திருவாய்மொழி 2.5.1 · நாலாயிரத்தில் 2945-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என் பெருமான், தன் அழகிய திருத்தலத்தின் மேல் தனக்குள்ள அன்பு முழுவதோடும் வந்து என் உயிரோடு சேர்ந்துவிட்டான். அழகிய மாலையும், அங்கே அமர்ந்த திருமுடியும், சங்கும், சக்கரமும், பூணூலும், ஆரமும் அவனுடையவை. அவனுடைய அகன்ற கண்கள் செந்தாமரைத் தடாகங்கள்; இதழ்கள் கனிந்த சிவந்த பழம், ஒரு செந்தாமரை; திருவடிகள் செந்தாமரைகள்; அவனுடைய திருமேனி செம்பொன்.
பதவுரை
- அம் தாமத்து அன்பு செய்து
- தன் அழகிய திருத்தலத்தின் மேல் தனக்குள்ள அன்போடு
- என் ஆவி சேர் அம்மானுக்கு
- என் உயிரோடு சேர்ந்த என் பெருமானுக்கு
- வாழ் முடி
- அங்கே அமர்ந்த திருமுடி
- நூல் ஆரம்
- பூணூலும் ஆரமும்
- செந்தாமரைத்தடம் கண்
- செந்தாமரைத் தடாகம் போன்ற அகன்ற கண்கள்
- செம்பொன் திரு உடம்பே
- செம்பொன்னான அவனுடைய திருமேனி
திருவாய்மொழி 2.5.2 · நாலாயிரத்தில் 2946-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவனுடைய திருமேனி பேரொளி; அவனுடைய கண்கள் செந்தாமரைகள், கைகள் தாமரைகள். அவன் மார்பு திருமகளின் இருப்பிடம்; அவன் உந்தி பிரமனின் இருப்பிடம்; என் அப்பனின் திருமேனியில் ஒரு பக்கத்தில் ஹரனுக்கும் இடம் உண்டு. ஆ! ஆனாலும் என்னோடு, தனியாக ஓர் இடமும் விடாமல் முழுதும் கலந்துவிட்டான்!
பதவுரை
- வான் சுடர்
- பேரொளி
- திரு இடமே மார்வம்
- அவன் மார்பு திருமகளின் இருப்பிடம்
- அயன் இடமே கொப்பூழ்
- அவன் உந்தி பிரமனின் இருப்பிடம்
- ஒருவு இடமும்
- ஒரு பக்கத்தில் ஓர் இடம்
- அரனே
- ஹரன், சிவன்
- என்னுள் கலந்தானுக்கே
- என்னுள் கலந்தவனுக்கு
திருவாய்மொழி 2.5.3 · நாலாயிரத்தில் 2947-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவன் என்னுள் கலந்துவிட்டான்: இதழ்கள் கனிந்த சிவந்த பழம், ஒரு செந்தாமரை; கண்களும் திருவடிகளும் கைகளும் தாமரைகள்; அந்த மின்னும் ஒளிமிக்க மலை அவன். நிலைத்து நிற்கும் ஏழு உலகங்களும் அவன் வயிற்றுக்குள் இருக்கின்றன. அவனுக்குள் கலக்காதது எதுவுமே இல்லை.
பதவுரை
- என்னுள் கலந்தவன்
- என்னுள் கலந்தவன்
- மின்னும் சுடர் மலைக்கு
- அந்த மின்னும் ஒளிமிக்க மலைக்கு
- கண் பாதம் கை கமலம்
- கண்களும் திருவடிகளும் கைகளும் தாமரைகள்
- வயிற்றின் உள
- அவன் வயிற்றுக்குள் உள்ளன
- தன்னுள் கலவாதது
- அவனுக்குள் கலக்காதது ஏதேனும்
திருவாய்மொழி 2.5.4 · நாலாயிரத்தில் 2948-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
எல்லாப் பொருள்களுமாக இருக்கும் அவன் ஒரு மரகத மலை போன்றவன்; அவனுடைய கண்களும் திருவடிகளும் கைகளும் இந்தக் கணமே மலர்ந்த தாமரைகள். ஒவ்வொரு கணமும், ஒவ்வொரு நாளும், மாதமும், ஆண்டும், யுகம் யுகமாகவும், கணத்துக்குக் கணம் புதியவனாக இருக்கிறான்: தெவிட்டாத என் அமுதம் அவன்.
பதவுரை
- எப் பொருளும் தான் ஆய்
- எல்லாப் பொருள்களும் தானே ஆகி
- மரகதக் குன்றம் ஒக்கும்
- மரகத மலை போல
- அப்பொழுதைத் தாமரைப்பூ
- அந்தக் கணமே மலர்ந்த தாமரைகள்
- நாள் திங்கள் ஆண்டு ஊழி
- நாள், மாதம், ஆண்டு, யுகம்
- அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது
- கணத்துக்குக் கணம் புதியவனாக
- ஆரா அமுதமே
- தெவிட்டாத அமுதமே
திருவாய்மொழி 2.5.5 · நாலாயிரத்தில் 2949-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மழை நிறைந்த கருமேகம் போன்ற என் பெருமான் கண்ணன், தெவிட்டாத அமுதமாக என் எளிய உயிருக்குள் கலந்துவிட்டான். அவனுடைய இதழ்கள் செம்பவளம் போன்றவை; கண்களும் திருவடிகளும் கைகளும் தாமரைகள்; அவன் பெரிய ஆரமும், நீண்ட திருமுடியும், அரைநாணும், இன்னும் பல அணிகலன்களும் அணிந்திருக்கிறான்.
பதவுரை
- ஆரா அமுதமாய்
- தெவிட்டாத அமுதமாக
- அல் ஆவியுள் கலந்த
- என் எளிய உயிருக்குள் கலந்த
- கார் ஆர் கருமுகில் போல்
- மழை நிறைந்த கருமேகம் போல
- வாய் செம்பவளம்
- செம்பவள இதழ்கள்
- பேர் ஆரம் நீள் முடி நாண்
- பெரிய ஆரம், நீண்ட திருமுடி, அரைநாண்
- இழை பலவே
- பல அணிகலன்கள்
திருவாய்மொழி 2.5.6 · நாலாயிரத்தில் 2950-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவனுடைய அணிகலன்கள் பலப்பல; அவனுடைய திருநாமங்கள் பலப்பல; அவனுடைய ஒளிமிக்க திருவுருவங்கள் பலப்பல; அவனுடைய குணங்கள் எண்ணற்றவை. அவனைக் காண்பதிலும், சுவைப்பதிலும், கேட்பதிலும், தொடுவதிலும், முகர்வதிலும் உள்ள இன்பங்கள் பலப்பல; அவனை அறியும் வழிகளும் பலப்பல. இவையெல்லாம் அரவணையின் மேல் பள்ளிகொள்ளும் அவனுடையவையே!
பதவுரை
- பலபலவே ஆபரணம்
- அவனுடைய அணிகலன்கள் பலப்பல
- பேரும் பலபலவே
- அவனுடைய திருநாமங்களும் பலப்பல
- சோதி வடிவு
- ஒளிமிக்க திருவுருவங்கள்
- பண்பு எண்ணில்
- அவனுடைய குணங்கள், எண்ணினால்
- கண்டு உண்டு கேட்டு உற்று மோந்து
- கண்டு, சுவைத்து, கேட்டு, தொட்டு, முகர்ந்து
- பாம்பு அணை மேலாற்கேயோ
- அரவணையின் மேல் இருப்பவனுக்கே
திருவாய்மொழி 2.5.7 · நாலாயிரத்தில் 2951-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பாற்கடலில் அரவணையின் மேல் பள்ளிகொண்டவன்; மூங்கில் போன்ற மென்மையான தோள்களையுடைய பின்னைக்காக ஏழு எருதுகளையும் ஒருசேர அழித்தவன்; தேன் நிறைந்த சோலையில் ஏழு மராமரங்களையும் அம்பால் துளைத்தவன்: பொன்முடி அணிந்த அழகிய போர் ஏறு அவன்; மலர்களோடு தொடுத்த குளிர்ந்த துழாய் மாலை சூடியவன்.
பதவுரை
- பாற்கடலுள் பள்ளி அமர்ந்ததுவும்
- பாற்கடலில் பள்ளிகொண்டதும்
- காம்பு அணை தோள் பின்னைக்கு
- மூங்கில் போன்ற தோள்களையுடைய பின்னைக்காக
- ஏறு உடன் ஏழ் செற்றதுவும்
- ஏழு எருதுகளையும் ஒருசேர அழித்ததும்
- மராமரம் ஏழ் எய்ததுவும்
- ஏழு மராமரங்களையும் அம்பால் துளைத்ததும்
- பொன் முடி அம் போர் ஏறே
- பொன்முடி அணிந்த அழகிய போர் ஏறே
திருவாய்மொழி 2.5.8 · நாலாயிரத்தில் 2952-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பொன்முடி அணிந்த அழகிய போர் ஏறு அவன்; நான்கு வலிய தோள்களையுடைய என் பெருமான்; அவனுக்கு முடிவே இல்லை; குளிர்ந்த துழாய் மாலை அணிந்தவன். அவன் வந்து என்னுள் கலந்து, என்னை முடிந்துபோக விடவில்லை. அவனைப் பற்றிச் சொல்லும் சொற்களுக்கு நான் முடிவு காணவில்லை. நான் என்ன சொல்வேன்? நீங்களே சொல்லுங்கள்!
பதவுரை
- நால் தடம் தோள்
- நான்கு வலிய தோள்கள்
- தன் முடிவு ஒன்று இல்லாத
- தனக்கு ஒரு முடிவும் இல்லாத
- தண் துழாய் மாலையனை
- குளிர்ந்த துழாய் மாலை அணிந்தவனை
- என் முடிவு காணாதே
- என்னை முடிந்துபோக விடாமல்
- சொல்முடிவு காணேன்
- சொற்களுக்கு முடிவு காணேன்
- சொல்லீரே
- நீங்களே சொல்லுங்கள்
திருவாய்மொழி 2.5.9 · நாலாயிரத்தில் 2953-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
சொல்லுங்கள், என் உயிருக்கு உயிரான, எல்லையற்ற பெருமையுடைய, ஒளிரும் கருமாணிக்கமான என் பெருமானைப் பற்றி நான் எப்படிப் பேசுவேன்? அவன் நல்ல அமுதம்; பெறுவதற்கு அரிய வீடுபேறும் அவனே; இதழ்கள் நிறைந்த மலரின் மணம் போன்றவன்; அவன் ஆணும் அல்லன், பெண்ணும் அல்லன்.
பதவுரை
- என் ஆவி ஆவிதனை
- என் உயிருக்கு உயிர்
- எல்லை இல் சீர்
- எல்லையற்ற பெருமை
- கருமாணிக்கச் சுடரை
- ஒளிரும் கருமாணிக்கத்தை
- பெறற்கு அரிய வீடும் ஆய்
- பெறுவதற்கு அரிய வீடுபேறும் ஆகி
- அல்லி மலர் விரை ஒத்து
- இதழ்கள் நிறைந்த மலரின் மணம் போல
- ஆண் அல்லன் பெண் அலனே
- ஆணும் அல்லன், பெண்ணும் அல்லன்
திருவாய்மொழி 2.5.10 · நாலாயிரத்தில் 2954-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவன் ஆண் அல்லன், பெண் அல்லன், இரண்டும் அல்லாததும் அல்லன். அவனைக் காண முடியாது; அவன் வெறுமனே ‘இருக்கிறான்’ என்பதும் இல்லை, ஆனாலும் ‘இல்லை’ என்பதும் இல்லை. அவனுடைய அடியார்கள் அவனுக்காக ஏங்கும்போது, அவர்கள் ஏங்கும் அதே உருவத்தை அவன் எடுக்கிறான்; அந்த உருவத்துக்கும் அப்பாற்பட்டவனாகவும் இருக்கிறான். நம் பெருமானைப் பற்றிப் பேசுவது பெரும் சிரமம் நிறைந்த செயல்.
பதவுரை
- அல்லா அலியும் அல்லன்
- இரண்டும் அல்லாததும் அல்லன்
- காணலும் ஆகான்
- அவனைக் காண முடியாது
- உளன் அல்லன் இல்லை அல்லன்
- அவன் ‘இருக்கிறான்’ என்பதும் அல்லன், ‘இல்லை’ என்பதும் அல்லன்
- பேணுங்கால் பேணும் உரு ஆகும்
- ஏங்கும்போது, ஏங்கிய உருவத்தை எடுக்கிறான்
- கோணை பெரிது உடைத்து
- அது பெரும் சிரமம் நிறைந்தது
- எம் பெம்மானைக் கூறுதலே
- நம் பெருமானைப் பற்றிப் பேசுவது
திருவாய்மொழி 2.5.11 · நாலாயிரத்தில் 2955-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
எவ்வளவு சொன்னாலும் போதாத, குடக்கூத்தாடிய பெருமானைப் பற்றிப் பேசுவதிலேயே மகிழ்ந்து, குருகூர்ச் சடகோபன் ஆயிரம் பாசுரங்களால் ஒரு அந்தாதியைப் பாடினார். அவற்றுள் இந்தப் பத்தையும் சொல்ல வல்லவர்கள் யாரேனும் இருந்தால், அவர்கள் வைகுந்தத்தை அடைவார்கள்.
பதவுரை
- கூறுதல் ஒன்று ஆராக்
- எவ்வளவு சொன்னாலும் போதாத
- குடக் கூத்த அம்மானை
- குடக்கூத்தாடிய பெருமானை
- கூறுதலே மேவி
- அவனைப் பற்றிப் பேசுவதிலேயே மகிழ்ந்து
- அந்தாதி
- அந்தாதி: ஒவ்வொரு பாசுரமும் முந்தைய பாசுரத்தின் கடைச்சொல்லில் தொடங்கும்
- கூடுவர் வைகுந்தமே
- அவர்கள் வைகுந்தத்தை அடைவார்கள்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.