திருவாய்மொழி 2.7.1 · நாலாயிரத்தில் 2967-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
எனக்கு முன்னும் பின்னும் உள்ள என் உறவினர், ஏழேழ் பிறவிகளுக்கும், கேசவனின் சொந்த அடியார்கள் ஆகிவிட்டனர்! இந்தப் பெரும் நற்பேற்றைப் பெற்று, எங்கள் வாழ்வு எப்படிச் சீராகிவிட்டது பாருங்கள்! இவையெல்லாம் நாராயணனாலேயே: என் கருமாணிக்கமான பெருமான், அழகிய சிவந்த கண்களையுடைய என் கண்ணன், அமரர்களின் தலைவன், என் உபகாரன், என் பெருமான்.
பதவுரை
- கேசவன் தமர்
- கேசவனின் சொந்த அடியார்கள்
- ஏழ் எழு பிறப்பும்
- ஏழேழ் பிறவிகளுக்கும்
- மா சதிர் இது பெற்று
- இந்தப் பெரும் நற்பேற்றைப் பெற்று
- வாழ்வு வாய்க்கின்றவா
- எங்கள் வாழ்வு எப்படிச் சீராகிவிட்டது!
- என் கருமாணிக்கம்
- என் கருமாணிக்கம்
- நாராயணனாலே
- நாராயணனாலேயே
திருவாய்மொழி 2.7.2 · நாலாயிரத்தில் 2968-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நாராயணன் ஏழு உலகங்களுக்கும் நாதன்; வேதங்களின் சாரமே அவன். எல்லாக் காரணங்களுக்கும், எல்லாச் செயல்களுக்கும், எல்லாக் கருமங்களுக்கும் முதற்காரணம் என் அப்பனே. பெருமைமிக்க அமரர்களும் இன்னும் பலரும் வணங்கித் துதிக்க அவன் நிற்கிறான்; யானையின் கொம்பை முறித்த பெருமான் அவன்: அவனே என் மாதவன்.
பதவுரை
- முழு ஏழ் உலகுக்கும் நாதன்
- ஏழு உலகங்களுக்கும் நாதன்
- வேத மயன்
- வேதமே தன் சாரமாக உடையவன்
- காரணம் கிரிசை கருமம்
- காரணம், செயல், கருமம்
- இவை முதல்வன்
- இவற்றின் முதற்காரணம்
- வாரணத்தை மருப்பு ஒசித்த
- யானையின் கொம்பை முறித்த
- மாதவனே
- திருமகள் கேள்வனான மாதவனே
திருவாய்மொழி 2.7.3 · நாலாயிரத்தில் 2969-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நான் “மாதவா” என்று சொன்னதையே போதுமான காரணமாகக் கொண்டு, “இனி இவனுக்கு நேர்ந்த எந்தத் தீங்கையும் இவனை நெருங்கவிடமாட்டேன்” என்று உறுதிகொண்டு, என்னுள் புகுந்து தங்கினான். எல்லாத் தீமையையும் கேட்டையும் அழிக்கும் அமுதம் அவன்; செந்தாமரைக் கண்களையுடைய மலை; கசடோ குறையோ இல்லாத கரும்பின் இனிமைக் கட்டி: என் பெருமான், என் கோவிந்தன்.
பதவுரை
- மாதவன் என்றதே கொண்டு
- நான் ‘மாதவா’ என்று சொன்னதையே கொண்டு
- சேர்கொடேன்
- அவற்றை நெருங்கவிடமாட்டேன்
- என்னுள் புகுந்து இருந்து
- என்னுள் புகுந்து தங்கி
- தீது அவம் கெடுக்கும் அமுதம்
- தீமையையும் கேட்டையும் அழிக்கும் அமுதம்
- கோது அவம் இல்
- கசடோ குறையோ இல்லாத
- கன்னல் கட்டி
- கரும்பின் இனிமைக் கட்டி
- கோவிந்தனே
- பசுக்களின் தலைவனான கோவிந்தனே
திருவாய்மொழி 2.7.4 · நாலாயிரத்தில் 2970-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
“கோவிந்தா! குடக்கூத்தா! கோவலா!” என்று மீண்டும் மீண்டும் அழைத்து, வளைந்து அசைந்து, அவனுடைய தெய்வத்தன்மையையும் அவனையுமே பாடி ஆடுகிறேன். என்னைத் திருத்தி, தன்னுடையவனாகக் கொண்டு, என் பாவங்களை முழுதும் விரட்டி, ஏழேழ் பிறவிகளிலும் உள்ள என் உறவினரை அவனை அடையத் தகுந்தவர்களாக ஆக்கினான். என் பெருமான் விஷ்ணு எவ்வளவு வல்லவன்!
பதவுரை
- குடக் கூத்தன்
- குடக்கூத்தாடியவன்
- கோவலன்
- கோவலன், ஆயன்
- தேவும் தன்னையும் பாடி
- அவனுடைய தெய்வத்தன்மையையும் அவனையுமே பாடி
- திருத்தி என்னைக் கொண்டு
- என்னைத் திருத்தித் தன்னுடையவனாகக் கொண்டு
- பாறக் கைத்து
- முழுதும் விரட்டி
- மேவும் தன்மையம் ஆக்கினான்
- எங்களை அவனை அடையத் தகுந்தவர்களாக்கினான்
- விட்டுவே
- எங்கும் நிறைந்த விஷ்ணுவே
திருவாய்மொழி 2.7.5 · நாலாயிரத்தில் 2971-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஒளியால் சிவந்த அவனுடைய தாமரைத் திருவடிகளும், கைகளும், கண்களும் பிரகாசமாக ஒளிர்கின்றன. அவனுடைய திருமேனி கரிய ஒளியின் மலை போல ஒளிர்கிறது. அவனுடைய பெருமைமிக்க சங்கு சந்திரனைப் போலவும், சக்கரம் சூரியனைப் போலவும் ஒளிர்கின்றன; அவனுடைய திருமுடியும் பிரகாசமாக ஒளிர்கிறது: இப்படிப்பட்டவன் என் பெருமான் மதுசூதனன்.
பதவுரை
- விட்டு இலங்கு
- பிரகாசமாக ஒளிர்ந்து
- செஞ்சோதித் தாமரை
- ஒளியால் சிவந்த தாமரைகள்
- கருஞ்சுடர் மலையே
- கரிய ஒளியின் மலையே
- மதியம் சீர் சங்கு
- சந்திரன் போன்ற பெருமைமிக்க சங்கு
- சக்கரம் பரிதி
- சூரியன் போன்ற சக்கரம்
- மதுசூதனன் தனக்கே
- மதுசூதனனுக்கே
திருவாய்மொழி 2.7.6 · நாலாயிரத்தில் 2972-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
“மதுசூதனனைத் தவிர எனக்கு வேறு யாரும் இல்லை” என்று சொல்லி, எதிலும் வேறு எந்த நோக்கமும் இல்லாமல், அவன் புகழ் நிறைந்த பாடல்களைப் பாடி ஆடி நிற்கிறேன்; யுகம் யுகமாக அப்படியே நிற்பேன். பிறவி பிறவியாக என்னைத் தேடி வந்து, என் ஒருவன் மேலேயே தன் அருளைப் பொழிந்த என் பெருமான் திரிவிக்கிரமனை என்னிடம் கொண்டுவந்து சேர்த்தது என் நற்பேறே.
பதவுரை
- மதுசூதனை அன்றி மற்று இலேன்
- மதுசூதனனைத் தவிர எனக்கு யாரும் இல்லை
- எத்தாலும் கருமம் இன்றி
- எதிலும் வேறு நோக்கம் இல்லாமல்
- துதி சூழ்ந்த பாடல்கள்
- புகழ் நிறைந்த பாடல்கள்
- எதிர் சூழல் புக்கு
- என்னைத் தேடி வந்து
- விதி சூழ்ந்ததால்
- என் நற்பேறு அதைக் கொண்டுவந்து சேர்த்தது
- திரிவிக்கிரமனையே
- மூன்றடியால் உலகங்களை அளந்த திரிவிக்கிரமனையே
திருவாய்மொழி 2.7.7 · நாலாயிரத்தில் 2973-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
“திரிவிக்கிரமா! செந்தாமரைக் கண்களையுடைய என் பெருமானே! கனிந்த சிவந்த பழம் போன்ற இதழ்களையுடைய என் பெருமானே! ஒருகாலத்தில் வெண்பளிங்கு நிறமுடைய திருவுருவில் ஒளிர்ந்தவனே!” என்று இப்படி உன்னை மீண்டும் மீண்டும் நினைத்து, துதித்து, வணங்கும் எனக்கு, யுகம் யுகமாக உன் தாமரைத் திருவடிகளைப் பற்றி வணங்கும் மனத்தைத் தந்தாய். பார், நீ எவ்வளவு வல்லவன், என் வாமனா!
பதவுரை
- செந்தாமரைக் கண் எம்மான்
- செந்தாமரைக் கண்களையுடைய என் பெருமான்
- செங்கனி வாய்
- கனிந்த சிவந்த பழம் போன்ற இதழ்கள்
- வெள்ளைப் பளிங்கு நிறத்தனன்
- வெண்பளிங்கு நிறமுடையவன்
- பாத பங்கயமே
- உன் தாமரைத் திருவடிகளே
- மருவித் தொழும் மனமே தந்தாய்
- பற்றி வணங்கும் மனத்தைத் தந்தாய்
- வல்லைகாண்
- பார், நீ எவ்வளவு வல்லவன்
- வாமனனே
- வாமனா
திருவாய்மொழி 2.7.8 · நாலாயிரத்தில் 2974-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
“வாமனா! என் மரகத வண்ணா! தாமரைக் கண்ணா! காமனைப் பெற்றவனே!” என்று இப்படி உன் திருவடிகளை மீண்டும் மீண்டும் பாடி வணங்கி, நான் தூய மனத்தவன் ஆனேன்; பிறவியின் துன்பம் என்னை விட்டு நீங்கும்படி, என் தீய மனத்தை அழித்தாய். என் ஸ்ரீதரா, உனக்கு நான் என்ன கைம்மாறு செய்ய முடியும்?
பதவுரை
- மரகத வண்ணன்
- மரகத வண்ணன்
- காமனைப் பயந்தாய்
- காமனைப் பெற்றவனே
- தூ மனத்தனனாய்
- தூய மனத்தவனாகி
- பிறவித் துழதி நீங்க
- பிறவியின் துன்பம் நீங்கும்படி
- தீ மனம் கெடுத்தாய்
- என் தீய மனத்தை அழித்தாய்
- சிரீதரனே
- திருமகளை மார்பில் தாங்கும் ஸ்ரீதரனே
திருவாய்மொழி 2.7.9 · நாலாயிரத்தில் 2975-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
“ஸ்ரீதரா! செந்தாமரைக் கண்களையுடைய தாமரைக் கண்ணா!” என்று இரவும் பகலும், தன்னை மறந்து புலம்புவது போல, கலங்கி, கண்களில் நீர் பெருக, சூடான பெருமூச்சு விட்டு மீண்டும் மீண்டும் அழைக்கிறேன். என்னைப் பற்றியிருந்த தீவினைகள் மாய்ந்து இன்பம் பெருகும்படி, நாளுக்கு நாள் நீ என்னுள் உன்னை நிலைநிறுத்தி வைத்துக்கொண்டாய், என் ரிஷிகேசா.
பதவுரை
- செய்ய தாமரைக் கண்ணன்
- செந்தாமரைக் கண்களையுடையவன்
- அலமந்து
- கலங்கி
- வெவ்வுயிர்த்து உயிர்த்து
- மீண்டும் மீண்டும் சூடான பெருமூச்சு விட்டு
- மரீஇய தீவினை மாள
- பற்றியிருந்த தீவினைகள் மாயும்படி
- உன்னை என்னுள் வைத்தனை
- உன்னை என்னுள் வைத்தாய்
- இருடீகேசனே
- புலன்களின் தலைவனான ரிஷிகேசனே
திருவாய்மொழி 2.7.10 · நாலாயிரத்தில் 2976-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
“ரிஷிகேசா, என் உபகாரனே! இலங்கையின் அரக்கர் குலத்தின் செருக்கை அடக்கிய பிரானே! என் பெருமானே, அமரர்களின் தலைவனே!” என் நெஞ்சே, நீ புரிந்துகொண்டாயானால் அவனை வணங்கு; இதை உறுதியாக அறிந்துகொள். நீ குழம்பிப் போனாலும், நிறைவானவனான நம்பி பத்மநாபனை ஒருபோதும் விட்டுவிடாதே.
பதவுரை
- இலங்கை அரக்கர் குலம்
- இலங்கையின் அரக்கர் குலம்
- முருடு தீர்த்த பிரான்
- அவர்களின் செருக்கை அடக்கிய பிரான்
- தெருடியாகில் நெஞ்சே
- நெஞ்சே, நீ புரிந்துகொண்டாயானால்
- திண்ணம் அறி
- உறுதியாக அறிந்துகொள்
- மருடியேலும் விடேல்
- குழம்பினாலும் விடாதே
- நம்பி பற்பநாபனையே
- நிறைவானவனான நம்பி, தாமரை உந்தியுடைய பத்மநாபன்
திருவாய்மொழி 2.7.11 · நாலாயிரத்தில் 2977-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பெரும் வலிமையுடைய பத்மநாபன், தனக்கு மேல் எதுவுமே இல்லாதபடி உயர்ந்து நிற்கிறான்; ஆனாலும் அவன் முழுதும் எனக்கே உரியவன். என்னைத் தன்னுடையவனாக்கிக்கொண்டு, தன்னையே எனக்குத் தந்தான். அவன் என் கற்பக மரம், என் அமுதம், கருமேகம் போன்றவன்; நல்ல வேங்கட மலையின் பெருமான், வானில் உள்ளவர்களின் தலைவன், என் அப்பன், தாமோதரன்.
பதவுரை
- உயர்வு அற உயரும்
- தனக்கு மேல் எதுவும் இல்லாதபடி உயர்ந்து
- பெரும் திறலோன்
- பெரும் வலிமையுடையவன்
- எற்பரன்
- முழுதும் எனக்கே உரியவன்
- எனக்கே தன்னைத் தந்த
- தன்னையே எனக்குத் தந்த
- கற்பகம்
- விரும்பியதைத் தரும் கற்பக மரம்
- வேங்கட நல்
- நல்ல வேங்கட மலை
- தாமோதரனே
- இடுப்பில் கயிற்றால் கட்டப்பட்ட தாமோதரனே
திருவாய்மொழி 2.7.12 · நாலாயிரத்தில் 2978-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
“ஒப்பற்ற முதற்காரணமான, உலகை உண்ட தாமோதரனின் உண்மையான அளவை யாரேனும் அறிய முடியுமா?” என்று அவனை வணங்குபவர்கள் சொல்கிறார்கள். தாமோதரனின் சொந்தத் திருமேனியின் ஒரு பகுதியான சிவனுக்கும் நான்முகப் பிரமனுக்குமேகூட, கடல் வண்ணனான என் பெருமானின் அளவை அறிய முடியுமோ?
பதவுரை
- தனி முதல்வனை
- ஒப்பற்ற முதற்காரணத்தை
- ஞாலம் உண்டவனை
- உலகை உண்டவனை
- ஆமோ தரம் அறிய
- அவன் அளவை அறிய முடியுமோ?
- தாமோதரன் உரு ஆகிய
- தாமோதரனின் திருமேனியின் பகுதியான
- சிவற்கும் திசைமுகற்கும்
- சிவனுக்கும் நான்முகப் பிரமனுக்கும்
- ஆழி வண்ணனையே
- கடல் வண்ணனையே
திருவாய்மொழி 2.7.13 · நாலாயிரத்தில் 2979-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அழகிய நிறமுடைய பெரிய மணியைப் போல ஒளிரும், அமரர்களின் தலைவனான பெரிய மால் கண்ணனைப் பற்றி, தென் குருகூர்ச் சடகோபன் ஆயிரம் பாசுரங்களால் ஒரு தமிழ் மாலையைத் தொடுத்தார். அவற்றுள் இசையோடு அமைந்த, அவனுடைய பன்னிரண்டு திருநாமங்களின் பாடலான இந்தப் பன்னிரண்டும், அவற்றைப் பாடுபவர்களைப் பெருமானின் திருவடிகளில் சேர்க்கும்.
பதவுரை
- வண்ண மா மணிச் சோதியை
- அழகிய நிறமுடைய பெரிய மணி போல ஒளிர்பவனை
- அமரர் தலைமகனை
- அமரர்களின் தலைவனை
- நெடுமாலை
- எல்லையற்ற அன்புடைய பெருமானான நெடுமாலை
- தமிழ் மாலை
- தமிழ்ப் பாசுரங்களின் மாலை
- பன்னிரு நாமப் பாட்டு
- பன்னிரண்டு திருநாமங்களின் பாடல்
- அண்ணல் தாள் அணைவிக்குமே
- பெருமானின் திருவடிகளில் சேர்க்கும்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.