திருவாய்மொழி 3.10.1 · நாலாயிரத்தில் 3112-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பிறவி பிறவியாக எடுத்து, அவன் நம்மிடையே வெளிப்பட்டான். சங்கும் சக்கரமும், வில்லும், ஒளிரும் உலக்கையும், ஒளிரும் வாளும், கதையும் ஏந்தி, பறவையின் மேல் ஏறி, வலிய அரக்கர்களும் அசுரர்களும் அழியும்படி இந்த உலகில் போர் புரிந்தான். அவன் நன்மையே வடிவானவன்; அவனுடைய பெருமைகளைத் துதிக்கும் பேறு பெற்ற எனக்கு எந்தக் குறையும் இல்லை.
பதவுரை
- சன்மம் பலபல செய்து
- பிறவி பிறவியாக எடுத்து
- சங்கொடு சக்கரம் வில்
- சங்கும் சக்கரமும் வில்லும்
- ஒண்மை உடைய உலக்கை
- ஒளிரும் உலக்கை
- புள் ஊர்ந்து
- கருடப் பறவையின் மேல் ஏறி
- அரக்கர் அசுரரை
- அரக்கர்களையும் அசுரர்களையும்
- நன்மை உடையவன்
- நன்மையே வடிவானவன்
- நான் ஓர் குறைவு இலனே
- எனக்கு எந்தக் குறையும் இல்லை
திருவாய்மொழி 3.10.2 · நாலாயிரத்தில் 3113-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பரந்து நிறைந்த கடலில் வலிய அரவின் மேல் ஏறி, தன் அழகிய செந்தாமரைக் கண்களுக்குள்ளேயே ஓய்வெடுப்பது போல யோக நித்திரையில் ஆழ்ந்தான்: ஒளிரும் நீலமணி வண்ணனான கண்ணன். புள்ளி அணிந்த அலகுடைய பறவையைச் செலுத்தி அசுரர்களைச் சுட்டெரித்த பெருமான் அவன். அவனுடைய முழுப் பெருமையையும் துதித்துப் பாடி ஆடும் எனக்கு எந்தக் குறையும் இல்லை.
பதவுரை
- குறைவு இல் தடங் கடல்
- பரந்து நிறைந்த கடல்
- கோள் அரவு ஏறி
- வலிய அரவின் மேல் ஏறி
- கோலச் செந்தாமரைக்கண்
- அழகிய செந்தாமரைக் கண்கள்
- யோகு புணர்ந்த
- யோக நித்திரையில் ஆழ்ந்த
- கறை அணி மூக்கு உடைப் புள்ளைக்
- புள்ளி அணிந்த அலகுடைய பறவையான கருடனை
- அசுரரைக் காய்ந்த அம்மான்
- அசுரர்களைச் சுட்டெரித்த பெருமான்
- முட்டு இலனே
- எனக்கு எந்தக் குறையும் இல்லை
திருவாய்மொழி 3.10.3 · நாலாயிரத்தில் 3114-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
எண்ணற்ற முடிவில்லாத இன்பங்களின் ஒப்பற்ற ஒரே தலைவன் அவன்; மூன்று உலகங்களும் உரிமையான தலைவன்; கற்கண்டும், தேனும், அமுதும், நல்ல பாலும், கனியும், கரும்பும் அவனே; தேன் நிறைந்த குளிர்ந்த அழகிய துழாயைத் திருமுடியில் அணிந்திருக்கிறான். அவனை வணங்கி முழுதும் அவனுடையவன் ஆன பிறகு, ஒரு கணமும் என் நெஞ்சில் துயரம் இருந்ததில்லை.
பதவுரை
- முட்டு இல் பல் போகத்து
- எண்ணற்ற முடிவில்லாத இன்பங்களின்
- ஒரு தனி நாயகன்
- ஒப்பற்ற ஒரே தலைவன்
- மூவுலகுக்கு உரிய
- மூன்று உலகங்களும் உரிமையான
- மட்டு அவிழ் தண் அம் துழாய்
- தேன் நிறைந்த குளிர்ந்த அழகிய துழாய்
- அவன் திறத்துப் பட்ட பின்னை
- முழுதும் அவனுடையவன் ஆன பிறகு
- பரிவு இலனே
- எனக்குத் துயரம் இல்லை
திருவாய்மொழி 3.10.4 · நாலாயிரத்தில் 3115-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அன்று, “வாணனை நிச்சயமாகக் காப்போம்” என்று சொல்லி, திரிபுரத்தை அழித்த சிவன், தன் மகனோடும் அக்னியோடும், தன் படையோடு அவனை எதிர்க்க வந்தான். அவர்களுடைய போர் வீணாகும்படி, மாயன் போர்ச் சிறகுகளுடைய பறவையைச் செலுத்தினான்: அவன் ஆயன், பொன்னான சக்கரத்தையுடைய ஹரி, அச்சுதன். அவனைப் பற்றிக்கொண்ட எனக்குச் சிறிதும் இடர் இல்லை.
பதவுரை
- வாணனைக் காத்தும்
- வாணனைக் காப்போம்
- திரிபுரம் செற்றவனும்
- திரிபுரத்தை அழித்த சிவனும்
- அங்கியும்
- அக்னி தேவனும்
- பொரு சிறைப் புள்ளைக்
- போர்ச் சிறகுகளுடைய பறவையை
- பொன் சக்கரத்து அரியினை
- பொன்னான சக்கரத்தையுடைய ஹரியை
- இடர் இலனே
- எனக்கு இடர் இல்லை
திருவாய்மொழி 3.10.5 · நாலாயிரத்தில் 3116-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
எந்தச் சிரமமும் இன்றி, ஒருநாள், ஒரே கணத்தில், பரந்த புகழுடைய அர்ஜுனனும் வேத அந்தணனும் தன்னோடு அமர்ந்துவர, எல்லா உலகங்களையும் கடந்து தன் வலிய தேரைச் செலுத்தினான். தன் சொந்த ஒளி உலகிலிருந்து அந்த அந்தணனின் குழந்தைகளை, அவர்களுடைய உடலோடேயே கொண்டுவந்து அவனிடம் திருப்பித் தந்தான். அவனைப் பற்றிக்கொண்ட எனக்கு எந்தத் துயரமும் இல்லை.
பதவுரை
- எல்லா உலகும் கழிய
- எல்லா உலகங்களையும் கடந்து
- படர் புகழ்ப் பார்த்தனும்
- பரந்த புகழுடைய அர்ஜுனனும்
- வைதிகனும்
- வேத அந்தணனும்
- திண் தேர் கடவி
- வலிய தேரைச் செலுத்தி
- தன்னுடைச் சோதியில்
- தன் சொந்த ஒளி உலகிலிருந்து
- உடலொடும் கொண்டு கொடுத்தவனைப்
- அவர்களை உடலோடேயே கொண்டுவந்து தந்தவனை
- ஒன்றும் துயர் இலனே
- எனக்கு எந்தத் துயரமும் இல்லை
திருவாய்மொழி 3.10.6 · நாலாயிரத்தில் 3117-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
எல்லாத் துயரமும் அற்ற தன் சொந்த ஒளி உலகம் அப்படியே இருக்க, துயரம் நிறைந்த மனிதப் பிறவிகளிடையே, கண்கள் காணும்படி வந்து தோன்றுகிறான்; அந்த வாழ்வின் எல்லாத் துன்பங்களின் வழியாகவும் மனிதர்களைத் தன் தெய்வ உலகுக்கு அழைத்துச் செல்கிறான். துயரமற்ற பெருமையுடைய பெருமான், கண்ணன், மாயன் அவன். அவனுடைய பெருமையை உண்டு மகிழ்ந்த எனக்கு எந்தத் துயரமும் இல்லை.
பதவுரை
- துயர் இல் சுடர் ஒளி
- துயரம் அற்ற ஒளிச் சுடர்
- தன்னுடைச் சோதி
- தன் சொந்த ஒளி உலகம்
- துயரில் மலியும் மனிசர் பிறவியில்
- துயரம் நிறைந்த மனிதப் பிறவிகளில்
- கண் காண வந்து
- கண்கள் காணும்படி வந்து
- தெய்வநிலை உலகில்
- தெய்வ உலகுக்குள்
- புகழ் துற்ற
- அவன் பெருமையை உண்டு மகிழ்ந்து
திருவாய்மொழி 3.10.7 · நாலாயிரத்தில் 3118-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
துன்பமும் இன்பமும் தரும் வினைகளாக அவன் ஆகியிருக்கிறான்; உலகங்களாக ஆகியிருக்கிறான்; இன்பமே இல்லாத கொடிய நரகமாகவும், இனிய நல்ல சுவர்க்கங்களாகவும் ஆகியிருக்கிறான்; நிலைத்திருக்கும் பல உயிர்களாகவும் ஆகியிருக்கிறான். பலப்பல வியப்பான மாய மயக்கங்களின் வழியாகத் தன் இந்த விளையாட்டில் மகிழ்கிறான். அவனைப் பெற்ற எனக்கு எந்த அல்லலும் இல்லை.
பதவுரை
- துன்பமும் இன்பமும் ஆகிய செய்வினை
- துன்பமும் இன்பமும் தரும் வினைகள்
- இன்பம் இல் வெம் நரகு
- இன்பமே இல்லாத கொடிய நரகம்
- நல் வான் சுவர்க்கங்களும்
- நல்ல சுவர்க்கங்களும்
- மாய மயக்குக்களால்
- வியப்பான மாய மயக்கங்களால்
- இவ் விளையாட்டு உடையானைப்
- இந்த விளையாட்டு யாருடையதோ அவனை
- அல்லல் இலனே
- எனக்கு அல்லல் இல்லை
திருவாய்மொழி 3.10.8 · நாலாயிரத்தில் 3119-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அல்லல் இல்லாத, எல்லா அளவுக்கும் அப்பாற்பட்ட, எங்கும் உள்ள இன்பம் அவன்; அழகு தங்கும் ஒளியால் சூழப்பட்டவன்; அல்லி மலர் போல மென்மையான மலர்மகளான திருமகளின் மயக்கும் இன்பமாக நிற்கிறான். அவனுடைய ஞானத்துக்கு எல்லையே இல்லை; அந்த ஞானத்தாலேயே அனைத்தையும் செய்கிறான். எல்லையற்ற மாயனான கண்ணனின் திருவடிகளைப் பற்றிக்கொண்ட எனக்குத் துக்கம் இல்லை.
பதவுரை
- அல்லல் இல் இன்பம்
- அல்லல் இல்லாத இன்பம்
- அழகு அமர் சூழ் ஒளியன்
- அழகு தங்கும் ஒளியால் சூழப்பட்டவன்
- அல்லி மலர் மகள்
- மலர்மகளான திருமகள்
- போக மயக்குக்கள்
- மயக்கும் இன்பங்கள்
- எல்லை இல் ஞானத்தன்
- எல்லையற்ற ஞானமுடையவன்
- துக்கம் இலனே
- எனக்குத் துக்கம் இல்லை
திருவாய்மொழி 3.10.9 · நாலாயிரத்தில் 3120-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
துயரமே அறியாத ஞானத்தின் ஒளிச் சுடர் வடிவம் அவன்; துழாய் மாலை அணிந்த பெருமான். தன் பல பெரிய அதிசயங்களால், தான் விரும்பும் எந்த உருவத்தையும் எடுத்து, எண்ணற்ற வகைகளில் செயல்படுகிறான். சிவனும் பிரமனும் முதல் அனைவரையும் அனைத்தையும், எல்லாம் ஒருசேரத் தன்னுள் ஒடுங்கும்படி விழுங்க வல்லவன். அவனைப் பெற்ற எனக்குச் சிறிதும் தளர்வு இல்லை.
பதவுரை
- ஞானச் சுடர் ஒளி மூர்த்தி
- ஞானத்தின் ஒளிச் சுடர் வடிவம்
- துழாய் அலங்கல் பெருமான்
- துழாய் மாலை அணிந்த பெருமான்
- விகிர்தம் செய்து
- எண்ணற்ற வகைகளில் செயல்பட்டு
- வேண்டும் உருவு கொண்டு
- தான் விரும்பும் உருவத்தை எடுத்து
- நக்க பிரானோடு அயன்
- ஆடையற்ற தலைவனான சிவனும் பிரமனும்
- ஒக்க ஒடுங்க விழுங்க வல்லானைப்
- அனைத்தையும் ஒருசேரத் தன்னுள் ஒடுங்கும்படி விழுங்க வல்லவனை
- தளர்வு இலனே
- எனக்குத் தளர்வு இல்லை
திருவாய்மொழி 3.10.10 · நாலாயிரத்தில் 3121-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
சோர்வின்றி, எப்போதும், எங்கும் அவன் நிறைந்திருக்கிறான்; ஒப்பற்ற ஒரே முதற்காரணம், தூய ஞானம் அவன்; அளவுடைய ஐந்து புலன்களும் அறியக்கூடியதற்கு அப்பாற்பட்டு, உருவமற்றவனாக நிற்கிறான். உருவமும் உடைய, எப்போதும் வளரும் ஒளியுடைய பெருமான் அவன்; ஐந்து பூதங்களும் இரண்டு ஒளிகளும் அவனே; எழும் ஒளியுடைய மாயனான கண்ணன் அவன். அவனுடைய திருவடிகளைப் பற்றிக்கொண்ட நான் ஒருபோதும் கெடமாட்டேன்.
பதவுரை
- எங்கும் பரந்த
- எங்கும் நிறைந்த
- தனிமுதல் ஞானம் ஒன்றாய்
- ஒப்பற்ற முதற்காரணம், தூய ஞானமாகி
- அளவு உடை ஐம்புலன்கள்
- அளவுடைய ஐந்து புலன்கள்
- அருவு ஆகி நிற்கும்
- உருவமற்றவனாக நிற்கும்
- பூதங்கள் ஐந்தை இரு சுடரை
- ஐந்து பூதங்களும், இரண்டு ஒளிகளும்
- கேடு இலனே
- நான் ஒருபோதும் கெடமாட்டேன்
திருவாய்மொழி 3.10.11 · நாலாயிரத்தில் 3122-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
குறைவில்லாத உயர்ந்த புகழுடைய கேசவனைப் பற்றி, குருகூரின் சடகோபன், நம்மாழ்வார், ஆயிரம் பாடல்களைப் பாடினார். அவற்றுள் இந்தப் பத்தையும் பயில வல்லவர்களை, நாடும் நகரமும் காண, அவன் ஒரு நல்ல வாகனத்தில் மரியாதையோடு அமர்த்தி, வீடுபேற்றையும் தந்து, தன் மூன்று உலகங்களுக்கும் ஒப்பற்ற தலைமையையும் தருவான்.
பதவுரை
- கேடு இல் விழுப் புகழ்க் கேசவனை
- குறைவில்லாத உயர்ந்த புகழுடைய கேசவனை
- குருகூர்ச் சடகோபன்
- குருகூரின் சடகோபன்
- பயிற்ற வல்லார்கட்கு
- அவற்றைப் பயில வல்லவர்களுக்கு
- நாடும் நகரமும் நன்குடன் காண
- நாடும் நகரமும் நன்கு காண
- நலனிடை ஊர்தி பண்ணி
- நல்ல வாகனத்தில் மரியாதையோடு அமர்த்தி
- வீடும் பெறுத்தித்
- வீடுபேற்றையும் தந்து
- ஒரு நாயகமே
- ஒப்பற்ற தலைமை
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.