திருவாய்மொழி 2.4.1 · நாலாயிரத்தில் 2934-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(தாய் தன் மகளைப் பற்றிப் பெருமானிடம் சொல்கிறாள்.) ஆடி ஆடி, நெஞ்சம் கரைந்து, தன் பாடல்களைப் பாடிப் பாடி, கண்ணீர் பெருக, எங்கும் தேடித் தேடி, “நரசிம்மா!” என்று அழைத்து, ஒளிரும் நெற்றியுடைய இந்தப் பெண் வாடி வாடிப் போகிறாள்.
பதவுரை
- அகம் கரைந்து
- அவள் நெஞ்சம் கரைந்து
- கண்ணீர் மல்கி
- கண்களில் நீர் பெருகி
- நாடி நாடி
- தேடித் தேடி
- நரசிங்கா
- நரசிம்மா!
- வாடி வாடும்
- வாடி வாடிப் போகிறாள்
- வாள் நுதலே
- ஒளிரும் நெற்றியுடைய இந்தப் பெண்
திருவாய்மொழி 2.4.2 · நாலாயிரத்தில் 2935-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஒளிரும் நெற்றியுடைய இந்த எளிய பெண் உன்னைக் காணும் ஏக்கத்தில் நைந்து போகிறாள். வலிமைமிக்க வாணனின் ஆயிரம் தோள்களையும் துணித்தவனே, அவள் உன்னைக் காணவிடாதபடி உனக்கு இரக்கமே இல்லையா?
பதவுரை
- இம் மடவரல்
- இந்த எளிய பெண்
- காணும் ஆசையுள் நைகின்றாள்
- உன்னைக் காணும் ஏக்கத்தில் நைகிறாள்
- விறல் வாணன்
- வலிமைமிக்க அசுர அரசன் வாணன்
- ஆயிரம் தோள் துணித்தீர்
- அவனுடைய ஆயிரம் தோள்களைத் துணித்தவனே
- இரக்கம் இலீரே
- உனக்கு இரக்கம் இல்லையா?
திருவாய்மொழி 2.4.3 · நாலாயிரத்தில் 2936-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உருகும் நெஞ்சத்தோடு, நெருப்பில் வைத்த அரக்கையும் மெழுகையும் போல இருக்கிறாள். ஆனாலும் உனக்கு இரக்கம் எழவில்லை. அரக்கனின் இலங்கையை அழித்தவனே, இதற்கு நான் என்ன செய்வேன்?
பதவுரை
- இரக்க மனத்தோடு
- உருகும் நெஞ்சத்தோடு
- எரி அணை
- நெருப்பில் வைத்த
- அரக்கும் மெழுகும் ஒக்கும்
- அரக்கையும் மெழுகையும் போல
- இரக்கம் எழீர்
- உனக்கு இரக்கம் எழவில்லை
- இலங்கை செற்றீருக்கே
- இலங்கையை அழித்த உனக்கு
திருவாய்மொழி 2.4.4 · நாலாயிரத்தில் 2937-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
“இலங்கையை அழித்தவனே!” என்றும், பிறகு “வலிய பறவையைக் கொடியில் உயர்த்தியவனே!” என்றும் அழைக்கிறாள். நெஞ்சம் கலங்க, சூடான பெருமூச்சு விடுகிறாள்; கண்களில் நீர் வழிகிறது; அந்தத் துயரில் கைகூப்பி வணங்கி நிற்கிறாள்.
பதவுரை
- இலங்கை செற்றவனே
- இலங்கையை அழித்தவனே
- வலம் கொள் புள் உயர்த்தாய்
- வலிய பறவையான கருடனைக் கொடியாக உயர்த்தியவனே
- உள்ளம் மலங்க
- நெஞ்சம் கலங்க
- வெவ் உயிர்க்கும்
- சூடான பெருமூச்சு விடுகிறாள்
- கைதொழும்
- கைகூப்பி வணங்குகிறாள்
திருவாய்மொழி 2.4.5 · நாலாயிரத்தில் 2938-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இரவும் பகலும் தன்னை மறந்து புலம்புகிறாள்; நீலக் குவளை மலர் போன்ற அவளுடைய ஒளிரும் கண்களில் நீர் நிறைந்திருக்கிறது. “வண்டுகள் மொய்க்கும் குளிர்ந்த அழகிய துழாயைத் தாருங்கள்!” என்று கெஞ்சுகிறாள். களங்கமற்ற தூய இயல்புடையவனின் கருணை இதுதானோ?
பதவுரை
- வாய்வெரீ இ
- தன்னை மறந்து புலம்பி
- குவளை ஒண் கண்ண நீர்
- ஒளிரும் நீலக் குவளைக் கண்களில் நீர்
- வண்டு திவளும்
- வண்டுகள் மொய்க்கும்
- தண் அம் துழாய் கொடீர்
- குளிர்ந்த அழகிய துழாயைத் தாருங்கள்
- தவள வண்ணர்
- வெண்மையான களங்கமற்ற இயல்புடையவன்
- தகவுகளே
- இதுதானோ உன் கருணை?
திருவாய்மொழி 2.4.6 · நாலாயிரத்தில் 2939-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
“கருணை நிறைந்தவனே!” என்றும், பிறகு “நான் மிகவும் ஏங்கும் பிரானே!” என்றும், “என் உள்ளுயிருக்கு அமுதே!” என்றும் அழைக்கிறாள். அவள் நெஞ்சம் உள்ளே ஆழத்தில், ஆழத்தில் உருகி வழிந்து ஓடுகிறது.
பதவுரை
- தகவு உடையவனே
- கருணை நிறைந்தவனே
- மிக விரும்பும் பிரான்
- நான் மிகவும் ஏங்கும் பிரான்
- அக உயிர்க்கு அமுதே
- உள்ளுயிருக்கு அமுதே
- உள்ளம் உக உருகிநின்று
- அவள் நெஞ்சம் உருகி வழிந்து
திருவாய்மொழி 2.4.7 · நாலாயிரத்தில் 2940-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவள் உள்ளுயிர் வறண்டு வறண்டு போகிறது; “வள்ளலே! கண்ணா!” என்றும், பிறகு “பெருகும் வெள்ளத்தின் மேல் பள்ளிகொள்பவனே!” என்றும் அழைக்கிறாள். மனத்தை மறைத்து வைக்கும் என் மகள் பட்ட வஞ்சனை இப்படிப்பட்டது!
பதவுரை
- உள் உள் ஆவி உலர்ந்து
- உள்ளே ஆழத்தில் அவள் உயிர் வறண்டு
- வள்ளலே கண்ணனே
- வள்ளலே, கண்ணா
- வெள்ள நீர்க் கிடந்தாய்
- பெருகும் வெள்ளத்தின் மேல் பள்ளிகொள்பவனே
- கள்வி
- மனத்தை மறைக்கும், காதலால் கவரப்பட்ட என் மகள்
- பட்ட வஞ்சனையே
- அவள் பட்ட வஞ்சனை
திருவாய்மொழி 2.4.8 · நாலாயிரத்தில் 2941-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
“வஞ்சகனே!” என்று அழைத்துக் கைகூப்பி வணங்குகிறாள்; நெஞ்சம் வேக, நீண்ட பெருமூச்சு விடுகிறாள். வலிமைமிக்க கம்சனை வென்று ஏமாற்றியவனே, உன்னையே புகலிடமாகக் கொண்டதற்காக இவள் பட்ட பாட்டைப் பார்!
பதவுரை
- வஞ்சனே
- வஞ்சகனே
- நெஞ்சம் வேவ
- அவள் நெஞ்சம் வேக
- நெடிது உயிர்க்கும்
- நீண்ட பெருமூச்சு விடுகிறாள்
- விறல் கஞ்சனை
- வலிமைமிக்க கம்சன்
- உம்மைத் தஞ்சம் என்று
- உன்னைப் புகலிடமாகக் கொண்டு
- இவள் பட்டனவே
- இவள் பட்ட பாடு
திருவாய்மொழி 2.4.9 · நாலாயிரத்தில் 2942-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
சூரியன் எப்போது மறைந்தது, எப்போது உதித்தது என்பதை அவள் அறியவில்லை. “தேன் நிறைந்த மலர்களின் மணம் கமழும் குளிர்ந்த துழாய்!” என்கிறாள். ஒளிரும், வட்டமான, கூரிய முனையுடைய சக்கரத்தை ஏந்தியவனே, இந்த ஏழைப் பெண்ணுக்கு நீ என்ன நினைத்திருக்கிறாய்?
பதவுரை
- பட்ட போது எழு போது அறியாள்
- சூரியன் மறைவதும் உதிப்பதும் அவள் அறியாள்
- விரை மட்டு அலர்
- மணம் கமழும், தேன் நிறைந்த மலர்கள்
- தண் துழாய்
- குளிர்ந்த துழாய்
- நுதி நேமியீர்
- கூரிய முனையுடைய சக்கரத்தை ஏந்தியவனே
- நுமது இட்டம் என்கொல்
- உன் எண்ணம் என்ன?
- இவ் ஏழைக்கே
- இந்த ஏழைப் பெண்ணுக்கு
திருவாய்மொழி 2.4.10 · நாலாயிரத்தில் 2943-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இரவும் பகலும், ஒப்பற்ற இந்த ஏழையான அப்பாவிப் பெண்ணின் ஒளிரும் கண்களில் நீர் நிறைந்திருக்கிறது. இலங்கையை அழித்து அதன் செழித்த வாழ்வைச் சுட்டெரித்தவனே, அவளுடைய மென்மையான அழகிய பார்வையும் வாடிப்போக விடாதே.
பதவுரை
- ஏழை பேதை
- இந்த ஏழையான அப்பாவிப் பெண்
- கேழ் இல் ஒண் கண்ண நீர்
- அவளுடைய ஒப்பற்ற ஒளிரும் கண்களில் நீர்
- கிளர் வாழ்வை வேவ
- அதன் செழித்த வாழ்வைச் சுட்டெரித்து
- மாழை நோக்கு
- அவளுடைய மென்மையான, கள்ளமற்ற பார்வை
- வாட்டேன்மினே
- அதை வாடவிடாதே
திருவாய்மொழி 2.4.11 · நாலாயிரத்தில் 2944-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வள்ளலான சடகோபன், புகழ் ஒருபோதும் மங்காத வாமனனைப் பற்றி, நன்கு அமைந்த ஆயிரம் பாடல்களை இசையோடு பாடினார். அவற்றுள் இந்தப் பத்தினால், அவனுடைய திருவடிகள் நம் தலைக்கு முடியாகும்; அழகிய திருத்தலமும் கிடைக்கும்.
பதவுரை
- வாட்டம் இல் புகழ்
- ஒருபோதும் மங்காத புகழ்
- வாமனனை
- குறளனான வாமனனை
- இசை கூட்டி
- இசையோடு சேர்த்து
- வண் சடகோபன்
- வள்ளலான சடகோபன், நம்மாழ்வார்
- அடி சூட்டலாகும்
- அவனுடைய திருவடிகள் தலைக்கு முடியாகும்
- அம் தாமமே
- அழகிய திருத்தலம், பரமபதம்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.