உள்ளடக்கத்துக்குச் செல்லுங்கள்
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
← பெருமாள் திருமொழி முழுவதும்

பெருமாள் திருமொழி 5

திருமொழி 5 · 10 பாசுரங்கள்

பெருமாள் திருமொழி 5.1 · நாலாயிரத்தில் 688-ஆம் பாசுரம்

தரு துயரம் தடாயேல் உன் சரண் அல்லால் சரண் இல்லைவிரை குழுவும் மலர்ப் பொழில் சூழ் வித்துவக்கோட்டு அம்மானேஅரி சினத்தால் ஈன்ற தாய் அகற்றிடினும் மற்று அவள்தன்அருள் நினைந்தே அழும் குழவி அதுவே போன்று இருந்தேனே

பொருள்

எனக்கு வரும் துயரத்தை நீ தடுக்காவிட்டாலும், உன் திருவடிகளைத் தவிர எனக்கு வேறு புகலிடம் இல்லை, மணம் நிறைந்த மலர்ச் சோலைகள் சூழ்ந்த திருவித்துவக்கோட்டு எம்பெருமானே! ஒரு குழந்தையைப் பெற்ற தாயே கோபத்தில் அதைத் தள்ளிவிட்டாலும், அது அவளுடைய அன்பையே நினைத்து அழுகிறது. நானும் அந்தக் குழந்தையைப் போலவே இருக்கிறேன்.

பதவுரை

தரு துயரம் தடாயேல்
வரும் துயரத்தை நீ தடுக்காவிட்டால்
உன் சரண் அல்லால் சரண் இல்லை
உன் திருவடிகளைத் தவிர வேறு புகலிடம் இல்லை
வித்துவக்கோட்டு அம்மானே
திருவித்துவக்கோட்டு எம்பெருமானே
ஈன்ற தாய் அகற்றிடினும்
பெற்ற தாயே தள்ளிவிட்டாலும்
அருள் நினைந்தே
அவளுடைய அன்பையே நினைத்து
அழும் குழவி
அழும் குழந்தை
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெருமாள் திருமொழி 5.2 · நாலாயிரத்தில் 689-ஆம் பாசுரம்

கண்டார் இகழ்வனவே காதலன்தான் செய்திடினும்கொண்டானை அல்லால் அறியாக் குலமகள் போல்விண் தோய் மதில் புடை சூழ் வித்துவக்கோட்டு அம்மா நீகொண்டாளாயாகிலும் உன் குரைகழலே கூறுவனே

பொருள்

நல்ல குடியில் பிறந்த மனைவி, தன்னை மணந்த கணவன் பார்ப்பவர்கள் இகழும்படியான செயல்களைச் செய்தாலும், அவனைத் தவிர வேறு யாரையும் அறியமாட்டாள். வானைத் தொடும் மதில்கள் சூழ்ந்த திருவித்துவக்கோட்டு எம்பெருமானே, அவளைப் போலவே, நீ என்னை உன்னுடையவனாக ஏற்று ஆளாவிட்டாலும், ஒலிக்கும் சிலம்புகள் அணிந்த உன் திருவடிகளைப் பற்றியே நான் பேசுவேன்.

பதவுரை

கண்டார் இகழ்வனவே
பார்ப்பவர்கள் இகழும் செயல்கள்
காதலன்தான் செய்திடினும்
அவளுடைய காதலனே அவற்றைச் செய்தாலும்
கொண்டானை அல்லால் அறியாக்
தன்னை மணந்தவனைத் தவிர வேறு யாரையும் அறியாத
குலமகள்
நல்ல குடியில் பிறந்த மனைவி
விண் தோய் மதில்
வானைத் தொடும் மதில்கள்
குரைகழலே
ஒலிக்கும் சிலம்புகள் அணிந்த உன் திருவடிகளே
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெருமாள் திருமொழி 5.3 · நாலாயிரத்தில் 690-ஆம் பாசுரம்

மீன் நோக்கும் நீள் வயல் சூழ் வித்துவக்கோட்டு அம்மா என்-பால் நோக்காயாகிலும் உன் பற்று அல்லால் பற்று இலேன்தான் நோக்காது எத்துயரம் செய்திடினும் தார்-வேந்தன்கோல் நோக்கி வாழும் குடி போன்று இருந்தேனே

பொருள்

மீன்கள் நிறைந்த நீண்ட வயல்கள் சூழ்ந்த திருவித்துவக்கோட்டு எம்பெருமானே! நீ என் பக்கம் பார்க்காவிட்டாலும், உன்னைத் தவிர எனக்கு வேறு பற்று இல்லை. மாலை அணிந்த அரசன் தங்களைப் பொருட்படுத்தாமல் எல்லா வகைத் துயரத்தையும் தந்தாலும், குடிமக்கள் அவனுடைய செங்கோலையே நோக்கி வாழ்கிறார்கள். நானும் அவர்களைப் போலவே இருக்கிறேன்.

பதவுரை

மீன் நோக்கும் நீள் வயல்
மீன்கள் நிறைந்த நீண்ட வயல்கள்
என்- பால் நோக்காயாகிலும்
நீ என் பக்கம் பார்க்காவிட்டாலும்
உன் பற்று அல்லால் பற்று இலேன்
உன்னைத் தவிர எனக்கு வேறு பற்று இல்லை
தார்-வேந்தன்
மாலை அணிந்த அரசன்
கோல் நோக்கி வாழும் குடி
அரசனின் செங்கோலை நோக்கி வாழும் குடிமக்கள்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெருமாள் திருமொழி 5.4 · நாலாயிரத்தில் 691-ஆம் பாசுரம்

வாளால் அறுத்துச் சுடினும் மருத்துவன்பால்மாளாத காதல் நோயாளன் போல் மாயத்தால்மீளாத் துயர் தரினும் வித்துவக்கோட்டு அம்மா நீஆளா உனது அருளே பார்ப்பன் அடியேனே

பொருள்

மருத்துவன் கத்தியால் அறுத்துச் சுட்டாலும், நோயாளி அந்த மருத்துவன் மேல் அழியாத அன்பு வைத்திருக்கிறான். திருவித்துவக்கோட்டு எம்பெருமானே, உன் மாய வழிகளால் என்னை விட்டு நீங்காத துயரத்தை நீ தந்தாலும், உன்னுடையவனாகிய அடியேன் உன் அருளையே எதிர்நோக்கியிருப்பேன்.

பதவுரை

வாளால் அறுத்துச் சுடினும்
கத்தியால் அறுத்துச் சுட்டாலும்
மருத்துவன்பால்
மருத்துவனிடம்
மாளாத காதல்
அழியாத அன்பு
மாயத்தால்
உன் மாய வழிகளால்
மீளாத் துயர்
நீங்காத துயரம்
உனது அருளே பார்ப்பன்
உன் அருளையே எதிர்நோக்குவேன்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெருமாள் திருமொழி 5.5 · நாலாயிரத்தில் 692-ஆம் பாசுரம்

வெங்கண்-திண்களிறு அடர்த்தாய் வித்துவக்கோட்டு அம்மானேஎங்குப் போய் உய்கேன்? உன் இணையடியே அடையல் அல்லால்எங்கும் போய்க் கரை காணாது எறிகடல்வாய் மீண்டு ஏயும்வங்கத்தின் கூம்பு ஏறும் மாப் பறவை போன்றேனே

பொருள்

வலிய, கொடிய கண்களை உடைய யானையை அழித்தவனே, திருவித்துவக்கோட்டு எம்பெருமானே! உன் இரு திருவடிகளை அடைவதைத் தவிர, நான் எங்கே போய் உய்வேன்? அலைகடலில் செல்லும் கப்பலிலிருந்து ஒரு பெரிய பறவை பறந்து எங்கும் சென்று, கரை எதையும் காணாமல், மீண்டும் வந்து கப்பலின் பாய்மரத்தின் மேலேயே அமர்கிறது. நான் அந்தப் பறவையைப் போன்றவன்.

பதவுரை

வெங்கண்-திண்களிறு அடர்த்தாய்
வலிய, கொடிய கண்களை உடைய யானையை அழித்தவனே
எங்குப் போய் உய்கேன்
நான் எங்கே போய் உய்வேன்?
இணையடியே அடையல் அல்லால்
உன் இரு திருவடிகளை அடைவதைத் தவிர
கரை காணாது
கரை எதையும் காணாமல்
வங்கத்தின் கூம்பு
கப்பலின் பாய்மரம்
மாப் பறவை
ஒரு பெரிய பறவை
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெருமாள் திருமொழி 5.6 · நாலாயிரத்தில் 693-ஆம் பாசுரம்

செந்தழலே வந்து அழலைச் செய்திடினும் செங்கமலம்அந்தரம் சேர் வெங்கதிரோற்கு அல்லால் அலராவால்வெந்துயர் வீட்டாவிடினும் வித்துவக்கோட்டு அம்மா உன்அந்தமில் சீர்க்கு அல்லால் அகம் குழைய மாட்டேனே

பொருள்

சிவந்த நெருப்பே அருகில் வந்து சுட்டாலும், செந்தாமரை வானில் செல்லும் வெப்பமான சூரியனுக்கு மட்டுமே மலரும். திருவித்துவக்கோட்டு எம்பெருமானே, என்னை எரிக்கும் துயரத்தை நீ தீர்க்காவிட்டாலும், உன் முடிவில்லாத சிறப்புகளுக்கே அன்றி வேறு எதற்கும் என் நெஞ்சம் உருகாது.

பதவுரை

செந்தழலே வந்து
சிவந்த நெருப்பே வந்தாலும்
செங்கமலம்
செந்தாமரை
அந்தரம் சேர் வெங்கதிரோற்கு
வானில் செல்லும் வெப்பமான சூரியனுக்கு
அலராவால்
மலராது
அந்தமில் சீர்க்கு
உன் முடிவில்லாத சிறப்புகளுக்கு
அகம் குழைய
என் நெஞ்சம் உருகுவதற்கு
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெருமாள் திருமொழி 5.7 · நாலாயிரத்தில் 694-ஆம் பாசுரம்

எத்தனையும் வான் மறந்த காலத்தும் பைங்கூழ்கள்மைத்து எழுந்த மா முகிலே பார்த்திருக்கும் மற்று அவை போல்மெய்த் துயர் வீட்டாவிடினும் வித்துவக்கோட்டு அம்மா என்சித்தம் மிக உன்பாலே வைப்பன் அடியேனே

பொருள்

வானம் நீண்ட காலம் மழை பெய்ய மறந்தாலும், இளம் பசும் பயிர்கள் கருத்து எழும் பெரிய மேகத்தையே அண்ணாந்து நோக்கிக்கொண்டிருக்கின்றன. அவற்றைப் போலவே, திருவித்துவக்கோட்டு எம்பெருமானே, இந்த உடலின் துன்பங்களை நீ தீர்க்காவிட்டாலும், அடியேன் என் முழு மனத்தையும் உன் ஒருவன் மேலேயே வைப்பேன்.

பதவுரை

வான் மறந்த காலத்தும்
வானம் மழை பெய்ய மறந்த காலத்திலும்
பைங்கூழ்கள்
இளம் பசும் பயிர்கள்
மைத்து எழுந்த மா முகிலே
கருத்து எழும் பெரிய மேகத்தையே
மெய்த் துயர்
உடலின் துன்பங்கள்
சித்தம் மிக உன்பாலே வைப்பன்
என் முழு மனத்தையும் உன் மேல் வைப்பேன்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெருமாள் திருமொழி 5.8 · நாலாயிரத்தில் 695-ஆம் பாசுரம்

தொக்கு இலங்கி யாறெல்லாம் பரந்து ஓடித் தொடுகடலேபுக்கு அன்றிப் புறம்நிற்க மாட்டாத மற்று அவை போல்மிக்கு இலங்கு முகில்-நிறத்தாய் வித்துவக்கோட்டு அம்மா உன்புக்கு இலங்கு சீர் அல்லால் புக்கிலன் காண் புண்ணியனே

பொருள்

எல்லா ஆறுகளும் ஒன்றுகூடி, மின்னி, பரந்து ஓடி, வேறு எங்கும் தங்க முடியாமல் ஆழ்ந்த கடலுக்குள்ளேயே புகுகின்றன. அவற்றைப் போலவே, ஒளிரும் மேகத்தின் நிறம் கொண்டவனே, திருவித்துவக்கோட்டு எம்பெருமானே, உன் ஒளிரும் சிறப்புகளுக்குள் அன்றி நான் வேறு எங்கும் புகுவதில்லை. இதைப் பார், புண்ணியனே.

பதவுரை

யாறெல்லாம்
எல்லா ஆறுகளும்
தொடுகடலே புக்கு
ஆழ்ந்த கடலுக்குள் புகுந்து
புறம்நிற்க மாட்டாத
வெளியே தங்க முடியாத
முகில்-நிறத்தாய்
மேகத்தின் நிறம் கொண்டவனே
புக்கு இலங்கு சீர்
உன் ஒளிரும் சிறப்புகள், நான் புகும் ஒரே இடம்
புண்ணியனே
புண்ணியனே
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெருமாள் திருமொழி 5.9 · நாலாயிரத்தில் 696-ஆம் பாசுரம்

நின்னையே தான் வேண்டி நீள் செல்வம் வேண்டாதான்தன்னையே தான் வேண்டும் செல்வம்போல் மாயத்தால்மின்னையே சேர் திகிரி வித்துவக்கோட்டு அம்மானேநின்னையே தான் வேண்டி நிற்பன் அடியேனே

பொருள்

பெரும் செல்வத்தை விரும்பாமல் உன்னை மட்டுமே நாடுபவனைச் செல்வமே தேடி வருகிறது. அது போல, மின்னல் போல ஒளிரும் சக்கரத்தை ஏந்திய திருவித்துவக்கோட்டு எம்பெருமானே, நீ உன் மாய வழிகளால் என்னைச் சோதித்தாலும், அடியேன் உன்னை மட்டுமே நாடி நிற்பேன்.

பதவுரை

நின்னையே தான் வேண்டி
உன்னை மட்டுமே நாடி
நீள் செல்வம் வேண்டாதான்
பெரும் செல்வத்தை விரும்பாதவன்
மாயத்தால்
உன் மாய வழிகளால்
மின்னையே சேர் திகிரி
மின்னல் போல ஒளிரும் சக்கரம்
நிற்பன் அடியேனே
அடியேன் நிற்பேன்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெருமாள் திருமொழி 5.10 · நாலாயிரத்தில் 697-ஆம் பாசுரம்

வித்துவக்கோட்டு அம்மா நீ வேண்டாயே ஆயிடினும்மற்று ஆரும் பற்று இலேன் என்று அவனைத் தாள் நயந்துகொற்ற வேல்-தானைக் குலசேகரன் சொன்னநற்றமிழ் பத்தும் வல்லார் நண்ணார் நரகமே

பொருள்

"திருவித்துவக்கோட்டு எம்பெருமானே, நீ என்னை வேண்டாவிட்டாலும், பற்றிக்கொள்ள எனக்கு வேறு யாரும் இல்லை" என்று சொல்லி, அவன் திருவடிகளுக்காக ஏங்கி, வெற்றி வேல் ஏந்திய படையை உடைய குலசேகரர் இந்தப் பத்து நல்ல தமிழ்ப் பாசுரங்களைச் சொன்னார். இவற்றைச் சொல்ல வல்லவர்கள் ஒருபோதும் நரகத்தை நெருங்க மாட்டார்கள்.

பதவுரை

நீ வேண்டாயே ஆயிடினும்
நீ என்னை வேண்டாவிட்டாலும்
மற்று ஆரும் பற்று இலேன்
பற்றிக்கொள்ள எனக்கு வேறு யாரும் இல்லை
தாள் நயந்து
அவன் திருவடிகளுக்காக ஏங்கி
கொற்ற வேல்-தானைக்
வெற்றி வேல் ஏந்திய படையை உடைய
நண்ணார் நரகமே
நரகத்தை ஒருபோதும் நெருங்க மாட்டார்கள்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.