பெருமாள் திருமொழி 7.1 · நாலாயிரத்தில் 708-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(தேவகி கண்ணனிடம் பேசுகிறாள்.) "தாலேலோ, ஆலைக்குத் தயாரான நீண்ட கரும்பு போல இனியவனே, என் மகனே; தாலேலோ, அகன்ற தாமரைக் கண்ணனே; தாலேலோ, கடல் நிறத்தவனே; தாலேலோ, இளம் யானைக் கன்று போன்றவனே; தாலேலோ, மணம் கமழும் நீண்ட கூந்தல் உடைய என் மகனே" என்று வாய் நிறைய உனக்குத் திரும்பத் திரும்பப் பாடும் பேறு எனக்கு ஒருபோதும் கிடைக்கவில்லை. எல்லாத் தாய்மார்களிலும் கடைப்பட்டவள் ஆகிவிட்டேன்.
பதவுரை
- ஆலை நீள் கரும்பு
- ஆலைக்குத் தயாரான நீண்ட கரும்பு
- தாலோ
- தாலேலோ, தாலாட்டுப் பாட்டின் பல்லவி
- அம்புயத் தடங் கண்ணினன்
- அகன்ற தாமரைக் கண்களை உடையவன்
- வேலை நீர் நிறத்து
- கடலின் நிறத்தோடு
- வேழப் போதகம்
- இளம் யானைக் கன்று
- ஏல வார் குழல்
- மணம் கமழும் நீண்ட கூந்தல்
- திருவினை இல்லாத்
- அந்தப் பேறு இல்லாமல்
- தாயரிற் கடை
- தாய்மார்களில் கடைப்பட்டவள்
பெருமாள் திருமொழி 7.2 · நாலாயிரத்தில் 709-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மெல்லிய மை தீட்டிய உன் சிவந்த மலர்க் கண்கள் எதையோ இனிமையாக அண்ணாந்து நோக்க; சிவந்த மலர்ப் பாதங்களோடு உன் சிறிய கரிய கால்கள் மடங்கியிருக்க, ஒளிரும் மழைமேகத்தின் குழந்தை போல; உன் சிறிய சிவந்த விரல்கள் எல்லாம் உள்ளங்கைக்குள் மூடியிருக்க: ஐயோ, நீ அப்படிக் கிடப்பதைக் காணும் பேறு எனக்குக் கிடைக்கவே இல்லை. கேசவா, நான் கெட்டேன், முற்றிலும் கெட்டேன்.
பதவுரை
- அஞ்சனம் எழுது
- மை தீட்டிய
- செம் மலர்க்கண்
- சிவந்த மலர்க் கண்கள்
- முடக்கிச் சேவடி
- மடங்கிய சிவந்த பாதங்கள்
- நீர்-முகிற் குழவியே போல
- மழைமேகத்தின் குழந்தை போல
- செஞ் சிறு விரல்
- சிறிய சிவந்த விரல்கள்
- கண்டிடப் பெற்றிலன் அந்தோ
- ஐயோ, காணும் பேறு எனக்குக் கிடைக்கவில்லை
- கெடுவேன் கெடுவேனே
- நான் கெட்டேன், முற்றிலும் கெட்டேன்
பெருமாள் திருமொழி 7.3 · நாலாயிரத்தில் 710-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நல்ல பழைய வழக்கம் உடைய அன்புள்ள பெண்கள் உன்னை மாறி மாறித் தங்கள் மடியில் அமர்த்தி, "என் அப்பனே, என் குலத்தின் பெரும் ஒளியே, திரளும் மேகங்களின் அழகைக் கவரும் இளங்காளையே, உன் அப்பா யார்?" என்று கேட்டார்கள். நீயும் உன் சிவந்த விரலாலும் கடைக்கண்ணாலும் சுட்டிக் காட்டினாய். அந்த மகிழ்ச்சி நந்தனுக்குக் கிடைத்தது; அத்தகைய பேறு இல்லாத எங்கள் தலைவர் வாசுதேவருக்குக் கிடைக்கவில்லை.
பதவுரை
- குறங்கிடை இருத்தி
- உன்னைத் தங்கள் மடியில் அமர்த்தி
- குலப் பெருஞ் சுடரே
- என் குலத்தின் பெரும் ஒளியே
- எழில் கவர் ஏறே
- அழகைக் கவரும் இளங்காளையே
- உந்தை யாவன்
- உன் அப்பா யார்?
- கடைக்கண்ணினும் காட்ட
- கடைக்கண்ணால் சுட்டிக் காட்ட
- நந்தன் பெற்றனன்
- அந்த மகிழ்ச்சி நந்தனுக்குக் கிடைத்தது
- நல்வினை யில்லா
- நல்ல பேறு இல்லாத
பெருமாள் திருமொழி 7.4 · நாலாயிரத்தில் 711-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கண்ணா! மகிழ்ச்சியில் ஒளிரும் அழகிய நிலவு போன்ற உன் முகம், உன் வலிய கைகள், மார்பு, தோள்கள், மென்மையான மலர்களோடு உன் கருஞ்சுருள் கூந்தலில் உள்ள பிறை அணிகலன், உன் அகன்ற தாமரைக் கண்கள்: இன்று உன் இளமையின் இன்பத்தை என் கண்களால் பருகுகிறேன். ஆனால், பாவியான நான், நீ என்னைத் தாயாக அறிந்திருக்கக்கூடிய உன் குழந்தைப் பருவத்தின் அளவற்ற இன்பத்தை இழந்துவிட்டேன். என் உயிர் நிலைக்காது.
பதவுரை
- எழில் மதிபுரை முகமும்
- அழகிய நிலவு போன்ற முகமும்
- திண்தோளும்
- வலிய தோள்களும்
- கருங் குழற் பிறையதுவும்
- கருஞ்சுருள் கூந்தலில் உள்ள பிறை அணிகலன்
- தடங்கொள் தாமரைக் கண்களும்
- அகன்ற தாமரைக் கண்கள்
- இளமை-இன்பத்தை
- உன் இளமையின் இன்பத்தை
- பிள்ளைமை-இன்பத்தை இழந்த
- உன் குழந்தைப் பருவத்தின் இன்பத்தை இழந்த
- ஆவி நில்லாதே
- என் உயிர் நிலைக்காது
பெருமாள் திருமொழி 7.5 · நாலாயிரத்தில் 712-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உன் மணி போன்ற வாயால் முத்தம் தரும்போது உன் திருநெற்றியில் அசையும் சிறிய சுட்டி; உன் தந்தையைப் போலவே இருக்கும் உன் வடிவைக் கண்டு குளிரும் என் நெஞ்சம்; கோபமாக நின்று அந்தச் சொற்களைச் சொல்லும்போது உன் சிறிய சிவந்த வாயில் அழுத்திய விரல்: பேறில்லாத எனக்கு இவற்றில் எதுவும் கிடைக்கவில்லை. தெய்வ மங்கையான யசோதைக்கு இவை எல்லாம் கிடைத்தன.
பதவுரை
- திருநெற்றியிற் சுட்டி
- உன் திருநெற்றியில் உள்ள சுட்டி
- மணிவாயிடை முத்தம்
- உன் மணி போன்ற வாயிலிருந்து முத்தங்கள்
- உன்தன் தாதையைப் போலும்
- உன் தந்தையைப் போலவே
- உள்ளம் உள் குளிர
- என் நெஞ்சம் உள்ளுக்குள் குளிர
- வெகுளியாய் நின்று
- கோபமாக நின்று
- திருவிலேன்
- பேறில்லாத நான்
- தெய்வ நங்கை யசோதை
- தெய்வ மங்கையான யசோதை
பெருமாள் திருமொழி 7.6 · நாலாயிரத்தில் 713-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
குளிர்ந்த அழகிய தாமரைக் கண்களை உடைய கண்ணா! தவழ்ந்து, பின் தளர்நடையிட்டு, பூமியின் சிவந்த புழுதியில் விளையாடிவிட்டு, வந்து என் மார்பில் ஒட்டிக்கொள்வாய்: ஐயோ, அந்தப் பேறு எனக்குக் கிடைக்கவில்லை. உன் அழகிய சிறிய சிவந்த விரல்களால் அள்ளி வாயில் இட்ட உணவின் மிச்சத்தையும் நான் உண்ண முடியவில்லை. என் கொடிய வினையே! என் தாய் என்னைப் பெற்றதே எதற்கு?
பதவுரை
- தண் அந் தாமரைக் கண்ணனே
- குளிர்ந்த அழகிய தாமரைக் கண்களை உடையவனே
- தவழ்ந்து
- தவழ்ந்து
- மண்ணிற் செம்பொடி ஆடி
- பூமியின் சிவந்த புழுதியில் விளையாடி
- மார்வில் மன்னிடப்
- என் மார்பில் ஒட்டிக்கொள்ள
- அடிசிலின் மிச்சில்
- உன் உணவின் மிச்சம்
- கொடு வினையேன்
- கொடிய வினை உடைய நான்
- எம் மோயே
- என் தாய்
பெருமாள் திருமொழி 7.7 · நாலாயிரத்தில் 714-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அழகனே, என் மென்மையான குழந்தையே, கோவிந்தா! அழகு பொங்கும் ஒரு சிறிய இளந்தளிர் போல என் குவிந்த கைகளுக்குள் இதமாகக் கிடந்து, ஒரு கையால் ஒரு மார்பின் நுனியை வருடிக்கொண்டு, அவ்வப்போது மழலையோடு மென்மையான புன்னகைகளால் எனக்கு அருள் செய்து, வாயில் மார்போடு, உன் அழகிய திருக்கண்களால் என் முகத்தை அண்ணாந்து நோக்குவது: அதையும் நான் இழந்தேன், இழந்தேனே.
பதவுரை
- குழகனே
- அழகனே
- கோமளப் பிள்ளாய்
- என் மென்மையான குழந்தையே
- என் குடங்கையில் மன்னி
- என் குவிந்த கைகளுக்குள் இதமாகக் கிடந்து
- இளஞ்சிறு தளிர்போல்
- ஒரு சிறிய இளந்தளிர் போல
- மழலை மென்னகை
- மழலையோடு மென்மையான புன்னகைகள்
- திருக் கண்ணினை நோக்கந்
- உன் திருக்கண்களின் பார்வை
- இழந்தேன் இழந்தேனே
- இழந்தேன், இழந்தேனே
பெருமாள் திருமொழி 7.8 · நாலாயிரத்தில் 715-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வெண்ணெய் முழுதும் அளைந்து உண்ட, மொட்டு விரியும் சிறிய தாமரைக் கைகள்; அடிப்பதற்காக அவள் ஒரு மெல்லிய கயிற்றை எடுத்தபோது நீ ஒடுங்கிய விதம்; வெண்தயிர் பூசிய உன் சிவந்த வாய்; உன் அழுகை; அந்த அஞ்சிய பார்வை; உன் அழகிய சிறிய சிவந்த வாய் கோணுவது; மன்னிப்பு வேண்டிக் குவித்த உன் கைகள்: இவற்றையெல்லாம் கண்ட யசோதை அந்தப் பழமையான இன்பத்தின் எல்லையையே கண்டாள்.
பதவுரை
- வெண்ணெய் அளைந்து
- வெண்ணெயில் அளைந்து
- முகிழ் இளஞ் சிறுத் தாமரைக் கையும்
- மொட்டு விரியும் சிறிய தாமரைக் கைகள்
- தாம்பு கொண்டு அடிப்பதற்கு
- கயிற்றால் அடிப்பதற்கு
- வெண் தயிர் தோய்ந்த செவ்வாயும்
- வெண்தயிர் பூசிய சிவந்த வாய்
- அஞ்சி நோக்கும்
- அஞ்சிய பார்வை
- தொழுகையும்
- மன்னிப்பு வேண்டிக் குவித்த கைகள்
- இறுதி கண்டாளே
- அவள் எல்லையையே கண்டாள்
பெருமாள் திருமொழி 7.9 · நாலாயிரத்தில் 716-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மலையைக் குடையாகத் தூக்கியது, அழகிய குரவைக் கூத்தை முன்னின்று ஆடியது, குடக்கூத்து, கன்றை விளா மரத்தின் மேல் எறிந்தது, காளியனின் தலையைக் காலால் மிதித்தது: நல்ல வெற்றிகரமான அந்தக் குழந்தை விளையாட்டுகளில், என் நெஞ்சைக் குளிர்விக்கக்கூடிய ஒன்றைக்கூட அடியேன் காணும் பேறு பெறவில்லை. இன்னும் அவற்றைக் காண எனக்கு ஏதாவது வழி இருந்தால், அதை அருள்வாயாக.
பதவுரை
- குன்றினால் குடை கவித்ததும்
- மலையைக் குடையாகத் தூக்கியது
- குரவை கோத்ததுவும்
- குரவைக் கூத்தை (ஆயர்களின் வட்ட நடனத்தை) முன்னின்று ஆடியது
- குடமாட்டும்
- குடக்கூத்து
- கன்றினால் விளவு எறிந்ததும்
- கன்றை விளா மரத்தின் மேல் எறிந்தது
- காளியன் தலை மிதித்ததும்
- காளியனின் தலையை மிதித்தது
- பிள்ளை நல் விளையாட்டம்
- நல்ல குழந்தை விளையாட்டுகள்
- காணுமாறு இனி உண்டெனில் அருளே
- காண வழி இருந்தால், அருள்வாயாக
பெருமாள் திருமொழி 7.10 · நாலாயிரத்தில் 717-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஐயோ, வஞ்சகம் நிறைந்த நெஞ்சுடைய அரக்கிக்கு விஷம் நிறைந்த கனத்த மார்பு இருந்தது; அது வற்றி, கருகி, நரம்புகளும் தசைநார்களும் புடைத்து நிற்க விழுந்தது; நீ அதை உறிஞ்சி, அருளோடு வளர்ந்தாய். கம்சனின் நாட்களை முடித்த என் எம்பெருமானே, கருமேகமே! நான் எல்லாரிலும் கடைப்பட்டவள், வீணாக மார்பகங்களைச் சுமக்கிறேன்; எனக்குப் புகலிடம் இல்லை, ஆனாலும் உயிரோடு இருந்தேன். எவ்வளவு பொருத்தம்: நீ ஒரு நல்ல தாயைத்தான் பெற்றாய்!
பதவுரை
- வஞ்சம் மேவிய நெஞ்சு உடைப் பேய்ச்சி
- வஞ்சகம் நிறைந்த நெஞ்சுடைய அரக்கி
- நஞ்சம் ஆர்தரு சுழிமுலை
- விஷம் நிறைந்த கனத்த மார்பு
- கஞ்சன் நாள் கவர்
- கம்சனின் நாட்களை முடித்தவன்
- கருமுகில் எந்தாய்
- என் எம்பெருமானே, கருமேகமே
- வறிதே முலை சுமந்து
- வீணாக மார்பகங்களைச் சுமந்து
- தக்கதே நல்ல தாயைப் பெற்றாயே
- எவ்வளவு பொருத்தம், நீ ஒரு நல்ல தாயைப் பெற்றாய்
பெருமாள் திருமொழி 7.11 · நாலாயிரத்தில் 718-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அந்தப் பெரிய நகரத்தின் அரசனான கம்சனை விண்ணுலகுக்கு அனுப்பிவிட்டு அவன் இங்கே அவளிடம் வந்து சேர்ந்தான்; ஆனாலும் இந்தக் குழந்தை செய்த முடிவில்லாத அற்புதங்களைத் தெய்வத் தேவகி ஒருபோதும் காணவில்லை; அதனால் அவள் புலம்பினாள். எம்பெருமானின் திருவடிகளைத் தன் தலையில் அணிகலனாகச் சூடிய கொல்லியின் காவலர் குலசேகரர் அவளுடைய புலம்பலைப் பாடினார். நல்ல இசையுடைய இந்தத் தமிழ் மாலையைக் கற்றுத் தேர்ந்தவர்கள் விரைவில் நாராயணனின் உலகை அடைவார்கள்.
பதவுரை
- மல்லை மா நகர்க்கு இறையவன்தன்னை
- அந்தப் பெரிய நகரத்தின் அரசன், கம்சன்
- வான் செலுத்தி
- அவனை விண்ணுலகுக்கு அனுப்பி
- எல்லையில் பிள்ளை செய்வன
- குழந்தையின் முடிவில்லாத செயல்கள்
- தெய்வத் தேவகி
- தெய்வத் தேவகி
- மால் அடி முடிமேல் கோலமாம்
- எம்பெருமானின் திருவடிகளைத் தலையில் அணிகலனாகச் சூடியவர்
- நாரணன் உலகே
- நாராயணனின் உலகம்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.