பெருமாள் திருமொழி 9.1 · நாலாயிரத்தில் 730-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(ராமன் காட்டுக்குப் புறப்படும்போது தசரத மன்னன் புலம்புகிறான்.) வளமான நகரம் உன் வலிய திருவடிகளை வணங்கிப் போற்ற, நீ அரசனாகத் தயாராக நின்றாய்; அரியணையின் மேல் அமர்ந்தாய். அப்போது உன்னைத் தன் சொந்த மகனாக வளர்த்த கைகேயி, "போ, நீண்ட காட்டில் அலைந்து திரி" என்று உன்னிடம் சொன்னாள். என் ராமா! அவள் சொல்லைக் கேட்டு, என் நல்ல மகனே, நானே உன்னை இந்தப் பூமியை எவ்வளவு நன்றாக ஆளச் செய்துவிட்டேன்!
பதவுரை
- வளநகரம் தொழுது ஏத்த
- வளமான நகரம் வணங்கிப் போற்ற
- மன்னன் ஆவான் நின்றாயை
- அரசனாகத் தயாராக நின்ற உன்னை
- அரியணை மேல் இருந்தாயை
- அரியணையின் மேல் அமர்ந்த உன்னை
- நெடுங் கானம் படரப் போகு
- போ, நீண்ட காட்டில் அலைந்து திரி
- கைகேசி தன் சொற் கேட்டு
- கைகேயியின் சொல்லைக் கேட்டு
- நன்றாக நானிலத்தை ஆள்வித்தேன்
- உன்னைப் பூமியை எவ்வளவு நன்றாக ஆளச் செய்தேன்
பெருமாள் திருமொழி 9.2 · நாலாயிரத்தில் 731-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கொடிய என் வாயிலிருந்து வந்த கொடிய சொற்களைக் கேட்டு, நீ பரந்த பூமியை விரும்பவில்லை; உடனே வெற்றி யானையையும், தேரையும், குதிரையையும் விட்டுவிட்டு, மெருகிட்ட வேல் போன்ற நீண்ட கண்களும் நல்ல அணிகலன்களும் உடையவளும் இளவரசனும் பின்தொடர, காட்டை நோக்கிப் புறப்பட்டாய். அந்த வழியில் நீ எப்படி நடந்தாய்? என் ராமா, என் எம்பெருமானே, நான் என்ன செய்வேன்?
பதவுரை
- வெவ்வாயேன் வெவ்வுரை
- கொடிய என் வாயின் கொடிய சொற்கள்
- இருநிலத்தை வேண்டாதே
- பரந்த பூமியை விரும்பாமல்
- களிறொழிந்து தேரொழிந்து
- யானையை விட்டு, தேரை விட்டு
- நெய்வாய வேல் நெடுங்கண் நேரிழையும்
- மெருகிட்ட வேல் போன்ற நீண்ட கண்களும் நல்ல அணிகலன்களும் உடையவள், சீதை
- இளங்கோவும்
- இளவரசன் லக்ஷ்மணனும்
- எவ்வாறு நடந்தனை
- நீ எப்படி நடந்தாய்?
- என் செய்கேனே
- நான் என்ன செய்வேன்?
பெருமாள் திருமொழி 9.3 · நாலாயிரத்தில் 732-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கொல்லும் வேல் போன்ற, வரிகள் ஓடும் நீண்ட கண்களை உடைய கௌசல்யையின் குலத்துக் குழந்தையே! வலிமை நிறைந்த மலை போன்ற தோள்களில் வளைந்த வில்லை ஏந்தியவனே! வினைச் சுமை உடைய என் நெஞ்சை உருக்கும் வழியை மட்டுமே நீ கற்றுக்கொண்டாய். ஒரு காலத்தில் மென்மையான படுக்கையில் துயின்றாய்; இப்போது பரந்த காட்டுக்குள் சென்று, மரங்களின் நிழலில் கல் படுக்கையில் துயிலக் கற்றுக்கொண்டாயோ? காகுத்தா, கரிய அரசே!
பதவுரை
- குல மதலாய்
- குலத்துக் குழந்தையே
- குனி வில் ஏந்தும்
- வளைந்த வில்லை ஏந்தும்
- மனம் உருக்கும் வகையே கற்றாய்
- என் நெஞ்சை உருக்கும் வழியை மட்டுமே கற்றாய்
- மெல் அணைமேல் முன் துயின்றாய்
- முன்பு மென்மையான படுக்கையில் துயின்றாய்
- கல் அணைமேல் கண் துயிலக்
- கல் படுக்கையில் துயில
- காகுத்தா கரிய கோவே
- காகுத்தா, கரிய அரசே
பெருமாள் திருமொழி 9.4 · நாலாயிரத்தில் 733-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வா. போ. வா, மீண்டும் ஒருமுறை வந்து என்னைப் பார்த்துவிட்டுப் போ. கூந்தலில் மலர்களும் மூங்கில் போன்ற அழகிய தோள்களும் உடையவளுக்காக, காளையை வாகனமாக உடைய சிவனின் வில்லை முறித்தாய். வினைச் சுமை உடைய என் நெஞ்சை உருக்கும் மகனே! இன்று விலங்குகள் மட்டுமே திரியும் நீண்ட காட்டுக்குள் போகிறாய். என் நெஞ்சு இரண்டாகப் பிளக்காமல் எப்படி நிற்கிறது?
பதவுரை
- வா போகு வா
- வா, போ, வா
- வேய்போலும் எழில்-தோளி
- மூங்கில் போன்ற அழகிய தோள்கள் உடையவள், சீதை
- விடையோன்தன் வில்லைச் செற்றாய்
- காளையை வாகனமாக உடைய சிவனின் வில்லை முறித்தாய்
- மா போகு நெடுங் கானம்
- விலங்குகள் மட்டுமே திரியும் நீண்ட காடு
- இரு பிளவாய்ப்
- இரண்டாகப் பிளந்து
- போகாதே நிற்குமாறே
- உடையாமல் எப்படி நிற்கிறது?
பெருமாள் திருமொழி 9.5 · நாலாயிரத்தில் 734-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பகைவன் கையில் உள்ள வேல் நுனிகளைப் போலக் கூழாங்கற்கள் குத்துகின்றன, உன் மென்மையான பாதங்களிலிருந்து குருதி வழிகிறது; யாரும் தேர்ந்தெடுக்காத காட்டை நீ தேர்ந்தெடுக்கிறாய், வெயில் சுட்டெரிக்கிறது, கடும் பசி பெருகுகிறது; இன்று நீ போகிறாய், பெரும் பாவியான என்னுடைய மகனே. கேகய அரசனின் மகளாகப் பிறந்த அந்த அரிய பாவியின் சொல்லைக் கேட்டேன். இத்தனை கொடிய வினை உடைய நான் என்ன செய்வேன்? ஐயோ!
பதவுரை
- பொருந்தார் கை வேல்-நுதிபோல்
- பகைவன் கையில் உள்ள வேல் நுனிகளைப் போல
- பரல் பாய
- கூழாங்கற்கள் குத்த
- மெல்லடிகள் குருதி சோர
- மென்மையான பாதங்களிலிருந்து குருதி வழிய
- வெயில் உறைப்ப
- வெயில் சுட்டெரிக்க
- கேகயர்கோன் மகளாய்ப்
- கேகய அரசனின் மகளாக, கைகேயி
- அந்தோ யானே
- ஐயோ, நான்
பெருமாள் திருமொழி 9.6 · நாலாயிரத்தில் 735-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மகிழ்ச்சியோடு நீ கூவி அழைக்கும் அன்பு நிறைந்த ஆர்வச் சொல்லை இனி நான் கேட்பதில்லை; அணிகலன் அணிந்த உன் மார்பு என் மார்போடு அழுந்தும்படி உன்னை அணைத்துக் கொள்வதில்லை; உன்னை முழுதாகத் தழுவுவதுமில்லை, உன் உச்சியை முகர்வதுமில்லை; யானையின் நடை போன்ற உன் மென்மையான நடையையும் உன் தாமரை முகத்தையும் காண்பதில்லை. இழிந்தவனான நான் என் எம்பெருமானை, என் மகனை இழந்தும், இன்னும் உயிரோடு இருக்கிறேனே!
பதவுரை
- ஆர்வச்சொல் கேளாதே
- அன்பு நிறைந்த ஆர்வச் சொல்லைக் கேளாமல்
- அணி சேர் மார்வம்
- அணிகலன் அணிந்த உன் மார்பு
- மோவாது உச்சி
- உன் உச்சியை முகராமல்
- கைம்மாவின் நடை அன்ன
- யானையின் நடை போல
- கமலம் போல் முகமும்
- தாமரை போன்ற முகமும்
- இழிதகையேன் இருக்கின்றேனே
- இழிந்தவனான நான், இன்னும் உயிரோடு இருக்கிறேனே
பெருமாள் திருமொழி 9.7 · நாலாயிரத்தில் 736-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அம்பறாத்தூணிக்கு ஏற்ற தோள்களை உடைய என் மகன் இன்று தன் மணம் கமழும் பூச்சூடிய கூந்தலைக் கரடுமுரடான சடையாகத் திரித்துக்கொண்டு, மெல்லிய பட்டு இருந்த இடுப்பில் முரட்டுப் புல்லைச் சுற்றிக்கொண்டு, அணிகலன் எதுவும் அணியாமல் இருக்கிறான்; அவன் அங்கங்களின் அழகே மாறிவிட்டது. என் வயதில் நான் போக வேண்டிய காட்டுக்கு அவன் போகிறான். தூய வேதங்களை உடையவர்களே, இது முறையா? சுமந்திரா, வசிஷ்டரே, நீங்களே சொல்லுங்கள்!
பதவுரை
- நறுங்குஞ்சி புன்சடையாப்
- மணம் கமழும் கூந்தலைக் கரடுமுரடான சடையாகத் திரித்து
- எழில் விழல் உடுத்து
- முரட்டுப் புல்லைச் சுற்றி
- கலன் அணியாது
- அணிகலன் எதுவும் அணியாமல்
- ஏமரு தோள்
- அம்பறாத்தூணிக்கு ஏற்ற தோள்கள்
- யான் இன்று செலத்தக்க வனம்
- நான் போக வேண்டிய காடு
- தூ மறையீர் இது தகவோ
- தூய வேதங்களை உடையவர்களே, இது முறையா?
- சுமந்திரனே வசிட்டனே
- சுமந்திரா, வசிஷ்டரே
பெருமாள் திருமொழி 9.8 · நாலாயிரத்தில் 737-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அழகிய, அருமையான என் மகனையும், அவன் தம்பியையும், நாகணவாய்ப் பறவை போல இனியவளும் மின்னலைவிட மெல்லிய இடை உடையவளுமான என் மென்மையான மருமகளையும் நீ காட்டுக்கு அனுப்பிவிட்டாய். உன் பக்கம் சேர மாட்டாத உன் சொந்த மகன் மேலும் பழியைக் கொண்டு வந்தாய்; என்னையும் உயர்ந்த விண்ணுலகுக்கு அனுப்புகிறாய். இதனால் நீ என்ன பெற்றாய், கைகேயி? இந்தப் பரந்த பூமியில் நீ மட்டும் மகிழ்ச்சியாக வாழ்கிறாய்!
பதவுரை
- பூவை போலும்
- நாகணவாய்ப் பறவை போல இனியவள்
- மின் பற்றா நுண்மருங்குல்
- மின்னலைவிட மெல்லிய இடை
- என் மருகியையும்
- என் மருமகளையும்
- நின் பற்றா நின் மகன்
- உன் பக்கம் சேர மாட்டாத உன் மகன், பரதன்
- நீள் வானில் போக்க
- உயர்ந்த விண்ணுலகுக்கு அனுப்ப
- என் பெற்றாய்
- நீ என்ன பெற்றாய்?
பெருமாள் திருமொழி 9.9 · நாலாயிரத்தில் 738-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
முன்னொரு நாள், கோடரி ஏந்தியவனிடமிருந்து வில்லை வாங்கி அவனுடைய தவம் முழுவதையும் அழித்தாய். உன்னையும், உன் அருமையையும், உன் தாயின் துயரத்தையும் ஒரு பொருட்டாக எண்ணாமல், என்னையும் என் சொல்லையும் உண்மையாக ஏற்றுக் காட்டுக்குச் சென்றாய், என் அப்பனே! என் ஏழு பிறவிகளிலும் உன்னையே என் மகனாகப் பெறும் பேறு எனக்குக் கிடைக்கட்டும், நீண்ட தோள்களை உடைய அரசே!
பதவுரை
- மழுவாளி சிலைவாங்கி
- கோடரி ஏந்தியவனான பரசுராமனிடமிருந்து வில்லை வாங்கி
- அவன்தவத்தை முற்றும் செற்றாய்
- அவனுடைய தவம் முழுவதையும் அழித்தாய்
- உன் மோயின் வருத்தமும்
- உன் தாயின் துயரத்தையும்
- என் மெய்யுரையும்
- என் சொல்லையும் உண்மையாக
- மகனாகப் பெறப் பெறுவேன்
- உன்னை என் மகனாகப் பெறும் பேறு கிடைக்கட்டும்
- ஏழ் பிறப்பும்
- ஏழு பிறவிகளிலும்
- நெடுந்தோள் வேந்தே
- நீண்ட தோள்களை உடைய அரசே
பெருமாள் திருமொழி 9.10 · நாலாயிரத்தில் 739-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தேன் ததும்பும் பெரிய மலர்கள் சூடிய கூந்தல் உடைய கௌசல்யையும் சுமித்திரையும் நெஞ்சுக்குள் வருந்துகிறார்கள். கொடிய கூனிப் பணிப்பெண்ணின் சொல்லைக் கேட்ட அந்தக் கொடியவளின் சொல்லை ஏற்று, இன்று நீ காட்டையே பெரிதும் விரும்பி இந்த வளமான நகரத்தை விட்டுச் சென்றாய். நானும் இப்போது விண்ணுலகையே பெரிதும் விரும்பி இதை விட்டுப் போகிறேன். மனு குலத்தவர்களின் அரசே!
பதவுரை
- தேன் நகு மா மலர்க் கூந்தற்
- தேன் ததும்பும் பெரிய மலர்கள் சூடிய கூந்தல்
- கௌசலையும் சுமித்திரையும்
- கௌசல்யையும் சுமித்திரையும்
- கூன் உருவின் கொடுந்தொழுத்தை
- கொடிய கூனிப் பணிப்பெண், மந்தரை
- கானகமே மிக விரும்பி
- காட்டையே பெரிதும் விரும்பி
- வானகமே மிக விரும்பிப்
- விண்ணுலகையே பெரிதும் விரும்பி
- மனு-குலத்தார் தங்கள் கோவே
- மனு குலத்தவர்களின் அரசே
பெருமாள் திருமொழி 9.11 · நாலாயிரத்தில் 740-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அழகிய, கரிய, நெடிய எம்பெருமான் ராமனாகக் காட்டுக்குள் சென்றான்; மாலைகள் அணிந்த பரந்த மலை போன்ற தோள்களை உடைய தசரதன் அதைத் தாங்க முடியாமல் இந்தப் புலம்பலைக் கதறினான். அரச குடை உடையவரும், கூரிய வேலில் வல்லவருமான கோழியின் அரசர் குலசேகரர் அதைப் புகழ்மிக்க இந்தத் தமிழ் மாலையாக ஆக்கினார். இந்தப் பாசுரங்களைக் கற்றுத் தேர்ந்தவர்கள் ஒருபோதும் தீய வழியில் செல்ல மாட்டார்கள்.
பதவுரை
- கரு நெடுமால்
- கரிய, நெடிய எம்பெருமான்
- இராமனாய் வனம் புக்க
- ராமனாகக் காட்டுக்குள் சென்றவன்
- அதனுக்கு ஆற்றாத்
- அதைத் தாங்க முடியாமல்
- தடவரைத் தோள் தயரதன்
- பரந்த மலை போன்ற தோள்களை உடைய தசரதன்
- கோழியர்கோன்
- கோழியின் (உறையூரின்) அரசர்
- தீ நெறிக்கண் செல்லார்
- ஒருபோதும் தீய வழியில் செல்ல மாட்டார்கள்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.