பெருமாள் திருமொழி 10.1 · நாலாயிரத்தில் 741-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அழகிய நீண்ட மதில்கள் சூழ்ந்த அயோத்தி என்னும் அழகிய நகரில், வெப்பக் கதிர்களை உடைய சூரியனின் குலத்துக்கு ஒரு விளக்காக, உலகம் முழுவதையும் ஒளிரச் செய்யும் ஒளியாக, விண்ணுலகம் முழுவதையும் காத்த வீரனாக அவன் தோன்றினான். சிவந்த கண்களை உடைய நெடிய கருமேகமான ராமன் அவன்; தில்லை நகரில் திருச்சித்ரகூடத்தில் உள்ள நம் ஒப்பற்ற முதல்வன், நம் எம்பெருமான். அவனைக் கண்டு என் கண்கள் குளிரும் நாள் என்று வருமோ?
பதவுரை
- உலகு அனைத்தும் விளக்கும் சோதி
- உலகம் முழுவதையும் ஒளிரச் செய்யும் ஒளி
- வெங் கதிரோன் குலத்துக்கு
- வெப்பக் கதிர்களை உடைய சூரியனின் குலத்துக்கு
- விண் முழுதும் உயக் கொண்ட
- விண்ணுலகம் முழுவதையும் காத்த
- செங்கண் நெடுங் கரு முகிலை
- சிவந்த கண்களை உடைய நெடிய கருமேகம்
- தில்லைநகர்த் திருச்சித்ரகூடந்
- தில்லை (சிதம்பரம்) நகரில் உள்ள திருச்சித்ரகூடம்
- தனி முதல்வனை
- ஒப்பற்ற முதல்வன்
- கண் குளிரக் காணும்
- என் கண்கள் குளிரும்படி அவனைக் காணும்
பெருமாள் திருமொழி 10.2 · நாலாயிரத்தில் 742-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தன்னை எதிர்த்து வந்த தாடகையின் மார்பை ஒரே வலிய அம்பை எய்து பிளந்து குருதி பெருகச் செய்தவனும், மந்திரங்கள் நிறைந்த வேத முனிவரின் வேள்வியைக் காத்து வலிய அரக்கர்களின் உயிரைப் பறித்தவனுமான இளம் வீரனைப் பாருங்கள். சிவந்த தளிர்களும் சிரிக்கும் மலர்களும் உடைய செழுமையான குளிர்ந்த சோலைகள் கொண்ட தில்லைத் திருச்சித்ரகூடத்தில், மூவாயிரம் வேத அந்தணர்கள் போற்ற, அழகிய மணி ஆசனத்தில் வீற்றிருக்கும் எம்பெருமான் அவன்.
பதவுரை
- வந்து எதிர்ந்த தாடகைதன்
- தன்னை எதிர்த்து வந்த தாடகை
- வன்கணை ஒன்று ஏவி
- ஒரே வலிய அம்பை எய்து
- மறை முனிவன் வேள்வி காத்து
- வேத முனிவர் விஸ்வாமித்திரரின் வேள்வியைக் காத்து
- வல்லரக்கர் உயிர் உண்ட
- வலிய அரக்கர்களின் உயிரைப் பறித்த
- மைந்தன் காண்மின்
- இளம் வீரனைப் பாருங்கள்
- ஒரு மூவாயிரவர்
- மூவாயிரவர்
- அணிமணி-ஆசனத்து
- அழகிய மணி ஆசனத்தில்
பெருமாள் திருமொழி 10.3 · நாலாயிரத்தில் 743-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
சிவந்த வரிகள் ஓடும் நல்ல நீண்ட கரிய கண்களை உடைய சீதைக்காக, சினம் கொண்ட காளையை உடையவனின் வில்லை முறித்தான்; பின் கோடரி ஏந்தியவனிடமிருந்து நல்ல கொடிய வில்லை வாங்கி, வெற்றி பெற்று, வேல் ஏந்திய அரசர்கள் மேல் அவன் கொண்ட பகையை முடித்தான். கொடிய வில்லையும் அம்புகளையும் பெரிய கையில் ஏந்திய வீரனான ராமன், பகைவர்கள் அஞ்சும் உயர்ந்த மதில்கள் உடைய தில்லைத் திருச்சித்ரகூடத்தில் உறைகிறான். அவனை வணங்குபவர்களின் இரு திருவடிகளை நான் வணங்கினேன்.
பதவுரை
- செவ்வரி நற் கருநெடுங்கண்
- சிவந்த வரிகள் ஓடும் நல்ல நீண்ட கரிய கண்கள்
- சினவிடையோன் சிலையிறுத்து
- சினம் கொண்ட காளையை உடையவனான சிவனின் வில்லை முறித்து
- மழுவாள் ஏந்தி
- கோடரி ஏந்தியவன், பரசுராமன்
- வேல்வேந்தர் பகை தடிந்த
- வேல் ஏந்திய அரசர்கள் மேல் அவன் கொண்ட பகையை முடித்த
- தெவ்வர் அஞ்சு நெடும்புரிசை
- பகைவர்கள் அஞ்சும் உயர்ந்த மதில்கள்
- இறைஞ்சுவார் இணையடியே இறைஞ்சினேனே
- அவனை வணங்குபவர்களின் திருவடிகளை வணங்கினேன்
பெருமாள் திருமொழி 10.4 · நாலாயிரத்தில் 744-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
சுருண்ட கூந்தலில் மலர்க் கொத்துகள் சூடிய கைகேயியின் சொல்லால் அவன் பழமையான நகரத்தை விட்டுச் சென்றான். பக்தி நிறைந்த குகன் அவனைக் கங்கைத் துறையில் கடத்தினான்; அவன் காட்டுக்குள் புகுந்து, பரதனுக்குத் தன் பாதுகைகளையும் அரசையும் தந்து, சித்திரகூடத்தில் தங்கினான். இன்று இந்தப் பரந்த பூமியில், தில்லைத் திருச்சித்ரகூடத்தில் கண் நிறைய அவனைக் காணும் பேறு பெற்றவர்களுக்குத் தேவர்களும் ஈடாக மாட்டார்கள்.
பதவுரை
- தொல் நகரம் துறந்து
- பழமையான நகரத்தை விட்டு
- துறைக் கங்கைதன்னைப்
- கங்கைத் துறை
- பத்தி உடைக் குகன் கடத்த
- பக்தி நிறைந்த குகன் அவனைக் கடத்த
- பரதனுக்குப் பாதுகமும் அரசும் ஈந்து
- பரதனுக்குப் பாதுகைகளையும் அரசையும் தந்து
- சித்திரகூடத்து இருந்தான்தன்னை
- சித்திரகூடத்தில் தங்கியவனை
- இமையவர் நேர் ஒவ்வார்தாமே
- தேவர்களும் ஈடாக மாட்டார்கள்
பெருமாள் திருமொழி 10.5 · நாலாயிரத்தில் 745-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
எல்லா வலிமையையும் தாழ்த்தும் நீண்ட மலை போன்ற தோள்களை உடைய விராதனைக் கொன்றான்; வளமான தமிழின் பெரிய முனிவர் தந்த வரிகள் உடைய வில்லைப் பெற்றான்; மானையும் நாணச் செய்யும் பார்வை உடைய அரக்கியின் மூக்கை அறுத்தான்; கரனுடையவும் தூஷணனுடையவும் உயிரைப் பறித்தான்; வில்லை வளைத்து மானை எய்து வீழ்த்தினான். தில்லைத் திருச்சித்ரகூடத்தில் தலை வணங்கி, கைகூப்பி, அவனைப் போற்ற வல்லவர்கள் இந்தப் பூமியின் மேல் நடப்பதால், பூமியே புண்ணியம் பெற்றது.
பதவுரை
- விராதைக் கொன்று
- விராதனைக் கொன்று
- வண் தமிழ் மா முனி
- வளமான தமிழின் பெரிய முனிவர், அகத்தியர்
- அரக்கி மூக்கை நீக்கி
- அரக்கி சூர்ப்பணகையின் மூக்கை அறுத்து
- கரனோடு தூடணன்தன்
- கரனுடையவும் தூஷணனுடையவும்
- மான் மறிய எய்தான்தன்னைத்
- மான் விழும்படி எய்தவனை
- தலை வணக்கிக் கைகூப்பி
- தலை வணங்கிக் கைகூப்பி
- தவமுடைத்துத் தரணிதானே
- பூமியே புண்ணியம் பெற்றது
பெருமாள் திருமொழி 10.6 · நாலாயிரத்தில் 746-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தன் செல்வமான வைதேகியைப் பிரிந்து துயரத்தால் சோர்ந்தான்; ஜடாயுவை வைகுந்தத்துக்கு ஏற்றினான்; காட்டில் வாழ்ந்த வானர அரசனின் அன்பைப் பெற்றான்; வாலியைக் கொன்றான்; அரக்கர் அரசனின் செருக்கு அடங்கும் வரை மாருதியைக் கொண்டு இலங்கையை எரிக்கச் செய்தான். அந்த எம்பெருமானான ராமன் தில்லைத் திருச்சித்ரகூடத்தில் மகிழ்ந்து உறைகிறான். அவனைப் போற்றுபவர்களின் இரு திருவடிகளை நான் போற்றுகிறேன்.
பதவுரை
- வைதேகி பிரியல் உற்று
- வைதேகியை (சீதையை) பிரிந்து
- சடாயுவை வைகுந்தத்து ஏற்றி
- ஜடாயுவை வைகுந்தத்துக்கு ஏற்றி
- வனம் மருவு கவியரசன்
- காட்டில் வாழ்ந்த வானர அரசன், சுக்ரீவன்
- வாலியைக் கொன்று
- வாலியைக் கொன்று
- மாருதியாற் சுடுவித்தானைத்
- மாருதியைக் (ஹனுமானைக்) கொண்டு இலங்கையை எரிக்கச் செய்தவனை
- ஏத்துவார் இணையடியே ஏத்தினேனே
- அவனைப் போற்றுபவர்களின் திருவடிகளைப் போற்றுகிறேன்
பெருமாள் திருமொழி 10.7 · நாலாயிரத்தில் 747-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஆர்ப்பரிக்கும் கடலை வலிய அம்பால் எய்து கலங்கச் செய்தான்; அணை கட்டி அதன் வழியே அக்கரைக்குச் சென்றான்; நீண்ட, தீப்போல் ஒளிரும் வேல்களை உடைய அரக்கர்களோடு இலங்கை அரசனின் இனிய உயிரையும் பறித்து, அவன் தம்பிக்கு அரசைத் தந்தான்; பின் திருமகளோடு இனிதாக வீற்றிருந்தான். அந்தப் பேறுடையவன் தில்லைத் திருச்சித்ரகூடத்தில் அரசாள்கிறான். அவன் திருவடிகளை என் தலையில் சூடும் அரசைத் தவிர வேறு எந்த அரசையும் நான் அரசாக எண்ணுவதில்லை.
பதவுரை
- குரை கடலை அடல் அம்பால்
- ஆர்ப்பரிக்கும் கடலை வலிய அம்பால்
- குலை கட்டி
- அணை கட்டி
- இலங்கை வேந்தன் இன்னுயிர் கொண்டு
- இலங்கை அரசனின் இனிய உயிரைப் பறித்து
- அவன்தம்பிக்கு அரசும் ஈந்து
- அவன் தம்பி விபீஷணனுக்கு அரசைத் தந்து
- திருமகளோடு இனிது அமர்ந்த
- திருமகளான சீதையோடு இனிதாக வீற்றிருந்த
- அடி சூடும் அரசை அல்லால்
- அவன் திருவடிகளைச் சூடும் அரசைத் தவிர
பெருமாள் திருமொழி 10.8 · நாலாயிரத்தில் 748-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அழகிய, பொன்னான, உயர்ந்த மணி மாளிகைகள் உடைய அயோத்திக்கு வந்து அரசை ஏற்றான். தான் கொன்றவனின் பெரிய பழமையான கதையை அகத்தியரின் வாயால் கேட்டான்; உலக நன்மைக்காக மிதிலைச் செல்வியின் திருவயிற்றில் பிறந்த மக்களின் சிவந்த பவள உதடுகளிலிருந்து தன் சொந்தக் கதையையும் கேட்டான். தில்லைத் திருச்சித்ரகூடத்து நம் எம்பெருமானின் கதையைச் செவியாலும் கண்ணாலும் பருகுவோம்; இனிய அமுதத்தையும் ஒரு பொருட்டாக மதிக்க மாட்டோம்.
பதவுரை
- மணிமாட அயோத்தி
- மணி மாளிகைகள் உடைய அயோத்தி
- அகத்தியன்வாய்த்
- அகத்தியரின் வாயால்
- மிதிலைச் செல்வி
- மிதிலைச் செல்வி, சீதை
- திரு வயிறு வாய்த்த மக்கள்
- அவள் திருவயிற்றில் பிறந்த மக்கள், லவனும் குசனும்
- செம் பவளத் திரள்வாய்த்
- சிவந்த பவள உதடுகளிலிருந்து
- செவியால் கண்ணால் பருகுவோம்
- செவியாலும் கண்ணாலும் பருகுவோம்
- இன்னமுதம் மதியோம்
- இனிய அமுதத்தையும் மதிக்க மாட்டோம்
பெருமாள் திருமொழி 10.9 · நாலாயிரத்தில் 749-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கடும் தவம் செய்த சம்புகனிடம் சென்று அவனைக் கொன்று, ஒரு நல்ல வேத அந்தணர் வருந்திய உயிரை மீட்டுக் கொண்டு வந்தான்; ஒரு முனிவர் தந்த நிறைந்த மணி அணிகலனை ஏற்றான்; தன் தம்பியைக் கொண்டு லவணனை விண்ணுலகுக்கு அனுப்பினான்; ஒரு முனிவரின் வேண்டுகோளால் ஒளிரும் வலிமை உடைய லக்ஷ்மணனைப் பிரிந்தான். தில்லைத் திருச்சித்ரகூடத்தில் உறைபவனை ஒருபோதும் மறவாத நெஞ்சம் நமக்கு இருக்கிறது. இனி நாம் எந்தத் துயரத்தையும் நிச்சயமாக அடைய மாட்டோம்.
பதவுரை
- சம்புகன்தன்னைச் சென்று கொன்று
- சம்புகனிடம் சென்று அவனைக் கொன்று
- செழு மறையோன் உயிர் மீட்டு
- ஒரு நல்ல வேத அந்தணர் இழந்த உயிரை மீட்டு
- நிறை மணிப் பூண்
- நிறைந்த மணி அணிகலன்
- இலவணன் தன்னைத் தம்பியால் வான் ஏற்றி
- தன் தம்பி சத்ருக்னனைக் கொண்டு லவணனை விண்ணுலகுக்கு அனுப்பி
- இலக்குமனைப் பிரிந்தான்தன்னைத்
- லக்ஷ்மணனைப் பிரிந்தவனை
- மறவாத உள்ளந்தன்னை
- ஒருபோதும் மறவாத நெஞ்சம்
- உறுதுயரம் அடையோம்
- எந்தத் துயரத்தையும் அடைய மாட்டோம்
பெருமாள் திருமொழி 10.10 · நாலாயிரத்தில் 750-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பின்னர் அவன் அசையும், அசையாத எல்லா உயிர்களையும் வைகுந்தத்துக்கு ஏற்றினான்; வலிய பாம்புகளின் பகைவனான கருடன் மேல் ஏறி, அசுரர்களை வென்ற தன் நான்கு நீண்ட ஒளிரும் மணி அணிந்த தோள்களும் இப்போது தோன்ற, விண்ணுலகம் முழுவதும் எதிர்கொண்டு வர, தன் சொந்த இருப்பிடத்தை அடைந்து அங்கே பெருமையோடு வீற்றிருந்தான். அதே எம்பெருமான் தில்லைத் திருச்சித்ரகூடத்தில் என்றும் நிற்கிறான். "அவனே இவன்" என்று சொல்லி, ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு பொழுதும் அவனைப் போற்றி வணங்குங்கள், அடியார்களே!
பதவுரை
- சராசரங்களை வைகுந்தத்து ஏற்றி
- அசையும், அசையாத எல்லா உயிர்களையும் வைகுந்தத்துக்கு ஏற்றி
- அடல் அரவப் பகையேறி
- வலிய பாம்புகளின் பகைவனான கருடன் மேல் ஏறி
- மணி நெடுந்தோள் நான்கும் தோன்ற
- அவனுடைய நான்கு நீண்ட மணி அணிந்த தோள்களும் தோன்ற
- தன் தாமம் மேவி
- தன் சொந்த இருப்பிடத்தை அடைந்து
- என்றும் நின்றான்
- என்றும் நிற்பவன்
- அவன் இவனென்று
- "அவனே இவன்" என்று சொல்லி
- தொண்டீர் நீரே
- அடியார்களே
பெருமாள் திருமொழி 10.11 · நாலாயிரத்தில் 751-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தில்லைத் திருச்சித்ரகூடத்தில் ஒளிரும் வலிமை உடைய மாருதியோடு அவன் உறைகிறான். அளவற்ற புகழ் உடைய தசரதனின் மகனாக அவன் தோன்றியது முதல் தன் சொந்த உலகத்தில் புகுந்தது வரை அவனைப் பற்றி, அரச குடையும், கொல்லும் ஆயுதங்கள் உடைய படையும், ஒளிரும் வெற்றி வாளும் உடைய கோழியின் அரசர் குலசேகரர், நல்ல வடிவுடைய இந்த இனிய தமிழ் மாலையை அமைத்தார். இந்தப் பத்தையும் கற்றுத் தேர்ந்தவர்கள் நன்மையால் ஒளிரும் நாராயணனின் திருவடிகளை அடைவார்கள்.
பதவுரை
- திறல் விளங்கு மாருதியோடு
- ஒளிரும் வலிமை உடைய மாருதியோடு (ஹனுமானோடு)
- எல்லை இல் சீர்த் தயரதன்தன் மகனாய்த்
- அளவற்ற புகழ் உடைய தசரதனின் மகனாக
- தன் உலகம் புக்கது ஈறா
- தன் சொந்த உலகத்தில் புகுந்தது வரை
- கொற்ற ஒள்வாள்
- ஒளிரும் வெற்றி வாள்
- கோழியர்கோன்
- கோழியின் (உறையூரின்) அரசர்
- நாரணன் அடிக்கீழ் நண்ணுவாரே
- நாராயணனின் திருவடிகளை அடைவார்கள்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.