திருவாய்மொழி 1.4.1 · நாலாயிரத்தில் 2824-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(எம்பெருமானுக்காக ஏங்கும் ஒரு பெண்ணாக ஆழ்வார் பேசுகிறார்; பறவைகளைத் தூதாக அனுப்புகிறார்.) அழகிய சிறகுகளையுடைய மென்மையான நாரையே, என்மேல் இரக்கம் கொள். நீயும் அழகிய சிறகுகளையுடைய உன் துணையும் எனக்காக 'ஆ, ஆ!' என்று கதறி, கொடிய சிறகுகளையுடைய கருடனைத் தன் கொடியில் உயர்த்தியவனிடம் என் தூதர்களாகச் செல்லுங்கள். அவன் உங்களைத் தன் வலிய சிறையில் வைத்தாலும், வைக்கப்பட்டிருங்கள்; அதனால் என்ன தீங்கு?
பதவுரை
- அம் சிறைய மட நாராய்
- அழகிய சிறகுகளையுடைய மென்மையான நாரையே
- அளியத்தாய்
- இரக்கம் கொள்ளக்கூடியவளே
- சேவலுமாய்
- உன் துணையோடு
- ஆஆ என்று
- இரக்கத்தோடு 'ஆ, ஆ' என்று கதறி
- வெம் சிறைப் புள் உயர்த்தார்க்கு
- கொடிய சிறகுகளையுடைய கருடனைக் கொடியில் உயர்த்தியவனுக்கு
- விடு தூதாய்ச்
- அனுப்பப்பட்ட தூதர்களாக
- வன் சிறையில்
- வலிய சிறையில்
திருவாய்மொழி 1.4.2 · நாலாயிரத்தில் 2825-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
குயில் கூட்டங்களே, நீங்கள் என்னுடையவர்கள் அல்லவா? சிவந்த தாமரைக் கண்களையுடைய என் எம்பெருமானிடம் என் தூதர்களாகச் சென்று அவனிடம் பேசினால், உங்களுக்கு என்ன இழப்பு? என் முன்வினைகள் அனைத்தாலும், உரிய காலத்தில் அவன் திருவடிகளின் கீழ்ச் சிறு தொண்டுகள் செய்ய நான் ஒருபோதும் முயலவில்லை. இப்போது நான் அவனைவிட்டுத் தொலைவில் வைக்கப்பட வேண்டுமா? இது என் விதி.
பதவுரை
- செய்ய தாமரைக்கண்
- சிவந்த தாமரைக் கண்கள்
- இனக் குயில்காள்
- குயில் கூட்டங்களே
- நீர் அலிரே
- நீங்கள் என்னுடையவர்கள் அல்லவா?
- முன் செய்த முழுவினையால்
- என் முன்வினைகள் அனைத்தாலும்
- திருவடிக்கீழ்க் குற்றேவல்
- திருவடிகளின் கீழ்ச் சிறு தொண்டுகள்
- அகல்வதுவோ
- நான் விலக்கி வைக்கப்பட வேண்டுமா?
திருவாய்மொழி 1.4.3 · நாலாயிரத்தில் 2826-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இயற்கை விதித்தபடி உங்கள் துணைகளோடு வாழும் மென்னடை அன்னங்களே, சாமர்த்தியமாகச் சிறிய குள்ள மாணவனாகி உலகை இரந்த கள்வனிடம் செல்லுங்கள். அவனிடம் சொல்லுங்கள்: 'ஒரு பெண், அவள் மனம் முழுவதும் உள்ளே கலங்கி, "அறிவில்லாத என்னுடைய கொடிய வினைகள் ஒருபோதும் முடியாதோ?" என்று சொல்லி மயங்குகிறாள்.' அவனிடம் சொல்லமாட்டீர்களா?
பதவுரை
- விதியினால் பெடை மணக்கும்
- இயற்கை விதித்தபடி துணைகளோடு வாழும்
- மென்நடைய அன்னங்காள்
- மென்னடை அன்னங்களே
- குறள் மாணாய்
- சிறிய குள்ள மாணவனாக, வாமனனாக
- உலகு இரந்த கள்வர்க்கு
- உலகை இரந்த கள்வனுக்கு
- வல் வினையே மாளாதோ
- என் கொடிய வினைகள் முடியாவோ?
- உள் கலங்கி மயங்குமால்
- உள்ளே கலங்கி அவள் மயங்குகிறாள்
திருவாய்மொழி 1.4.4 · நாலாயிரத்தில் 2827-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவன் என் நிலையைக் கண்டும் இரக்கம் கொண்டு 'இது தகாது' என்று சொல்லவில்லை. கருநீல மேக நிறமுடைய என் எம்பெருமானிடம் என் எந்தச் சொற்களை நான் அனுப்புவேன்? துணையைவிட்டு ஒருபோதும் பிரியாத அழகிய கருநீல அன்றில் பறவைகளே, 'இனி அவனுடைய இரக்கம் என்னும் நற்பெயர் அவனிடம் நிலைக்காது' என்ற இந்த ஒரு சொல்லை அவனிடம் கொண்டுசெல்வீர்களா? கொண்டுசெல்வீர்களா, மாட்டீர்களா?
பதவுரை
- என் நீர்மை கண்டு
- என் நிலையைக் கண்டு
- இது தகாது என்னாத
- 'இது தகாது' என்று சொல்லாத
- நீல முகில் வண்ணற்கு
- கருநீல மேக நிறமுடையவனுக்கு
- நன் நீர்மை
- அவனுடைய நல்ல இயல்பு, இரக்கம்
- மகன்றில்காள்
- ஒருபோதும் பிரியாத இணையாகிய அன்றில்களே
- நல்குதிரோ? நல்கீரோ
- தருவீர்களா? தரமாட்டீர்களா?
திருவாய்மொழி 1.4.5 · நாலாயிரத்தில் 2828-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஏழு உலகங்களையும் அவன் அருளோடு காத்துப் பேணுகிறான்; பாவியாகிய எனக்கும் அந்த அருளைக் காட்ட முடியாதா? நிறைந்த நீரருகே உள்ள தோட்டத்தில் இரை தேடும் வள்ளன்மையுடைய சிறு குருகே, நீ நாராயணனைக் கண்டால், கண்ணீர் ததும்பும் கண்களையுடைய எனக்காக, அவனிடமிருந்து ஒரு சொல்லைக் கொண்டுவா.
பதவுரை
- காத்து அளிக்கும்
- காத்துப் பேணுகிறான்
- பொழில் ஏழும்
- ஏழு உலகங்களும்
- வினையேற்கே
- பாவியாகிய எனக்கு
- நாரணனைக் கண்டக்கால்
- நாராயணனைக் கண்டால்
- வண் சிறு குருகே
- வள்ளன்மையுடைய சிறு குருகே
- மல்கு நீர்க் கண்ணேற்கு
- கண்ணீர் ததும்பும் கண்களையுடைய எனக்கு
- ஓர் வாசகம்
- ஒரே ஒரு சொல்
திருவாய்மொழி 1.4.6 · நாலாயிரத்தில் 2829-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இரக்கம் நிறைந்த வரிவண்டே, அருளுடைய சக்கரத்தை ஏந்திய எம்பெருமானை நீ காணும்போது, அவனிடம் இதைச் சொல்: 'அருள் காட்டாத நீ, அவள் உயிர் வற்றிப்போவதற்கு முன் இப்போதாவது அருள் காட்டு. அருளுடைய பறவையாகிய கருடன் மேல் ஏறுபவனே, ஒருநாள் அவள் தெருவில் வா.' அவன் விலகியிருக்க நாங்கள் என்ன தவறு செய்தோம்?
பதவுரை
- அருளாத நீர் அருளி
- அருள் காட்டாத நீ, அருள் காட்டு
- அவர் ஆவி துவராமுன்
- அவள் உயிர் வற்றுவதற்கு முன்
- அருள் ஆழிப் புட்கடவீர்
- அருளுடைய பறவை மேல் ஏறுபவனே
- அவர் வீதி ஒருநாள்
- அவள் தெரு, ஒருநாள்
- அருள் ஆழி அம்மானைக்
- அருளுடைய சக்கரம் ஏந்திய எம்பெருமானை
- வரி வண்டே
- வரிவண்டே
- என் பிழைத்தோமே
- நாங்கள் என்ன தவறு செய்தோம்?
திருவாய்மொழி 1.4.7 · நாலாயிரத்தில் 2830-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
எலும்புகளுக்குள் நூல் கோப்பது போலக் குளிர்ந்த வாடைக்காற்று என்னை அறுக்கிறது. திருமால் என் குற்றங்களை மட்டுமே எண்ணி எனக்கு அருள் காட்டுவதில்லை. அவனிடம் ஒரே ஒரு சொல் சொல்: 'உன் திருவடிகளின் இரக்கத்துக்கு எதிராக அவள் என்ன தவறு செய்தாள்?' அந்த ஒரு சொல்லால் என்ன தீங்கு? இளங்கிளியே, நான் வளர்த்தவள் நீ அல்லவா?
பதவுரை
- என்பு இழை கோப்பது போலப்
- எலும்புகளுக்குள் நூல் கோப்பது போல
- பனி வாடை ஈர்கின்றது
- குளிர்ந்த வாடைக்காற்று என்னை அறுக்கிறது
- அருளாத திருமாலார்க்கு
- அருள் காட்டாத திருமாலுக்கு
- திருவடியின் தகவினுக்கு
- உன் திருவடிகளின் இரக்கத்துக்கு எதிராக
- இளங் கிளியே
- இளங்கிளியே
- யான் வளர்த்த நீ அலையே
- நான் வளர்த்தவள் நீ அல்லவா?
திருவாய்மொழி 1.4.8 · நாலாயிரத்தில் 2831-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
சிறு பூவையே, நான் வளர்த்தவள் நீ அல்லவா? பெரிய எம்பெருமானாகிய நெடுமாலிடம் என் தூதாகச் சென்று என் நோயைச் சொல் என்று கேட்டேன்; நீயோ ஒன்றும் சொல்லாமல் அங்கேயே அமர்ந்திருந்தாய். என் அழகையும் மணி போன்ற என் மாமை நிறத்தையும் இழந்துவிட்டேன். இனிமேல், உன் அலகில் இனிய உணவை ஊட்ட வேறு யாரையாவது போய்த் தேடிக்கொள்.
பதவுரை
- சிறு பூவாய்
- சிறு பூவையே (மைனா)
- நெடுமாலார்க்கு
- பெரிய எம்பெருமானாகிய நெடுமாலுக்கு
- நோய் எனது நுவல்
- என் நோயைச் சொல்
- நுவலாதே இருந்தொழிந்தாய்
- ஒன்றும் சொல்லாமல் அமர்ந்திருந்தாய்
- சாயலொடு மணி மாமை
- என் அழகும் மணி போன்ற மாமை நிறமும்
- இன் அடிசில்
- இனிய உணவு
திருவாய்மொழி 1.4.9 · நாலாயிரத்தில் 2832-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வேறு யாரும் தேடாத மலர்களை நாள்தோறும் நான் தேடி, ஒருபோதும் வாடாத நாராயணனின் மலர்ப்பாதங்களின் கீழ் வைக்க வேண்டும் என்று அவன் விதித்தான். ஆனால் அவனைவிட்டு விலக்கி வைக்கப்பட்டுத் தனித்திருப்பதே இப்போது என் இழிந்த நிலை; நான் என்ன செய்வேன்? ஊடுருவி வீசும் குளிர்ந்த வாடைக்காற்றே, என்னிடம் பேசிவிட்டு, பிறகு என் உடலை அறுத்துக்கொள்.
பதவுரை
- நாடாத மலர் நாடி
- யாரும் தேடாத மலர்களைத் தேடி
- வாடாத மலர் அடிக்கீழ்
- வாடாத மலர்ப்பாதங்களின் கீழ்
- வகுக்கின்று
- அவன் விதித்தான்
- வீடாடி வீற்றிருத்தல்
- அவனைவிட்டு விலக்கப்பட்டுத் தனித்திருத்தல்
- ஊடாடு பனி வாடாய்
- ஊடுருவி வீசும் குளிர்ந்த வாடைக்காற்றே
- ஈராய் எனது உடலே
- என் உடலை அறு
திருவாய்மொழி 1.4.10 · நாலாயிரத்தில் 2833-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உடல், பிறவிக் கடல், மோக்ஷம், ஆன்மா என எல்லாமும் அவனே ஆனான். கடல் நீரைத் தோற்றுவித்து அதற்குள்ளேயே துயில்கொள்கிறான், வலிய சக்கரம் ஏந்திய எம்பெருமான். கடல் போல ஆழமான என் பேதை நெஞ்சே, நீ அவனைக் காணும்போது இதை அவனிடம் சொல்; துரதிர்ஷ்டசாலிகளான நாம் அவனோடு ஒன்றுசேரும் வரை அவனை விட்டு நீங்காதே.
பதவுரை
- பிறப்பு வீடு உயிர்
- பிறவி, மோக்ஷம், ஆன்மா
- முதலா முற்றுமாய்க்
- மற்றவை அனைத்துமாக அவன் ஆனான்
- கண்வளரும்
- துயில்கொள்கிறான்
- அடல் ஆழி அம்மானைக்
- வலிய சக்கரம் ஏந்திய எம்பெருமானை
- மட நெஞ்சே
- என் பேதை நெஞ்சே
- ஒன்றாம் அளவே
- நாம் அவனோடு ஒன்றாகும் வரை
திருவாய்மொழி 1.4.11 · நாலாயிரத்தில் 2834-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வளமான வயல்கள் சூழ்ந்த வள்ளன்மையுடைய குருகூரின் சடகோபன் (நம்மாழ்வார்), அளவிட்ட முழுப் பரப்போடு கூடிய ஏழு உலகத்து மக்களுக்கும் தலைவனான கண்ணனைப் பற்றி, முறை தவறாத அளவுடைய ஆயிரம் அந்தாதிப் பாசுரங்களில் பொருத்தமாகப் பாடினார். அவற்றுள் இந்தப் பத்தின் செழித்த சொற்களால், வானுலகம் வரை உயரும் பெருஞ்செல்வத்தைப் பெறலாம்.
பதவுரை
- ஏழ் உலகத்தவர் பெருமான்
- ஏழு உலகத்து மக்களின் தலைவன்
- கண்ணனை
- கண்ணனை, க்ருஷ்ணனை
- வள வயல் சூழ்
- வளமான வயல்கள் சூழ்ந்த
- வாய்ந்து உரைத்த
- பொருத்தமாகப் பாடிய
- அந்தாதி ஆயிரத்துள்
- ஆயிரம் அந்தாதிப் பாசுரங்களுள்
- வான் ஓங்கு பெரு வளமே
- வானுலகம் வரை உயரும் பெருஞ்செல்வம்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.