திருவாய்மொழி 10.7.1 · நாலாயிரத்தில் 3849-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நல்ல சொற்களுடைய கவிஞர்களே, அவனுக்குத் தொண்டு செய்யும்போது உங்கள் உயிரைக் காத்துக்கொள்ளுங்கள்! திருமாலிருஞ்சோலையின் வஞ்சகக் கள்வனான, பெரிய வியப்பான மாயன், வியப்பான கவிதையாக என்னிடம் வந்து, என் நெஞ்சத்துள்ளும் உயிருள்ளும் ஆழக் கலந்து, சுற்றியிருந்தவர்கள் அறியாதபடி, என் நெஞ்சையும் உயிரையும் உண்டு, தானே நானாகி, என்னை முழுதும் நிறைத்துவிட்டான்.
பதவுரை
- செஞ்சொல் கவிகாள்
- நல்ல சொற்களுடைய கவிஞர்களே
- உயிர் காத்து ஆட்செய்ம்மின்
- தொண்டு செய்யும்போது உயிரைக் காத்துக்கொள்ளுங்கள்
- திருமாலிருஞ்சோலை
- திருமாலிருஞ்சோலை, மதுரைக்கு அருகில் உள்ள மலை
- வஞ்சக் கள்வன்
- வஞ்சகக் கள்வன்
- மாயக் கவியாய் வந்து
- வியப்பான கவிதையாக வந்து
- நின்றார் அறியாவண்ணம்
- சுற்றியிருந்தவர்கள் அறியாதபடி
- தானே ஆகி நிறைந்தானே
- தானே நானாகி முழுதும் நிறைந்தான்
திருவாய்மொழி 10.7.2 · நாலாயிரத்தில் 3850-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவனே நானாகி என்னை நிறைத்தான்; எல்லா உலகங்களும் எல்லா உயிர்களும் அவனே; எனக்குள் 'நான்' என்று சொல்பவனாக அவனே ஆகி, என் வழியாகத் தன்னைத் தானே போற்றிக்கொண்டான். எனக்கு அவன் தேனும் பாலும் கரும்பும் அமுதமும் ஆவான். என் உயிர் முழுவதையும் உண்டுவிட்டு, திருமாலிருஞ்சோலையின் அரசனாக உறுதியாக நின்றுவிட்டான்.
பதவுரை
- உலகும் உயிரும் தானே ஆய்
- உலகங்களும் உயிர்களும் அவனே
- தானே யான் என்பான் ஆகி
- 'நான்' என்று சொல்பவனாக ஆகி
- தன்னைத் தானே துதித்து
- என் வழியாகத் தன்னைத் தானே போற்றி
- தேனே பாலே கன்னலே அமுதே
- தேன், பால், கரும்பு, அமுதம்
- கோனே ஆகி நின்றொழிந்தான்
- அரசனாக உறுதியாக நின்றான்
- முற்றும் உயிர் உண்டே
- என் உயிர் முழுவதையும் உண்டு
திருவாய்மொழி 10.7.3 · நாலாயிரத்தில் 3851-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என் உயிரை முழுமையாக உண்டு, மாயையால் நெய்யப்பட்ட என் இந்த உடலுக்குள் புகுந்து, என் முழுமையுமாக அவனே ஆகி நின்றான்: அந்த வியப்பான பெருமான் நல்ல தென் திருமாலிருஞ்சோலையில் வாழ்கிறான். அந்தத் திசையை நோக்கிக் கைகூப்பி அவனை அடைந்துவிட்டேன்; இன்னும் நான் இந்த உலகில் தொடர வேண்டுமா? பெருமானின் இந்தத் திருவருள்தான் என்னே!
பதவுரை
- மாய ஆக்கை
- மாயையால் நெய்யப்பட்ட இந்த உடல்
- மாய அம்மான்
- வியப்பான பெருமான்
- திசை கைகூப்பிச்
- அந்தத் திசையை நோக்கிக் கைகூப்பி
- இன்னும் போவேனேகொலோ?
- இன்னும் நான் தொடர வேண்டுமா?
- என்கொல் அம்மான் திரு அருளே?
- பெருமானின் இந்தத் திருவருள்தான் என்னே!
திருவாய்மொழி 10.7.4 · நாலாயிரத்தில் 3852-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பெருமானின் திருவருள்தான் என்னே! உலகங்களும் உயிர்களும் அவனே; ஆனாலும் என் உடலை அவன் விட மாட்டேன் என்கிறான். ஒருகாலத்தில் பூமியெங்கும் நடந்து அதை மிதித்துச் சென்றவன்; ஆனாலும், பகைவரான அசுரர்கள் நசுக்கப்படும்படி, தெற்குத் திசையின் திலகமாக நிற்கும் நம் மலையான திருமாலிருஞ்சோலையை அவன் விட மாட்டான்.
பதவுரை
- திரு அருள்கள்
- திருவருள்கள்
- என் உடலம் கைவிடான்
- என் உடலைக் கைவிட மாட்டான்
- ஞாலத்தூடே நடந்து உழக்கி
- பூமியெங்கும் நடந்து மிதித்து
- தென் கொள் திசைக்குத் திலதமாய்
- தெற்குத் திசையின் திலகமாக
- நங்கள் குன்றம்
- நம் மலை
- நண்ணா அசுரர்
- அவனை நெருங்காத பகைவரான அசுரர்கள்
திருவாய்மொழி 10.7.5 · நாலாயிரத்தில் 3853-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பகைவரான அசுரர்கள் நசுங்கவும், நல்ல அமரர்கள் செழிக்கவும், மற்றவர்களால் எண்ண முடியாததை எண்ணும் நல்ல முனிவர்களின் இன்பம் உச்சத்தை அடையவும், அவன் நானாகி, இசை நிறைந்த இனிய கவிதைகளால் தன்னைத் தானே பாடி, மகிழ்ச்சியில் 'தென்னா' என்று இசைமீட்டுகிறான்: அவனே என் பெருமானான திருமாலிருஞ்சோலை எம்பெருமான்.
பதவுரை
- நலிவு எய்த
- அவர்கள் நசுங்கும்படி
- பொலிவு எய்த
- அவர்கள் செழிக்கும்படி
- எண்ணாதனகள் எண்ணும்
- மற்றவர்களால் எண்ண முடியாததை எண்ணுபவர்கள்
- பண் ஆர் பாடல்
- இசை நிறைந்த பாடல்கள்
- யானாய்த் தன்னைத் தான் பாடி
- நானாகித் தன்னைத் தானே பாடி
- தென்னா என்னும்
- மகிழ்ச்சியில் 'தென்னா' என்று இசைமீட்டுகிறான்
திருவாய்மொழி 10.7.6 · நாலாயிரத்தில் 3854-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவனே திருமாலிருஞ்சோலையின் எம்பெருமான்; வளமான மூன்று உலகங்களையும் தன் ஒரே பெரிய வயிற்றுக்குள் வைத்து, யுகம் யுகமாக அவற்றைக் காக்கிறான். என்னை ஆளும் பெருமானான திருமால் அவன்; சிவனும் பிரமனும் அவனைக் காண முடியாமல், பெரும் மயக்கத்தில் ஆழ்ந்து அவன் திருவடிகளைப் போற்றியபோது, அவர்களுக்குத் தன் அருளை ஈந்தான்.
பதவுரை
- செழு மூவுலகும்
- வளமான மூன்று உலகங்களும்
- ஒரு மா வயிற்றின் உள்ளே
- தன் ஒரே பெரிய வயிற்றுக்குள்
- ஊழி ஊழி தலையளிக்கும்
- யுகம் யுகமாகக் காக்கிறான்
- என்னை ஆளும் மால்
- என்னை ஆளும் பெருமான்
- அரு மால் எய்தி
- பெரும் மயக்கத்தில் ஆழ்ந்து
- அருளை ஈந்த அம்மானே
- அருளை ஈந்த பெருமான்
திருவாய்மொழி 10.7.7 · நாலாயிரத்தில் 3855-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'என் பெருமானே, உன் அருளை எனக்குத் தா' என்று சொல்லும் முக்கண்ணனான சிவனும், தெளிந்த ஞானமுடைய பிரமனும், தேவர்களின் அரசனும், எல்லாத் தேவர்களும், இருளை விரட்டும் முனிவர்களும் இந்தப் பெருமானைப் போற்றுகிறார்கள். எல்லா மயக்கங்களையும் விரட்டும் மணி போன்ற அவனுடைய திருமலையே திருமாலிருஞ்சோலை மலை.
பதவுரை
- அருளை ஈ என் அம்மானே
- என் பெருமானே, உன் அருளை எனக்குத் தா
- முக்கண் அம்மானும்
- முக்கண்ணனான சிவன்
- தெருள் கொள் பிரமன்
- தெளிந்த ஞானமுடைய பிரமன்
- தேவர் கோனும்
- தேவர்களின் அரசன், இந்திரன்
- இருள்கள் கடியும் முனிவரும்
- இருளை விரட்டும் முனிவர்கள்
- மருள்கள் கடியும் மணிமலை
- மயக்கங்களை விரட்டும் மணி போன்ற மலை
திருவாய்மொழி 10.7.8 · நாலாயிரத்தில் 3856-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
திருமாலிருஞ்சோலை மலை, திருப்பாற்கடல், என் தலை; திருமாலின் வைகுந்தம், குளிர்ந்த திருவேங்கடம், என் உடல்; கடக்க அரிய பெரும் மாயையில் சிக்கிய என் உயிர், என் மனம், என் பேச்சு, என் செயல்கள்: இவற்றில் எதிலிருந்தும் ஒரு கணம்கூட அவன் பிரிவதில்லை; யுகங்களுக்கு முதற்காரணனான என் ஒரே பெருமான் அவன். என் தலையையும் உடலையும் தன் சொந்தத் திருத்தலங்களைப் போலவே அவன் அன்போடு கொள்கிறான்.
பதவுரை
- திருப்பாற்கடலே
- திருப்பாற்கடல்
- திருமால் வைகுந்தமே
- திருமாலின் வைகுந்தம், பரமபதம்
- தண் திருவேங்கடமே
- குளிர்ந்த திருவேங்கடம்
- அரு மா மாயத்து
- கடக்க அரிய பெரும் மாயையில்
- மனமே வாக்கே கருமமே
- மனம், பேச்சு, செயல்கள்
- ஒரு மா நொடியும் பிரியான்
- ஒரு கணம்கூடப் பிரிய மாட்டான்
- ஊழி முதல்வன்
- யுகங்களுக்கு முதற்காரணன்
திருவாய்மொழி 10.7.9 · நாலாயிரத்தில் 3857-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'யுகங்களுக்கு ஒரே முதற்காரணன்' என்று போற்றப்படும் ஒருவன் அவன்; யுகம் யுகமாகத் தனக்குள்ளேயே எல்லா உலகங்களையும் படைத்து, காத்து, அழித்து, ஓயாமல் உழல்பவன். கடல் நிறமுடையவன், என் பெருமான், அழகிய குளிர்ந்த திருமாலிருஞ்சோலையில் உள்ளவன். என் மனமே, நீ நீடூழி வாழ்க! உடலும் உயிரும் மங்கிப் போனாலும், அதை ஒருபோதும் கைவிடாதே.
பதவுரை
- ஊழி முதல்வன் ஒருவனே
- யுகங்களுக்கு ஒரே முதற்காரணன்
- படைத்து காத்து கெடுத்து
- படைத்து, காத்து, அழித்து
- ஆழிவண்ணன்
- கடல் நிறமுடையவன்
- அம் தண்
- அழகிய, குளிர்ந்த
- வாழி மனமே! கைவிடேல்
- என் மனமே, வாழ்க! கைவிடாதே
- உடலும் உயிரும் மங்க
- உடலும் உயிரும் மங்கினாலும்
திருவாய்மொழி 10.7.10 · நாலாயிரத்தில் 3858-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
திருமாலிருஞ்சோலையில் வாழும் எங்கள் அரசனே, நானாகவே ஆகி என்னைக் காத்தவனே, ஜடப்பொருள் என்னும் உன் பெரும் மாயை மங்கி மறையட்டும்! அந்த மாயை என்பது: பொங்கும் ஐந்து புலன்கள், ஐந்து அறிவுப் பொறிகள், செயல் உறுப்புகள், ஐம்பூதங்கள், இங்கே இந்த உயிரோடு பிணைந்த மூலப் பிரகிருதி, மஹத் என்னும் பெரும் தத்துவம், அகங்காரம், மனம் ஆகியவை.
பதவுரை
- மங்க ஒட்டு
- மங்கி மறையட்டும்
- மா மாயை
- பெரும் மாயை, மூலப் பிரகிருதி
- யானே நீ ஆகி
- நீ நானாகி
- பொங்கு ஐம்புலனும்
- பொங்கும் ஐந்து புலன்கள்
- கருமேந்திரியம் ஐம்பூதம்
- செயல் உறுப்புகள், ஐம்பூதங்கள்
- பிரகிருதி மான் ஆங்காரம்
- மூலப் பிரகிருதி, மஹத் என்னும் பெரும் தத்துவம், அகங்காரம்
திருவாய்மொழி 10.7.11 · நாலாயிரத்தில் 3859-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மஹத் என்னும் பெரும் தத்துவமும், அகங்காரமும், மனமும் அழியவும், வலிய கைகளுடைய ஐந்து புலன்களும் மங்கவும், அவன் என்னுள் 'நான்' என்பதாகவே புகுந்து, முழுமையாகத் தானே ஆனான். அவனைப் பற்றி, தேனீக்கள் ரீங்காரமிடும் சோலைகள் சூழ்ந்த குருகூரைச் சேர்ந்த சடகோபரான நம்மாழ்வார் ஆயிரம் சொற்களைச் சொன்னார்; அவற்றுள் பெரும் களிப்பில் பாடப்பட்ட இந்தப் பத்தும் திருமாலிருஞ்சோலை மலைக்கே சமர்ப்பிக்கப்பட்டவை.
பதவுரை
- மனம் கெட
- மனம் அழியும்படி
- ஐவர் வன்கையர்
- வலிய கைகளுடைய ஐவர், புலன்கள்
- தான் ஆங்காரமாய்ப் புக்கு
- 'நான்' என்பதாகவே புகுந்து
- தேன் ஆங்காரப் பொழில்
- தேனீக்கள் ரீங்காரமிடும் சோலைகள்
- குருகூர்ச் சடகோபன்
- குருகூர்ச் சடகோபர், நம்மாழ்வார்
- மான் ஆங்காரத்து
- பெரும் களிப்பில்
- திருமாலிருஞ்சோலை மலைக்கே
- திருமாலிருஞ்சோலை மலைக்கே
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.