பெரியாழ்வார் திருமொழி 5.4
5-ஆம் பத்து · திருமொழி 5.4 · 11 பாசுரங்கள்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 5.4.1 · நாலாயிரத்தில் 463-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உயர்ந்த சிகரங்கள் கொண்ட குளிர்ந்த திருவேங்கடத்துக்கு உடையவனே! உலகம் வாழும்படி அங்கே நிற்கும் நம்பியே! அருளும் சாமர்த்தியமும் உடைய தாமோதரா! என்னையும் என்னுடையவை எல்லாவற்றையும் உன் சக்கரத்தின் முத்திரையால் பொறித்துக்கொண்டு, உன் அருளை மட்டுமே நாடி வாழ்கிறேன். இனி உன் திருவுள்ளம் என்ன?
பதவுரை
- சென்னி ஓங்கு
- உயர்ந்த சிகரங்கள் கொண்ட
- உலகு தன்னை வாழ நின்ற நம்பீ
- உலகம் வாழும்படி நிற்கும் நம்பியே
- தாமோதரா சதிரா
- தாமோதரா, சாமர்த்தியம் உடையவனே
- என் உடைமையையும்
- என்னுடையவை எல்லாவற்றையும்
- சக்கரப் பொறி ஒற்றிக்கொண்டு
- சக்கரத்தின் முத்திரையால் பொறித்துக்கொண்டு
- இனி என் திருக்குறிப்பே?
- இனி உன் திருவுள்ளம் என்ன?
பெரியாழ்வார் திருமொழி 5.4.2 · நாலாயிரத்தில் 464-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பறவையின் மேல் ஏறும் பரமபுருஷனே! நீ என்னை உன்னுடையவனாக ஏற்றுக்கொண்டது முதல், பிறவி என்னும் கடல் வற்றி உறுதியான நிலமாகிக்கொண்டிருக்கிறது; மரணத்தைத் தரும் பாவம் என்னும் காடு தீப்பற்றி எரிந்து அழிந்துகொண்டிருக்கிறது; ஞானம் என்னும் அமுத ஆறு தன் ஊற்றிலிருந்து பொங்கி, கரை நிறைய ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது.
பதவுரை
- பறவை ஏறு பரமபுருடா
- கருடன் என்னும் பறவையின் மேல் ஏறும் பரமபுருஷனே
- கைக்கொண்டபின்
- நீ என்னை உன்னுடையவனாக ஏற்றுக்கொண்டது முதல்
- பிறவி என்னும் கடலும் வற்றிப்
- பிறவி என்னும் கடல் வற்றி
- இறவு செய்யும் பாவக் காடு
- மரணத்தைத் தரும் பாவம் என்னும் காடு
- அறிவை என்னும் அமுத-ஆறு
- ஞானம் என்னும் அமுத ஆறு
பெரியாழ்வார் திருமொழி 5.4.3 · நாலாயிரத்தில் 465-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என் ஸ்வாமியே, என் குலதெய்வமே, என் எம்பெருமானே! உன்னுடையவனாக இருப்பதால் நான் பெற்ற நன்மையை, இவ்வுலகில் வேறு யார் பெற முடியும்? யமனைப் போல ஒருவனைக் கீழே தள்ளி நசுக்கும் இந்நாட்டின் பாவங்கள் எல்லாம், சத்தமில்லாமல் என்னை விட்டு, ஓடிப்போய், புதர்களுக்குள் பாய்ந்து ஒளிந்துகொண்டன.
பதவுரை
- எம்மனா
- என் ஸ்வாமியே
- என் குலதெய்வமே
- என் குலதெய்வமே
- நின்னுளேனாய்ப் பெற்ற நன்மை
- உன்னுடையவனாக இருப்பதால் பெற்ற நன்மை
- நம்மன் போலே
- யமனைப் போல
- சும்மெனாதே
- சத்தமில்லாமல்
- தூறுகள் பாய்ந்தனவே
- புதர்களுக்குள் பாய்ந்தன
பெரியாழ்வார் திருமொழி 5.4.4 · நாலாயிரத்தில் 466-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கடலைக் கடைந்து அமுதத்தை எடுத்து ஒரு குடத்தில் நிரப்பியது போல, என் உடல் உருக, வாயை அகலத் திறந்து, உன்னைப் பருகி, என்னுள் உன்னை நிரப்பிக்கொண்டேன். கொடிய காலனும்கூட இனி என் கைத்தடி எட்டும் தூரத்துக்குள் வர முடியாது. பெரிய மலைகள் போன்ற தோள்களை உடையவனே, சக்கரம் ஏந்தியவனே, சார்ங்க வில்லை ஏந்திய வீரனே!
பதவுரை
- கடல் கடைந்து அமுதம் கொண்டு
- கடலைக் கடைந்து அமுதத்தை எடுத்து
- உடல் உருகி
- என் உடல் உருக
- உன்னை நிறைத்துக்கொண்டேன்
- என்னுள் உன்னை நிரப்பிக்கொண்டேன்
- கொடுமை செய்யும் கூற்றமும்
- கொடிய காலனும்கூட
- குறுகப் பெறா
- நெருங்க முடியாது
- சக்கரபாணீ
- சக்கரம் ஏந்தியவனே
- சார்ங்க விற் சேவகனே
- சார்ங்க வில்லை ஏந்திய வீரனே
பெரியாழ்வார் திருமொழி 5.4.5 · நாலாயிரத்தில் 467-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உரைகல்லில் தங்கத்தை அதன் உண்மையான நிறம் தெரியும் வரை உரைப்பது போல, கலப்படத்தின் சுவடே இல்லாமல் உன்னை என் நாவில் உரைத்துப் பார்த்தேன். உன்னை எடுத்து என்னுள் வைத்துக்கொண்டேன்; என்னையும் உன்னுள் வைத்துவிட்டேன். என் அப்பனே, என் ரிஷிகேசனே, என் உயிரைக் காப்பவனே!
பதவுரை
- உரைகல் மீதே
- உரைகல்லின் மேல்
- நிறம் எழ உரைத்தாற் போல்
- நிறம் தெரியும் வரை உரைப்பது போல
- மாற்றின்றி
- கலப்படத்தின் சுவடே இல்லாமல்
- உன்னைக் கொண்டு என்னுள் வைத்தேன்
- உன்னை எடுத்து என்னுள் வைத்துக்கொண்டேன்
- என்னையும் உன்னில் இட்டேன்
- என்னையும் உன்னுள் வைத்தேன்
- என் உயிர்க் காவலனே
- என் உயிரைக் காப்பவனே
பெரியாழ்வார் திருமொழி 5.4.6 · நாலாயிரத்தில் 468-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உன்னுடைய வீரச் செயல்கள் எல்லாவற்றையும், ஒன்றுகூட விடாமல், என் நெஞ்சத்தின் சுவர்களில் வரைந்து வைத்திருக்கிறேன். அரசர்கள் அடங்கி வீழும்படி வலக்கையில் கோடரியை ஏந்திய ராம நம்பியே! என் எம்பெருமானே, இப்போது நீ என்னிடம் வந்துவிட்டாய்; இனி எங்கே போக முடியும்?
பதவுரை
- உன்னுடைய விக்கிரமம்
- உன்னுடைய வீரச் செயல்கள்
- ஒன்று ஒழியாமல்
- ஒன்றுகூட விடாமல்
- சுவர்வழி எழுதிக்கொண்டேன்
- சுவர்களில் வரைந்து வைத்தேன்
- மன் அடங்க
- அரசர்கள் அடங்கி வீழும்படி
- மழு வலங்கைக்
- பரசுராமனாக வலக்கையில் கோடரி
- இனி எங்குப் போகின்றதே?
- இனி நீ எங்கே போக முடியும்?
பெரியாழ்வார் திருமொழி 5.4.7 · நாலாயிரத்தில் 469-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மலையின் மேல் மீன் சின்னத்தைப் பொறித்த தன் குலத்துத் தலைவனான பாண்டிய மன்னனைப் போல, அழகு நிறைந்த உன் சிவந்த திருவடிகளை என் தலையின் மேல் பொறித்தாய். கொம்பை ஒடித்தாய்! மல்லர்களை நசுக்கினாய்! என்று எப்போதும் உன்னைப் பற்றிய சொற்களையே சொல்லிச் சொல்லி என் நாக்கு அழகு பெற்றது; என்னை முழுவதுமாக உனக்கே உரியவனாக்கிக்கொண்டாய்.
பதவுரை
- பருப்பதத்துக் கயல் பொறித்த
- மலையின் மேல் மீன் சின்னத்தைப் பொறித்த
- பாண்டியர் குலபதி போல்
- குலத்துத் தலைவனான பாண்டியனைப் போல
- திருப் பொலிந்த சேவடி
- அழகு நிறைந்த சிவந்த திருவடிகள்
- சென்னியின் மேல் பொறித்தாய்
- என் தலையின் மேல் பொறித்தாய்
- மருப்பு ஒசித்தாய் மல் அடர்த்தாய்
- கொம்பை ஒடித்தாய், மல்லர்களை நசுக்கினாய்
- உனக்கு உரித்து ஆக்கினையே
- என்னை முழுவதுமாக உனக்கே உரியவனாக்கினாய்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 5.4.8 · நாலாயிரத்தில் 470-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அனந்தனையும் கருடனையும் இலேசாக ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு, என் மனத்துக்குள் வந்து தங்கி, என்னை வாழவைத்தாய், என் எம்பெருமானே. என்னுள்ளே நின்று, உன்னை நினைத்து, உருகி, கண்களில் கண்ணீர் பெருக, உன்னை நினைத்ததாலேயே என் களைப்பெல்லாம் தீர்ந்துவிட்டது, சக்கரம் ஏந்திய நெடியவனே.
பதவுரை
- அனந்தன்பாலும் கருடன்பாலும்
- அனந்தனிடமும் கருடனிடமும்
- ஐது நொய்தாக வைத்து
- அவர்களை இலேசாக ஒதுக்கி வைத்து
- மனந்தனுள்ளே வந்து வைகி
- என் மனத்துக்குள் வந்து தங்கி
- கண்கள் அசும்பு ஒழுக
- கண்களில் கண்ணீர் பெருக
- சிரமம் தீர்ந்தேன்
- என் களைப்பு தீர்ந்தது
- நேமி நெடியவனே
- சக்கரம் ஏந்திய நெடியவனே
பெரியாழ்வார் திருமொழி 5.4.9 · நாலாயிரத்தில் 471-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மாய மணாளனே, நம்பியே! குளிர்ந்த கடலில் பள்ளிகொள்ளும் உன் பழைய வழக்கத்தைக் கைவிட்டு, என் மனம் என்னும் கடலில் வாழ ஓடிவந்தாய். ஒப்பற்ற கடலே, ஒப்பற்ற ஜோதியே, ஒப்பற்ற உலகமே என்று உன்னை மீண்டும் மீண்டும் அழைத்துக்கொண்டு, நான் உனக்கு உறைவிடமாக இருக்க வேண்டும்: அதற்காகவே என்னை முழுவதுமாக உன்னுடையவனாக்கிக்கொண்டாய்.
பதவுரை
- பனிக் கடலில் பள்ளி- கோளைப்
- குளிர்ந்த கடலில் பள்ளிகொள்வது
- பழகவிட்டு ஓடிவந்து
- அந்த வழக்கத்தைக் கைவிட்டு ஓடிவந்து
- மனக் கடலில்
- என் மனம் என்னும் கடலில்
- மாய மணாள நம்பீ
- மாய மணாளனே, நம்பியே
- தனிக் கடலே தனிச் சுடரே
- ஒப்பற்ற கடலே, ஒப்பற்ற ஜோதியே
- உனக்கு இடமாய் இருக்க
- உனக்கு உறைவிடமாக இருக்க
பெரியாழ்வார் திருமொழி 5.4.10 · நாலாயிரத்தில் 472-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பெரிய மலையின் மேல் படபடத்து மின்னும் நீண்ட வெண்கொடி போல, என் நெஞ்சத்துக்குள் ஒளிப்பிழம்பாகத் தோன்றுகிறாய், ஒளிவீசும் என் நம்பியே! வடக்கிலுள்ள உன் பெரும் இருக்கையான வைகுந்தமும், மதில் சூழ்ந்த துவாரகையும்: இந்த உறைவிடங்கள் எல்லாவற்றையும் பொருட்படுத்தாமல், என்னுள் உன் உறைவிடத்தை அமைத்துக்கொண்டாய்.
பதவுரை
- தட வரைவாய்
- பெரிய மலையின் மேல்
- தவள நெடுங்கொடி போல்
- நீண்ட வெண்கொடி போல
- என் சோதி நம்பீ
- ஒளிவீசும் என் நம்பியே
- மதிற் துவராபதியும்
- மதில் சூழ்ந்த துவாரகையும்
- இட வகைகள் இகழ்ந்திட்டு
- அந்த உறைவிடங்களைப் பொருட்படுத்தாமல்
- என்பால் இடவகை கொண்டனையே
- என்னுள் உன் உறைவிடத்தை அமைத்துக்கொண்டாய்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 5.4.11 · நாலாயிரத்தில் 473-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தன் மனத்தில் கோயில் கொண்ட ஆயனை, செழித்த குளிர்ந்த மேகத்தின் நிறம் கொண்ட எம்பெருமானை, ஆயர்களின் காளையை, தேவர்களின் அரசனை, வேத முனிவர்களின் அமுதத்தை, வேயர் குலத்தில் தோன்றிய விஷ்ணுசித்தர் என்னும் பெரியாழ்வார் பாடினார். நிழல் போல அவனை நெருங்கியிருந்து அவனைப் பாட வல்லவர்கள், தாங்களும் அவனுக்கு அந்தரங்கமான பணியாளர்களில் ஒருவராவார்கள்.
பதவுரை
- வேயர் தங்கள் குலத்து உதித்த
- வேயர் குலத்தில் தோன்றிய
- கோயில்கொண்ட கோவலனைக்
- அங்கே கோயில் கொண்ட ஆயன்
- கொழுங்குளிர் முகில்வண்ணனை
- செழித்த குளிர்ந்த மேகத்தின் நிறம் கொண்ட எம்பெருமான்
- அந்தணர்தம் அமுதத்தினைச்
- வேத முனிவர்களின் அமுதம்
- சாயை போலப்
- நிழல் போல
- அணுக்கர்களே
- அவனுக்கு அந்தரங்கமான பணியாளர்கள்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.