முதல் திருவந்தாதி 1 · நாலாயிரத்தில் 2082-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பூமியையே விளக்கின் அகலாகவும், பரந்த கடலையே நெய்யாகவும், சுட்டெரிக்கும் சூரியனையே சுடராகவும் கொண்டு, துன்பக் கடல் நீங்க வேண்டும் என்று, ஒளிரும் சக்கரம் ஏந்திய எம்பெருமானின் திருவடிகளில் இந்தச் சொல்மாலையைச் சூட்டினேன்.
பதவுரை
- வையம்
- பூமி
- தகளியா
- விளக்கின் அகல்
- வார் கடலே
- பரந்த கடல்
- நெய்
- நெய்
- வெய்ய கதிரோன்
- சுட்டெரிக்கும் சூரியன்
- விளக்கு
- விளக்கின் சுடர்
- சுடர்-ஆழியான்
- ஒளிரும் சக்கரம் ஏந்திய எம்பெருமான்
- சொல்-மாலை
- சொல்மாலை
- இடர்-ஆழி
- துன்பக் கடல்
- நீங்குகவே
- அது நீங்கட்டும்
முதல் திருவந்தாதி 2 · நாலாயிரத்தில் 2083-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நீ கடலைக் கடைந்தது எப்போது? கையில் வார்த்த நீராக நீ பெற்ற உலகம் எது? அந்தக் காலங்களைப் பற்றி எனக்கு ஒன்றும் தெரியாது. ஆனால் என் முன்னே இருக்கும் இந்தக் கடல், நீ முன்பு அணை கட்டி, பிறகு உடைத்து, அதன் மேல் துயில்கொண்ட கடல்தான்; இந்தப் பூமி, நீ படைத்து, ஆழத்திலிருந்து தோண்டி எடுத்து, விழுங்கி, மீண்டும் உமிழ்ந்த பூமிதான். முன்பு நடந்த அந்தச் செயல்களை என்னால் காண முடியாது; ஆனால் அவற்றின் சாட்சிகள் இங்கேயே இருக்கின்றன.
பதவுரை
- கடல் கடைந்தது
- கடலைக் கடைந்தது
- நீர் ஏற்றது
- மாவலியிடமிருந்து கையில் வார்த்த நீராகப் பெற்றது
- உணரேன் நான்
- எனக்குத் தெரியாது
- அடைத்து உடைத்து
- அணை கட்டி, பிறகு அதை உடைத்து
- கண்படுத்த ஆழி
- நீ துயில்கொண்ட கடல்
- படைத்து இடந்து உண்டு உமிழ்ந்த
- படைத்து, தோண்டி எடுத்து, விழுங்கி, மீண்டும் உமிழ்ந்த
முதல் திருவந்தாதி 3 · நாலாயிரத்தில் 2084-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஒரு திருவடியைப் பூமியை அளக்க வைத்தாய்; மற்றொன்று உயர்ந்து, பூமியை ஆடையாகச் சூழ்ந்த நீர் வரை சென்றது. அச்சம் தரும் வடிவுடைய அரக்கியின் அளவை அறிந்து அவளை முடித்த எம்பெருமானே! இவை அனைத்தையும் நீ அளந்த விதத்தை என்னால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை.
பதவுரை
- பார் அளவும் ஓர் அடி
- பூமியை அளந்த ஒரு திருவடி
- பார் உடுத்த நீர்
- பூமியை ஆடையாகச் சூழ்ந்த நீர்
- நிமிர்ந்ததே
- உயர்ந்து நீண்டது
- சூர் உருவின் பேய்
- அச்சம் தரும் வடிவுடைய அரக்கி, பூதனை
- அறிகிலேன்
- என்னால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை
- அளவு கண்ட நெறி
- நீ அளந்த விதம்
முதல் திருவந்தாதி 4 · நாலாயிரத்தில் 2085-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவனே வழியாகவும், அந்த வழியின் வாசலாகவும் நிற்கிறான். மனத்தோடு போர் தொடுக்கும் ஐம்புலன்களின் கதவுகளை இறுக மூடி அவனை அறிந்தவன், முன்பு ஆலமரத்தின் நிழலில் அமர்ந்து நான்கு முனிவர்களுக்கு அறம் உரைத்த, தொண்டையில் நஞ்சை வைத்திருக்கும் அரனான சிவன்.
பதவுரை
- நெறி வாசல் தானேயாய்
- வழியும் அதன் வாசலும் அவனே
- ஐந்து பொறி வாசல்
- ஐம்புலன்களின் வாசல்கள்
- போர்க் கதவம் சாத்தி
- போர் தொடுக்கும் கதவுகளை மூடி
- ஆல மர நீழல்
- ஆலமரத்தின் நிழல்
- அறம் நால்வர்க்கு
- நான்கு முனிவர்களுக்கு அறம்
- ஆலம் அமர் கண்டத்து அரன்
- தொண்டையில் நஞ்சை வைத்திருக்கும் அரனான சிவன்
முதல் திருவந்தாதி 5 · நாலாயிரத்தில் 2086-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அரன், நாராயணன் என்பவை அவர்களுடைய பெயர்கள்; காளையும் கருடப் பறவையும் அவர்களுடைய ஊர்திகள்; ஆகமங்களும் வேதங்களும் அவர்களுடைய நூல்கள்; மலையும் நீரும் அவர்களுடைய கோயில்கள்; அழித்தலும் காத்தலும் அவர்களுடைய தொழில்; வேலும் சக்கரமும் அவர்கள் கைகளில்; நெருப்புப் போன்ற வடிவமும் மழைமேகம் போலக் கரிய திருமேனியும் அவர்களுடைய நிறங்கள். ஆனாலும் அந்த இருவரும் ஒரே உடலில் இருக்கிறார்கள்.
பதவுரை
- அரன் நாரணன் நாமம்
- அரனும் நாராயணனும், அவர்களுடைய பெயர்கள்
- ஆன்விடை புள் ஊர்தி
- ஊர்திகளாகக் காளையும் பறவையும்
- உரை நூல் மறை
- ஆகம நூல்களும் வேதங்களும்
- வரை நீர்
- மலையும் கடலும், அவர்களுடைய இருப்பிடங்கள்
- அழிப்பு அளிப்பு
- அழித்தலும் காத்தலும்
- வேல் நேமி
- வேலும் சக்கரமும்
- எரி கார் மேனி
- நெருப்புப் போன்ற வடிவமும் மேகம் போலக் கரிய திருமேனியும்
முதல் திருவந்தாதி 6 · நாலாயிரத்தில் 2087-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பொங்கும் கடலின் நிறம் கொண்ட அவனைப் பற்றிய எதையும் நான் ஒருபோதும் மறந்ததில்லை. இன்று, இப்போது, அவனை மறப்பேனா, பேதைகளே? முன்பு கருவறைக்குள் கிடந்தபோதே, கைகூப்பித் தொழுது, ஸ்ரீரங்கத்தில் வாழும் எம்பெருமானின் திசையைக் கண்டேன்.
பதவுரை
- ஒன்றும் மறந்தறியேன்
- எதையும் நான் ஒருபோதும் மறந்ததில்லை
- ஓத நீர் வண்ணனை
- பொங்கும் கடலின் நிறம் கொண்டவனை
- ஏழைகாள்
- பேதைகளே
- கரு-அரங்கத்துள் கிடந்து
- கருவறைக்குள் கிடந்து
- கைதொழுதேன்
- கைகூப்பித் தொழுதேன்
- திருவரங்கம் மேயான் திசை
- ஸ்ரீரங்கத்தில் வாழும் எம்பெருமானின் திசை
முதல் திருவந்தாதி 7 · நாலாயிரத்தில் 2088-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
திசைகளும், அந்தத் திசைகளை ஆளும் தெய்வங்களும், அந்தத் தெய்வங்களுக்குப் பொருந்தும் சடங்குகள் அனைத்தும்: இவை எல்லாம், கடலைக் கடைந்த, கரிய அலைகடலின் நிறம் கொண்ட, அசையாத சீர்மையுடைய பெரிய மாலான கண்ணன் அமைத்த மயக்கும் ஒரு விளையாட்டே. இந்தத் தெய்வங்களோடு நின்றுவிடுபவர்கள் அவன் படைத்ததில் அகப்பட்டுக்கொள்கிறார்கள்.
பதவுரை
- திசை உறு தெய்வமும்
- திசைகளுக்கு உரிய தெய்வங்களும்
- இசையும் கருமங்கள்
- அவர்களுக்குப் பொருந்தும் சடங்குகள்
- அசைவு இல் சீர்
- ஒருபோதும் அசையாத சீர்மை
- நெடு மால்
- பெரிய மாலான எம்பெருமான்
- கார் ஓத வண்ணன்
- கரிய அலைகடலின் நிறம் கொண்டவன்
- படைத்த மயக்கு
- அவன் படைத்த மயக்கம்
முதல் திருவந்தாதி 8 · நாலாயிரத்தில் 2089-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நெருக்கமாக நடந்த அந்தப் போரில், பகைவர்கள் மயங்கும்படி வலம்புரிச் சங்கை உன் உதடுகளில் வைத்து ஊதினாய்; பிறகு வானில் செல்லும் சுடர்விடும் சூரியனை ஒரு சக்கரத்தின் பின்னால் மறைத்தாய். போரிடுவதற்கென்றே கையில் போர்ச் சக்கரம் ஏந்தியிருக்கும்போது, திருமாலே, ஏன் அப்படிச் செய்தாய்?
பதவுரை
- மயங்க
- பகைவர்கள் மயங்கும்படி
- வலம்புரி வாய் வைத்து
- வலம்புரிச் சங்கை உதடுகளில் வைத்து
- எறி கதிரோன்
- சுடர்விடும் கதிர்களுடைய சூரியன்
- முயங்கு அமருள்
- நெருக்கமாகப் பொருதிய போரில்
- தேர் ஆழியால் மறைத்தது
- ஒரு சக்கரத்தால் அதை மறைத்தது
- போர் ஆழிக் கையால்
- கையில் போர்ச் சக்கரத்தோடு
முதல் திருவந்தாதி 9 · நாலாயிரத்தில் 2090-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
முன்பு போரிடும் கொம்புகளுடைய வராகமாகி, மூழ்கிப் பூமியைத் தோண்டி எடுத்தபோது, அது உன் ஒரே ஒரு கொம்பின் மேல்தானே கிடந்தது? ஆனாலும், திசைகள் நடுங்க, வானம் அதிர, இதழ் விரிந்த மலர் போன்ற உன் சிவந்த திருவடியை நீட்டி, உன் பெரிய வடிவால் நீ அளந்ததும் அதே பூமிதான்.
பதவுரை
- பொரு கோட்டு ஓர் ஏனமாய்
- போரிடும் கொம்புகளுடைய வராகமாக
- புக்கு இடந்தாய்க்கு
- மூழ்கி அதைத் தோண்டி எடுத்த உனக்கு
- ஒரு கோட்டின் மேல்
- ஒரே ஒரு கொம்பின் மேல்
- விரி தோட்ட சேவடியை
- இதழ் விரிந்த மலர் போன்ற சிவந்த திருவடியை
- திசை நடுங்க விண் துளங்க
- திசைகள் நடுங்க, வானம் அதிர
- மா வடிவின்
- உன் பெரிய வடிவால்
முதல் திருவந்தாதி 10 · நாலாயிரத்தில் 2091-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நீ பூமியையும், மலைகளையும், அலைபாயும் கடல்களையும், காற்றையும், வானத்தையும் விழுங்கியது உண்மை என்கிறார்கள். எந்தக் கணக்காலும் அளக்க முடியாத சீர்மையுடைய சக்கரத்தானே: அப்படிச் செய்தபோது, உன் வாய் இந்த உலகத்தின் அளவுதான் இருந்ததா?
பதவுரை
- மறி கடலும்
- அலைபாயும் கடல்
- மாருதமும்
- காற்று
- விழுங்கியது மெய் என்பர்
- விழுங்கியது உண்மை என்கிறார்கள்
- அலகு அளவு கண்ட சீர்
- எந்தக் கணக்காலும் அளவாலும் அளக்க முடியாத சீர்மை
- ஆழியாய்க்கு
- சக்கரம் ஏந்திய உனக்கு
- உலகு அளவும் உண்டோ உன் வாய்
- உன் வாய் உலகத்தின் அளவுதானா?
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.