திருவாய்மொழி 2.6.1 · நாலாயிரத்தில் 2956-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வைகுந்தநாதனே! மணிவண்ணனே! குறும்பு மிக்க அழகிய என் சின்னக் குறளா! நீ என்னுள் உறுதியாகக் குடிகொண்டாய்; ஒவ்வொரு நாளும் நீ என் அமுதம், வானுலகின் பெரிய ஏறு. உன் அடியார்களை வருத்தும் கொடிய தீமைகளை நீக்குகிறாய்; அசுரர்களுக்குத் தீமைகளைக் கொண்டுவருகிறாய். உன்னை நான் பிடித்துவிட்டேன்; இறுக்கமாகப் பற்றிக்கொண்டிருக்கிறேன்.
பதவுரை
- வைகுந்தா
- வைகுந்தநாதனே
- மணிவண்ணனே
- மணிவண்ணனே
- பொல்லாத்
- குறும்பு மிக்க, மயக்கும் அழகுடைய
- திருக்குறளா
- திருக்குறளா, வாமனா
- என்னுள் மன்னி
- என்னுள் உறுதியாகக் குடிகொண்டு
- வான் ஏறே
- வானுலகின் ஏறே
- உன்னை நான் பிடித்தேன்
- உன்னை நான் பிடித்தேன்
- கொள் சிக்கெனவே
- இறுக்கமாகப் பற்றிக்கொள்கிறேன்
திருவாய்மொழி 2.6.2 · நாலாயிரத்தில் 2957-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
எல்லா உலகங்களையும் ஒருசேர விழுங்கி, சிறிய இடம் ஒன்றையும் வெளியே விடாமல் அவற்றைத் தன்னுள் உறுதியாக வைத்தது போலவே, அவன் எனக்குள் புகுந்துவிட்டான். புகுந்த பின், ஒளிரும் விளக்காக, அசையாத நிலையான பெரும் ஞான வெள்ளமாக ஆனான்; என் அமுதமும் ஆனான். இப்போது, புதிய தாமரைக் கண்களையுடைய என் கண்ணன் வேறு எங்கும் பார்க்கவும் அறியான்.
பதவுரை
- சிறிது ஓர் இடமும் புறப்படா
- சிறிய இடம் ஒன்றும் வெளியே விடாமல்
- ஒக்கவே விழுங்கி
- எல்லாவற்றையும் ஒருசேர விழுங்கி
- ஞான வெள்ளச் சுடர் விளக்குஆய்
- ஞான வெள்ளமான ஒளிரும் விளக்காகி
- துளக்கு
- தடுமாற்றம், நிலையின்மை
- பக்கம் நோக்கு அறியான்
- வேறு பக்கம் பார்க்க அறியான்
- பைந்தாமரைக் கண்ணனே
- புதிய தாமரைக் கண்களையுடைய கண்ணன்
திருவாய்மொழி 2.6.3 · நாலாயிரத்தில் 2958-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவன் தாமரைக் கண்ணன்; அமரர்கள் துதிக்கும் தலைவன்; மணம் கமழும் துழாய் மலர் மாலை அணிந்த என் பெருமான்; பொன்மலை. அவனை நெருங்கவும், நன்றாகத் துதிக்கவும், தியானிக்கவும், வணங்கவும், மகிழ்ந்து ஆடவும் எங்களுக்கு அருளினான்; மலர்ந்த பாடல்களை என் நாவில் தங்கச் செய்தான். வள்ளலே, உன் கொடையின் தன்மை இப்படிப்பட்டது!
பதவுரை
- விண்ணோர் பரவும் தலைமகனை
- அமரர்கள் துதிக்கும் தலைவனை
- பூ மருவு கண்ணி
- மலர்கள் பொருந்திய மாலை
- பொன்மலையை
- பொன்மலையை
- உள்ளி வணங்கி
- தியானித்து வணங்கி
- நாவு அலர்
- என் நாவில் மலர்ந்த
- தந்த பான்மையே
- நீ தந்த தன்மை இப்படிப்பட்டது
- வள்ளலே
- வள்ளலே
திருவாய்மொழி 2.6.4 · நாலாயிரத்தில் 2959-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வள்ளலே, மதுசூதனா, என் மரகத மலையே, உன்னை நினைத்ததும் உருகும் நெஞ்சத்தை எனக்குத் தந்த என் அப்பனே! வெள்ளம் போன்ற உன் புகழில் மூழ்கி நீராடினேன்; மீண்டும் மீண்டும் பாடி, களித்து, மகிழ்ந்தேன்; என் நெஞ்சின் நோய்கள் எல்லாவற்றையும் விரட்டி உய்ந்தேன். இனி உன்னை எப்படி விடுவேன்?
பதவுரை
- மரகத மலையே
- மரகத மலையே
- எள்கல் தந்த
- உருகும் நெஞ்சத்தைத் தந்த
- எங்ஙனம் விடுகேன்
- உன்னை எப்படி விடுவேன்?
- வெள்ளமே புரை நின் புகழ்
- வெள்ளம் போன்ற உன் புகழ்
- குடைந்து ஆடி
- மூழ்கி நீராடி
- உள்ள நோய்கள் எல்லாம் துரந்து
- நெஞ்சின் நோய்கள் எல்லாவற்றையும் விரட்டி
திருவாய்மொழி 2.6.5 · நாலாயிரத்தில் 2960-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நான் உய்ந்துவிட்டேன்; முடிவில்லாத என் கொடிய தீவினைகள் அழிந்தன; உனக்குச் செய்யும் முடிவில்லாத அடிமையைப் பெற்றேன். அதை விடுவேனோ? பாற்கடலில் ஐந்து புதிய படங்களுடன் அசையும் அரவின் மேல் சாய்ந்து, உன் யோக நித்திரையில் உலகின் நன்மையை நினைத்த என் அப்பனே: இப்போது உன்னை நினைத்து, மீண்டும் நினைக்கும் நான், உன்னை விடுவேனோ?
பதவுரை
- உலப்பு இலாத வெம் தீவினைகளை
- முடிவில்லாத கொடிய தீவினைகள்
- அந்தம் இல் அடிமை
- உனக்குச் செய்யும் முடிவில்லாத அடிமை
- விடுவேனோ
- அதை விடுவேனோ?
- ஐந்து பைந்தலை ஆடு அரவு
- ஐந்து புதிய படங்களுடன் அசையும் அரவு
- யோக நித்திரை
- யோக நித்திரை, தியானத்தில் ஓய்வு
- சிந்தை செய்து செய்தே
- உன்னை மீண்டும் மீண்டும் நினைத்து
திருவாய்மொழி 2.6.6 · நாலாயிரத்தில் 2961-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உன்னை மீண்டும் மீண்டும் நினைத்து, உன்னைப் பற்றிய பெருமைமிக்க சொற்களை இசையோடு பாடி ஆடி, என் முந்தைய தீவினைகளை வேரோடு அறுத்துவிட்டேன். தன் மனத்தில் உன்னை இகழ்ந்த இரணியனின் அகன்ற மார்பைப் பிளந்த, என் பழைய வலிய சிங்கமே: இனி என்னால் செய்ய முடியாதது என்ன இருக்கிறது?
பதவுரை
- நெடு மா மொழி
- உன்னைப் பற்றிய பெருமைமிக்க சொற்கள்
- முழு வேர் அரிந்தனன்
- வேரோடு அறுத்தேன்
- சிந்தையினால் இகழ்ந்த
- தன் மனத்தில் உன்னை இகழ்ந்த
- இரணியன்
- அசுர அரசன் இரணியன்
- முன்னைக் கோளரியே
- பழைய வலிய சிங்கமே, நரசிம்மா
- முடியாதது என் எனக்கே
- என்னால் முடியாதது என்ன?
திருவாய்மொழி 2.6.7 · நாலாயிரத்தில் 2962-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இனி என்னால் செய்ய முடியாதது என்ன இருக்கிறது? ஏழு உலகங்களையும் விழுங்கியவன் மகிழ்ந்து வந்து அவனுடைய அடியேனான என்னுள் புகுந்தான்; இனி என்னை ஒருபோதும் விட்டு அகலமாட்டான். அடர்ந்த நோய்களின் புதர் முழுவதும் விரட்டப்பட்டது; எனக்கு முன்னும் பின்னும் உள்ள ஏழு தலைமுறை உறவினரும், விடியலே இல்லாத கொடிய நரகத்தை அடைவதிலிருந்து என்றென்றைக்கும் விடுபட்டனர்.
பதவுரை
- உகந்து வந்து
- மகிழ்ந்து வந்து
- அடியேன் உட்புகுந்தான்
- அவனுடைய அடியேனான என்னுள் புகுந்தான்
- அகல்வானும் அல்லன்
- இனி ஒருபோதும் விட்டு அகலமாட்டான்
- செடி ஆர் நோய்கள்
- அடர்ந்த நோய்களின் புதர்
- எமர் கீழ்
- எனக்கு முன்னும் பின்னும் உள்ள என் உறவினர்
- விடியா வெம் நரகத்து
- விடியலே இல்லாத கொடிய நரகம்
திருவாய்மொழி 2.6.8 · நாலாயிரத்தில் 2963-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பிறவி பிறவியாக மீண்டும் மீண்டும் பிறந்து, உன் திருவடிகளை அடைந்துவிட்டேன்; என் நெஞ்சம் இப்போது தெளிந்துவிட்டது; முடிவில்லாத இன்பத்தின் பெரு வெள்ளத்தில் மூழ்கிவிட்டேன். அசுரர்களின் பல படைகளையும் புழுதியாகச் சிதறடிக்கும், பாய்ந்து வரும் பறவையின் மேல் பெருமையோடு அமர்ந்திருக்கும் என் அப்பனே: என்னுள்ளிருந்து உன்னை நீக்கிக்கொள்ளாதே.
பதவுரை
- மாறி மாறிப் பல பிறப்பும்
- பல பிறவிகளில் மீண்டும் மீண்டும்
- உள்ளம் தேறி
- என் நெஞ்சம் தெளிந்து உறுதியாகி
- ஈறு இல் இன்பத்து இரு வெள்ளம்
- முடிவில்லாத இன்பத்தின் பெரு வெள்ளம்
- பல் குழாங்கள் நீறு எழ
- அவர்களின் பல படைகள் புழுதியாக
- பாய் பறவை
- பாய்ந்து வரும் பறவை, கருடன்
- என்னுள் நீக்கேல்
- என்னுள்ளிருந்து விலகாதே
திருவாய்மொழி 2.6.9 · நாலாயிரத்தில் 2964-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
குளிர்ந்த திருவேங்கடத்தில் நிற்கும் என் அப்பனே! இலங்கையை அழித்தவனே! பசுமையான அடிமரங்களையுடைய ஏழு மராமரங்களையும் துளைக்க ஒரே அம்பைத் தொடுத்த வில்லாளனே! குளிர்ந்த அழகிய துழாய்க் கொத்துகளை அணிந்தவனே, என் அமுதே! என்னுள் உருகிக் கலந்த என் வலிய இளைஞனே, வானுலகின் ஏறே: இனி நீ எங்கே போக முடியும்?
பதவுரை
- தண் திருவேங்கடத்துள் நின்றாய்
- குளிர்ந்த திருவேங்கடத்தில் நிற்பவனே
- ஒரு வாளி கோத்த வில்லா
- ஒரே அம்பைத் தொடுத்த வில்லாளனே
- கொந்து ஆர் தண் அம் துழாயினாய்
- குளிர்ந்த துழாய்க் கொத்துகளை அணிந்தவனே
- என்னுள்ளே குழைத்த
- என்னுள் உருகிக் கலந்த
- மைந்தா
- வலிய இளைஞனே
- இனி எங்குப் போகின்றதே
- இனி நீ எங்கே போக முடியும்?
திருவாய்மொழி 2.6.10 · நாலாயிரத்தில் 2965-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நடந்துகொண்டிருக்கும் காலங்களிலும், கடந்த காலங்களிலும், வரப்போகும் காலங்களிலும் நீயே என் தாய், என் தந்தை, என் உயிர். உன்னை அடைந்துவிட்டேன்; இனி உன்னை விடுவேனோ? எங்கும் பரவிய பழம்புகழுடைய மூன்று உலகங்களின் நாதனே! மணம் கமழும் குளிர்ந்த துழாய் மாலை அணிந்து, குளிர்ந்த வேங்கடத்தில் வாழும் பரனே!
பதவுரை
- போகின்ற காலங்கள் போய காலங்கள் போகு காலங்கள்
- நடக்கும் காலங்கள், கடந்த காலங்கள், வரும் காலங்கள்
- தாய் தந்தை உயிர்
- தாய், தந்தை, உயிர்
- பாகின்ற தொல் புகழ்
- எங்கும் பரவிய பழம்புகழ்
- மூவுலகுக்கும் நாதனே
- மூன்று உலகங்களின் நாதனே
- தண் வேங்கடம்
- குளிர்ந்த வேங்கடம், திருமலை
- விரை நாறு கண்ணியனே
- மணம் கமழும் மாலை அணிந்தவனே
திருவாய்மொழி 2.6.11 · நாலாயிரத்தில் 2966-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
குளிர்ந்த அழகிய துழாய் மாலை சூடிய திருமுடியும், தாமரைத் தடாகம் போன்ற பெரிய கண்களும் உடைய கண்ணனைத் துதிக்க வந்த தென் குருகூர்ச் சடகோபன் மாறன், ஆயிரம் பாசுரங்களால் குறையற்ற ஒரு அந்தாதியைப் பாடினார். அவற்றுள் இந்தப் பத்தையும் இசையோடும் சுருதியோடும் பாட வல்லவர்கள் கேசவனின் சொந்த அடியார்கள் ஆவர்.
பதவுரை
- கண்ணித் தண் அம் துழாய் முடி
- குளிர்ந்த துழாய் மாலை சூடிய திருமுடி
- கமலத் தடம் பெருங்
- தாமரைத் தடாகம் போன்ற பெரிய கண்கள்
- தென் குருகூர்ச் சடகோபன் மாறன்
- தென் குருகூர்ச் சடகோபன் மாறன், நம்மாழ்வார்
- எண்ணில் சோர்வு இல் அந்தாதி
- எண்ணிக்கையில் குறையற்ற அந்தாதி
- பண்ணில் பாட வல்லார்
- இசையோடு பாட வல்லவர்கள்
- கேசவன் தமரே
- கேசவனின் சொந்த அடியார்கள்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.