திருவாய்மொழி 1.1.1 · நாலாயிரத்தில் 2791-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தனக்கு மேல் உயர்ந்தது எதுவுமே இல்லாத அளவு உயர்ந்த எல்லா நலன்களையும் உடையவன் யார்? எல்லாக் குழப்பங்களும் நீங்கி, அன்பாகக் கனியும் அறிவை எனக்கு அருளோடு தந்தவன் யார்? ஓய்வறியாத அமரர்களுக்குத் தலைவன் யார்? என் மனமே, எல்லாத் துயரையும் முடிக்கும் அவனுடைய ஒளிரும் திருவடிகளை வணங்கி, எழு!
பதவுரை
- உயர்வு அற உயர் நலம்
- தனக்கு மேல் உயர்ந்தது இல்லாத நலம்
- உடையவன்
- அதை உடையவன்
- மயர்வு அற மதி நலம்
- அன்பாகக் கனியும், குழப்பமற்ற அறிவு
- அருளினன்
- அருளோடு தந்தான்
- அயர்வு அறும் அமரர்கள்
- ஓய்வறியாத அமரர்கள், நித்யஸூரிகள்
- அதிபதி
- தலைவன், பரமன்
- துயர் அறு சுடர் அடி
- துயரை முடிக்கும் ஒளிரும் திருவடிகள்
- தொழுது எழு
- வணங்கி எழு
- என் மனனே
- என் மனமே
திருவாய்மொழி 1.1.2 · நாலாயிரத்தில் 2792-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உள்ளிருக்கும் அழுக்குகள் கழுவப்பட்டு மேல்நோக்கி எழுந்து மலரும் மனத்தாலும் அவனை அளக்க முடியாது; புலன்களாலும் அவனைப் பற்ற முடியாது. அவன் முழுக்க ஞானமே, முழுமையான நலமே. எதிர்காலத்திலும், நிகழ்காலத்திலும், கடந்த காலத்திலும் அவனைப் போன்றவர் எவரும் இல்லை. அவனே என் உயிர்; அவனுக்கு மேல் எவரும் இல்லை.
பதவுரை
- மனன் அகம் மலம் அற
- மனத்தின் உள்ளிருக்கும் அழுக்குகள் நீங்க
- மலர்மிசை எழுதரும்
- மேல்நோக்கி எழுந்து மலரும்
- பொறி உணர்வு அவை இலன்
- புலன்கள் உணர்வதற்கு அப்பாற்பட்டவன்
- முழு நலம்
- முழுமையான நலம்
- எதிர் நிகழ் கழிவினும்
- எதிர்காலம், நிகழ்காலம், கடந்த காலத்திலும்
- இனன் இலன்
- அவனுக்கு இணை இல்லை
- மிகுநரை இலனே
- அவனுக்கு மேல் எவரும் இல்லை
திருவாய்மொழி 1.1.3 · நாலாயிரத்தில் 2793-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'அவனுக்கு இது இல்லை, அது உண்டு' என்று அவனை எண்ணுவது அரிது. பூமியிலும் வானுலகிலும், உருவமுள்ள பொருள்களும் உருவமற்ற உயிர்களும் அவனே. புலன்களிலும் அவற்றின் பொருள்களிலும் அவன் உறைகிறான்; ஆனாலும் அவன் அவை அல்லன். எதையும் விடாமல் அனைத்திலும் அவன் பரந்திருக்கிறான். இந்த நலன்கள் அனைத்தையும் உடைய அந்த ஒரே இறைவனை நாம் அடைந்துவிட்டோம்.
பதவுரை
- நினைவு அரியவன்
- எண்ணத்தால் பற்றுவதற்கு அரியவன்
- நிலனிடை விசும்பிடை
- பூமியிலும் வானிலும்
- உருவினன் அருவினன்
- உருவமுள்ளவையும் உருவமற்றவையும் அவனே
- புலனொடு புலன் அலன்
- புலன்களிலும் அவற்றின் பொருள்களிலும் இருந்தும் அவை அல்லன்
- ஒழிவு இலன் பரந்த
- எதையும் விடாமல் பரந்திருக்கும்
- நணுகினம் நாமே
- நாம் அவனை அடைந்துவிட்டோம்
திருவாய்மொழி 1.1.4 · நாலாயிரத்தில் 2794-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நாம், அவன், இவன், இடையில் உள்ளவன்; அவள், இவள், இடையில் உள்ளவள், எவளாக இருந்தாலும்; அவர்கள், இவர்கள், இடையில் உள்ளவர்கள்; அது, இது, இடையில் உள்ளது, எதுவாக இருந்தாலும்; அழியும் பொருள்கள், இவையும் அவையும்; நல்லவையும் தீயவையும்; இனி வரப்போகும் பொருள்களும் முன்பு இருந்த பொருள்களும்: இவை அனைத்துமாக அவனே நிற்கிறான்.
பதவுரை
- அவன் இவன் உவன்
- அவன், இவன், இடையில் உள்ளவன்
- அது இது உது எது
- அது, இது, இடையில் உள்ளது, எதுவாக இருந்தாலும்
- வீம் அவை
- அழியும் பொருள்கள்
- நலம் தீங்கு
- நல்லதும் தீயதும்
- ஆம் அவை ஆயவை
- வரப்போகும் பொருள்களும் இருந்த பொருள்களும்
- ஆய்நின்ற அவரே
- இவை அனைத்துமாக நிற்பவன் அவனே
திருவாய்மொழி 1.1.5 · நாலாயிரத்தில் 2795-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மக்கள், ஒவ்வொருவரும் தங்கள் தங்கள் அறிவின் அளவுக்கு ஏற்ப, பல்வேறு தெய்வங்களைத் தங்கள் தலைவர்களாகக் கொண்டு, பல வழிகளில் அவற்றின் அடிகளைத் தேடுகிறார்கள். அந்தத் தெய்வங்கள் அவர்களைக் கைவிடுவதில்லை; ஏனெனில் இறைவன் அவற்றுக்குள் நிற்கிறான்; அதனால் ஒவ்வொருவரும் தங்கள் வழி விதித்த பலனை அடைகிறார்கள். ஒவ்வொரு தெய்வத்துக்கும் உள்ளுயிராக இறைவன் நிற்பதையே இது சொல்கிறது என்று பெரியோர் பொருள் கொள்கிறார்கள்.
பதவுரை
- அவரவர் தமதமது அறிவு
- ஒவ்வொருவரும் தங்கள் தங்கள் அறிவுக்கு ஏற்ப
- இறையவர்
- அவர்கள் தேர்ந்தெடுத்த தலைவர்கள், தெய்வங்கள்
- அடி அடைவர்கள்
- அவர்கள் அடிகளைத் தேடி அடைகிறார்கள்
- குறைவு இலர்
- அவர்களுக்குக் குறையில்லை, அவர்கள் கைவிடப்படுவதில்லை
- விதிவழி
- தங்கள் வழி விதித்தபடி
- நின்றனரே
- அப்படி ஒழுங்குபடுத்தி அவன் நிற்கிறான்
திருவாய்மொழி 1.1.6 · நாலாயிரத்தில் 2796-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நிற்பவர்கள், இருப்பவர்கள், கிடப்பவர்கள், திரிபவர்கள்; நிற்காதவர்கள், இருக்காதவர்கள், கிடக்காதவர்கள், திரியாதவர்கள்: இவர்களில் எவரும் என்றும் ஒரே இயல்பைக் கொண்டிருப்பதில்லை; அவர்களை நிலையானவர்களாக எண்ணுவது அரிது. ஆனால் உறுதியான நம் எம்பெருமான், என்றும் மாறாத ஒரே இயல்போடு, அவர்கள் அனைவருக்குள்ளும் நிற்கிறான்.
பதவுரை
- நின்றனர் இருந்தனர்
- நிற்பவர்கள், இருப்பவர்கள்
- கிடந்தனர் திரிந்தனர்
- கிடப்பவர்கள், திரிபவர்கள்
- என்றும் ஓர் இயல்வினர்
- என்றும் மாறாத ஒரே இயல்புடையவர்
- நினைவு அரியவர்
- அப்படி எண்ணுவதற்கு அரியவர்கள்
- எம் திடரே
- நம் உறுதியான, நிலையான எம்பெருமான்
திருவாய்மொழி 1.1.7 · நாலாயிரத்தில் 2797-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உறுதியான வானம், நெருப்பு, காற்று, நீர், நிலம் ஆகியவற்றில் பரந்திருக்கும் எல்லாப் பொருள்களும் அவனே ஆனான். உடலுக்குள் உயிர் மறைந்திருப்பது போல, அவை ஒவ்வொன்றிலும் அவன் மறைந்திருக்கிறான்; இப்படி எங்கும் பரந்திருக்கிறான். ஒளிரும் வேதங்களில் போற்றப்படும் தெய்வம் அவனே; முன்பு இவை அனைத்தையும் தனக்குள் உண்டவனும் அவனே.
பதவுரை
- திட விசும்பு எரி வளி நீர் நிலம்
- உறுதியான வானம், நெருப்பு, காற்று, நீர், நிலம்
- படர் பொருள் முழுவதும்
- அவற்றில் பரந்திருக்கும் எல்லாப் பொருள்களும்
- உடல்மிசை உயிர் எனக்
- உடலுக்குள் உயிர் போல
- கரந்து எங்கும் பரந்துளன்
- மறைந்து எங்கும் பரந்திருக்கிறான்
- சுடர் மிகு சுருதியுள்
- ஒளிரும் வேதங்களில்
- இவை உண்ட சுரனே
- இவை அனைத்தையும் உண்ட தெய்வம்
திருவாய்மொழி 1.1.8 · நாலாயிரத்தில் 2798-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மேலான அனைத்துக்கும் மேலான பரம்பொருள் அவன். முதல் காரணமாக, உயர்ந்த வானுலகங்கள் முதலாக அனைத்தையும் அவன் உண்டான்; அந்த நிலையைத் தேவர்களாலும் அறிய முடியாது. மூன்று நகரங்களை எரித்த அரனாகவும் (சிவன்), தேவர்களுக்கு ஞானம் கற்பித்த அயனாகவும் (பிரம்மா) நின்று, உலகங்களை அழிப்பதும் மீண்டும் படைப்பதும் அவனே.
பதவுரை
- சுரர் அறிவு அரு நிலை
- தேவர்களாலும் அறிய முடியாத நிலை
- வரன் முதலாய்
- சிறந்த முதல் காரணமாகி
- பரபரன்
- மேலான அனைத்துக்கும் மேலான பரம்பொருள்
- புரம் ஒரு மூன்று எரித்து
- மூன்று நகரங்களை எரித்து
- அமரர்க்கும் அறிவியந்து
- தேவர்களுக்கு ஞானம் தந்து
- அரன் அயன் என
- சிவனாகவும் பிரம்மாவாகவும்
- அழித்து அமைத்து உளனே
- அவன் அழித்தும் படைத்தும் இருக்கிறான்
திருவாய்மொழி 1.1.9 · நாலாயிரத்தில் 2799-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவன் இருக்கிறான் என்று சொன்னால், உருவமுள்ள இந்தப் பொருள்கள் அவனுடைய வடிவம். அவன் இல்லை என்று சொன்னால், உருவமற்ற இவை அவனுடைய அருவ நிலை. 'உண்டு', 'இல்லை' என்னும் இரண்டுமே அவனுக்குரிய தன்மைகள் என்பதால், அவன் இரு வகையிலும் இருக்கிறான்; விதிவிலக்கின்றி அனைத்திலும் பரந்திருக்கிறான்.
பதவுரை
- உளன் எனில்
- அவன் உண்டு என்றால்
- இவ் உருவுகள்
- உருவமுள்ள இவை
- உளன் அலன் எனில்
- அவன் இல்லை என்றால்
- இவ் அருவுகள்
- உருவமற்ற இவை
- இரு தகைமையொடு
- இரு வகையிலும்
- ஒழிவு இலன் பரந்தே
- எதையும் விடாமல் பரந்திருக்கிறான்
திருவாய்மொழி 1.1.10 · நாலாயிரத்தில் 2800-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பரந்த குளிர்ந்த கடலில் ஒவ்வொரு நீர்த்துளியிலும் அவன் பரந்திருக்கிறான். இந்தப் பரந்த அண்டம் முழுவதிலும், பூமியிலும் வானிலும் விதிவிலக்கின்றி, ஒவ்வொரு சிறிய மறைவிடத்திலும், ஒளிரும் ஒவ்வொரு பொருளிலும் அவன் மறைந்து எங்கும் பரந்திருக்கிறான்: இவை அனைத்தையும் உண்ட மறைந்திருப்பவன் அவன்.
பதவுரை
- பரந்த தண் பரவையுள்
- பரந்த குளிர்ந்த கடலில்
- நீர்தொறும் பரந்துளன்
- ஒவ்வொரு நீர்த்துளியிலும் பரந்திருக்கிறான்
- பரந்த அண்டம்
- பரந்த அண்டம்
- கரந்த சில் இடந்தொறும்
- ஒவ்வொரு சிறிய மறைவிடத்திலும்
- இடம் திகழ் பொருள்தொறும்
- ஒளிரும் ஒவ்வொரு பொருளிலும்
- இவை உண்ட கரனே
- இவை அனைத்தையும் உண்ட மறைந்திருப்பவன்
திருவாய்மொழி 1.1.11 · நாலாயிரத்தில் 2801-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வானம், நெருப்பு, காற்று, நீர், நிலம் ஆகியவற்றில், அவற்றின் புகழ்பெற்ற ஆற்றல்களாக, அதாவது அவற்றில் உள்ள திறல், வலிமை, குளிர்ச்சி, நிலைத்த பொறுமை ஆகியவையாக, பரம்பொருள் நிற்கிறான். அவன் திருவடிகளின் மேல், குருகூர்ச் சடகோபன் (நம்மாழ்வார்) முறை தவறாத ஆயிரம் பாசுரங்களைப் பாடினார். அவற்றுள் இந்தப் பத்தும், கற்பவர்களுக்கு மோக்ஷமே ஆகும்.
பதவுரை
- கர விசும்பு
- அனைத்தையும் தாங்கும் வானம்
- திறல் வலி அளி பொறை
- திறல், வலிமை, குளிர்ச்சி, பொறுமை
- பரன் அடிமேல்
- பரம்பொருளின் திருவடிகளின் மேல்
- குருகூர்ச் சடகோபன்
- குருகூர்ச் சடகோபன், நம்மாழ்வார்
- நிரல் நிறை ஆயிரத்து
- முறையாக நிறைந்த ஆயிரத்தில்
- பத்தும் வீடே
- இந்தப் பத்தும் மோக்ஷமே
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.