திருவாய்மொழி 10.10.1 · நாலாயிரத்தில் 3882-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தன் திருவுள்ளத்தாலேயே படைக்கும் முனிவனானவனே, நான்முகனான பிரமனாக இருப்பவனே, முக்கண்ணனாக இருப்பவனே, என் தந்தையே! குறையற்ற கனிந்த பழம் போன்ற உதடுகளும் தாமரைக் கண்களும் உடைய என் அருமையான கருமாணிக்கமே, என் கள்வனே! தனியனான என் அருமையான உயிரே! நீ வந்து என் தலைமேல் இருக்கிறாய்; இனி உன்னைப் போக விட மாட்டேன். இனியும் என்மேல் மாயங்கள் எதுவும் செய்யாதே.
பதவுரை
- முனியே
- முனிவனே, திருவுள்ளத்தாலேயே படைக்கும் எம்பெருமானே
- நான்முகனே முக்கண் அப்பா
- பிரமனாகவும் முக்கண்ணனான சிவனாகவும் இருப்பவனே, என் தந்தையே
- பொல்லாக் கனிவாய்
- குறையற்ற கனிந்த பழம் போன்ற உதடுகள்
- கரு மாணிக்கமே
- கருமாணிக்கமே, கருத்த மணியே
- என் கள்வா
- என் கள்வனே
- தனியேன் ஆர் உயிரே
- தனியனான என் அருமையான உயிரே
- மாயம் செய்யேல்
- மாயங்கள் செய்யாதே
திருவாய்மொழி 10.10.2 · நாலாயிரத்தில் 3883-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என்மேல் மாயங்கள் செய்யாதே. உன் திருமார்பில் மாலை போல் விளங்கும், நறுமணம் கமழும் பூங்கூந்தலுடைய பிராட்டியின் மேல் ஆணை; அந்த ஆணை உன் ஆணையே, பார்! அன்போடு, எந்தக் கூச்சமும் இல்லாமல் என்னை உன்னுடன் சேர்த்துக்கொண்டாய்; உன் உயிரைத் தவிர வேறு உயிர் இல்லாதபடி நம்மை ஒன்றாக்கினாய். ஐயோ, இப்போது வந்து என்னைக் கூவி அழைத்து ஏற்றுக்கொள்!
பதவுரை
- திரு மார்வத்து மாலை நங்கை
- உன் திருமார்பில் மாலையாக விளங்கும் பிராட்டி: திருமகள்
- வாசம் செய் பூங் குழலாள்
- நறுமணம் கமழும் பூங்கூந்தலுடையவள்
- திரு ஆணை நின் ஆணைகண்டாய்
- அவள் மேல் ஆணை உன் மேல் ஆணையே
- உயிர் வேறு இன்றி ஒன்றாகவே
- தனி உயிர் இல்லாமல் ஒன்றாக
- கூசம் செய்யாது
- என்னிடம் கூச்சப்படாமல்
- கூவிக் கொள்ளாய்
- என்னைக் கூவி அழைத்து ஏற்றுக்கொள்
திருவாய்மொழி 10.10.3 · நாலாயிரத்தில் 3884-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஐயோ, என் அருமையான கருமாணிக்கமே, வந்து என்னைக் கூவி அழைத்து ஏற்றுக்கொள்! உன்னைத் தவிர என் உயிர் பற்றிப் படர ஒரு கொம்பையும் நான் அறியேன். பிரமனுக்கும் சிவனுக்கும் இந்திரனுக்கும், வந்து உன்னைத் தொழும் அனைவருக்கும் முதல் வேரான நாபித் தாமரை நீயே; வானுலகங்களுக்கும் அப்பால் உள்ள அந்தப் பொருளும் நீயே.
பதவுரை
- பொல்லாக் கருமாணிக்கமே
- என் அருமையான, குறையற்ற கருமாணிக்கமே
- ஆவிக்கு ஓர் பற்றுக்கொம்பு
- கொடி படர்வது போல என் உயிர் பற்றிக்கொள்ள ஒரு கொம்பு
- மேவித் தொழும்
- வந்து தொழுபவர்கள்
- நாவிக் கமல முதல் கிழங்கே
- முதல் வேரான நாபித் தாமரை
- உம்பர் அந்த அதுவே
- வானுலகங்களுக்கு அப்பால் உள்ள அந்தப் பொருள்
திருவாய்மொழி 10.10.4 · நாலாயிரத்தில் 3885-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அப்பால் உள்ள குளிர்ந்த அழகிய மூலப் பிரகிருதியாக இருப்பவனே! அதனுள்ளும் அதன்மேலும் இருப்பவனே! வானமும் நல்ல ஒளியும் மற்ற பூதங்களும் நீயே; அவற்றுக்குள் பிரமனும் சிவனும் நீயே; தேவர்களையும் மற்ற எல்லா உயிர்களையும் படைத்த முனிவனும் நீயே. என்னைக் காக்கும் பொறுப்பை நீயே ஏற்றுக்கொண்டாய்; ஆனாலும் என்னைத் தனியே விலக்கி நிறுத்திவிட்டாயே!
பதவுரை
- அம் தண் பாழே
- குளிர்ந்த அழகிய மூலப் பிரகிருதி
- அதனுள்மிசை நீயே
- அதனுள்ளும் அதன்மேலும் நீயே
- அம்பரம் நல் சோதி
- வானமும் நல்ல ஒளியும்
- பிரமன் அரன் நீ
- பிரமனும் சிவனும் நீயே
- படைத்த முனிவன்
- படைத்த முனிவன்
- எம்பரம் சாதிக்கலுற்று
- என்னைக் காக்கும் பொறுப்பை ஏற்று
- போர விட்டிட்டாயே
- என்னைத் தனியே விலக்கி நிறுத்திவிட்டாய்
திருவாய்மொழி 10.10.5 · நாலாயிரத்தில் 3886-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என்னைத் தனியே விலக்கி வைத்து, வெளியே தள்ளத் தொடங்கினால், பிறகு நான் யாரைப் பற்றிக்கொள்வேன், எதற்காக? ஐயோ, 'என்னுடையது' என்பது எது? 'நான்' என்பது எது? பழுக்கக் காய்ந்த இரும்பு நீரை உறிஞ்சிவிடுவது போல, என் அருமையான உயிரை முழுதும் பருகுவதற்காக, நீ எனக்குத் தெவிட்டாத அமுதமாக ஆனாய்.
பதவுரை
- புறம் போக்கலுற்றால்
- வெளியே தள்ளத் தொடங்கினால்
- ஆரைக் கொண்டு எத்தை?
- யாரைக் கொண்டு, எதற்காக?
- எனது என்பது என்? யான் என்பது என்?
- 'என்னுடையது' என்பது எது? 'நான்' என்பது எது?
- தீர இரும்பு உண்ட நீர்
- பழுக்கக் காய்ந்த இரும்பு உறிஞ்சிய நீர்
- ஆரப் பருக
- முழுதும் பருக
- ஆரா அமுது
- தெவிட்டாத அமுதம், ஆராவமுதன்
திருவாய்மொழி 10.10.6 · நாலாயிரத்தில் 3887-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நீ எனக்குத் தெவிட்டாத அமுதமானாய்; ஒருபோதும் நிறைவடையாத மனத்தோடு என்னுள் நிலைத்து, என் ஆன்மாவையும் என் இனிய உயிரையும் உண்டுவிட்டாய்; இனியும் நிறுத்த மாட்டாய். காட்டில் பூக்கும் காயாம்பூவின் நிறமும், தாமரைக் கண்களும், கனிந்த பழம் போல் சிவந்த உதடுகளும் உடையவன் நீ; உனக்கு மிகப் பொருத்தமான, தாமரையில் பிறந்த அழகிய பிராட்டியின் அன்புக்குரியவன் நீ. என் அன்பே!
பதவுரை
- மனக்கு ஆராமை
- ஒருபோதும் நிறைவடையாத மனத்தோடு
- மன்னி உண்டிட்டாய்
- நிலைத்து உண்டாய்
- புனக் காயா நிறத்த
- காட்டுக் காயாம்பூவின் நிறமுடைய
- புண்டரீகக் கண்
- தாமரைக் கண்கள்
- கோல மலர்ப்பாவைக்கு அன்பா
- தாமரையில் பிறந்த அழகிய பிராட்டியின், திருமகளின் அன்புக்குரியவனே
- என் அன்பேயோ
- என் அன்பே!
திருவாய்மொழி 10.10.7 · நாலாயிரத்தில் 3888-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தாமரையில் பிறந்த அழகிய பிராட்டியின் அன்புக்குரியவனான என் அன்பே! இரண்டு பிறைச் சந்திரன்களைத் தாடையில் கவ்விக்கொண்டு எழுந்து நிற்கும் நீல மலை போல, ஒப்பற்ற அழகிய வராகமாகி, பூமியை உன் கொம்பில் தாங்கிய என் தந்தையே! நீலக் கடலைக் கடைந்தவனே! உன்னைப் பெற்ற பின், இனி உன்னைப் போக விடுவேனா?
பதவுரை
- நீல வரை
- நீல மலை
- இரண்டு பிறை கவ்வி
- இரண்டு பிறைச் சந்திரன்களைக் கவ்வி (கொம்புகள்)
- கோல வராகம் ஒன்றாய்
- ஒப்பற்ற அழகிய வராகமாகி
- நிலம் கோட்டிடைக் கொண்ட
- பூமியைக் கொம்பில் தாங்கியவன்
- நீலக் கடல் கடைந்தாய்
- நீலக் கடலைக் கடைந்தாய்
- இனிப் போக்குவனோ?
- இனி உன்னைப் போக விடுவேனா?
திருவாய்மொழி 10.10.8 · நாலாயிரத்தில் 3889-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என் ஒப்பற்ற பேருயிரே, உன்னைப் பெற்ற பின் இனிப் போக விடுவேனா? உயிர்களைப் பற்றியிருக்கும் இருவகை வினையாகவும் ஆனாய்; உயிர்களாகவும் ஆனாய்; அந்த வினைகளின் பலன்களாகவும் ஆனாய்; இந்த மூன்று உலகங்கள் முழுவதுமாக, ஒரு பெரும் புதராக ஆனாய்; பிறகு அந்தப் புதருக்குள் புகுந்து உன்னை முழுமையாக ஒளித்துக்கொண்டாய், என் முதலான ஒரே விதையே!
பதவுரை
- என் தனிப் பேருயிரை
- என் ஒப்பற்ற பேருயிரே
- உற்ற இருவினை
- பற்றியிருக்கும் இருவகை வினை
- பயன் ஆயவை ஆய்
- பலன்களாகவும் ஆகி
- பெரும் தூறு ஆய்
- பெரும் புதராக ஆகி
- முற்றக் கரந்து ஒளித்தாய்
- உன்னை முழுமையாக ஒளித்துக்கொண்டாய்
- முதல் தனி வித்தேயோ
- முதலான ஒரே விதையே
திருவாய்மொழி 10.10.9 · நாலாயிரத்தில் 3890-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
முதலான ஒரே விதையே, இந்த மூன்று உலகங்களுக்கும் எல்லாப் பொருள்களுக்கும் முதலான ஒரே ஒருவனே! உன்னை, உன்னை, நான் எந்நாள் வந்து சேர்வேன்? முதலான ஒரே ஒருவனே, இங்கும் எங்கும், எல்லாப் பொருள்களும் முழுமையாக வாழும் மூலப் பிரகிருதியாக இருப்பவன் நீ; முதலான ஒரே ஒருவனே, சூழ்ந்து, அகன்று, ஆழ்ந்து, உயர்ந்து நிற்கும் முடிவில்லாதவனே!
பதவுரை
- முழு மூவுலகு ஆதிக்கு எல்லாம்
- மூன்று உலகங்களுக்கும் எல்லாப் பொருள்களுக்கும்
- எனை நாள் வந்து கூடுவன் நான்
- நான் எந்நாள் வந்து உன்னைச் சேர்வேன்?
- அங்கும் இங்கும்
- அங்கும் இங்கும்
- வாழ் பாழாய்
- எல்லாம் வாழும் மூலப் பிரகிருதியாக
- சூழ்ந்து அகன்று ஆழ்ந்து உயர்ந்த
- சூழ்ந்து, அகன்று, ஆழ்ந்து, உயர்ந்து
- முடிவிலீ ஓ!
- முடிவில்லாதவனே!
திருவாய்மொழி 10.10.10 · நாலாயிரத்தில் 3891-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
சூழ்ந்து, அகன்று, ஆழ்ந்து, உயர்ந்து, முடிவில்லாத பெரும் மூலப் பிரகிருதியாக இருப்பவனே! அதைவிடப் பெரியதாய் அதைச் சூழ்ந்திருக்கும், உயிர்களின் நல்ல மலர்ந்த ஒளியாக இருப்பவனே! அதைவிடவும் பெரியதாய் அதைச் சூழ்ந்திருக்கும் ஒளிரும் ஞான ஆனந்தமே! என் ஏக்கம் அதைவிடவும் பெரியதாக இருந்தது; அது முடிவுக்கு வரும்படி நீ அதைச் சூழ்ந்துகொண்டாய். இங்கே ஆழ்வாரின் ஏக்கம் நிறைவேறுகிறது; அவர் எம்பெருமானை அடைகிறார்.
பதவுரை
- முடிவில் பெரும் பாழே ஓ
- முடிவில்லாத பெரும் மூலப் பிரகிருதியே
- சூழ்ந்து அதனில் பெரிய
- அதைச் சூழ்ந்து அதைவிடப் பெரியதாய்
- பர நல் மலர்ச் சோதீ ஓ
- அப்பால் உள்ள நல்ல மலர்ந்த ஒளியே, உயிர்களே
- சுடர் ஞான இன்பமே ஓ
- ஒளிரும் ஞான ஆனந்தமே
- என் அவா
- என் ஏக்கம்
- அறச் சூழ்ந்தாயே
- அது முடியும்படி சூழ்ந்துகொண்டாய்
திருவாய்மொழி 10.10.11 · நாலாயிரத்தில் 3892-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தம் ஏக்கம் முடியும்படி தம்மைச் சூழ்ந்துகொண்ட ஹரியை, பிரமனாகவும் சிவனாகவும் இருப்பவனை நோக்கிக் கதறி, ஏக்கம் தீர்ந்து, குருகூரைச் சேர்ந்த சடகோபரான நம்மாழ்வார் மோக்ஷம் பெற்றார். ஏக்கத்தில் பிறந்த அவருடைய அந்தாதிகளால் இந்த ஆயிரமும் நிறைவு பெறுகின்றன; அவற்றுள், ஏக்கத்தில் பிறந்த இறுதி அந்தாதியான இந்தப் பத்தையும் அறிந்தவர்கள் உண்மையில் பிறந்தவர்கள்; உயர்ந்த பிறவி பெற்றவர்கள்.
பதவுரை
- அவா அறச் சூழ் அரியை
- ஏக்கம் முடியும்படி சூழ்ந்துகொண்ட ஹரியை
- அயனை அரனை
- அவனுக்குள் இருக்கும் பிரமனையும் சிவனையும்
- அவா அற்று வீடு பெற்ற
- ஏக்கம் தீர்ந்து மோக்ஷம் பெற்ற
- குருகூர்ச் சடகோபன்
- குருகூர்ச் சடகோபர், நம்மாழ்வார்
- அவா இல் அந்தாதிகளால்
- ஏக்கத்தில் பிறந்த அந்தாதிகளால்
- அறிந்தார் பிறந்தார் உயர்ந்தே
- இவற்றை அறிந்தவர்கள் உயர்ந்தவர்களாகப் பிறந்தவர்கள்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.