நாச்சியார் திருமொழி 2.1 · நாலாயிரத்தில் 514-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(தங்கள் சிறு மணல் வீடுகளைத் திரும்பத் திரும்ப இடித்துத் தள்ளும் கண்ணனிடம் ஆய்ச்சிறுமிகள் கெஞ்சுகிறார்கள்.) ஆயிரம் திருநாமங்களால் போற்றப்படும் நாராயணா! நரனே! எங்கள் அத்தையின் மகனாக, நாங்கள் மணக்கக்கூடியவனாக மட்டும் நீ எங்களுக்கு இருந்திருந்தால், எங்கள் வேதனை தீர்ந்திருக்கும். காமன் வரும் காலம் இது என்று சொல்லி, பங்குனி நாட்களில் தெருவைத் தயார் செய்து வைத்திருக்கிறோம். குறும்பு செய்யும் ஸ்ரீதரா, வந்து எங்கள் சிறு மணல் வீடுகளைச் சிதைக்காதே.
பதவுரை
- நாமம் ஆயிரம் ஏத்த நின்ற
- ஆயிரம் திருநாமங்களால் போற்றப்படுபவனே
- நரனே
- நரனே
- மாமி தன் மகன்
- நாங்கள் மணக்கக்கூடிய எங்கள் அத்தையின் மகன்
- வாதை தவிருமே
- எங்கள் வேதனை தீர்ந்திருக்கும்
- காமன் போதரு காலம்
- காதல் தெய்வமான காமன் வரும் பருவம்
- தீமை செய்யும் சிரீதரா
- லக்ஷ்மியைத் தாங்கும் குறும்புக்கார ஸ்ரீதரா
- சிற்றில் வந்து சிதையேலே
- வந்து எங்கள் சிறு மணல் வீடுகளைச் சிதைக்காதே
நாச்சியார் திருமொழி 2.2 · நாலாயிரத்தில் 515-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
முதுகு வலிக்கும் வரை நாள் முழுவதும் உட்கார்ந்து இந்தச் சிறு வீட்டைக் கட்டினோம். அதை உன் கண்களால் நன்றாகப் பார்த்து, ஆவலுடைய எங்கள் உள்ளங்களை அமைதிப்படுத்து. முன்பு சிறு குழந்தையாக ஆலிலை மேல் துயின்ற எங்கள் முதல்வனே, நீ எங்கள் மேல் சிறிதும் இரக்கம் காட்டாதது எங்கள் பாவத்தின் பலனாகவே இருக்க வேண்டும்.
பதவுரை
- முதுகு நோவ
- முதுகு வலிக்கும் வரை
- இருந்து இழைத்த
- உட்கார்ந்து கவனமாகக் கட்டிய
- கண் உற நோக்கி
- உன் கண்களால் நன்றாகப் பார்த்து
- ஆலிலை மேல் துயின்ற
- ஆலிலை மேல் துயின்றவனே
- எம் ஆதியாய்
- எங்கள் முதல்வனே
- எம் பாவமே
- நிச்சயமாக எங்கள் பாவமே
நாச்சியார் திருமொழி 2.3 · நாலாயிரத்தில் 516-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஆழ்ந்த நீரில் உறையும் வலிய சிங்கமே! மதயானையைப் பற்றியிருந்த வாயிலிருந்து விடுவித்தவனே! உன்னைப் பார்த்ததிலேயே நாங்கள் காதலால் மயங்கிப் போயிருக்கிறோம்; உன் கடைக்கண்களால் எங்களை இன்னும் வதைக்காதே. வண்டலையும் நுண்மணலையும் சலித்து, வளையல் அணிந்த எங்கள் கைகளால் இதற்காக உழைத்தோம். தெளிந்த அலைகளுடைய கடலில் பள்ளிகொண்டவனே, வந்து எங்கள் சிறு மணல் வீடுகளைச் சிதைக்காதே.
பதவுரை
- குண்டு நீர் உறை கோளரீ
- ஆழ்ந்த நீரில் உறையும் வலிய சிங்கமே
- மத யானை கோள் விடுத்தாய்
- கஜேந்திரனை முதலையின் பிடியிலிருந்து விடுவித்தவனே
- மால் உறுவோங்களைக்
- காதலால் மயங்கிய எங்களை
- கடைக் கண்களால்
- உன் கடைக்கண்களால்
- வண்டல் நுண் மணல் தெள்ளி
- வண்டலையும் நுண்மணலையும் சலித்து
- வளைக் கைகளால்
- வளையல் அணிந்த எங்கள் கைகளால்
- தெண் திரைக்கடற் பள்ளியாய்
- தெளிந்த அலைகளுடைய கடலில் பள்ளிகொண்டவனே
நாச்சியார் திருமொழி 2.4 · நாலாயிரத்தில் 517-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மழை பொழியக் காத்திருக்கும் பெரிய மேகம் போலக் கருத்த எம்பெருமானே! உன் சொற்களும் செயல்களும் எங்களைக் காதலால் பித்தாக்கித் திகைக்க வைக்கின்றனவே, உன் முகம் ஏதேனும் மாய மந்திரமா? நாங்கள் வலிமையற்ற சிறு பெண்கள் மட்டுமே; உன்னைப் புண்படுத்தும் எதையும் சொல்லமாட்டோம். செந்தாமரை போன்ற கண்களுடையவனே, வந்து எங்கள் சிறு மணல் வீடுகளைச் சிதைக்காதே.
பதவுரை
- பெய்யு மா முகில்போல் வண்ணா
- மழை பொழியும் பெரிய மேகம் போலக் கருத்த எம்பெருமானே
- மையல் ஏற்றி
- எங்களைக் காதலால் பித்தாக்கி
- மாய மந்திரம்
- ஒரு மாய மந்திரம்
- நொய்யர் பிள்ளைகள்
- வலிமையற்ற சிறு பெண்கள்
- நோவ நாங்கள் உரைக்கிலோம்
- உன்னைப் புண்படுத்தும் எதையும் சொல்லமாட்டோம்
- செய்ய தாமரைக் கண்ணினாய்
- செந்தாமரைக் கண்களுடையவனே
நாச்சியார் திருமொழி 2.5 · நாலாயிரத்தில் 518-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வெண்மையான நுண்மணலைச் சலித்து, பார்க்க அழகாக இருக்கும்படி தெருவில் எங்கள் சிறு வீட்டைக் கட்டினோம். நாங்கள் இட்ட கோலத்தை நீ அழித்தாலும், உன் மேல் எங்களுக்குச் சிறிதும் கோபம் இல்லை; எங்கள் உள்ளங்கள் உன்னிடம் ஓடி உருகுகின்றன, அவ்வளவுதான். கள்ள மாதவா, கேசவா, உன் முகத்தில் இருப்பவை கண்கள் அல்லவா?
பதவுரை
- வெள்ளை நுண் மணல்
- வெண்மையான நுண்மணல்
- விசித்திரப் பட
- பார்க்க அற்புதமாக இருக்கும்படி
- இழைத்த கோலம்
- நாங்கள் இட்ட கோலம்
- உள்ளம் ஓடி உருகலல்லால்
- எங்கள் உள்ளங்கள் உன்னிடம் ஓடி உருகுவதைத் தவிர
- உரோடம் ஒன்றும் இலோம்
- எங்களுக்குச் சிறிதும் கோபம் இல்லை
- கள்ள மாதவா
- கள்ள மாதவா
- முகத்தன கண்கள் அல்லவே
- உன் முகத்தில் இருப்பவை கண்கள் அல்லவா?
நாச்சியார் திருமொழி 2.6 · நாலாயிரத்தில் 519-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நாங்கள் இன்னும் வளராத சிறுமிகள்; எங்கள் மார்பகங்கள் இன்னும் உருவாகவில்லை. நாள்தோறும் மனத்தில் வேறொன்றை வைத்துக்கொண்டு, எங்கள் மணல் வீடுகளைச் சாக்காக்குகிறாய்; இத்தகைய வழிகளை நாங்கள் கற்றதில்லை. கடலை அணைகட்டி, அரக்கர் குலங்களை முழுவதுமாக அழித்து, இலங்கையைப் போர் முழக்கத்தால் நிரப்பிய வீரனே, எங்களை வதைக்காதே.
பதவுரை
- முற்று இலாத பிள்ளைகளோம்
- நாங்கள் இன்னும் வளராத சிறுமிகள்
- சிற்றில் மேல் இட்டுக் கொண்டு
- எங்கள் மணல் வீடுகளைச் சாக்காக்கிக்கொண்டு
- கற்றிலோம்
- நாங்கள் கற்றதில்லை
- கடலை அடைத்து
- கடலை அணைகட்டி
- இலங்கையைப் பூசல் ஆக்கிய
- இலங்கையைப் போர் முழக்கத்தால் நிரப்பிய
- சேவகா
- வீரனே
- எம்மை வாதியேல்
- எங்களை வதைக்காதே
நாச்சியார் திருமொழி 2.7 · நாலாயிரத்தில் 520-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இத்தகைய விஷயங்களைப் புரிந்துகொள்ளும் பெண்களிடம் இப்படிப் பேசினால் மிக இனிமையாக இருக்கும். எதுவுமே அறியாத சிறுமிகளான எங்களைத் தொல்லைப்படுத்துவதால் உனக்கு என்ன பயன்? பொங்கும் பெரிய கடலின் நிறம் கொண்ட எம்பெருமானே, இலங்கைக்குப் பாலம் கட்டியவனே, உன் தேவியர் மேல் ஆணையிட்டு உன்னைக் கட்டுப்படுத்துகிறோம்: வந்து எங்கள் சிறு மணல் வீடுகளைச் சிதைக்காதே.
பதவுரை
- பேதம் நன்கு அறிவார்களோடு
- இத்தகைய வேறுபாடுகளை நன்கு அறிந்தவர்களிடம்
- யாதும் ஒன்று அறியாத
- எதுவுமே அறியாத
- நலிந்து என் பயன்
- எங்களைத் தொல்லைப்படுத்துவதால் என்ன பயன்?
- ஓத மா கடல்வண்ணா
- பொங்கும் பெரிய கடலின் நிறம் கொண்ட எம்பெருமானே
- சூளறும்
- உன் தேவியர் மேல் ஆணையிட்டு உன்னைக் கட்டுப்படுத்துகிறோம்
- சேது-பந்தம் திருத்தினாய்
- சேதுவான பாலத்தைக் கட்டியவனே
நாச்சியார் திருமொழி 2.8 · நாலாயிரத்தில் 521-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வட்டமான வாயுடைய சிறு பானையோடும், சிறு முறத்தோடும், கொஞ்சம் மணலோடும் இங்கே மகிழ்ச்சியாக விளையாடுகிறோம். எங்கள் மணல் வீடுகளை இடித்துத் தள்ளுவதால் என்ன பயன்? ஒளிவீசும் சக்கரத்தைக் கையில் ஏந்தியவனே, எங்களைத் தொட்டு, உதைத்து வருத்தாதே. இனிய வெல்லமும் கசந்துவிட்டால் வெறுப்பாகும் என்பது உனக்குத் தெரியும், கடல்வண்ணா.
பதவுரை
- வட்ட வாய்ச் சிறுதூதையோடு
- வட்டமான வாயுடைய சிறு பானையோடு
- சிறுசுளகும்
- ஒரு சிறு முறம்
- ஈடழித்து
- இடித்துத் தள்ளி
- தொட்டு உதைத்து நலியேல்
- எங்களைத் தொட்டு உதைத்து வருத்தாதே
- சுடர்ச் சக்கரம்
- ஒளிவீசும் சக்கரம்
- கட்டியும் கைத்தால் இன்னாமை
- கசந்துவிட்டால் வெல்லமும் வெறுப்பாகும்
- கடல்வண்ணனே
- கடல்வண்ணா
நாச்சியார் திருமொழி 2.9 · நாலாயிரத்தில் 522-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
எங்கள் முற்றத்துக்குள்ளேயே வந்து, உன் முகத்தைக் காட்டி, மெல்லப் புன்னகைக்கிறாய். எங்கள் மணல் வீடுகளோடு எங்கள் உள்ளங்களையும் உடைக்க வேண்டுமா, கோவிந்தா? பூமி முழுவதையும் கடந்து, வானைத் தொடும் வரை வளர்ந்து, எல்லாவற்றையும் அளந்தவனே! நீ எங்களைப் பற்றிப் பிடித்து எங்களோடு மல்லுக்கட்டினால், சுற்றி நிற்கும் மக்கள் என்னதான் சொல்லமாட்டார்கள்?
பதவுரை
- முற்றத்து ஊடு புகுந்து
- எங்கள் முற்றத்துக்குள் வந்து
- புன்முறுவல் செய்து
- மெல்லப் புன்னகைத்து
- எங்கள் சிந்தையும்
- மணல் வீடுகளோடு எங்கள் உள்ளங்களையும்
- விண் உற நீண்டு
- வானைத் தொடும் வரை வளர்ந்து
- மெய்ப்பிணக்கு
- எங்கள் உடலோடு மல்லுக்கட்டுதல்
- என் சொல்லார்
- அவர்கள் என்னதான் சொல்லமாட்டார்கள்?
நாச்சியார் திருமொழி 2.10 · நாலாயிரத்தில் 523-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
“சீதையின் இதழ் அமுதத்தைச் சுவைத்தவனே, எங்கள் சிறு மணல் வீடுகளைச் சிதைக்காதே!” இவை தெருவில் விளையாடும் ஆய்ச்சிறுமிகளின் மழலைச் சொற்கள். வேதம் ஓதுவதிலேயே வாய் ஈடுபட்டிருப்பவர்கள் வாழும் ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரின் தலைவரான விஷ்ணுசித்தரின் மகள் கோதை என்னும் ஆண்டாள் இவற்றைத் தமிழில் அமைத்தாள். இதைப் பாட வல்லவர்கள் எந்தக் குறையும் இன்றி வைகுந்தத்தை அடைவார்கள்.
பதவுரை
- சீதை வாயமுதம் உண்டாய்
- சீதையின் இதழ் அமுதத்தைச் சுவைத்தவனே
- ஆயர் சிறுமியர்
- ஆய்ச்சிறுமிகள்
- மழலைச் சொல்லை
- மழலையான, குழந்தைத்தனமான சொற்கள்
- வேத வாய்த் தொழிலார்கள்
- வேதம் ஓதுவதிலேயே வாய் ஈடுபட்டிருப்பவர்கள்
- வில்லி புத்தூர் மன் விட்டு சித்தன்தன்
- ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரின் தலைவரான விஷ்ணுசித்தர்
- குறைவு இன்றி வைகுந்தம் சேர்வரே
- எந்தக் குறையும் இன்றி வைகுந்தத்தை அடைவார்கள்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.