உள்ளடக்கத்துக்குச் செல்லுங்கள்
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
← நாச்சியார் திருமொழி முழுவதும்

நாச்சியார் திருமொழி 11

திருமொழி 11 · 10 பாசுரங்கள்

நாச்சியார் திருமொழி 11.1 · நாலாயிரத்தில் 607-ஆம் பாசுரம்

தாம் உகக்கும் தம் கையிற் சங்கமே போலாவோயாம் உகக்கும் எம் கையில் சங்கமும்? ஏந்திழையீர்தீ முகத்து நாகணைமேல் சேரும் திருவரங்கர்ஆ முகத்தை நோக்காரால் அம்மனே அம்மனே

பொருள்

(ஆண்டாள் ஸ்ரீரங்கத்து எம்பெருமானிடம் மன்றாடுகிறாள்.) நல்ல அணிகலன்கள் அணிந்த பெண்களே! அவன் தன் கையில் உள்ள சங்கை நேசிக்கிறான்; நான் நேசிக்கும் என் கைச் சங்கு வளையல் எனக்கும் அதே அளவு அருமை இல்லையா? நெருப்பு மூச்சு விடும் பாம்பின் மேல் பள்ளிகொண்டிருக்கும் ஸ்ரீரங்கத்து எம்பெருமான் என் முகத்தைக்கூடப் பார்க்க மாட்டான். ஐயோ, ஐயோ!

பதவுரை

தம் கையிற் சங்கமே
அவன் கையில் உள்ள சங்கு
எம் கையில் சங்கமும்?
என் கையில் உள்ள சங்கு வளையல்
ஏந்திழையீர்
நல்ல அணிகலன்கள் அணிந்த பெண்களே
தீ முகத்து நாகணைமேல்
நெருப்பு மூச்சு விடும் பாம்பின் மேல்
திருவரங்கர்
ஸ்ரீரங்கத்து எம்பெருமான்
அம்மனே அம்மனே
ஐயோ, ஐயோ
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

நாச்சியார் திருமொழி 11.2 · நாலாயிரத்தில் 608-ஆம் பாசுரம்

எழில் உடைய அம்மனைமீர் என் அரங்கத்து இன்னமுதர்குழல் அழகர் வாய் அழகர் கண் அழகர் கொப்பூழில்எழு கமலப் பூ அழகர் எம்மானார் என்னுடையகழல் வளையைத் தாமும் கழல் வளையே ஆக்கினரே

பொருள்

அம்மானை ஆடும் அழகிய பெண்களே! அரங்கத்தின் இனிய அமுதமான என் எம்பெருமான் கூந்தலில் அழகன், இதழ்களில் அழகன், கண்களில் அழகன், தன் உந்தியிலிருந்து எழும் தாமரையால் அழகன். அவன் என் மணிக்கட்டில் இருந்த வளையல்களை நழுவி விழும் வளையல்களாக ஆக்கிவிட்டான்.

பதவுரை

எழில் உடைய அம்மனைமீர்
அம்மானை (பந்துகளை மேலே எறிந்து ஆடும் விளையாட்டு) ஆடும் அழகிய பெண்களே
அரங்கத்து இன்னமுதர்
அரங்கத்தின் இனிய அமுதம்
குழல் அழகர்
கூந்தலில் அழகன்
கொப்பூழில் எழு கமலப் பூ
உந்தியிலிருந்து எழும் தாமரைப் பூ
கழல் வளையே ஆக்கினரே
நழுவி விழும் வளையல்களாக ஆக்கினான்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

நாச்சியார் திருமொழி 11.3 · நாலாயிரத்தில் 609-ஆம் பாசுரம்

பொங்கு ஓதம் சூழ்ந்த புவனியும் விண்-உலகும்அங்கு ஆதும் சோராமே ஆள்கின்ற எம்பெருமான்செங்கோல் உடைய திருவரங்கச் செல்வனார்எம் கோல்-வளையால் இடர் தீர்வர் ஆகாதே?

பொருள்

பொங்கும் கடல் சூழ்ந்த பூமியையும், விண்ணுலகத்தையும், அங்கே எதுவும் குறையாதபடி என் எம்பெருமான் ஆள்கிறான். நீதியின் செங்கோலை ஏந்திய ஸ்ரீரங்கத்துச் செல்வன் அவன். என் அழகிய வளையல்களை எடுத்துக்கொள்வதால் உண்மையில் அவன் குறை தீர்ந்துவிடுமா?

பதவுரை

பொங்கு ஓதம் சூழ்ந்த
பொங்கும் கடல் சூழ்ந்த
புவனியும் விண்-உலகும்
பூமியும் விண்ணுலகமும்
ஆதும் சோராமே
எதுவும் குறையாதபடி
செங்கோல் உடைய
நீதியின் செங்கோலை ஏந்திய
கோல்-வளையால்
என் அழகிய வளையல்களால்
இடர் தீர்வர்
அவன் குறை தீருமா
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

நாச்சியார் திருமொழி 11.4 · நாலாயிரத்தில் 610-ஆம் பாசுரம்

மச்சு அணி மாட மதில் அரங்கர் வாமனனார்பச்சைப் பசுந் தேவர் தாம் பண்டு நீர் ஏற்றபிச்சைக் குறையாகி என்னுடைய பெய்வளை மேல்இச்சை உடையரேல் இத் தெருவே போதாரே?

பொருள்

மதில்களும் பல மாடி மாளிகைகளும் உடைய அரங்கத்து எம்பெருமான் முன்பு வாமனனாக வந்தவன்; அவன் பசுமையான, பச்சை நிறத் தெய்வம். முன்னொரு காலத்தில் அவன் நீர் வார்த்துத் தந்த பிச்சையாக இந்தப் பூமியைப் பெற்றான். அந்தப் பிச்சையால் இன்னும் அவன் குறை தீரவில்லை என்றால், இப்போது என் வளையல்களை விரும்புகிறான் என்றால், குறைந்தபட்சம் இந்தத் தெரு வழியாகவாவது வர மாட்டானா?

பதவுரை

மச்சு அணி மாட மதில்
மதில்களும் பல மாடி மாளிகைகளும்
வாமனனார்
வாமனன், குள்ள வடிவினன்
பச்சைப் பசுந் தேவர்
பசுமையான, பச்சை நிறத் தெய்வம்
நீர் ஏற்ற பிச்சை
நீர் வார்த்துப் பெற்ற பிச்சை
பெய்வளை
நான் அணிந்த வளையல்கள்
இத் தெருவே போதாரே?
இந்தத் தெரு வழியாக வர மாட்டானா?
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

நாச்சியார் திருமொழி 11.5 · நாலாயிரத்தில் 611-ஆம் பாசுரம்

பொல்லாக் குறள் உருவாய்ப் பொற் கையில் நீர் ஏற்றுஎல்லா உலகும் அளந்து கொண்ட எம்பெருமான்நல்லார்கள் வாழும் நளிர் அரங்க நாகணையான்இல்லாதோம் கைப்பொருளும் எய்துவான் ஒத்து உளனே

பொருள்

என் எம்பெருமான் சூழ்ச்சி மிக்க ஒரு சிறிய குள்ள வடிவம் எடுத்து, தன் பொன்னான கையில் நீர் பெற்று, எல்லா உலகங்களையும் அளந்து எடுத்துக்கொண்டான். நல்லவர்கள் வாழும் குளிர்ந்த அரங்கத்தில் பாம்பின் மேல் பள்ளிகொண்டிருக்கிறான். இப்போது, ஒன்றும் இல்லாத நம் கையில் உள்ள கொஞ்சத்தையும் எடுத்துக்கொள்ளவே அவன் முனைந்திருப்பதாகத் தோன்றுகிறது.

பதவுரை

பொல்லாக் குறள் உருவாய்
சூழ்ச்சி மிக்க சிறிய குள்ள வடிவம் எடுத்து
பொற் கையில் நீர் ஏற்று
தன் பொன்னான கையில் நீர் பெற்று
எல்லா உலகும் அளந்து
எல்லா உலகங்களையும் அளந்து
நளிர் அரங்க
குளிர்ந்த அரங்கம்
இல்லாதோம் கைப்பொருளும்
ஒன்றும் இல்லாத நம் கையில் உள்ளதையும்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

நாச்சியார் திருமொழி 11.6 · நாலாயிரத்தில் 612-ஆம் பாசுரம்

கைப் பொருள்கள் முன்னமே கைக்கொண்டார் காவிரி நீர்செய்ப் புரள ஓடும் திருவரங்கச் செல்வனார்எப் பொருட்கும் நின்று ஆர்க்கும் எய்தாது நான் மறையின்சொற்பொருளாய் நின்றார் என் மெய்ப்பொருளும் கொண்டாரே

பொருள்

முன்பே அவன் என் கையில் இருந்தவற்றை எடுத்துக்கொண்டான். காவிரி நீர் வயல்கள் மேல் புரண்டு ஓடும் ஸ்ரீரங்கத்தின் செல்வனான எம்பெருமான், எதற்கும் எவருக்கும் எட்டாதவனாக நிற்கிறான்; நான்கு வேதங்களின் சொற்களுக்குப் பொருளாகவும் நிற்கிறான். இப்போது என் உயிரையே எடுத்துக்கொண்டுவிட்டான்.

பதவுரை

கைப் பொருள்கள்
என் கையில் இருந்தவை, என் வளையல்கள்
காவிரி நீர் செய்ப் புரள
வயல்கள் மேல் புரண்டு ஓடும் காவிரி நீர்
திருவரங்கச் செல்வனார்
ஸ்ரீரங்கத்தின் செல்வன்
ஆர்க்கும் எய்தாது
எவருக்கும் எட்டாதவன்
நான் மறையின் சொற்பொருளாய்
நான்கு வேதங்களின் சொற்களின் பொருள்
மெய்ப்பொருளும்
என் உயிரையே
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

நாச்சியார் திருமொழி 11.7 · நாலாயிரத்தில் 613-ஆம் பாசுரம்

உண்ணாது உறங்காது ஒலிகடலை ஊடறுத்துப்பெண் ஆக்கை யாப்புண்டு தாம் உற்ற பேது எல்லாம்திண்ணார் மதில் சூழ் திருவரங்கச் செல்வனார்எண்ணாதே தம்முடைய நன்மைகளே எண்ணுவரே

பொருள்

முன்பு ஒரு காலத்தில் உண்ணாமலும் உறங்காமலும் அவன் ஆர்ப்பரிக்கும் கடலைப் பிளந்து வழி அமைத்தான்; ஒரு பெண்ணின் மேல் கொண்ட அன்பில் கட்டுண்டு எல்லா வகைத் துன்பங்களையும் பட்டான். ஆனாலும், வலிய மதில்கள் சூழ்ந்த ஸ்ரீரங்கத்துச் செல்வனான எம்பெருமான் அந்த வலியில் எதையும் நினைவில் கொள்வதில்லை; தன் சொந்த இன்பத்தை மட்டுமே எண்ணுகிறான்.

பதவுரை

உண்ணாது உறங்காது
உண்ணாமலும் உறங்காமலும்
ஒலிகடலை ஊடறுத்து
ஆர்ப்பரிக்கும் கடலைப் பிளந்து வழி அமைத்து
பெண் ஆக்கை யாப்புண்டு
ஒரு பெண்ணின் (சீதையின்) அன்பில் கட்டுண்டு
பேது
துன்பம், மயக்கம்
திண்ணார் மதில்
வலிய மதில்கள்
நன்மைகளே எண்ணுவரே
தன் இன்பத்தை மட்டுமே எண்ணுகிறான்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

நாச்சியார் திருமொழி 11.8 · நாலாயிரத்தில் 614-ஆம் பாசுரம்

பாசி தூர்த்தக் கிடந்த பார்-மகட்குப் பண்டு ஒரு நாள்மாசு உடம்பில் சீர் வாரா மானம் இலாப் பன்றி ஆம்தேசு உடைய தேவர் திருவரங்கச் செல்வனார்பேசியிருப்பனகள் பேர்க்கவும் பேராவே

பொருள்

முன்னொரு காலத்தில், நீரின் பாசியின் அடியில் மூழ்கி அழுந்திக் கிடந்த பூமிப் பெண்ணான பூதேவிக்காக, ஒளி மிக்க அந்தத் தெய்வம் தன் பெருமையைச் சிறிதும் எண்ணாமல், உடல் முழுதும் சேறு படிந்து அழகற்றதாக, ஒரு பன்றியாக ஆனான். அவனே ஸ்ரீரங்கத்துச் செல்வன். அன்று அவன் அவளிடம் பேசிய சொற்கள் உறுதியாக நிற்கின்றன; யாராலும் அவற்றை அசைக்க முடியாது.

பதவுரை

பாசி தூர்த்தக் கிடந்த
பாசியின் அடியில் அழுந்திக் கிடந்த
பார்-மகட்கு
பூமிப் பெண்ணான பூதேவிக்கு
மானம் இலாப் பன்றி
பெருமையை எண்ணாத பன்றி: வராஹன்
தேசு உடைய தேவர்
ஒளி மிக்க தெய்வம்
பேசியிருப்பனகள்
அன்று அவன் பேசிய சொற்கள்
பேர்க்கவும் பேராவே
எவ்வளவு முயன்றாலும் அசைக்க முடியாதவை
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

நாச்சியார் திருமொழி 11.9 · நாலாயிரத்தில் 615-ஆம் பாசுரம்

கண்ணாலம் கோடித்துக் கன்னிதன்னைக் கைப்பிடிப்பான்திண் ஆர்ந்து இருந்த சிசுபாலன் தேசு அழிந்துஅண்ணாந்து இருக்கவே ஆங்கு அவளைக் கைப்பிடித்தபெண்ணாளன் பேணும் ஊர் பேரும் அரங்கமே

பொருள்

தன் வலிமையால் செருக்கடைந்த சிசுபாலன் திருமணத்துக்கு எல்லாம் ஏற்பாடு செய்து, கன்னியான ருக்மிணியின் கையைப் பற்றத் தயாராக இருந்தான். தன் பெருமையை இழந்து, வாய் பிளந்து மேலே பார்த்தபடி அவன் நின்றிருக்க, அங்கேயே எம்பெருமான் அவள் கையைப் பற்றிக் கொண்டான். ஒரு பெண்ணின் இதயத்தை வென்ற அந்த வீரன் பெரிய அரங்க நகரத்தையே விரும்பி உறைகிறான்.

பதவுரை

கண்ணாலம் கோடித்து
திருமணத்துக்கு ஏற்பாடு செய்து
கன்னிதன்னை
கன்னி, ருக்மிணி
சிசுபாலன்
சிசுபாலன், போட்டியிட்ட மணமகன்
அண்ணாந்து இருக்கவே
அவன் வாய் பிளந்து மேலே பார்த்து நிற்க
பெண்ணாளன்
ஒரு பெண்ணின் இதயத்தை வென்ற வீரன்
பேரும் அரங்கமே
பெரிய அரங்கம்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

நாச்சியார் திருமொழி 11.10 · நாலாயிரத்தில் 616-ஆம் பாசுரம்

செம்மை உடைய திருவரங்கர் தாம் பணித்தமெய்ம்மைப் பெரு வார்த்தை விட்டுசித்தர் கேட்டிருப்பர்தம்மை உகப்பாரைத் தாம் உகப்பர் என்னும் சொல்தம்மிடையே பொய்யானால் சாதிப்பார் ஆர் இனியே?

பொருள்

நேர்மையான ஸ்ரீரங்கத்து எம்பெருமான் ஒரு காலத்தில் ஒரு பெரிய உண்மை வார்த்தையைச் சொன்னான்; என் தந்தை விஷ்ணுசித்தராகிய பெரியாழ்வார் அதைக் கேட்டிருப்பார்: "என்னை விரும்புகிறவர்களை நான் விரும்புகிறேன்." அந்த வார்த்தை அவன் விஷயத்திலேயே பொய்யாகிப் போனால், இனி அதை அவன் காக்கும்படி செய்ய யார் இருக்கிறார்கள்?

பதவுரை

செம்மை உடைய
நேர்மையான, உண்மையான
மெய்ம்மைப் பெரு வார்த்தை
ஒரு பெரிய உண்மை வார்த்தை
விட்டுசித்தர்
விஷ்ணுசித்தர், பெரியாழ்வார், ஆண்டாளின் தந்தை
தம்மை உகப்பாரைத் தாம் உகப்பர்
தன்னை விரும்புகிறவர்களை அவன் விரும்புகிறான்
சாதிப்பார் ஆர் இனியே?
இனி அதை அவன் காக்கும்படி யார் செய்ய முடியும்?
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.