலும், உலகம் தன்னுடையதே என்று காட்டி நின்றான். அவனுடைய அடியார்களுக்கு இன்ப மழையாக, அவனைப் பற்றி வளமான தமிழை இயற்றும் பேறு பெற்றேன்.
பதவுரை
- உண்டும் உமிழ்ந்தும்
- விழுங்கியும் வெளியே கொண்டுவந்தும்
- கடந்தும் இடந்தும்
- தாவி அளந்தும், தோண்டி எடுத்தும்
- கிடந்தும் நின்றும்
- கிடந்தும் நின்றும்
- மணம் கூடியும்
- மணம் புரிந்தும்
- தனதே உலகு
- உலகம் தன்னுடையதே
- வண் தமிழ் நூற்க
- வளமான தமிழை இயற்ற
- இன்ப மாரியே
- இன்ப மழையே
திருவாய்மொழி 4.5.11 · நாலாயிரத்தில் 3177-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மழை ஒருபோதும் மாறாத குளிர்ந்த அழகிய மலையான திருவேங்கடத்தின் பெருமானைப் பற்றி, நீர் ஒருபோதும் மாறாத புதிய மலர்ச் சோலைகள் சூழ்ந்த குருகூர் நகரின் காரி மாறன் சடகோபன், நம்மாழ்வார், ஆயிரம் பாசுரங்களைப் பாடினார். அவற்றுள் இந்தப் பத்தினால், தேன் ஒருபோதும் மாறாத தாமரையில் வீற்றிருக்கும் திருமகள், இவற்றைப் பாடுபவர்களின் வினையைத் தீர்ப்பாள்.
பதவுரை
- மாரி மாறாத
- மழை ஒருபோதும் மாறாத
- மலை வேங்கடத்து அண்ணலை
- வேங்கட மலையின் பெருமானை
- வாரி மாறாத
- நீர் ஒருபோதும் மாறாத
- காரி மாறன் சடகோபன்
- காரியின் மகனான மாறன் சடகோபன்
- வேரி மாறாத பூமேல் இருப்பாள்
- தேன் ஒருபோதும் மாறாத தாமரையில் வீற்றிருக்கும் திருமகள்
- வினை தீர்க்குமே
- அவர்களின் வினையைத் தீர்ப்பாள்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.