சரணாகதி என்றால் என்ன, அதை எப்படிச் செய்வது என்று காட்டும் மூன்று உரைநடைப் ப்ரார்த்தனைகள். சரணாகதி கத்யத்தில் ராமாநுஜர் முதலில் பெரிய பிராட்டியாரிடமும், பின்னர் நம்பெருமாளிடமும் சரணாகதி செய்கிறார். ஸ்ரீரங்க கத்யம் ஸ்ரீரங்கநாதரைப் போற்றுகிறது; ஸ்ரீவைகுண்ட கத்யம் ஸ்ரீவைகுண்டத்தை வர்ணிக்கிறது. ஸ்ரீரங்கநாதரும் ஸ்ரீரங்கநாச்சியாரும் சேர்ந்து எழுந்தருளியிருக்கும், ஆண்டின் அந்த ஒரே நாளான பங்குனி உத்திரத்தன்று, ஸ்ரீரங்கத்தில் அவர் இவற்றை ஓதினார்.
சரணாகதி கத்யம்ஸ்ரீரங்க கத்யம்ஸ்ரீவைகுண்ட கத்யம்
சரணாகதி கத்யம்
சூர்ணிகை 1
ப⁴க³வந்நாராயணாபி⁴மதாநுரூப ஸ்வரூபரூபகு³ணவிப⁴வைஶ்வர்ய ஶீலாத்³யநவதி⁴காதிஶய அஸங்க்²யேய கல்யாணகு³ணக³ணாம் பத்³மவநாலயாம்ப⁴க³வதீம் ஶ்ரியம் தே³வீம் நித்யாநபாயிநீம் நிரவத்³யாம் தே³வதே³வதி³வ்யமஹிஷீம்அகி²லஜக³ந்மாதரம் அஸ்மந்மாதரம் அஶரண்யஶரண்யாம்அநந்யஶரண: ஶரணமஹம் ப்ரபத்³யே ||
பொருள்
ஸ்ரீ ராமாநுஜர் முதலில் திவ்ய மாதாவான ஸ்ரீ ரங்கநாயகியை அணுகுகிறார். ஸ்ரீமந் நாராயணனுக்கு மிகவும் உகந்த திருமேனி, ஸ்வபாவம், எண்ணற்ற கல்யாண குணங்களை உடையவள்; தாமரையில் வசிப்பவள்; அவனை ஒருபோதும் பிரியாதவள்; தேவாதிதேவனின் பட்டமஹிஷி; உலகம் அனைத்துக்கும் தாய், தமக்கும் தாய் என்று அவளைப் போற்றுகிறார். வேறு புகலிடம் இல்லாத அவர், புகலற்றவர்களுக்குப் புகலிடமான அவளைச் சரணம் அடைகிறார்.
சூர்ணிகை 2
பாரமார்தி²க ப⁴க³வச்சரணாரவிந்த³ யுக³லுஐகாந்திகாத்யந்திகபரப⁴க்தி பரஜ்ஞாந பரமப⁴க்திக்ருத பரிபூர்ணாநவரதநித்யவிஶத³தமாநந்யப்ரயோஜநாநவதி⁴காதிஶய ப்ரியப⁴க³வத³நுப⁴வஜநிதாநவதி⁴காதிஶயப்ரீதிகாரிதாஶேஷாவஸ்தோ²சித அஶேஷஶேஷதைகரதிரூப நித்யகைங்கர்யப்ராப்த்யபேக்ஷயா பாரமார்தி²கீப⁴க³வச்சரணாரவிந்த³ ஶரணாக³தி: யதா²வஸ்தி²தா அவிரதா(அ)ஸ்து மே ||
பொருள்
தாம் விரும்புவதை அவளிடம் விண்ணப்பிக்கிறார்: பகவானின் திருவடித் தாமரைகளில் தம்முடைய சரணாகதி உண்மையானதாகவும், உறுதியானதாகவும், இடைவிடாததாகவும் இருக்க வேண்டும். அதன் இலக்கு பகவானுக்குச் செய்யும் நித்ய கைங்கர்யம்; அவனை முழுமையாக அறிந்து அநுபவிப்பதால் உண்டாகும் ஆநந்தத்திலிருந்து பெருகுவதும், எல்லா நிலைகளுக்கும் ஏற்றதுமான கைங்கர்யம்.
சூர்ணிகை 3
அஸ்து தே ||
பொருள்
ஸ்ரீ ரங்கநாயகி அவருக்குப் பதில் அருளுகிறாள்: "உனக்கு அப்படியே ஆகட்டும்."
சூர்ணிகை 4
தயைவ ஸர்வம் ஸம்பத்ஸ்யதே ||
பொருள்
இந்தச் சரணாகதியாலேயே அவர் வேண்டிய அனைத்தும் அவருக்குக் கிடைக்கும் என்றும் அவள் அருளுகிறாள்.
சூர்ணிகை 5
அகி²லஹேயப்ரத்யநீக கல்யாணைகதாந, ஸ்வேதரஸமஸ்தவஸ்துவிலக்ஷணாநந்தஜ்ஞாநாநந்தை³கஸ்வரூபஸ்வாபி⁴மதாநுரூபைகரூபாசிந்த்ய தி³வ்யாத்³பு⁴தநித்யநிரவத்³ய நிரதிஶயௌஜ்ஜ்வல்ய ஸௌந்த³ர்ய ஸௌக³ந்த்⁴ய ஸௌகுமார்ய லாவண்யயௌவநாத்³யநந்தகு³ணநிதி⁴ தி³வ்யரூப, ஸ்வாபா⁴விகாநவதி⁴காதிஶய ஜ்ஞாநப³லைஶ்வர்யவீர்யஶக்தி தேஜஸ்ஸௌஶீல்ய வாத்ஸல்ய மார்த³வார்ஜவ ஸௌஹார்த³ ஸாம்ய காருண்ய மாது⁴ர்யகா³ம்பீ⁴ர்யௌதா³ர்ய சாதுர்ய ஸ்தை²ர்யதை⁴ர்ய ஶௌர்ய பராக்ரம ஸத்யகாம ஸத்யஸங்கல்ப க்ருதித்வ க்ருதஜ்ஞதாத்³யஸங்க்²யேயகல்யாணகு³ணக³ணௌக⁴மஹார்ணவ, ஸ்வோசிதவிவித⁴விசித்ராநந்தாஶ்சர்யநித்யநிரவத்³ய நிரதிஶயஸுக³ந்த⁴ நிரதிஶயஸுக²ஸ்பர்ஶநிரதிஶயௌஜ்ஜ்வல்ய கிரீட மகுட சூடா³வதம்ஸமகரகுண்ட³ல க்³ரைவேயக ஹார கேயூரகடக ஶ்ரீவத்ஸ கௌஸ்துப⁴ முக்தாதா³மோத³ரப³ந்த⁴நபீதாம்ப³ர காஞ்சீகு³ண நூபுராத்³யபரிமித தி³வ்யபூ⁴ஷணஸ்வாநுரூபாசிந்த்யஶக்தி ஶங்க²சக்ரக³தா³ஸிஶார்ங்கா³த்³யஸங்க்²யேய நித்யநிரவத்³ய நிரதிஶய கல்யாணதி³வ்யாயுத⁴ஸ்வாபி⁴மத நித்யநிரவத்³யாநுரூப ஸ்வரூபரூபகு³ண விப⁴வைஶ்வர்யஶீலாத்³யநவதி⁴காதிஶயாஸங்க்²யேய கல்யாணகு³ணக³ணஶ்ரீவல்லப⁴ஏவம்பூ⁴தபூ⁴மிநீலுஆநாயகஸ்வச்ச²ந்தா³நுவர்தி ஸ்வரூபஸ்தி²திப்ரவ்ருத்திபே⁴தா³ஶேஷஶேஷதைகரதிரூப நித்யநிரவத்³யநிரதிஶயஜ்ஞாநக்ரியைஶ்வர்யாத்³யநந்த கல்யாணகு³ணக³ணஶேஷஶேஷாஶந க³ருட³ப்ரமுக² நாநாவிதா⁴நந்தபரிஜநபரிசாரிகா பரிசரித சரணயுக³லுஅபரமயோகி³வாங்மநஸா(அ)பரிச்சே²த்³ய ஸ்வரூபஸ்வபா⁴வஸ்வாபி⁴மத விவித⁴விசித்ராநந்தபோ⁴க்³ய போ⁴கோ³பகரணபோ⁴க³ஸ்தா²நஸம்ருத்³தா⁴நந்தாஶ்சர்யாநந்த மஹாவிப⁴வாநந்தபரிமாண நித்ய நிரவத்³யநிரதிஶய ஶ்ரீவைகுண்ட²நாத², ஸ்வஸங்கல்பாநுவிதா⁴யி ஸ்வரூபஸ்தி²திப்ரவ்ருத்திஸ்வஶேஷதைகஸ்வபா⁴வ ப்ரக்ருதி புருஷ காலாத்மக விவித⁴விசித்ராநந்த போ⁴க்³ய போ⁴க்த்ருவர்க³ போ⁴கோ³பகரணபோ⁴க³ஸ்தா²நரூப நிகி²லஜக³து³த³ய விப⁴வ லயலீல, ஸத்யகாம, ஸத்யஸங்கல்பபரப்³ரஹ்மபூ⁴த, புருஷோத்தம, மஹாவிபூ⁴தே, ஶ்ரீமந்நாராயண, வைகுண்ட²நாத²அபார காருண்ய ஸௌஶீல்ய வாத்ஸல்யௌதா³ர்யைஶ்வர்ய ஸௌந்த³ர்ய மஹோத³தே⁴அநாலோசிதவிஶேஷாஶேஷலோகஶரண்ய, ப்ரணதார்திஹர, ஆஶ்ரிதவாத்ஸல்யைகஜலதே⁴அநவரதவிதி³த நிகி²லபூ⁴தஜாதயாதா²த்ம்யஅஶேஷசராசரபூ⁴த நிகி²லநியமநநிரத, அஶேஷசித³சித்³வஸ்து ஶேஷிபூ⁴தநிகி²லஜக³தா³தா⁴ர, அகி²லஜக³த்ஸ்வாமிந், அஸ்மத்ஸ்வாமிந், ஸத்யகாம, ஸத்யஸங்கல்பஸகலேதரவிலக்ஷண, அர்தி²கல்பக, ஆபத்ஸக², ஶ்ரீமந், நாராயணஅஶரண்யஶரண்ய, அநந்யஶரண: த்வத்பாதா³ரவிந்த³யுக³லுஅம் ஶரணமஹம் ப்ரபத்³யே ||
பொருள்
தாயாரின் அருளோடு அவர் ஸ்ரீ ரங்கநாதனை நோக்கித் திரும்பி, அவனை விரிவாகத் துதிக்கிறார்: எல்லாக் குற்றங்களும் அற்றவன், எல்லா நன்மைகளும் நிறைந்தவன், மற்ற எல்லாவற்றிலிருந்தும் வேறுபட்டவன், ஜ்ஞாநமும் ஆநந்தமுமே ஸ்வரூபமானவன்; ஒளிவீசும், நறுமணம் கமழும், என்றும் இளமையான திவ்ய திருமேனியும், எண்ணற்ற ஆபரணங்களும், திவ்ய ஆயுதங்களும் உடையவன். அவன் ஸ்ரீதேவியின் அன்புக்குரியவன், பூமிதேவி, நீளாதேவி ஆகியோரின் நாதன்; ஆதிசேஷன், கருடன், நித்யஸூரிகள் ஆகியோர் அவனுக்குத் தொண்டு செய்கின்றனர்; பெரிய யோகிகளாலும் அளவிட முடியாத மஹிமையுடைய ஸ்ரீ வைகுண்டநாதன்; உலகங்களைப் படைத்தல், காத்தல், அழித்தல் அவனுக்கு விளையாட்டு. அவன் கருணையும் வாத்ஸல்யமும் நிறைந்த கடல், தகுதி பாராமல் அனைவருக்கும் புகலிடம், ஆபத்தில் உதவும் நண்பன். வேறு புகலிடம் இல்லாத ஸ்ரீ ராமாநுஜர் அவனுடைய இரண்டு திருவடித் தாமரைகளைச் சரணம் அடைகிறார். இவ்விடத்தில் த்வய மந்த்ரம் அநுஸந்திக்கப்படுகிறது என்று அச்சிடப்பட்ட நூல்கள் குறிப்பிடுகின்றன; அதன் பொருளைத் தம் ஆசார்யனிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
சூர்ணிகை 6
பிதரம் மாதரம் தா³ராந்புத்ராந்ப³ந்தூ⁴ந்ஸகீ²ந்கு³ரூந் |ரத்நாநி த⁴நதா⁴ந்யாநி க்ஷேத்ராணி ச க்³ருஹாணி ச ||ஸர்வத⁴ர்மாம்ஶ்ச ஸந்த்யஜ்ய ஸர்வகாமாம்ஶ்ச ஸாக்ஷராந் |லோகவிக்ராந்தசரணௌ ஶரணம் தே(அ)வ்ரஜம் விபோ⁴ ||
பொருள்
சரணாகதியைப் பற்றிய ஒரு பழைய ச்லோகத்தை அவர் எடுத்துரைக்கிறார்: தந்தை, தாய், மனைவி, மக்கள், உறவினர், நண்பர், குருமார், செல்வம், நிலங்கள், வீடுகள் அனைத்தையும் விட்டு, மற்ற எல்லா உபாயங்களையும் மற்ற எல்லா ஆசைகளையும் துறந்து, "உலகங்களை அளந்த உன் திருவடிகளைச் சரணம் அடைந்து வந்தேன், ப்ரபுவே."
சூர்ணிகை 7
த்வமேவ மாதா ச பிதா த்வமேவத்வமேவ ப³ந்து⁴ஶ்ச கு³ருஸ்த்வமேவ |த்வமேவ வித்³யா த்³ரவிணம் த்வமேவத்வமேவ ஸர்வம் மம தே³வதே³வ ||
பொருள்
புகழ்பெற்ற ஒரு ச்லோகத்தின் சொற்களில் அவர் பகவானிடம் சொல்கிறார்: நீயே தாயும் தந்தையும், உறவும் குருவும், கல்வியும் செல்வமும்: "தேவாதிதேவனே, நீயே எனக்கு எல்லாம்."
சூர்ணிகை 8
பிதா(அ)ஸி லோகஸ்ய சராசரஸ்யத்வமஸ்ய பூஜ்யஶ்ச கு³ருர்க³ரீயாந் |ந த்வத்ஸமோ(அ)ஸ்த்யப்⁴யதி⁴க: குதோ(அ)ந்யோலோகத்ரயே(அ)ப்யப்ரதிமப்ரபா⁴வ ||
பொருள்
பகவத் கீதையில் அர்ஜுநன் செய்த துதியை எடுத்துரைத்து, அசைவதும் அசையாததுமான அனைத்துக்கும் பகவானே தந்தை, அதன் பூஜிக்கத்தக்க, மிகச் சிறந்த குரு என்கிறார். அவனுடைய ஆற்றல் அவ்வளவு ஒப்பற்றதால், மூன்று உலகங்களிலும் அவனுக்குச் சமமானவனே இல்லை; அவனைவிட மேலானவன் எப்படி இருக்க முடியும்?
சூர்ணிகை 9
தஸ்மாத்ப்ரணம்ய ப்ரணிதா⁴ய காயம்ப்ரஸாத³யே த்வாமஹமீஶமீட்³யம் |பிதேவ புத்ரஸ்ய ஸகே²வ ஸக்²யு:ப்ரிய: ப்ரியாயார்ஹஸி தே³வ ஸோடு⁴ம் ||
பொருள்
தொடர்ந்து அர்ஜுநனின் சொற்களிலேயே, உடல் முழுவதும் நிலத்தில் படும்படி வணங்கி, அருள்புரியும்படி பகவானை வேண்டுகிறார். தந்தை மகனையும், நண்பன் நண்பனையும், காதலன் தன் அன்புக்குரியவளையும் பொறுத்துக்கொள்வது போல, தம்மையும் பொறுத்துக்கொள்ளும்படி பகவானை வேண்டுகிறார்.
சூர்ணிகை 10
மநோவாக்காயைரநாதி³காலப்ரவ்ருத்தாநந்தாக்ருத்யகரண க்ருத்யாகரணப⁴க³வத³பசார பா⁴க³வதாபசாராஸஹ்யாபசாரரூப நாநாவிதா⁴நந்தாபசாராநாரப்³த⁴கார்யாந்அநாரப்³த⁴கார்யாந்க்ருதாந்க்ரியமாணாந்கரிஷ்யமாணாம்ஶ்ச ஸர்வாநஶேஷத: க்ஷமஸ்வ ||
பொருள்
தொடக்கமில்லாத காலம் முதல் மனம், வாக்கு, உடல் ஆகியவற்றால் செய்த ஒவ்வொரு அபசாரத்துக்கும் அவர் மன்னிப்பு வேண்டுகிறார்: செய்யக்கூடாததைச் செய்தல், செய்ய வேண்டியதைச் செய்யாமல் விடுதல், பகவானுக்குச் செய்த அபசாரங்கள், அவனுடைய பக்தர்களுக்குச் செய்த அபசாரங்கள், எல்லாவற்றிலும் கொடிய அபசாரங்கள். அவற்றின் பலன்கள் தொடங்கியிருந்தாலும் தொடங்காவிட்டாலும், முன்பு செய்தவையோ, இப்போது செய்பவையோ, இனி செய்யப்போகிறவையோ, அனைத்தையும் முழுமையாக மன்னிக்கும்படி வேண்டுகிறார்.
சூர்ணிகை 11
அநாதி³காலப்ரவ்ருத்தவிபரீதஜ்ஞாநமாத்மவிஷயம் க்ருத்ஸ்நஜக³த்³விஷயம் சவிபரீதவ்ருத்தம் ச அஶேஷவிஷயமத்³யாபி வர்தமாநம்வர்திஷ்யமாணம் ச ஸர்வம் க்ஷமஸ்வ ||
பொருள்
தொடக்கமில்லாத காலம் முதல் தம்மைப் பற்றியும் உலகைப் பற்றியும் தாம் கொண்டிருந்த தவறான புரிதலுக்கு மன்னிப்பு வேண்டுகிறார். அதிலிருந்து எழுந்த தவறான நடத்தை அனைத்துக்கும், கடந்ததோ, நிகழ்வதோ, இனி வரப்போவதோ, மன்னிப்பு வேண்டுகிறார்.
சூர்ணிகை 12
மதீ³யாநாதி³கர்மப்ரவாஹப்ரவ்ருத்தாம் ப⁴க³வத்ஸ்வரூபதிரோதா⁴நகரீம்விபரீதஜ்ஞாநஜநநீம் ஸ்வவிஷயாயாஶ்ச போ⁴க்³யபு³த்³தே⁴ர்ஜநநீம்தே³ஹேந்த்³ரியத்வேந போ⁴க்³யத்வேந ஸூக்ஷ்மரூபேண சாவஸ்தி²தாம் தை³வீம்கு³ணமயீம் மாயாம் தா³ஸபூ⁴த: ஶரணாக³தோ(அ)ஸ்மி தவாஸ்மி தா³ஸ:இதி வக்தாரம் மாம் தாரய ||
பொருள்
முக்குணங்களால் ஆன, பகவானுடையதேயான ப்ரக்ருதி சக்தியைப் (மாயையைப்) பற்றி அவர் பேசுகிறார். அது தம்முடைய முன்வினைகளின் தொடர்ச்சியால் எழுந்து, பகவானின் உண்மையான ஸ்வரூபத்தை மறைத்து, தவறான அறிவை விதைக்கிறது. உலகப் பொருள்களை அநுபவிக்கத் தக்கவையாகத் தோன்றச் செய்கிறது; உடல், புலன்கள், அநுபவப் பொருள்கள், ஸூக்ஷ்ம ப்ரக்ருதி என்ற வடிவில் அவரைச் சூழ்ந்திருக்கிறது. "நான் உன் தாஸன், உன்னைச் சரணம் அடைந்தேன், நான் உன்னுடையவன்" என்று அவர் அறிவிப்பதால், அதைக் கடக்கச் செய்யும்படி பகவானை வேண்டுகிறார்.
சூர்ணிகை 13
தேஷாம் ஜ்ஞாநீ நித்யயுக்த: ஏகப⁴க்திர்விஶிஷ்யதே |ப்ரியோ ஹி ஜ்ஞாநிநோ(அ)த்யர்த²மஹம் ஸ ச மம ப்ரிய: ||உதா³ரா: ஸர்வ ஏவைதே ஜ்ஞாநீ த்வாத்மைவ மே மதம் |ஆஸ்தி²த: ஸ ஹி யுக்தாத்மா மாமேவாநுத்தமாம் க³திம் ||ப³ஹூநாம் ஜந்மநாமந்தே ஜ்ஞாநவாந்மாம் ப்ரபத்³யதே |வாஸுதே³வ: ஸர்வமிதி ஸ மஹாத்மா ஸுது³ர்லப⁴: ||இதி ஶ்லோகத்ரயோதி³தஜ்ஞாநிநம் மாம் குருஷ்வ ||
பொருள்
ஜ்ஞாநியான பக்தனை க்ருஷ்ணன் புகழும் பகவத் கீதையின் மூன்று ச்லோகங்களை அவர் ஓதுகிறார். அந்த பக்தன் எப்போதும் அவனோடு இணைந்திருப்பவன், அவனிடமே அநந்யமாக ஈடுபட்டவன், அவனுக்கு எல்லாவற்றையும்விட அன்புக்குரியவன், அவன் தன் ஆத்மாவாகவே கருதுபவன், வாஸுதேவனே எல்லாம் என்று அறிந்தவன்; அத்தகைய மஹாத்மா மிக அரியவன். தம்மை அத்தகைய ஜ்ஞாநி பக்தனாக ஆக்கும்படி ஸ்ரீ ராமாநுஜர் வேண்டுகிறார்.
சூர்ணிகை 14
புருஷ: ஸ பர: பார்த² ப⁴க்த்யா லப்⁴யஸ்த்வநந்யயா |ப⁴க்த்யா த்வநந்யயா ஶக்ய: மத்³ப⁴க்திம் லப⁴தே பராம் |இதி ஸ்தா²நத்ரயோதி³தபரப⁴க்தியுக்தம் மாம் குருஷ்வ ||
பொருள்
பரம்பொருளை அநந்ய பக்தியால் மட்டுமே அடைய முடியும் என்று சொல்லும் கீதையின் மூன்று இடங்களிலிருந்து வரிகளை அவர் ஓதுகிறார். அந்த மிக உயர்ந்த பக்தியைத் தமக்கு அருளும்படி வேண்டுகிறார்.
சூர்ணிகை 15
பரப⁴க்தி பரஜ்ஞாந பரமப⁴க்த்யேகஸ்வபா⁴வம் மாம் குருஷ்வ ||
பொருள்
பரபக்தி, பரஜ்ஞாநம், பரமபக்தி (பகவானிடம் கொண்ட அன்பு கனிந்து முதிரும் நிலைகள்) தம்முடைய இயல்பாகவே ஆகவேண்டும் என்று வேண்டுகிறார்.
சூர்ணிகை 16
பரப⁴க்தி பரஜ்ஞாந பரமப⁴க்திக்ருத பரிபூர்ணாநவரதநித்யவிஶத³தமாநந்யப்ரயோஜநாநவதி⁴காதிஶயப்ரிய ப⁴க³வத³நுப⁴வோ(அ)ஹம்ததா²வித⁴ ப⁴க³வத³நுப⁴வஜநிதாநவதி⁴காதிஶயப்ரீதிகாரிதாஶேஷாவஸ்தோ²சிதாஶேஷஶேஷதைகரதிரூப நித்யகிங்கரோ ப⁴வாநி ||
பொருள்
பகவானை முழுமையாக, இடைவிடாமல், முழுத் தெளிவுடன், வேறு எந்த நோக்கமும் இல்லாமல் அநுபவிக்க வேண்டும் என்று வேண்டுகிறார். அந்த ஆநந்தம் தரும் அளவற்ற அன்பினால், எல்லா நிலைகளுக்கும் ஏற்ற ஒவ்வொரு கைங்கர்யத்திலும் மகிழும் பகவானின் நித்ய தாஸனாகத் தாம் ஆகவேண்டும் என்கிறார்.
சூர்ணிகை 17
ஏவம்பூ⁴த மத்கைங்கர்யப்ராப்த்யுபாயதயா அவக்லுப்தஸமஸ்த வஸ்துவிஹீநோ(அ)பிஅநந்த தத்³விரோதி⁴பாபாக்ராந்தோ(அ)பி, அநந்த மத³பசாரயுக்தோ(அ)பிஅநந்த மதீ³யாபசாரயுக்தோ(அ)பி, அநந்தாஸஹ்யாபசாரயுக்தோ(அ)பிஏதத்கார்யகாரணபூ⁴தாநாதி³ விபரீதாஹங்கார விமூடா⁴த்மஸ்வபா⁴வோ(அ)பிஏதது³ப⁴யகார்யகாரணபூ⁴தாநாதி³ விபரீதவாஸநாஸம்ப³த்³தோ⁴(அ)பிஏதத³நுகு³ண ப்ரக்ருதிவிஶேஷஸம்ப³த்³தோ⁴(அ)பிஏதந்மூலாத்⁴யாத்மிகாதி⁴பௌ⁴திகாதி⁴தை³விக ஸுக²து³:க²தத்³தே⁴து ததி³தரோபேக்ஷணீய விஷயாநுப⁴வஜ்ஞாநஸங்கோசரூப மச்சரணாரவிந்த³யுக³லுஐகாந்திகாத்யந்திக பரப⁴க்திபரஜ்ஞாந பரமப⁴க்திவிக்⁴நப்ரதிஹதோ(அ)பி, யேநகேநாபி ப்ரகாரேண த்³வயவக்தா த்வம்கேவலம் மதீ³யயைவ த³யயா நிஶ்ஶேஷவிநஷ்ட ஸஹேதுகமச்சரணாரவிந்த³யுக³லுஐகாந்திகாத்யந்திகபரப⁴க்தி பரஜ்ஞாந பரமப⁴க்திவிக்⁴ந:மத்ப்ரஸாத³லப்³த⁴ மச்சரணாரவிந்த³யுக³லுஐகாந்திகாத்யந்திகபரப⁴க்தி பரஜ்ஞாந பரமப⁴க்தி: மத்ப்ரஸாதா³தே³வ ஸாக்ஷாத்க்ருத யதா²வஸ்தி²தமத்ஸ்வரூபரூபகு³ணவிபூ⁴தி லீலோபகரணவிஸ்தார: அபரோக்ஷஸித்³த⁴ மந்நியாம்யதாமத்³தா³ஸ்யைக ஸ்வபா⁴வாத்மஸ்வரூப: மதே³காநுப⁴வ: மத்³தா³ஸ்யைகப்ரிய:பரிபூர்ணாநவரத நித்யவிஶத³தமாநந்யப்ரயோஜநாநவதி⁴காதிஶயப்ரியமத³நுப⁴வஸ்த்வம் ததா²வித⁴ மத³நுப⁴வஜநிதாநவதி⁴காதிஶயப்ரீதிகாரிதாஶேஷாவஸ்தோ²சிதாஶேஷஶேஷதைகரதிரூப நித்யகிங்கரோ ப⁴வ ||
பொருள்
இப்போது ஸ்ரீ ரங்கநாதன் பதில் அருளுகிறான். முதலில் ஸ்ரீ ராமாநுஜருக்கு எதிராக நிற்பவை அனைத்தையும் பட்டியலிடுகிறான்: தமக்கென்று எந்த உபாயமும் இல்லாமை, முடிவற்ற பாவங்கள், பகவானுக்கும் அவனுடைய பக்தர்களுக்கும் செய்த அபசாரங்கள், ஆழ வேரூன்றிய அஹங்காரம், பழைய வாஸநைகள், ப்ரக்ருதியின் கட்டுகள், பக்திக்குத் தடையாகும் இன்ப துன்பங்கள். இருந்தாலும், எப்படியோ த்வயத்தைச் சொன்னதால், பகவானின் கருணை ஒன்றே இந்தத் தடைகள் அனைத்தையும் அவற்றின் காரணங்களோடு அழிக்கிறது. அந்த அருளால் அவர் மிக உயர்ந்த பக்தியைப் பெறுகிறார்; பகவானின் ஸ்வரூபம், திருமேனி, குணங்கள், வைபவம் ஆகியவற்றை நேரடியாகக் காண்கிறார்; தாம் பகவானுக்காகவே இருப்பவர், அவனை மட்டுமே அநுபவிப்பவர், அவனுடைய கைங்கர்யத்தை மட்டுமே விரும்புபவர் என்று தம்மை அறிகிறார். "என்னுடைய நித்ய தாஸனாக இரு" என்று பகவான் அருளுகிறான்.
சூர்ணிகை 18
ஏவம்பூ⁴தோ(அ)ஸி ||
பொருள்
பகவான் அதை உறுதிப்படுத்துகிறான்: "நீ இப்போது அப்படியே இருக்கிறாய்."
சூர்ணிகை 19
ஆத்⁴யாத்மிகாதி⁴பௌ⁴திகாதி⁴தை³விக து³:க²விக்⁴நக³ந்த⁴ரஹிதஸ்த்வம்த்³வயமர்தா²நுஸந்தா⁴நேந ஸஹ ஸதை³வம் வக்தாயாவச்ச²ரீரபாதமத்ரைவ ஶ்ரீரங்கே³ ஸுக²மாஸ்வ ||
பொருள்
உடலாலும் மனத்தாலும், மற்ற உயிர்களாலும், இயற்கையாலும் வரும் எல்லாவகைத் துன்பங்களிலிருந்தும் தடைகளிலிருந்தும் விடுபட்டு, அவர் எப்போதும் த்வயத்தை அதன் பொருளைச் சிந்தித்தவாறு அநுஸந்திக்க வேண்டும். இந்த உடல் விழும் வரை இங்கேயே ஸ்ரீரங்கத்தில் மகிழ்ச்சியாக வாழ வேண்டும்.
சூர்ணிகை 20
ஶரீரபாதஸமயே து கேவலம் மதீ³யயைவ த³யயா அதிப்ரபு³த்³த⁴: மாமேவாவலோகயந்அப்ரச்யுத பூர்வஸம்ஸ்காரமநோரத²: ஜீர்ணமிவ வஸ்த்ரம் ஸுகே²நேமாம்ப்ரக்ருதிம் ஸ்தூ²லஸூக்ஷ்மரூபாம் விஸ்ருஜ்ய ததா³நீமேவ மத்ப்ரஸாத³லப்³த⁴மச்சரணாரவிந்த³யுக³லுஐகாந்திகாத்யந்திகபரப⁴க்தி பரஜ்ஞாந பரமப⁴க்திக்ருத பரிபூர்ணாநவரதநித்ய விஶத³தமாநந்யப்ரயோஜநாநவதி⁴காதிஶயப்ரிய மத³நுப⁴வஸ்த்வம்ததா²வித⁴ மத³நுப⁴வஜநிதாநவதி⁴காதிஶயப்ரீதிகாரிதாஶேஷாவஸ்தோ²சிதாஶேஷஶேஷதைகரதிரூப நித்யகிங்கரோ ப⁴விஷ்யஸி ||
பொருள்
இந்தப் பிறவியின் முடிவை பகவான் விவரிக்கிறான். உடல் விழும்போது, அவனுடைய கருணையால் மட்டுமே ஸ்ரீ ராமாநுஜர் முழு விழிப்போடு இருந்து பகவானை மட்டுமே காண்பார்; அவருடைய ஆவல் மாறாமல் இருக்கும். ஸ்தூலமும் ஸூக்ஷ்மமுமான இந்த உடலை, பழைய ஆடையைக் களைவது போல எளிதாகக் களைவார். அதே கணத்தில் பரமபதத்தில் பகவானை முழுமையாக அநுபவித்தவாறு அவனுடைய நித்ய தாஸன் ஆவார்.
சூர்ணிகை 21
மா தே(அ)பூ⁴த³த்ர ஸம்ஶய: ||
பொருள்
"இதில் எந்தச் சந்தேகமும் கொள்ளாதே" என்று பகவான் அருளுகிறான்.
சூர்ணிகை 22
அந்ருதம் நோக்தபூர்வம் மே ந ச வக்ஷ்யே கதா³சந |ராமோ த்³விர்நாபி⁴பா⁴ஷதே |ஸக்ருதே³வ ப்ரபந்நாய தவாஸ்மீதி ச யாசதே |அப⁴யம் ஸர்வபூ⁴தேப்⁴யோ த³தா³ம்யேதத்³வ்ரதம் மம ||ஸர்வத⁴ர்மாந்பரித்யஜ்ய மாமேகம் ஶரணம் வ்ரஜ |அஹம் த்வா ஸர்வபாபேப்⁴யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி மா ஶுச: ||இதி மயைவ ஹ்யுக்தம் ||
பொருள்
எல்லாச் சந்தேகத்தையும் நீக்க, பகவான் தான் முன்பு சொன்ன வார்த்தைகளை நினைவூட்டுகிறான்: "நான் ஒருபோதும் பொய் சொன்னதில்லை, இனியும் சொல்லமாட்டேன்"; "ராமன் இரண்டு முறை பேசமாட்டான்"; "நான் உன்னுடையவன்" என்று ஒரு முறையாவது சரணம் அடைபவர் எவருக்கும் எல்லா உயிர்களிடமிருந்தும் அபயம் அளிப்பேன் என்ற ராமனின் விரதம்; கீதையில் க்ருஷ்ணனின் வாக்குறுதி, "மற்ற எல்லா தர்மங்களையும் விட்டு என்னை ஒருவனையே சரணம் அடை; உன்னை எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுவிப்பேன்; வருந்தாதே." இவை அனைத்தையும் தானே சொன்னதாக பகவான் கூறுகிறான்.
சூர்ணிகை 23
அதஸ்த்வம் தவ தத்த்வதோ மத்³ஜ்ஞாநத³ர்ஶந ப்ராப்திஷு நிஸ்ஸம்ஶய: ஸுக²மாஸ்வ ||
பொருள்
"ஆகவே என்னை உண்மையாக அறிவது, காண்பது, அடைவது பற்றி எந்தச் சந்தேகமும் இல்லாமல் மகிழ்ச்சியாக வாழ்." இந்தச் சொற்களுடன் பகவானின் பதில் நிறைவடைகிறது.
ஸ்ரீரங்க கத்யம்
சூர்ணிகை 1
ஸ்வாதீ⁴ந த்ரிவித⁴ சேதநாசேதந ஸ்வரூபஸ்தி²திப்ரவ்ருத்திபே⁴த³ம்க்லேஶகர்மாத்³யஶேஷதோ³ஷாஸம்ஸ்ப்ருஷ்டம், ஸ்வாபா⁴விகாநவதி⁴காதிஶய ஜ்ஞாநப³லைஶ்வர்யவீர்ய ஶக்திதேஜஸ்ஸௌஶீல்ய வாத்ஸல்ய மார்த³வார்ஜவ ஸௌஹார்த³ ஸாம்ய காருண்ய மாது⁴ர்யகா³ம்பீ⁴ர்ய ஔதா³ர்ய சாதுர்ய ஸ்தை²ர்ய தை⁴ர்ய ஶௌர்ய பராக்ரமஸத்யகாம ஸத்யஸங்கல்ப க்ருதித்வ க்ருதஜ்ஞதாத்³யஸங்க்²யேய கல்யாணகு³ணக³ணௌக⁴மஹார்ணவம், பரப்³ரஹ்மபூ⁴தம், புருஷோத்தமம், ஶ்ரீரங்க³ஶாயிநம், அஸ்மத்ஸ்வாமிநம்ப்ரபு³த்³த⁴நித்யநியாம்ய நித்யதா³ஸ்யைகரஸாத்மஸ்வபா⁴வோ(அ)ஹம், ததே³காநுப⁴வ: ததே³கப்ரிய:பரிபூர்ணம் ப⁴க³வந்தம் விஶத³தமாநுப⁴வேந நிரந்தரமநுபூ⁴யதத³நுப⁴வஜநிதாநவதி⁴காதிஶயப்ரீதிகாரிதாஶேஷாவஸ்தோ²சித அஶேஷஶேஷதைகரதிரூப நித்யகிங்கரோ ப⁴வாநி ||
பொருள்
உணர்வுள்ள ஒவ்வொரு உயிரின் ஸ்வரூபம், இருப்பு, செயல்பாட்டையும், ஜடப் பொருளின் ஸ்வரூபம், இருப்பு, செயல்பாட்டையும் நியமிப்பவனும், குற்றங்களும் கர்மமும் துன்பமும் ஒருபோதும் தீண்டாதவனும், எண்ணற்ற கல்யாண குணங்களின் கடலுமான பகவானை ஸ்ரீ ராமாநுஜர் துதிக்கிறார். அவன் பரப்ரஹ்மம், புருஷோத்தமன், ஸ்ரீரங்கத்தில் பள்ளிகொண்டிருப்பவன், ஸ்ரீ ராமாநுஜரின் சொந்த ஸ்வாமி. இயல்பாகவே ஸ்ரீ ராமாநுஜர் அவனுக்காகவே இருப்பவர், அவனால் ஆளப்படுபவர். அவனை இடைவிடாமல், முழுத் தெளிவுடன் அநுபவிக்கவும், அந்த அநுபவம் தரும் அன்பினால் எல்லா நிலைகளிலும் அவனுடைய நித்ய தாஸனாக ஆகவும் வேண்டுகிறார்.
சூர்ணிகை 2
ஸ்வாத்ம நித்யநியாம்ய நித்யதா³ஸ்யைகரஸாத்மஸ்வபா⁴வாநுஸந்தா⁴நபூர்வக ப⁴க³வத³நவதி⁴காதிஶயஸ்வாம்யாத்³யகி²லகு³ணக³ணாநுப⁴வஜநிதாநவதி⁴காதிஶயப்ரீதிகாரிதாஶேஷாவஸ்தோ²சிதாஶேஷஶேஷதைகரதிரூபநித்யகைங்கர்ய ப்ராப்த்யுபாயபூ⁴தப⁴க்தி தது³பாயஸம்யக்³ஜ்ஞாந தது³பாய ஸமீசீநக்ரியா தத³நுகு³ணஸாத்த்விகதாஸ்திக்யாதி³ ஸமஸ்தாத்மகு³ணவிஹீந:து³ருத்தராநந்த தத்³விபர்யய ஜ்ஞாநக்ரியாநுகு³ணாநாதி³பாபவாஸநா மஹார்ணவாந்தர்நிமக்³ந:, திலதைலவத்தா³ருவஹ்நிவத்து³ர்விவேச த்ரிகு³ணக்ஷணக்ஷரணஸ்வபா⁴வாசேதநப்ரக்ருதிவ்யாப்திரூபது³ரத்யய ப⁴க³வந்மாயாதிரோஹித ஸ்வப்ரகாஶ:அநாத்³யவித்³யாஸஞ்சிதாநந்தாஶக்ய விஸ்ரம்ஸந கர்மபாஶப்ரக்³ரதி²த:அநாக³தாநந்தகால ஸமீக்ஷயா(அ)பி அத்³ருஷ்டஸந்தாரோபாய:, நிகி²லஜந்துஜாத ஶரண்யஶ்ரீமந்நாராயண, தவ சரணாரவிந்த³யுக³லுஅம் ஶரணமஹம் ப்ரபத்³யே ||
பொருள்
அத்தகைய கைங்கர்யத்துக்கு வழிவகுக்கும் எதுவும் தம்மிடம் இல்லை என்று அவர் ஒப்புக்கொள்கிறார்: பக்தி இல்லை, உண்மையான ஜ்ஞாநம் இல்லை, சரியான கர்மம் இல்லை, நற்குணமும் ச்ரத்தையும் இல்லை. தொடக்கமில்லாத தீய வாஸநைகளின் கடலில் மூழ்கியிருக்கிறார்; எள்ளில் எண்ணெயும் கட்டையில் நெருப்பும் போலத் தம்மோடு ஒட்டியிருக்கும் ப்ரக்ருதி அவருடைய உள்ளொளியை மறைத்திருக்கிறது; கர்மம் என்னும் கயிறுகளால் கட்டுண்டிருக்கிறார். இனிவரும் முடிவில்லாத காலத்தைப் பார்த்தாலும் கரையேறும் வழி தெரியவில்லை. ஆகவே எல்லா உயிர்களுக்கும் புகலிடமான ஸ்ரீமந் நாராயணனை அழைத்து, அவனுடைய திருவடித் தாமரைகளைச் சரணம் அடைகிறார்.
சூர்ணிகை 3
ஏவமவஸ்தி²தஸ்யாப்யர்தி²த்வமாத்ரேண, பரமகாருணிகோ ப⁴க³வாந்ஸ்வாநுப⁴வப்ரீத்யோபநீதைகாந்திகாத்யந்திகநித்யகைங்கர்யைகரதிரூப நித்யதா³ஸ்யம் தா³ஸ்யதீதிவிஶ்வாஸபூர்வகம் ப⁴க³வந்தம் நித்யகிங்கரதாம் ப்ரார்த²யே ||
பொருள்
தாம் இத்தகைய நிலையில் இருந்தாலும், மிகுந்த கருணையுள்ள பகவான், தாம் கேட்டதற்காக மட்டுமே, தன்னுடைய மகிழ்ச்சியாலேயே தமக்கு நித்ய தாஸ்யத்தை அருளுவான் என்று அவர் நம்புகிறார். அந்த நம்பிக்கையோடு நித்ய கைங்கர்யத்தை வேண்டுகிறார்.
சூர்ணிகை 4
தவாநுபூ⁴திஸம்பூ⁴தப்ரீதிகாரிததா³ஸதாம் |தே³ஹி மே க்ருபயா நாத² ந ஜாநே க³திமந்யதா² ||
பொருள்
ஒரு ச்லோகத்தில் அவர் வேண்டுகிறார்: ப்ரபுவே, உன்னை அநுபவிப்பதால் உண்டாகும் அன்பிலிருந்து பிறக்கும் கைங்கர்யத்தைக் கருணையோடு எனக்கு அருள்வாய். வேறு வழி எனக்குத் தெரியாது.
சூர்ணிகை 5
ஸர்வாவஸ்தோ²சிதாஶேஷஶேஷதைகரதிஸ்தவ |ப⁴வேயம் புண்ட³ரீகாக்ஷ த்வமேவைவம் குருஷ்வ மாம் ||
பொருள்
இரண்டாவது ச்லோகத்தில் அவர் வேண்டுகிறார்: தாமரைக் கண்ணனே, எல்லா நிலைகளிலும் உனக்குச் செய்யும் எல்லாவிதக் கைங்கர்யத்திலும் மட்டுமே எனக்கு மகிழ்ச்சி இருக்கட்டும். நீயே என்னை அப்படி ஆக்க வேண்டும்.
சூர்ணிகை 6
ஏவம்பூ⁴த தத்த்வயாதா²த்ம்யாவபோ³த⁴ ததி³ச்சா²ரஹிதஸ்யாபிஏதது³ச்சாரணமாத்ராவலம்ப³நேந, உச்யமாநார்த² பரமார்த²நிஷ்ட²ம் மே மந:த்வமேவாத்³யைவ காரய ||
பொருள்
இந்த உண்மைகளைத் தாம் உண்மையில் புரிந்துகொள்ளவும் இல்லை, அவற்றை விரும்பவும் இல்லை என்று ஒப்புக்கொள்கிறார். இந்தச் சொற்களைச் சொன்னேன் என்ற ஒன்றை மட்டுமே பற்றிக்கொண்டு, இன்றே தம் மனம் அவற்றின் பொருளில் உறுதியாக நிலைக்கும்படி செய்யுமாறு பகவானிடமே வேண்டுகிறார்.
சூர்ணிகை 7
அபாரகருணாம்பு³தே⁴, அநாலோசிதவிஶேஷாஶேஷலோகஶரண்ய, ப்ரணதார்திஹரஆஶ்ரிதவாத்ஸல்யைக மஹோத³தே⁴, அநவரதவிதி³த நிகி²லபூ⁴தஜாத யாதா²த்ம்ய, ஸத்யகாமஸத்யஸங்கல்ப, ஆபத்ஸக², காகுத்ஸ்த², ஶ்ரீமந், நாராயண, புருஷோத்தம, ஶ்ரீரங்க³நாத²மம நாத², நமோ(அ)ஸ்து தே ||
பொருள்
இறுதியில் பகவானின் குணங்களைச் சொல்லி அழைக்கிறார்: அளவற்ற கருணைக் கடலே, தகுதி பாராமல் அனைவருக்கும் புகலிடமே, வணங்குபவர்களின் துயர் தீர்ப்பவனே, தன்னை அண்டியவர்களிடம் அன்பின் பெருங்கடலே, ஒவ்வொரு உயிரையும் உள்ளபடி எப்போதும் அறிபவனே, விருப்பங்களும் ஸங்கல்பங்களும் ஒருபோதும் தவறாதவனே, ஆபத்தில் நண்பனே, காகுத்ஸ்த குலத்து ராமனே, ஸ்ரீமந் நாராயணனே, புருஷோத்தமனே, ஸ்ரீ ரங்கநாதனே, "என் ஸ்வாமியே, உன்னை வணங்குகிறேன்."
ஸ்ரீவைகுண்ட கத்யம்
சூர்ணிகை 1
ஸ்வாதீ⁴ந த்ரிவித⁴சேதநாசேதநஸ்வரூபஸ்தி²திப்ரவ்ருத்திபே⁴த³ம்க்லேஶகர்மாத்³யஶேஷதோ³ஷாஸம்ஸ்ப்ருஷ்டம்ஸ்வாபா⁴விகாநவதி⁴காதிஶய ஜ்ஞாநப³லைஶ்வர்யவீர்யஶக்திதேஜ: ப்ரப்⁴ருத்யஸங்க்²யேயகல்யாணகு³ணக³ணௌக⁴மஹார்ணவம், பரமபுருஷம், ப⁴க³வந்தம், நாராயணம்ஸ்வாமித்வேந ஸுஹ்ருத்த்வேந கு³ருத்வேந ச பரிக்³ருஹ்யஐகாந்திகாத்யந்திக தத்பாதா³ம்பு³ஜத்³வய பரிசர்யைகமநோரத²:தத்ப்ராப்தயே ச தத்பாதா³ம்பு³ஜத்³வய ப்ரபத்தேரந்யந்ந மேகல்பகோடிஸஹஸ்ரேணாபி ஸாத⁴நமஸ்தீதி மந்வாந:, தஸ்யைவ ப⁴க³வதோ நாராயணஸ்யஅகி²லஸத்த்வத³யைகஸாக³ரஸ்யஅநாலோசித கு³ணக³ணாக²ண்ட³ஜநாநுகூலாமர்யாத³ ஶீலவத:ஸ்வாபா⁴விகாநவதி⁴காதிஶய கு³ணவத்தயாதே³வதிர்யங்மநுஷ்யாத்³யகி²லஜந ஹ்ருத³யாநந்த³நஸ்ய ஆஶ்ரிதவாத்ஸல்யைகஜலதே⁴:ப⁴க்தஜநஸம்ஶ்லேஷைகபோ⁴க³ஸ்யநித்யஜ்ஞாநக்ரியைஶ்வர்யாதி³ போ⁴க³ஸாமக்³ரீஸம்ருத்³த⁴ஸ்ய, மஹாவிபூ⁴தே:ஶ்ரீமச்சரணாரவிந்த³யுக³லுஅம் அநந்யாத்மஸஞ்ஜீவநேந தத்³க³தஸர்வபா⁴வேநஶரணமநுவ்ரஜேத் ||
பொருள்
எல்லா உயிர்களையும் ப்ரக்ருதியையும் ஆள்பவனும், எந்தக் குற்றமும் தீண்டாதவனும், கல்யாண குணங்களின் கடலுமான ஸ்ரீமந் நாராயணனை ஒரு ஸாதகன் எப்படி அணுக வேண்டும் என்று ஸ்ரீ ராமாநுஜர் விவரிக்கிறார். ஸாதகன் அவனை ஸ்வாமியாகவும், நண்பனாகவும், குருவாகவும் கொள்கிறான்; அவனுடைய திருவடிகளுக்குத் தொண்டு செய்வதை மட்டுமே விரும்புகிறான்; அந்தத் தொண்டுக்கு ஒரே உபாயம் அந்தத் திருவடிகளில் செய்யும் சரணாகதியே, வேறு எதுவும் எண்ணற்ற யுகங்களிலும் அதைக் கொண்டுவர முடியாது என்று உறுதியாக நம்புகிறான். இந்த பகவான் கருணைக் கடல்; தகுதிகளைப் பாராமல் அனைவரையும் ஏற்றுக்கொள்பவன்; தேவர்கள், விலங்குகள், மனிதர்கள் என அனைவரின் உள்ளங்களையும் ஒருபோல மகிழ்விப்பவன்; தன்னை அண்டியவர்களை நேசிப்பவன்; தன் பக்தர்களின் கூட்டத்தில் மகிழ்பவன். ஸ்ரீயோடு கூடிய இந்த பகவானின் திருவடிகளில், அவனையே தன் உயிராகக் கொண்டு, தன் முழு உள்ளத்தையும் அவனிடம் திருப்பி, ஸாதகன் சரணம் அடைய வேண்டும்.
சூர்ணிகை 2
ததஶ்ச ப்ரத்யஹமாத்மோஜ்ஜீவநாயைவமநுஸ்மரேத் ||
பொருள்
அதன் பிறகு, தினமும், ஆத்மாவின் போஷணத்துக்காக, ஸாதகன் அடுத்து விவரிக்கப்படும் முறையில் த்யானம் செய்ய வேண்டும்.
சூர்ணிகை 3
சதுர்த³ஶபு⁴வநாத்மகமண்ட³ம், த³ஶகு³ணிதோத்தரம் ச ஆவரணஸப்தகம்ஸமஸ்தம் கார்யகாரணஜாதமதீத்ய, வர்தமாநே பரமவ்யோமஶப்³தா³பி⁴தே⁴யேப்³ரஹ்மாதீ³நாம் வாங்மநஸா(அ)கோ³சரே, ஶ்ரீமதி வைகுண்டே² தி³வ்யலோகேஸநகவிதி⁴ஶிவாதி³பி⁴ரபி அசிந்த்யஸ்வபா⁴வைஶ்வர்யை:, நித்யஸித்³தை⁴ரநந்தை:ப⁴க³வதா³நுகூல்யைகபோ⁴கை³: தி³வ்யபுருஷை: மஹாத்மபி⁴ராபூரிதேதேஷாமபி இயத்பரிமாணம், இயதை³ஶ்வர்யம், ஈத்³ருஶஸ்வபா⁴வமிதி பரிச்சே²த்துமயோக்³யேதி³வ்யாவரணஶதஸஹஸ்ராவ்ருதே, தி³வ்யகல்பகதரூபஶோபி⁴தேதி³வ்யோத்³யாநஶதஸஹஸ்ரகோடிபி⁴ராவ்ருதே, அதிப்ரமாணே தி³வ்யாயதநேகஸ்மிம்ஶ்சித்³விசித்ர தி³வ்யரத்நமய தி³வ்யாஸ்தா²நமண்ட³பேதி³வ்யரத்நஸ்தம்ப⁴ ஶதஸஹஸ்ரகோடிபி⁴ருபஶோபி⁴தேதி³வ்யநாநாரத்நக்ருதஸ்த²லவிசித்ரிதே, தி³வ்யாலங்காராலங்க்ருதேபரித: பதிதை: பதமாநை: பாத³பஸ்தை²ஶ்ச நாநாக³ந்த⁴வர்ணைர்தி³வ்யபுஷ்பை:ஶோப⁴மாநைர்தி³வ்யபுஷ்போபவநைருபஶோபி⁴தேஸங்கீர்ணபாரிஜாதாதி³கல்பத்³ருமோபஶோபி⁴தை:அஸங்கீர்ணைஶ்ச கைஶ்சித³ந்தஸ்ஸ்த²புஷ்பரத்நாதி³நிர்மிததி³வ்யலீலாமண்ட³ப ஶதஸஹஸ்ரோபஶோபி⁴தை:ஸர்வதா³(அ)நுபூ⁴யமாநைரப்யபூர்வவதா³ஶ்சர்யமாவஹத்³பி⁴:க்ரீடா³ஶைலஶதஸஹஸ்ரைரலங்க்ருதை:, கைஶ்சிந்நாராயணதி³வ்யலீலா(அ)ஸாதா⁴ரணை:கைஶ்சித்பத்³மவநாலயா தி³வ்யலீலா(அ)ஸாதா⁴ரணை:ஸாதா⁴ரணைஶ்ச கைஶ்சித்ஶுகஶாரிகாமயூரகோகிலாதி³பி⁴: கோமலகூஜிதைராகுலை:தி³வ்யோத்³யாநஶதஸஹஸ்ரகோடிபி⁴ராவ்ருதே, மணிமுக்தாப்ரவாலக்ருதஸோபாநை:தி³வ்யாமலாம்ருதரஸோத³கை:, தி³வ்யாண்ட³ஜவரை:, அதிரமணீயத³ர்ஶநை:அதிமநோஹரமது⁴ரஸ்வரை: ஆகுலை:அந்தஸ்த² முக்தாமய தி³வ்யக்ரீடா³ஸ்தா²நோபஶோபி⁴தை:தி³வ்யஸௌக³ந்தி⁴கவாபீஶதஸஹஸ்ரை:, தி³வ்யராஜஹம்ஸாவலீவிராஜிதைராவ்ருதேநிரஸ்தாதிஶயாநந்தை³கரஸதயா சாநந்த்யாச்ச ப்ரவிஷ்டாநுந்மாத³யத்³பி⁴: க்ரீடோ³த்³தே³ஶைர்விராஜிதேதத்ர தத்ர க்ருத தி³வ்யபுஷ்பபர்யங்கோபஶோபி⁴தேநாநாபுஷ்பாஸவாஸ்வாத³ மத்தப்⁴ருங்கா³வலீபி⁴ருத்³கீ³யமாந தி³வ்யகா³ந்த⁴ர்வேணாபூரிதேசந்த³நாக³ருகர்பூர தி³வ்யபுஷ்பாவகா³ஹி மந்தா³நிலாஸேவ்யமாநேமத்⁴யே புஷ்பஸஞ்சயவிசித்ரிதே, மஹதி தி³வ்யயோக³பர்யங்கே அநந்தபோ⁴கி³நிஶ்ரீமத்³வைகுண்டை²ஶ்வர்யாதி³ தி³வ்யலோகம் ஆத்மகாந்த்யா விஶ்வமாப்யாயயந்த்யாஶேஷஶேஷாஶநாதி³ ஸர்வம் பரிஜநம்ப⁴க³வதஸ்தத்தத³வஸ்தோ²சித பரிசர்யாயாம் ஆஜ்ஞாபயந்த்யாஶீலரூபகு³ணவிலாஸாதி³பி⁴: ஆத்மாநுரூபயா ஶ்ரியா ஸஹாஸீநம்ப்ரத்யக்³ரோந்மீலித ஸரஸிஜஸத்³ருஶ நயநயுக³லுஅம், ஸ்வச்ச²நீலஜீமூதஸங்காஶம்அத்யுஜ்ஜ்வலபீதவாஸஸம், ஸ்வயா ப்ரப⁴யா(அ)திநிர்மலயா அதிஶீதலயா அதிகோமலயாஸ்வச்ச²மாணிக்யாப⁴யா க்ருத்ஸ்நம் ஜக³த்³பா⁴ஸயந்தம், அசிந்த்யதி³வ்யாத்³பு⁴த நித்யயௌவநஸ்வபா⁴வலாவண்யமயாம்ருதஸாக³ரம், அதிஸௌகுமார்யாதீஷத்ப்ரஸ்விந்நவதா³லக்ஷ்யமாணலலாடப²லக தி³வ்யாலகாவலீவிராஜிதம், ப்ரபு³த்³த⁴முக்³தா⁴ம்பு³ஜசாருலோசநம்ஸவிப்⁴ரமப்⁴ரூலதம், உஜ்ஜ்வலாத⁴ரம், ஶுசிஸ்மிதம், கோமலக³ண்ட³ம், உந்நஸம், உத³க்³ரபீநாம்ஸவிலம்பி³குண்ட³லாலகாவலீப³ந்து⁴ரகம்பு³கந்த⁴ரம்ப்ரியாவதம்ஸோத்பல கர்ணபூ⁴ஷணஶ்லதா²லகாப³ந்த⁴விமர்த³ஶம்ஸிபி⁴: சதுர்பி⁴ராஜாநுவிலம்பி³பி⁴ர்பு⁴ஜைர்விராஜிதம்அதிகோமல தி³வ்யரேகா²லங்க்ருதாதாம்ரகரதலம், தி³வ்யாங்கு³லீயகவிராஜிதம்அதிகோமல தி³வ்யநகா²வலீவிராஜிதம், அதிரக்தாங்கு³லீபி⁴ரலங்க்ருதம்தத்க்ஷணோந்மீலித புண்ட³ரீக ஸத்³ருஶசரணயுக³லுஅம்அதிமநோஹர கிரீடமகுட சூடா³வதம்ஸ மகரகுண்ட³லக்³ரைவேயக ஹார கேயூர கடக ஶ்ரீவத்ஸ கௌஸ்துப⁴முக்தாதா³மோத³ரப³ந்த⁴ந பீதாம்ப³ர காஞ்சீகு³ணநூபுராதி³பி⁴ரத்யந்தஸுக²ஸ்பர்ஶைர்தி³வ்யக³ந்தை⁴ர்பூ⁴ஷணைர்பூ⁴ஷிதம்ஶ்ரீமத்யா வைஜயந்த்யா வநமாலயா விராஜிதம்ஶங்க²சக்ரக³தா³ஸி ஶார்ங்கா³தி³ தி³வ்யாயுதை⁴: ஸேவ்யமாநம்ஸ்வஸங்கல்பமாத்ராவக்லுப்த ஜக³ஜ்ஜந்மஸ்தி²தித்⁴வம்ஸாதி³கேஶ்ரீமதி விஷ்வக்ஸேநே ந்யஸ்தஸமஸ்தாத்மைஶ்வர்யம்வைநதேயாதி³பி⁴: ஸ்வபா⁴வதோ நிரஸ்த ஸமஸ்த ஸாம்ஸாரிகஸ்வபா⁴வை:ப⁴க³வத்பரிசர்யாகரணயோக்³யைர்ப⁴க³வத்பரிசர்யைகபோ⁴கை³:நித்யஸித்³தை⁴ரநந்தை: யதா²யோக³ம் ஸேவ்யமாநம்ஆத்மபோ⁴கே³நாநநுஸம்ஹிதபராதி³காலம் தி³வ்யாமல கோமலாவலோகநேந விஶ்வமாஹ்லாத³யந்தம்ஈஷது³ந்மீலித முகா²ம்பு³ஜோத³ரவிநிர்க³தேந தி³வ்யாநநாரவிந்த³ ஶோபா⁴ஜநநேநதி³வ்யகா³ம்பீ⁴ர்யௌதா³ர்ய ஸௌந்த³ர்ய மாது⁴ர்யாத்³யநவதி⁴க கு³ணக³ணவிபூ⁴ஷிதேநஅதிமநோஹரதி³வ்யபா⁴வக³ர்பே⁴ண தி³வ்யலீலாலாபாம்ருதேநஅகி²லஜநஹ்ருத³யாந்தராண்யாபூரயந்தம் ப⁴க³வந்தம் நாராயணம் த்⁴யாநயோகே³ந த்³ருஷ்ட்வாததோ ப⁴க³வதோ நித்யஸ்வாம்யமாத்மநோ நித்யதா³ஸ்யம் ச யதா²வஸ்தி²தமநுஸந்தா⁴யகதா³(அ)ஹம் ப⁴க³வந்தம் நாராயணம், மம குலநாத²ம், மம குலதை³வதம்மம குலத⁴நம், மம போ⁴க்³யம், மம மாதரம், மம பிதரம், மமஸர்வம் ஸாக்ஷாத்கரவாணி சக்ஷுஷா |கதா³(அ)ஹம் ப⁴க³வத்பாதா³ம்பு³ஜத்³வயம் ஶிரஸா ஸங்க்³ரஹீஷ்யாமி |கதா³(அ)ஹம் ப⁴க³வத்பாதா³ம்பு³ஜத்³வய பரிசர்யா(அ)(அ)ஶயா நிரஸ்தஸமஸ்தேதர போ⁴கா³ஶ:அபக³த ஸமஸ்த ஸாம்ஸாரிகஸ்வபா⁴வ: தத்பாதா³ம்பு³ஜத்³வயம் ப்ரவேக்ஷ்யாமி |கதா³(அ)ஹம் ப⁴க³வத்பாதா³ம்பு³ஜத்³வய பரிசர்யாகரணயோக்³ய:ததே³கபோ⁴க³: தத்பாதௌ³ பரிசரிஷ்யாமி | கதா³ மாம் ப⁴க³வாந்ஸ்வகீயயா அதிஶீதலயாத்³ருஶா அவலோக்ய, ஸ்நிக்³த⁴க³ம்பீ⁴ரமது⁴ரயா கி³ரா பரிசர்யாயாம் ஆஜ்ஞாபயிஷ்யதிஇதி ப⁴க³வத்பரிசர்யாயாமாஶாம் வர்த⁴யித்வாதயைவாஶயா தத்ப்ரஸாதோ³பப்³ரும்ஹிதயா ப⁴க³வந்தமுபேத்யதூ³ராதே³வ ப⁴க³வந்தம் ஶேஷபோ⁴கே³ ஶ்ரியா ஸஹாஸீநம் வைநதேயாதி³பி⁴: ஸேவ்யமாநம்ஸமஸ்தபரிவாராய ஶ்ரீமதே நாராயணாய நம:, இதி ப்ரணம்யஉத்தா²யோத்தா²ய புந: புந: ப்ரணம்ய அத்யந்த ஸாத்⁴வஸவிநயாவநதோ பூ⁴த்வாப⁴க³வத்பாரிஷத³க³ணநாயகைர்த்³வாரபாலை: க்ருபயா ஸ்நேஹக³ர்ப⁴யா த்³ருஶா(அ)வலோகித:ஸம்யக³பி⁴வந்தி³தை: தைஸ்தைரேவாநுமதோ ப⁴க³வந்தமுபேத்ய, ஶ்ரீமதா மூலமந்த்ரேணமாமைகாந்திகாத்யந்திக பரிசர்யாகரணாய பரிக்³ருஹ்ணீஷ்வஇதி யாசமாந: ப்ரணம்யாத்மாநம் ப⁴க³வதே நிவேத³யேத் ||
பொருள்
இந்த த்யானம் பதினான்கு உலகங்கள் கொண்ட இந்த அண்டத்தையும் அதன் ஏழு ஆவரணங்களையும் கடந்து ஸ்ரீ வைகுண்டத்தை (பரமபதத்தை) அடைகிறது. அது ப்ரஹ்மாவின் சொல்லுக்கும் எண்ணத்துக்கும்கூட எட்டாதது; எண்ணற்ற நித்யஸூரிகளால் நிறைந்தது; கற்பக மரங்கள், பூஞ்சோலைகள், ரத்ந மண்டபங்கள், ராஜஹம்ஸங்கள் உலவும் தடாகங்கள், பாடும் பறவைகள், ரீங்காரம் செய்யும் வண்டுகள் ஆகியவற்றால் அழகுபெற்றது. அங்கே ஒரு பெரிய ரத்ந மண்டபத்தில் ஆதிசேஷன் மீது பகவான் ஸ்ரீயோடு வீற்றிருக்கிறான்; அவனுடைய பரிசாரகர்கள் அனைவரையும் அவளே நடத்துகிறாள். அப்போதுதான் மலர்ந்த தாமரை போன்ற கண்கள், கார்மேக வண்ணம், மஞ்சள் பட்டாடை, மென்முறுவல், நான்கு திருக்கைகள், கிரீடம், ஆபரணங்கள், வைஜயந்தீ மாலை, திவ்ய ஆயுதங்கள்; அவன் ஆணைப்படி விஷ்வக்ஸேநர் உலகை நடத்துகிறார்; கருடனும் நித்யஸூரிகளும் அவனுக்குத் தொண்டு செய்கின்றனர். அவனை இவ்வாறு கண்டு, அவன் நித்ய ஸ்வாமி, தான் நித்ய தாஸன் என்பதை நினைத்து, ஸாதகன் ஏங்குகிறான்: என் குலநாதனும், என் தாயும், தந்தையும், எல்லாமுமான நாராயணனை என் கண்களால் எப்போது காண்பேன், அவன் திருவடிகளை என் தலையில் எப்போது சூடுவேன், அவற்றுக்குத் தொண்டு செய்வேன், குளிர்ந்த பார்வையோடு, ஆழ்ந்த இனிய குரலில் அவன் என்னைக் கைங்கர்யத்துக்கு அழைப்பதை எப்போது கேட்பேன்? அந்த நம்பிக்கை வளர வளர, ஸாதகன் அருகில் செல்கிறான்; தொலைவிலிருந்தே ஸ்ரீயோடு கூடிய பகவானைக் காண்கிறான்; வணக்கச் சொற்களோடு மீண்டும் மீண்டும் வணங்குகிறான்; வாயில் காவலர்களும் முதன்மைப் பரிசாரகர்களும் அவனை வரவேற்கின்றனர்; அநந்ய கைங்கர்யத்துக்குத் தன்னை ஏற்றுக்கொள்ளும்படி மூல மந்த்ரத்தால் வேண்டுகிறான்; தன்னை பகவானுக்கு ஸமர்ப்பிக்கிறான்.
சூர்ணிகை 4
ததோ ப⁴க³வதா ஸ்வயமேவாத்மஸஞ்ஜீவநேந அமர்யாத³ஶீலவதாஅதிப்ரேமாந்விதேநாவலோகநேநாவலோக்யஸர்வதே³ஶஸர்வகாலஸர்வாவஸ்தோ²சிதாத்யந்தஶேஷபா⁴வாய ஸ்வீக்ருதோ(அ)நுஜ்ஞாதஶ்சஅத்யந்தஸாத்⁴வஸவிநயாவநத: கிங்குர்வாண: க்ருதாஞ்ஜலிபுடோ ப⁴க³வந்தமுபாஸீத ||
பொருள்
அப்போது பகவானே, ஆத்மாவுக்கு உயிரூட்டும் அன்பு நிறைந்த பார்வையால் அவனைப் பார்க்கிறான். எல்லா இடங்களிலும், எல்லாக் காலங்களிலும், எல்லா நிலைகளிலும் முழுமையான கைங்கர்யத்துக்கு அவனை ஏற்றுக்கொண்டு அநுமதி அளிக்கிறான். அந்தத் தாஸன் கைகூப்பி, பணிவோடு நின்று, "நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?" என்று கேட்டவாறு பகவானை ஆராதிக்கிறான்.
சூர்ணிகை 5
ததஶ்சாநுபூ⁴யமாந பா⁴வவிஶேஷ: நிரதிஶயப்ரீத்யா(அ)ந்யத்கிஞ்சித்கர்தும் த்³ரஷ்டும் ஸ்மர்துமஶக்த:புநரபி ஶேஷபா⁴வமேவ யாசமாநோப⁴க³வந்தமேவாவிச்சி²ந்நஸ்ரோதோரூபேணாவலோகநேநாவலோகயந்நாஸீத ||
பொருள்
தான் அநுபவிப்பதில் மெய்மறந்து, அளவற்ற அன்பினால், அவனால் வேறு எதையும் செய்யவோ, பார்க்கவோ, நினைக்கவோகூட முடிவதில்லை. மீண்டும் கைங்கர்யத்தை மட்டுமே வேண்டியவாறு, இடைவிடாத ஓட்டமாக பகவானையே பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறான்.
சூர்ணிகை 6
ததோ ப⁴க³வதா ஸ்வயமேவாத்மஸஞ்ஜீவநேநாவலோகநேநாவலோக்ய ஸஸ்மிதமாஹூயஸமஸ்தக்லேஶாபஹம் நிரதிஶயஸுகா²வஹமாத்மீயம், ஶ்ரீமத்பாதா³ரவிந்த³யுக³லுஅம்ஶிரஸி க்ருதம் த்⁴யாத்வா, அம்ருதஸாக³ராந்தர்நிமக்³நஸர்வாவயவ: ஸுக²மாஸீத ||
பொருள்
அப்போது பகவான் உயிரூட்டும் பார்வையால் அவனைப் பார்த்து, புன்முறுவலோடு அழைத்து, எல்லாத் துயரங்களையும் போக்கிப் பரம ஆநந்தத்தைத் தரும் தன் திருவடித் தாமரைகளை அவன் தலையில் வைக்கிறான். இதை த்யானித்தவாறு, ஒவ்வோர் அங்கமும் அம்ருதக் கடலில் மூழ்கியிருக்க, பக்தன் ஆநந்தத்தில் நிலைத்திருக்க வேண்டும்.
பாடம் sanskritdocuments.org, prapatti.com, stotranidhi.com, koyil.org உடன் ஒவ்வொரு பாடலாகச் சரிபார்க்கப்பட்டது. பொருள்கள் வாசகருக்கு உதவ எளிமையாகத் தரப்பட்டவை; அநுஸந்தானத்தை ஒரு அத்யாபகரிடம் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
இவை வாசகருக்கு உதவும் சிறிய அறிமுகங்கள்; நூல்களைத் தம் ஆசார்யரிடம் கற்பதே சிறந்தது.
இந்த நூலைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகையிடம் கேளுங்கள் →
← ஸ்ரீ ராமாநுஜர்