திருவாய்மொழி 1.10.1 · நாலாயிரத்தில் 2890-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
சக்கரமும் சங்கும் என்னும் வலிய நீண்ட ஆயுதங்களோடு, அவன் ஒரு சிறிய குள்ள மாணவனாகி, பிறகு உயர்ந்து வளர்ந்தான்; அதனால் ஏழு உலகங்களும் அவனுடைய புனிதமான, பெரிய, நெடுந்தொலைவு எட்டும் திருவடிகளை வணங்கின. அந்தக் கருமாணிக்கம் இப்போது என் கண்களுக்குள் தங்கியிருக்கிறது.
பதவுரை
- பொரு மா நீள் படை
- வலிய நீண்ட ஆயுதங்கள்
- ஆழி சங்கத்தொடு
- சக்கரமும் சங்கும்
- திரு மா நீள் கழல்
- புனிதமான, பெரிய, நெடுந்தொலைவு எட்டும் திருவடிகள்
- ஒரு மாணிக் குறள் ஆகி
- ஒரு சிறிய குள்ள மாணவனாகி
- நிமிர்ந்த
- உயர்ந்து வளர்ந்த
- கரு மாணிக்கம்
- கருமாணிக்கம்
திருவாய்மொழி 1.10.2 · நாலாயிரத்தில் 2891-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அன்பினால் அவன் என் கண்களுக்குள் நிற்கிறான்; அவனுடைய செயல்களை நான் நினைத்த மாத்திரத்தில் அவன் என்னிடம் வருகிறான். நிலமும் நீரும், நெருப்பும் நல்ல காற்றும், வானமுமாக விரிந்து நிற்கும் என் எம்பெருமானிடம் இனி நான் வேறு என்ன வேண்டப்போகிறேன்?
பதவுரை
- காதன்மையால்
- அவனுடைய அன்பால்
- தொழில் எண்ணிலும் வரும்
- அவன் செயல்களை நினைத்தாலே அவன் வருகிறான்
- என் இனி வேண்டுவம்
- இனி நாம் வேறு என்ன வேண்டுவோம்?
- நல் வாயுவும்
- நல்ல காற்றும்
- விரியும் எம் பிரானையே
- இவை அனைத்துமாக விரியும் என் எம்பெருமானை
திருவாய்மொழி 1.10.3 · நாலாயிரத்தில் 2892-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவன் என் எம்பெருமான்; என் தந்தைக்கும், என் தந்தையின் தந்தைக்கும், அவருடைய தந்தைக்கும் எம்பெருமான். கொடி போல அல்லது பாம்பு போல மெல்லிய அழகிய இடையுடைய தேவியைத் தன் திருமார்பில் தாங்கிய, குளிர்ந்த தாமரைக் கண்களையுடையவன் அவன். என் பேதை நெஞ்சே, என் எம்பெருமானை வணங்கு.
பதவுரை
- எந்தை தந்தை தந்தைக்கும்
- என் தந்தை, அவர் தந்தை, அவருடைய தந்தைக்கும்
- தம்பிரானை
- அவர்களுடைய எம்பெருமானை
- தண் தாமரைக் கண்ணனை
- குளிர்ந்த தாமரைக் கண்களையுடையவனை
- கொம்பு அராவு நுண் நேர் இடை
- கொடி போல, பாம்பு போல மெல்லிய இடை
- மார்பனை
- அவளைத் திருமார்பில் தாங்கியவனை
- தொழாய் மட நெஞ்சமே
- என் பேதை நெஞ்சே, வணங்கு
திருவாய்மொழி 1.10.4 · நாலாயிரத்தில் 2893-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நெஞ்சே, நீ நல்லவள், மிக மிக நல்லவள்! நீ என் அருகில் இருக்கும்போது, நம்மால் செய்ய முடியாதது என்ன இருக்கிறது? இனி நமக்கு என்ன குறை? வலிய இளைஞனாகிய அவனை, தாமரையில் வீற்றிருக்கும் திருமகளின் மணாளனை, தொடர்ந்துகொண்டே இரு; நீ உறங்கும்போதும் அவனைப் போகவிடாதே.
பதவுரை
- நெஞ்சமே நல்லை நல்லை
- நெஞ்சே, நீ நல்லவள், மிக நல்லவள்
- என்ன குறைவினம்
- நமக்கு என்ன குறை?
- மைந்தனை
- வலிய இளைஞனை
- மலராள் மணவாளனைத்
- தாமரையில் வீற்றிருக்கும் திருமகளின் மணாளனை
- துஞ்சும்போதும் விடாது
- உறங்கும்போதும் விடாமல்
- தொடர்கண்டாய்
- அவனைத் தொடர்ந்துகொண்டே இரு
திருவாய்மொழி 1.10.5 · நாலாயிரத்தில் 2894-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பார்த்தாயா, நெஞ்சே? நமக்கு எல்லாம் நன்றாகவே நடக்கிறது. நாம் ஒரு எண்ணம்கூட எண்ணாமலேயே, அனைத்தும் தானாகவே நிகழ்ந்தது. ஏழு உலகங்களையும் விழுங்கி, மூன்று அடிகளில் அவற்றை அளந்துகொண்டவனை நீயும் கண்டு பெற்றுவிட்டாய்.
பதவுரை
- கண்டாயே நெஞ்சே
- பார்த்தாயா, நெஞ்சே?
- கருமங்கள் வாய்க்கின்று
- நம் காரியங்கள் நன்றாக நடக்கின்றன
- ஓர் எண் தானும் இன்றியே
- நம்முடைய ஒரு எண்ணம்கூட இல்லாமல்
- உண்டானை உலகு ஏழும்
- ஏழு உலகங்களையும் விழுங்கியவனை
- ஓர் மூவடி கொண்டானைக்
- மூன்று அடிகளில் அவற்றைக் கொண்டவனை
- கண்டுகொண்டனை
- நீ அவனைக் கண்டு பெற்றுவிட்டாய்
திருவாய்மொழி 1.10.6 · நாலாயிரத்தில் 2895-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நெஞ்சே, உனக்குச் சொல்கிறேன்: நீயும் நானும் இப்போது இருப்பது போலவே உறுதியாக நின்றால், வேறு எந்த நோயும் இனி நம்மை நெருங்க அவன் விடமாட்டான். இந்த உலகில் நமக்குத் தாயாகவும் தந்தையாகவும் நெருங்கி வந்த இறைவன் அவன், மணிவண்ணன், என் தந்தை.
பதவுரை
- நீயும் நானும்
- நீயும் நானும்
- இந் நேர்நிற்கில்
- இப்போது போல உறுதியாக நின்றால்
- நோயும் சார்கொடான்
- எந்த நோயையும் நெருங்க விடமாட்டான்
- தாயும் தந்தையும் ஆய்
- தாயாகவும் தந்தையாகவும்
- வாயும் ஈசன்
- நெருங்கி வந்த இறைவன்
- மணிவண்ணன் எந்தையே
- மணிவண்ணன், என் தந்தை
திருவாய்மொழி 1.10.7 · நாலாயிரத்தில் 2896-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'என் தந்தையே!' என்றும் 'என் எம்பெருமானே!' என்றும், பாவியாகிய நான் அவனை மனத்தில் வைத்துக்கொண்டு இந்தச் சொற்களைச் சொல்கிறேன்; விண்ணவர்களே தங்கள் மனத்தில் வைத்து 'எங்கள் தந்தையே, எங்கள் எம்பெருமானே!' என்று அழைக்கும் செல்வனைப் பற்றி. அவர்கள் பயன்படுத்தும் சொற்களை என்னைப் போன்ற ஒருவன் எப்படிப் பயன்படுத்த முடியும்?
பதவுரை
- எந்தையே என்றும்
- 'என் தந்தையே' என்றும்
- எம் பெருமான் என்றும்
- 'என் எம்பெருமானே' என்றும்
- சிந்தையுள் வைப்பன்
- அவனை மனத்தில் வைக்கிறேன்
- பாவியேன்
- பாவியாகிய நான்
- வானவர்
- விண்ணவர்கள்
- செல்வனையே
- திருமகள் நாயகனாகிய செல்வனை
திருவாய்மொழி 1.10.8 · நாலாயிரத்தில் 2897-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'செல்வ நாராயணன்' என்ற சொற்களைக் கேட்ட மாத்திரத்தில், கண்ணீர் ததும்பும் கண்களோடு அவனைத் தேடுகிறேன். இது என்ன அதிசயம்! இரவிலும் நல்ல பகலிலும், இடைவிடாமல், அவன் எனக்கு அருள் காட்டுகிறான்; என்னை ஒருபோதும் போகவிடுவதில்லை: நம்பி, பூரணன், பூரணன்!
பதவுரை
- செல்வ நாரணன்
- செல்வ நாராயணன்
- மல்கும் கண் பனி
- கண்ணீர் ததும்பும் கண்கள்
- மாயமே
- என்ன அதிசயம்!
- அல்லும் நன் பகலும்
- இரவிலும் நல்ல பகலிலும்
- இடைவீடு இன்றி
- இடைவிடாமல்
- நம்பி நம்பியே
- நம்பி, பூரணன்
திருவாய்மொழி 1.10.9 · நாலாயிரத்தில் 2898-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தென் திருக்குறுங்குடியில் நிற்கும், செம்பொன்னாலான ஒளிரும் அந்தப் புனித வடிவாகிய நம்பி, பூரணன் அவன்; மேலே உள்ள விண்ணவர்களின் முதலான அழகிய ஒளி அவன்; அவன் என் எம்பெருமான். என்ன காரணம் சொல்லி நான் அவனை ஒருபோதும் மறக்க முடியும்?
பதவுரை
- தென் குறுங்குடி நின்ற
- தென் திருக்குறுங்குடியில் நிற்கும்
- செம்பொனே திகழும்
- செம்பொன் போல ஒளிரும்
- திரு மூர்த்தியை
- புனித வடிவை
- ஆதி அம் சோதியை
- முதலான அழகிய ஒளியை
- என் சொல்லி மறப்பனோ
- என்ன காரணம் சொல்லி மறப்பேன்?
திருவாய்மொழி 1.10.10 · நாலாயிரத்தில் 2899-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மறப்பதைப் பற்றியும் அறிவதைப் பற்றியும் நான் ஒன்றுமே உணர்ந்திருக்கவில்லை. 'இவன் என்னை மறந்துவிடக்கூடும்' என்று எம்பெருமான் எண்ணி, மறதி முடியும்படி, தன் செந்தாமரைக் கண்களோடு வந்து எனக்குள் உறுதியாக நிலைகொண்டான். என் விலைமதிப்பற்ற மணியாகிய அவனை இனி நான் மறக்க முடியுமா?
பதவுரை
- மறப்பும் ஞானமும்
- மறத்தலும் அறிதலும்
- ஒன்று உணர்ந்திலன்
- இரண்டில் எதையும் நான் உணரவில்லை
- மறக்கும் என்று
- 'இவன் மறக்கக்கூடும்' என்று எண்ணி
- செந்தாமரைக் கண்ணொடு
- தன் செந்தாமரைக் கண்களோடு
- மறப்பு அற
- மறதி முடியும்படி
- என் மணியையே
- என் மணியை
திருவாய்மொழி 1.10.11 · நாலாயிரத்தில் 2900-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவன் மணி, விண்ணவர்களின் கண், தனக்குத்தானே அணிகலனாக இருப்பவன். தென் குருகூரின் சடகோபன் (நம்மாழ்வார்) அவனைப் பற்றி ஆயிரம் பாசுரங்களைத் தொண்டாகப் பாடினார். கற்பவர்கள் இந்தப் பத்தையும் தளராத ஆர்வத்தோடு ஏற்றுக்கொண்டால், அவர்களுடைய கல்வி உண்மையான பலன் தரும்.
பதவுரை
- வானவர் கண்ணனை
- விண்ணவர்களின் கண்ணை
- தன்னது ஓர் அணியை
- தனக்குத்தானே அணிகலனாக இருப்பவனை
- தென் குருகூர்ச் சடகோபன்
- தென் குருகூரின் சடகோபன்
- பணிசெய் ஆயிரத்துள்
- தொண்டாகப் பாடிய ஆயிரம் பாசுரங்களுள்
- தணிவிலர் கற்பரேல்
- தளராத ஆர்வத்தோடு கற்றால்
- கல்வி வாயுமே
- அவர்கள் கல்வி பலன் தரும்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.