நாச்சியார் திருமொழி 5.1 · நாலாயிரத்தில் 545-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(ஆண்டாள் தன் எம்பெருமானை அழைக்க ஒரு குயிலை அனுப்புகிறாள்.) நிலையான பெரும் புகழுடைய மாதவனை, நீலமணி நிறத்தவனை, மணிமுடி அணிந்த வலிய இளைஞனை நான் நேசித்ததற்காக, என் சங்கு வளையல்களை நான் இழப்பதில் ஏதாவது நியாயம் உண்டா? புன்னை, குருக்கத்தி, ஞாழல், செருந்தி மரங்களின் பொதும்பில் வாழும் குயிலே, அங்கே அமர்ந்து எப்போதும் அவன் புகழையே சொல்லிக்கொண்டு, பவளம் போன்ற இதழுடைய என் எம்பெருமான் வரும்படி விரைந்து கூவுவாயாக.
பதவுரை
- மன்னு பெரும்புகழ் மாதவன்
- நிலையான பெரும் புகழுடைய மாதவன்
- மணி-முடி மைந்தன்
- மணிமுடி அணிந்த வலிய இளைஞன்
- சங்கு இழக்கும் வழக்கு
- என் சங்கு வளையல்களை இழப்பதில் ஏதாவது நியாயம்
- புன்னை குருக்கத்தி ஞாழல் செருந்திப்
- புன்னை, குருக்கத்தி, ஞாழல், செருந்தி மரங்கள்
- பொதும்பினில் வாழும் குயிலே
- பொதும்பில் வாழும் குயிலே
- பவள-வாயன் வரக் கூவாய்
- பவள இதழுடைய என் எம்பெருமான் வரும்படி கூவு
நாச்சியார் திருமொழி 5.2 · நாலாயிரத்தில் 546-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அழைக்கும் வெண்சங்கை இடக்கையில் ஏந்திய விமலன் தன் உருவத்தை எனக்குக் காட்டமாட்டான். ஆனாலும் என் உள்ளத்துக்குள் புகுந்து, நாளுக்கு நாள் என்னை நைய வைத்து, என் உயிர் அலைக்கழிந்து ஆடுவதைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறான். குயிலே, தேன் சொட்டும் செண்பக மலர்களைக் கொத்தி மகிழ்ந்து பாடுகிறாய்: சும்மா உட்கார்ந்து கீச்சிட்டுக்கொண்டிருக்காதே; என் வேங்கடத்து எம்பெருமான் வரும்படி கூவுவாயாக.
பதவுரை
- வெள்ளை விளிசங்கு
- அழைக்கும் வெண்சங்கு
- இடங்கையில் கொண்ட விமலன்
- அதை இடக்கையில் ஏந்திய விமலன்
- உருக் காட்டான்
- தன் உருவத்தைக் காட்டமாட்டான்
- உள்ளம் புகுந்து என்னை நைவித்து
- என் உள்ளத்தில் புகுந்து என்னை நைய வைக்கிறான்
- கூத்தாட்டுக் காணும்
- வேதனையில் என் உயிர் ஆடுவதைப் பார்க்கிறான்
- செண்பகப்பூ
- செண்பக மலர்கள்
- வேங்கடவன் வரக் கூவாய்
- வேங்கடத்து எம்பெருமான் வரும்படி கூவு
நாச்சியார் திருமொழி 5.3 · நாலாயிரத்தில் 547-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தேரின் முன்னே மாதலி கடிவாளத்தைப் பிடித்திருக்க, மாயனும் என் தலைவனுமான அவன், ராவணனின் தலைகள் மீண்டும் மீண்டும் துண்டாகி விழும்படி அவன் மேல் அம்பு மழை பொழிந்தான். அவன் எங்கும் வருவதை நான் காணவில்லை. குயிலே, மலரும் மொட்டுகள் நிறைந்த சோலையில், அவற்றின் புதிய நறுமணத்தை நுகர்ந்துகொண்டும், புள்ளி வண்டுகளின் இசையைக் கேட்டுக்கொண்டும், உன் துணையோடு வாழ்கிறாய்: என் கருமாணிக்கம் வரும்படி கூவுவாயாக.
பதவுரை
- மாதலி தேர் முன்பு கோல்கொள்ள
- தேரின் கடிவாளத்தை மாதலி பிடித்திருக்க
- சர-மாரி
- அம்பு மழை
- தலை அற்று அற்று வீழத்
- தலைகள் மீண்டும் மீண்டும் துண்டாகி விழ
- எங்கும் காணேன்
- அவனை எங்கும் காணேன்
- பொறி வண்டின் காமரம்
- புள்ளி வண்டுகளின் இசை
- காதலியோடு உடன் வாழ் குயிலே
- உன் துணையோடு வாழும் குயிலே
- கருமாணிக்கம்
- கருமாணிக்கம்
நாச்சியார் திருமொழி 5.4 · நாலாயிரத்தில் 548-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என் எலும்புகளே உருகுகின்றன; வேல் போலக் கூர்மையான என் நீண்ட கண்கள் பல நாட்களாக மூடவே இல்லை. துயரக் கடலில் விழுந்து, வைகுந்தன் என்னும் படகு இல்லாமல் அலைந்துகொண்டிருக்கிறேன். குயிலே, அன்புக்குரியவர்களைப் பிரிந்திருக்கும் வேதனையை நீயும் அறிவாய். பொன் போன்ற மேனியுடைய கருடனைக் கொடியில் கொண்ட புனிதன் வரும்படி கூவுவாயாக.
பதவுரை
- என்பு உருகி
- என் எலும்புகள் உருகி
- இன வேல் நெடுங் கண்கள்
- வேல் போலக் கூர்மையான நீண்ட கண்கள்
- இமை பொருந்தா
- இமைகள் மூடவில்லை
- துன்பக் கடல் புக்கு
- துயரக் கடலில் விழுந்து
- வைகுந்தன் என்பது ஓர் தோணி
- வைகுந்தன் என்னும் படகு
- அன்பு உடையாரைப் பிரிவு உறு நோயது
- அன்புக்குரியவர்களைப் பிரிந்திருக்கும் வேதனை
- பொன் புரை மேனிக் கருளக் கொடி
- பொன் போல் ஒளிரும் மேனியுடைய கருடன் கொடி
நாச்சியார் திருமொழி 5.5 · நாலாயிரத்தில் 549-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மென்னடை அன்னங்கள் பரந்து விளையாடும் ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில் அவன் உறைகிறான். அவனுடைய பொன்னடிகளைக் காண வேண்டும் என்ற ஆசையால், சண்டையிடும் கயல் மீன்கள் போன்ற என் கண்கள் உறங்க முடியவில்லை. குயிலே, இனிய சோறும் பாலும் ஊட்டி நான் வளர்த்த என் அழகிய கிளியோடு உன்னை நட்பாக்கி வைக்கிறேன். உலகை அளந்தவன் வரும்படி கூவுவாயாக.
பதவுரை
- மென்னடை அன்னம்
- மென்னடை அன்னங்கள்
- வில்லிபுத்தூர் உறைவான்
- ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில் உறைபவன்
- பொன்னடி காண்பது ஓர் ஆசையினால்
- அவனுடைய பொன்னடிகளைக் காணும் ஆசையால்
- பொரு கயற் கண்ணினை துஞ்சா
- சண்டையிடும் கயல் போன்ற என் கண்கள் உறங்கவில்லை
- கோலக் கிளியை
- என் அழகிய கிளியை
- தோழமைக் கொள்ளுவன்
- உன்னோடு நட்பாக்கி வைப்பேன்
- உலகு அளந்தான்
- உலகை அளந்தவன்
நாச்சியார் திருமொழி 5.6 · நாலாயிரத்தில் 550-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
எல்லாத் திசைகளிலுமுள்ள தேவர்கள் வணங்கிப் போற்றும் ரிஷிகேசன் என்னை வதைக்கிறான்; முத்துப் போன்ற வெண்புன்னகையுடைய என் சிவந்த இதழ்களும், என் மார்பகங்களும் தம் அழகை இழந்துவிட்டன. கொத்து மலர்கள் நிறைந்த இந்தச் சோலையின் ஓர் அழகிய பொந்தில் உறங்கும் இளங்குயிலே, என் உண்மையான எம்பெருமானை நீ வரும்படி கூவினால், உன்னை என் தலை தாழ்த்தி வணங்குவதைத் தவிர உனக்குக் கைம்மாறு செய்ய என்னிடம் எதுவும் இல்லை.
பதவுரை
- எத் திசையும் அமரர்
- எல்லாத் திசைகளிலுமுள்ள தேவர்கள்
- இருடீகேசன்
- புலன்களுக்குத் தலைவனான ரிஷிகேசன்
- வலி செய்ய
- அவன் என்னை வதைக்க
- முத்து அன்ன வெண் முறுவல்
- முத்துப் போன்ற வெண்புன்னகை
- அழகு அழிந்தேன்
- நான் என் அழகை இழந்தேன்
- தத்துவனை
- என் உண்மையான எம்பெருமானை, மெய்ப்பொருளை
- தலை அல்லால் கைம்மாறு இலேனே
- தலை தாழ்த்தி வணங்குவதைத் தவிர எனக்குக் கைம்மாறு இல்லை
நாச்சியார் திருமொழி 5.7 · நாலாயிரத்தில் 551-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பொங்கும் பாற்கடலில் பள்ளிகொண்டிருப்பவனோடு சேர வேண்டும் என்ற ஆசையில், என் மார்பகங்கள் எழுந்து வலித்து ஆவலால் துடித்து, என் உயிரையே கலங்கடிக்கின்றன. அழகிய குயிலே, நீ ஏன் ஒளிந்து வாழ்கிறாய்? சக்கரமும் சங்கும் ஒளிரும் கதையும் கைகளில் தங்கியிருக்கும் அவனை நீ வரும்படி கூவினால், பெரும் புண்ணியம் பெறுவாய்.
பதவுரை
- பொங்கிய பாற்கடல் பள்ளிகொள்வானைப்
- பொங்கும் பாற்கடலில் பள்ளிகொண்டிருப்பவனை
- புணர்வது ஓர் ஆசையினால்
- அவனோடு சேர வேண்டும் என்ற ஆசையால்
- ஆவியை ஆகுலம் செய்யும்
- என் உயிரையே கலங்கடிக்கும்
- மறைந்து உறைவு
- ஒளிந்து வாழ்வது
- ஆழியும் சங்கும் ஒண் தண்டும்
- சக்கரமும் சங்கும் ஒளிரும் கதையும்
- சாலத் தருமம் பெறுதி
- பெரும் புண்ணியம் பெறுவாய்
நாச்சியார் திருமொழி 5.8 · நாலாயிரத்தில் 552-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பெரிய கைகளால் சார்ங்க வில்லை வளைக்கும் சாமர்த்தியசாலி என்னோடு பிணைக்கப்பட்டவன். நாங்கள் வீட்டில் இருந்தபோது செய்துகொண்ட உடன்படிக்கையை அவனும் நானும் மட்டுமே அறிவோம். தேன் போல் இனிய மாந்தோப்பில் செந்தளிர்களைக் கொத்தும் சிறு குயிலே, திருமாலை விரைவில் இங்கே வரும்படி நீ கூவினால், நான் அவனை என்ன செய்கிறேன் என்று பார்!
பதவுரை
- சார்ங்கம் வளைய வலிக்கும்
- சார்ங்க வில்லை இழுத்து வளைக்கும்
- சதுரன்
- சாமர்த்தியசாலி
- பொருத்தம் உடையன்
- அவன் என்னோடு பிணைக்கப்பட்டவன்
- கச்சங்கம்
- ரகசிய உடன்படிக்கை
- நானும் அவனும் அறிதும்
- அவனும் நானும் மட்டுமே அறிவோம்
- செந்தளிர் கோதும்
- செந்தளிர்களைக் கொத்தும்
- திருமாலை
- லக்ஷ்மியின் நாயகனான திருமாலை
நாச்சியார் திருமொழி 5.9 · நாலாயிரத்தில் 553-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இளம் கிளியின் பச்சை நிறம் கொண்ட ஸ்ரீதரன் என்னும் கண்ணியில் நான் சிக்கியிருக்கிறேன். ஒளிரும் வண்டுகள் ரீங்காரமிடும் சோலையில் வாழும் குயிலே, இதைக் கவனமாகக் கேள். சங்கும் சக்கரமும் உடைய எம்பெருமானை வரும்படி கூவு; அல்லது என் பொன் வளையல்களைத் திருப்பிக் கொண்டுவந்து தா. இந்தச் சோலையில் நீ தொடர்ந்து வாழ விரும்பினால், இவ்விரண்டில் ஒன்றை நிச்சயமாகச் செய்தே ஆக வேண்டும்.
பதவுரை
- பைங்கிளி வண்ணன்
- பச்சைக் கிளியின் நிறம் கொண்ட எம்பெருமான்
- சிரீதரன்
- லக்ஷ்மியைத் தாங்கும் ஸ்ரீதரன்
- பாசத்து அகப்பட்டிருந்தேன்
- நான் ஒரு கண்ணியில் சிக்கியிருக்கிறேன்
- குறிக்கொண்டு இது நீ கேள்
- இதைக் கவனமாகக் கேள்
- பொன்வளை கொண்டு தருதல்
- என் பொன் வளையல்களைத் திருப்பிக் கொண்டுவந்து தருவது
- இரண்டத்து ஒன்றேல் திண்ணம்
- இரண்டில் ஒன்று, நிச்சயமாக
நாச்சியார் திருமொழி 5.10 · நாலாயிரத்தில் 554-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அன்று உலகை அளந்தவனுக்கு என் அன்பைக் கொடுத்தேன்; அவனுடைய அடியவளான என்னை அவன் வதைக்கிறான். தென்றலும் நிலவும் எந்த உரிமையால் என்னை ஊடறுத்து வருத்துகின்றன என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. குயிலே, இந்தச் சோலையில் உட்கார்ந்துகொண்டே இருக்கும் நீயும் என்னைத் தொல்லைப்படுத்தாதே. இன்றே நாராயணனை வரும்படி நீ கூவாவிட்டால், உன்னை இங்கிருந்து விரட்டிவிடுவேன்.
பதவுரை
- அன்று உலகம் அளந்தானை
- அன்று உலகை அளந்தவனை
- அடிமைக்கண்
- அவனுடைய அடியவளான என்னை
- தென்றலும் திங்களும்
- தென்றலும் நிலவும்
- ஊடறுத்து என்னை நலியும்
- என்னை ஊடறுத்து வருத்துகின்றன
- ததைத்தாதே
- என்னைத் தொல்லைப்படுத்தாதே
- இங்குத்தை நின்றும் துரப்பன்
- உன்னை இங்கிருந்து விரட்டுவேன்
நாச்சியார் திருமொழி 5.11 · நாலாயிரத்தில் 555-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
“கருங்குயிலே, வானைத் தொடும் வரை வளர்ந்து அதைக் கடந்து அளந்த வலியவனான என் கடல்வண்ண எம்பெருமானை, நான் காணும்படி கூவுவாயாக.” வேல் போன்ற கண்களுடைய இளம் பெண் தன் ஏக்கத்தில் சொன்ன சொற்கள் இவை. இசையோடு கூடிய நான்கு வேதங்களை அறிந்தவர்களின் இருப்பிடமான புதுவையின் தலைவரான பட்டர்பிரானின் மகள் கோதை அருளிய இந்த அன்புச் சொல்மாலையைப் பாட வல்லவர்கள், நமோ நாராயணாய என்று சொல்பவர்களிடையே இருப்பார்கள்.
பதவுரை
- விண் உற நீண்டு அடி தாவிய
- வானைத் தொடும் வரை வளர்ந்து அதைக் கடந்து அளந்தவன்
- வேற்கண் மடந்தை
- வேல் போன்ற கண்களுடைய இளம் பெண்
- கடல்-வண்ணனைக் கூவு
- கடல்வண்ண எம்பெருமானைக் கூவு
- கருங்குயிலே
- கருங்குயிலே
- பண் உறு நான்மறையோர்
- இசையோடு கூடிய நான்கு வேதங்களை அறிந்தவர்கள்
- பட்டர்பிரான் கோதை
- பெரியாழ்வாரான பட்டர்பிரானின் மகள் கோதை
- நமோ நாராயணாய
- நமோ நாராயணாய, நாராயணனுக்கு வணக்கம்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.