நாச்சியார் திருமொழி 12.1 · நாலாயிரத்தில் 617-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(கண்ணனின் இடங்களுக்குத் தன்னை அழைத்துச் செல்லும்படி ஆண்டாள் பெரியவர்களிடம் வேண்டுகிறாள்.) மாதவன் என்ற பெயருடைய ஓர் அன்பு என்னைப் பற்றியிருக்கிறது; அது உங்களுக்குப் புரியாத ஒன்று. நீங்கள் எனக்குச் சொல்லும் அறிவுரையெல்லாம் செவிடர்கள் ஊமைகளோடு பேசுவது போலத்தான். குறையற்ற அவன் தன்னைப் பெற்ற தாயை விட்டு, இன்னொரு தாயின் வீட்டில் வளரச் சென்றான்; எந்த மல்லனும் எதிர்த்து நிற்க முடியாத களத்தில் புகுந்தான். அந்த மதுராவின் எல்லைக்கு என்னைக் கொண்டு சேருங்கள்.
பதவுரை
- மாதவன் என்பது ஓர் அன்புதன்னை
- மாதவன் என்ற பெயருடைய ஓர் அன்பு
- ஊமையரோடு செவிடர் வார்த்தை
- ஊமைகளுக்கும் செவிடர்களுக்கும் இடையிலான பேச்சு
- பெற்றிருந்தாளை
- அவனைப் பெற்ற தாய், தேவகி
- ஒரு தாய் இல் வளர்ந்த
- இன்னொரு தாயின் (யசோதையின்) வீட்டில் வளர்ந்த
- மற் பொருந்தாமற் களம் அடைந்த
- எந்த மல்லனும் எதிர்த்து நிற்க முடியாத களத்தில் புகுந்த
- என்னை உய்த்திடுமின்
- என்னை அங்கே கொண்டு சேருங்கள்
நாச்சியார் திருமொழி 12.2 · நாலாயிரத்தில் 618-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இனி வெட்கப்படுவதில் ஒரு பயனும் இல்லை; சுற்றியிருக்கும் அக்கம்பக்கத்தார் எல்லாருக்கும் ஏற்கெனவே தெரிந்துவிட்டது. தாமதிக்காமல் என்னைக் குணப்படுத்தி முன்பு போல ஆக்க நீங்கள் உண்மையிலேயே நினைத்தால், இதை அறிந்து கொள்ளுங்கள்: இளம் பிரம்மச்சாரியாக வந்து உலகை அளந்த அந்த மாயனை நான் கண்டால், என் நோய் திரும்பி என்னை விட்டு நீங்கும். உங்கள் சொல்லால் என்னைக் காப்பாற்ற விரும்பினால், என்னை ஆயர்பாடிக்குக் கொண்டு செல்லுங்கள்.
பதவுரை
- நாணி இனி ஓர் கருமம் இல்லை
- இனி வெட்கப்படுவதில் பயன் இல்லை
- நால்-அயலாரும்
- சுற்றியிருக்கும் அக்கம்பக்கத்தார்
- பண்டு பண்டு ஆக்க
- என்னை முன்பு போல ஆக்க
- மாணி உருவாய்
- இளம் பிரம்மச்சாரியின் வடிவில், வாமனன்
- தலைமறியும்
- திரும்பி நீங்கும்
- ஆய்ப்பாடிக்கே
- ஆயர்பாடிக்கு, கோகுலத்துக்கு
நாச்சியார் திருமொழி 12.3 · நாலாயிரத்தில் 619-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
"அப்பா, அம்மா, உறவினர் எல்லாரும் பார்த்துக் கொண்டிருக்க அவள் தனியே போய்விட்டாள்" என்ற பேச்சு பரவிவிட்டால், அந்த அவமானத்திலிருந்து உங்களைக் காத்துக்கொள்வது கடினம். மாயனான எம்பெருமான் திரும்பத் திரும்ப வந்து தன் வடிவை எனக்குக் காட்டுகிறான். நந்தகோபனுக்கு ஒரு மகன் இருக்கிறான்; அவன் குழப்பத்தைக் கிளப்புகிறான், அவமானம் தருகிறான், குறும்பு செய்கிறான். நள்ளிரவில் அந்த நந்தகோபனின் வாசற்படிக்கு என்னைக் கொண்டு சேருங்கள்.
பதவுரை
- தனிவழி போயினாள்
- அவள் தனியே போய்விட்டாள்
- பழி காப்பு அரிது
- அவமானத்திலிருந்து காப்பது கடினம்
- உருக் காட்டுகின்றான்
- திரும்பத் திரும்பத் தன் வடிவைக் காட்டுகிறான்
- கொந்தளம் ஆக்கி
- குழப்பத்தைக் கிளப்பி
- நந்தகோபாலன் கடைத்தலைக்கே
- நந்தகோபனின் வாசற்படிக்கு
- நள்-இருட்கண்
- நள்ளிரவில்
நாச்சியார் திருமொழி 12.4 · நாலாயிரத்தில் 620-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என் மார்பகங்களைப் பாருங்கள். "உள்ளங்கையில் சக்கரத்தை ஏந்தியவனின் முகத்தைத் தவிர வேறு எவர் முகத்துக்கும் கண் திறக்க மாட்டோம்" என்று அவை சபதம் செய்து, சிவப்புக் கச்சினால் தங்கள் கண்களைக் கட்டிக் கொண்டிருக்கின்றன; சாதாரண மனிதர்கள் பார்ப்பதற்கே அவை வெட்கப்படுகின்றன. கோவிந்தனைத் தவிர வேறு எவரிடமும் அவை போகாது. இங்குள்ள இந்த வாழ்வை நான் விட்டுவிடுகிறேன்; என்னை யமுனைக் கரைக்குக் கொண்டு செல்லுங்கள்.
பதவுரை
- அங்கைத் தலத்திடை ஆழி கொண்டான்
- உள்ளங்கையில் சக்கரத்தை ஏந்தியவன்
- செங்கச்சுக் கொண்டு
- சிவப்புக் கச்சினால்
- சிறு மானிடவரை
- சாதாரண மனிதர்கள்
- கோவிந்தனுக்கு அல்லால்
- கோவிந்தனைத் தவிர வேறு எவருக்கும் அல்ல
- இங்குத்தை வாழ்வை
- இங்குள்ள இந்த வாழ்வு
- யமுனைக் கரைக்கு
- யமுனைக் கரைக்கு
நாச்சியார் திருமொழி 12.5 · நாலாயிரத்தில் 621-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என்னுடைய இந்த நோயை யாராலும் புரிந்து கொள்ள முடியாது. அம்மாக்களே, நீங்கள் வருந்த வேண்டாம். கடல் நிற வண்ணன் என்று அழைக்கப்படுபவன் தன் கைகண்ட மருந்தால் என்னைத் தொட்டால் இது குணமாகும். அவன் கரையில் இருந்த கடம்ப மரத்தில் ஏறி, குதித்து, காளியனின் தலையின் மேல் நடனமாடி, அந்தக் குளத்தையே போர்க்களம் ஆக்கினான். அந்தக் குளத்தின் கரைக்கு என்னைக் கொண்டு செல்லுங்கள்.
பதவுரை
- அம்மனைமீர்
- அம்மாக்களே
- துழதிப் படாதே
- நீங்கள் வருந்த வேண்டாம்
- கைகண்ட யோகம்
- கைகண்ட மருந்து, அவன் தொடுதலால் அறியப்பட்டது
- கடம்பை ஏறி
- கடம்ப மரத்தில் ஏறி
- காளியன் உச்சியில்
- காளியன் என்ற பாம்பின் தலையின் மேல்
- பொய்கைக் கரைக்கு
- குளத்தின் கரைக்கு
நாச்சியார் திருமொழி 12.6 · நாலாயிரத்தில் 622-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
குளிர்ந்த கருமேகங்களும், கருவிளைப் பூக்களும், காயாம்பூக்களும், தாமரையும் வந்து, "ஹ்ருஷீகேசன் அருகே போ" என்று என்னை இழுக்கின்றன. வியர்த்து, பசியோடு, வயிறு சோர்ந்து, "நாம் கேட்ட உணவை உண்ணும் நேரம் இதுவே" என்று சொல்லிக்கொண்டு, அவன் வழியை நெடுநேரம் நோக்கி நின்ற பக்தவிலோசனத்துக்கு என்னைக் கொண்டு செல்லுங்கள்.
பதவுரை
- கார்த் தண் முகிலும்
- குளிர்ந்த கருமேகங்களும்
- ஈர்த்திடுகின்றன
- என்னை இழுக்கின்றன
- இருடீகேசன்
- ஹ்ருஷீகேசன், புலன்களின் தலைவன்
- வேண்டு அடிசில்
- அவன் கேட்ட உணவு
- நெடு நோக்குக் கொள்ளும்
- வழியை நெடுநேரம் நோக்கி நின்ற
- பத்தவிலோசனத்து
- பக்தவிலோசனத்துக்கு, மதுராவின் அருகே
நாச்சியார் திருமொழி 12.7 · நாலாயிரத்தில் 623-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என் மாறிய நிறம், உருகும் நெஞ்சம், இழந்த நாணம், வெளுத்த உதடுகள், உணவை மறுத்தல், உள்ளே மெலிந்து போதல் — இவை எல்லாம், கடல் நிற வண்ணன் என்று அழைக்கப்படுபவன் குளிர்ந்த துளசி மாலையை எனக்குச் சூட்டினால் அடங்கிவிடும். பலதேவன் பிரலம்பனை நசுக்கி அவன் வலிமையை உடைத்த பாண்டீரவடத்துக்கு என்னைக் கொண்டு செல்லுங்கள்.
பதவுரை
- வண்ணம்-திரிவும்
- என் மாறிய நிறம்
- வாய்வெளுப்பும்
- என் வெளுத்த உதடுகள்
- ஓத நீர் வண்ணன்
- கடலின் நிறம் கொண்ட எம்பெருமான்
- தண்ணந் துழாய்
- குளிர்ந்த துளசி
- பிலம்பன் தன்னை
- பிரலம்பன் என்ற அசுரன்
- பாண்டிவடத்து
- பாண்டீரவடத்துக்கு, அந்தப் பெரிய ஆலமரம்
நாச்சியார் திருமொழி 12.8 · நாலாயிரத்தில் 624-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஆம், அவன் கன்றுகளை மேய்த்தான்; ஆம், காட்டில் வாழும் குலத்தில் பிறந்தான்; ஆம், உரலோடு பிடித்துக் கட்டப்பட்டான். பாவிகளே, அது உங்களுக்கு அவமானமா? நீங்கள் கற்ற சாமர்த்தியமான பேச்சுகளைத் திரும்பத் திரும்பச் சொல்லி என் கண்டனத்தைப் பெறுவதை நிறுத்துங்கள். பசுக்கள் பிழைக்கும்படி மழையைத் தடுத்து, வெற்றிக் குடையாக அவன் தூக்கிப் பிடித்த மலையான கோவர்த்தனத்துக்கு என்னைக் கொண்டு செல்லுங்கள்.
பதவுரை
- கற்றினம் மேய்க்கிலும்
- அவன் கன்றுகளை மேய்த்தாலும்
- காடு வாழ் சாதியும்
- காட்டில் வாழும் குலம், ஆயர்கள்
- உரலிடை யாப்பும்
- உரலோடு கட்டப்பட்டதும்
- வசவு உணாதே
- கண்டனத்தைப் பெறாமல்
- கொற்றக் குடையாக
- வெற்றிக் குடையாக
- கோவர்த்தனத்து
- கோவர்த்தனத்துக்கு
நாச்சியார் திருமொழி 12.9 · நாலாயிரத்தில் 625-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கூண்டில் இருக்கும் என் கிளி எப்போதும் "கோவிந்தா! கோவிந்தா!" என்று கூவுகிறது. நான் கோபித்து அதற்கு உணவு கொடுக்காமல் இருந்தால், "உலகை அளந்தவனே!" என்று உரக்கக் கத்துகிறது. நாட்டிலேயே மிகப் பெரிய அவமானத்தை உங்கள் மேல் வரவழைத்துக் கொண்டு, நல்ல பெயரை இழந்து, தலை குனிய வேண்டாம். உயர்ந்த சிகரங்களை உடைய மாளிகைகள் சுற்றிலும் நிற்கும் துவாரகைக்கு என்னைக் கொண்டு செல்லுங்கள்.
பதவுரை
- கூட்டில் இருந்து கிளி
- கூண்டில் இருக்கும் கிளி
- கோவிந்தா கோவிந்தா
- கோவிந்தா, கோவிந்தா
- ஊட்டக் கொடாது
- அதற்கு உணவு கொடுக்க மறுத்து
- உலகு-அளந்தான்
- உலகை அளந்தவன்
- தலைப்பழி
- மிகப் பெரிய அவமானம்
- துவராபதிக்கு
- துவாரகைக்கு
நாச்சியார் திருமொழி 12.10 · நாலாயிரத்தில் 626-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நிலைத்து நிற்கும் மதுரா முதல் வளம் மிக்க துவாரகை வரை எங்கேயாவது தன் உறவினர் தன்னைக் கொண்டு சென்று விட்டுவிட வேண்டும் என்று நீண்டு தொங்கும் கூந்தலை உடைய அந்தப் பெண் உறுதி கொண்டாள். பொன் மாளிகைகள் ஒளிரும் புதுவையின் தலைவரான விஷ்ணுசித்தரின் மகள் கோதை அந்த உறுதியை இனிய இசையில் நல்ல சொற்களின் மாலையாகப் பாடினாள். இதைப் போற்றிப் பாட வல்லவர்களுக்கு, அவர்களுடைய இடம் வைகுந்தமே.
பதவுரை
- மன்னு மதுரை
- நிலைத்து நிற்கும் மதுரா
- வண் துவராபதி
- வளம் மிக்க துவாரகை
- தாழ்குழலாள்
- நீண்டு தொங்கும் கூந்தலை உடைய பெண்
- துணிந்த துணிவை
- அவள் கொண்ட உறுதி
- செஞ்சொல் மாலை
- நல்ல சொற்களின் மாலை
- இடம் வைகுந்தமே
- அவர்களுடைய இடம் வைகுந்தமே
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.