ஸ்ரீ ரங்கராஜ ஸ்தவம்: பூர்வ சதகம்

123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869707172737475767778798081828384858687888990919293949596979899100101102103104105106107108109110111112113114115116117118119120121122123124125126127

ச்லோகம் 1

ஶ்ரீவத்ஸசிஹ்நமிஶ்ரேப்⁴யோ நம உக்திமதீ⁴மஹே |யது³க்தயஸ்த்ரயீகண்டே² யாந்தி மங்க³லஸூத்ரதாம் ||

பொருள்

பராசர பட்டர் தம் தந்தையும் ஆசார்யருமான கூரத்தாழ்வானை வணங்கித் தொடங்குகிறார்; அவருக்கு ஸ்ரீவத்ஸாங்க மிஶ்ரர் என்ற பெயரும் உண்டு. அவருடைய ஸ்தோத்ரங்கள் வேதங்களின் கழுத்தில் கட்டிய புனிதமான திருமாங்கல்யம் போன்றவை: வேதங்கள் ஸ்ரீமந் நாராயணனுக்கே உரியவை, அவனைப் பற்றியே பேசுகின்றன என்று அவை காட்டுகின்றன. அந்த மஹாசார்யரை த்யானித்து அவரை வணங்குகிறோம்.

ச்லோகம் 2

ராமாநுஜபத³ச்சா²யா கோ³விந்தா³ஹ்வா(அ)நபாயிநீ |ததா³யத்தஸ்வரூபா ஸா ஜீயாந்மத்³விஶ்ரமஸ்த²லீ ||

பொருள்

கோவிந்தர் என்று அறியப்படும் எம்பார் வாழ்க. அவர் ஸ்ரீ ராமாநுஜருடைய திருவடிகளின் நிழல் போன்றவர்; அவற்றை விட்டு ஒருபோதும் பிரியாதவர்; அவருடைய முழு இருப்பும் தம் ஆசார்யரையே சார்ந்திருக்கிறது. பட்டருக்கு, உலகத் துன்பத்திலிருந்து ஆறுதல் பெறும் இளைப்பாறும் இடம் எம்பாரே.

ச்லோகம் 3

ராமாநுஜமுநிர்ஜீயாத்³யோ ஹரேர்ப⁴க்தியந்த்ரத: |கலிகோலாஹலக்ரீடா³முதா⁴க்³ரஹமபாஹரத் ||

பொருள்

முனிவரான ஸ்ரீ ராமாநுஜர் நீடூழி வாழ்க. ஸ்ரீஹரியிடம் கொண்ட பக்தியையே கருவியாகக் கொண்டு, கலியுகம் விளையாட விரும்பும் ஆரவாரமான பொய்க் கொள்கைகளின் மீதுள்ள வெற்றுப் பற்றை அவர் நீக்கினார்.

ச்லோகம் 4

விதா⁴ய வைதி³கம் மார்க³மகௌதஸ்குதகண்டகம் |நேதாரம் ப⁴க³வத்³ப⁴க்தேர்யாமுநம் மநவாமஹை ||

பொருள்

எம்பெருமானிடம் பக்திக்கு வழிகாட்டியான ஆளவந்தாரை (யாமுநாசார்யரை) த்யானிக்கிறோம். ஆதாரமற்ற தர்க்கம் என்னும் முட்களை அவர் வைதிக வழியிலிருந்து அகற்றி, அதை நடப்பதற்குச் சீராகவும் பாதுகாப்பாகவும் ஆக்கினார்.

ச்லோகம் 5

நௌமி நாத²முநிம் நாம ஜீமூதம் ப⁴க்த்யவக்³ரஹே |வைராக்³யப⁴க³வத்தத்த்வஜ்ஞாநப⁴க்த்யபி⁴வர்ஷுகம் ||

பொருள்

பக்தி வறண்ட காலத்தில் மழைமேகம் போன்றிருந்த நாதமுனிகளைப் போற்றுகிறேன். அவர் உலகின் மீது வைராக்யம், எம்பெருமானைப் பற்றிய உண்மையான ஞானம், அவனிடம் அன்பு நிறைந்த பக்தி ஆகியவற்றைப் பொழிந்தார்.

ச்லோகம் 6

ருஷிம் ஜுஷாமஹே க்ருஷ்ணத்ருஷ்ணாதத்த்வமிவோதி³தம் |ஸஹஸ்ரஶாகா²ம் யோ(அ)த்³ராக்ஷீத்³த்³ராவிடீ³ம் ப்³ரஹ்மஸம்ஹிதாம் ||

பொருள்

க்ருஷ்ணனிடம் கொண்ட ஏக்கத்தின் உயிருள்ள வடிவம் போலத் தோன்றிய முனிவரான நம்மாழ்வாரை அன்புடன் சேவிக்கிறோம். ஆயிரம் பாசுரங்கள் கொண்ட தமிழ் வேதத்தை, அதாவது ப்ரஹ்மத்தைப் பற்றிய ஆயிரம் கிளைகள் கொண்ட சாஸ்த்ரத்தை, அவர் கண்டு உலகுக்கு அளித்தார்.

ச்லோகம் 7

நம: ஶ்ரீரங்க³நாயக்யை யத்³ப்⁴ரூவிப்⁴ரமபே⁴த³த: |ஈஶேஶிதவ்யவைஷம்யநிம்நோந்நதமித³ம் ஜக³த் ||

பொருள்

ஸ்ரீரங்கத்தின் திவ்ய அன்னையான ஸ்ரீ ரங்கநாயகிக்கு வணக்கம். அவளுடைய புருவங்கள் ஏறி இறங்குவதாலேயே இந்த உலகம் உயர்ந்தது, தாழ்ந்தது என்று, அதாவது ஆளும் எம்பெருமான், ஆளப்படும் உயிர்கள் என்று, பிரிக்கப்படுகிறது.

ச்லோகம் 8

ஶ்ரீஸ்தநாப⁴ரணம் தேஜ: ஶ்ரீரங்கே³ஶயமாஶ்ரயே |சிந்தாமணிமிவோத்³வாந்தமுத்ஸங்கே³(அ)நந்தபோ⁴கி³ந: ||

பொருள்

ஸ்ரீரங்கத்தில் பள்ளிகொண்டிருக்கும், ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மியின் திருமார்புக்கு அணிகலனான, ஒளிமிக்க எம்பெருமானைச் சரணடைகிறேன். ஆதிசேஷன் என்னும் நாகம் மேலே கொண்டுவந்து தன் மடியில் வைத்த சிந்தாமணி போல அவன் காட்சி தருகிறான்.

ச்லோகம் 9

அஸ்தி வஸ்த்வித³மித்த²ம் த்வப்ரஸங்க்²யாநபராங்முக²ம் |ஶ்ரீமத்யாயதநே லக்ஷ்மீபத³லாக்ஷைகலக்ஷணம் ||

பொருள்

'இது இதுவே, இது இப்படிப்பட்டது' என்ற எந்த வர்ணனையும் எட்ட முடியாத ஒரு பரம்பொருள் உண்டு. ஆயினும் ஸ்ரீரங்கத்தின் புனிதமான கோயிலில் அதைக் காண முடிகிறது; அதற்கு ஒரு தெளிவான அடையாளம் உண்டு: ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மியின் திருவடிகளிலிருந்து பட்ட செம்பஞ்சுக் குழம்பு.

ச்லோகம் 10

லக்ஷ்மீகல்பலதோத்துங்க³ஸ்தநஸ்தப³கசஞ்சல: |ஶ்ரீரங்க³ராஜப்⁴ருங்கோ³ மே ரமதாம் மாநஸாம்பு³ஜே ||

பொருள்

ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மி விரும்பியதை அருளும் கற்பகக் கொடி போன்றவள்; ஸ்ரீ ரங்கநாதன் அதன் உயர்ந்த பூங்கொத்துகளைச் சுற்றி ஆவலுடன் வட்டமிடும் வண்டு போன்றவன். அந்த அரச வண்டு வந்து என் இதயத் தாமரையில் விளையாடட்டும்.

ச்லோகம் 11

ஸ்வஸ்தி ஶ்ரீஸ்தநகஸ்தூரீமகரீமுத்³ரிதோரஸ: |ஶ்ரீரங்க³ராஜாச்ச²ரத³ஶ்ஶதமாஶாஸ்மஹே தமாம் ||

பொருள்

ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மியின் அணைப்பால் அவள் திருமார்பிலிருந்து பதிந்த மீன் வடிவக் கஸ்தூரிச் சித்திரங்கள் ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் திருமார்பில் உள்ளன. அந்த எம்பெருமானிடம் நூறு சரத்காலங்கள் நிலைக்கும் நன்மைகளை மனமுருகி வேண்டுகிறோம்.

ச்லோகம் 12

பாது ப்ரணதரக்ஷாயாம் விலம்ப³மஸஹந்நிவ |ஸதா³ பஞ்சாயுதீ⁴ம் பி³ப்⁴ரத்ஸ ந: ஶ்ரீரங்க³நாயக: ||

பொருள்

தன்னை வணங்குவோரைக் காப்பதில் ஒரு கணம் தாமதத்தையும் பொறுக்க முடியாதவன் போல, ஸ்ரீ ரங்கநாதன் தன் ஐந்து திவ்ய ஆயுதங்களையும் எப்போதும் ஏந்தியிருக்கிறான். ஸ்ரீரங்கத்தின் அந்த எம்பெருமான் நம்மைக் காக்கட்டும்.

ச்லோகம் 13

அமதம் மதம் மதமதா²மதம் ஸ்துதம் பரிநிந்தி³தம் ப⁴வதி நிந்தி³தம் ஸ்துதம் |இதி ரங்க³ராஜமுத³ஜூகு⁴ஷத்த்ரயீ ஸ்துமஹே வயம் கிமிதி தந்ந ஶக்நும: ||

பொருள்

ப்ரஹ்மத்தை அறியவில்லை என்று நினைப்பவன் அதை அறிந்தவன்; அறிந்தேன் என்று நினைப்பவன் அறியாதவன் என்று வேதங்கள் சொல்கின்றன. எம்பெருமானைப் புகழ்வது அவனுக்குக் குறைவுபடுவதால் அது பழிப்பாகவே ஆகிவிடுகிறது என்று நம்மாழ்வாரும் சொல்கிறார். இப்படி ஸம்ஸ்க்ருத வேதங்களும் தமிழ் வேதங்களும் ஸ்ரீ ரங்கநாதனைப் புகழ்ச்சிக்கு அப்பாற்பட்டவன் என்று அறிவிக்கும்போது, நாம் அவனை எப்படிப் புகழ முடியும்? முடியவே முடியாது.

ச்லோகம் 14

யதி³ மே ஸஹஸ்ரவத³நாதி³வைப⁴வம் நிஜமர்பயேத்ஸ கில ரங்க³சந்த்³ரமா: |அத² ஶேஷவந்மம ச தத்³வதே³வ வா ஸ்துதிஶக்த்யபா⁴வவிப⁴வே(அ)பி பா⁴கி³தா ||

பொருள்

ஸ்ரீ ரங்கநாதன் தன் ஆயிரம் வாய்களையும் ஆற்றல்களையும் எனக்கு இரவலாகத் தந்தான் என்று வைத்துக்கொள்வோம். அப்போதும், ஆயிரம் தலைகள் கொண்ட ஆதிசேஷனைப் போலவே, அவனை முழுமையாகப் புகழ முடியாத அதே தோல்வியில் நானும் பங்கு பெறுவேன். அந்தப் பெருமைமிக்க இயலாமையில் பங்கு பெறுவதே எனக்குக் கிடைக்கும் லாபம்.

ச்லோகம் 15

ஸோ அங்க³ வேத³ யதி³ வா ந கிலேதி வேத³: ஸந்தே³க்³த்⁴யநர்க⁴வித³மாத்மநி ரங்க³நாத²ம் |ஸ்தா²நேததே³ஷ க²லு தோ³ஷமலீமஸாபி⁴: மத்³வாக்³பி⁴ரைஶமதிஶாயநமாவ்ருணோதி ||

பொருள்

எம்பெருமானுக்கே தன் பெருமையின் முழு எல்லை தெரியுமா என்று வேதமே வியக்கிறது. அப்படியிருக்க, குற்றங்களால் கறைபட்ட என் சொற்கள் ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் பரம மஹிமையை வெளிப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக மூடி மறைப்பதுதான் பொருத்தம்.

ச்லோகம் 16

ஸ்வம் ஸம்ஸ்க்ருதத்³ராவிட³வேத³ஸூக்தை: பா⁴ந்தம் மது³க்தைர்மலிநீகரோதி |ஶ்ரீரங்க³கம்ர: கலப⁴ம் க ஏவ ஸ்நாத்வா(அ)பி தூ⁴லீரஸிகம் நிஷேத்³தா⁴ ||

பொருள்

ஸம்ஸ்க்ருத வேதங்களின் துதிகளாலும் ஆழ்வார்களின் தமிழ் வேதங்களாலும் திருமஞ்சனம் செய்யப்பட்டு ஸ்ரீ ரங்கநாதன் ஒளிர்கிறான்; இப்போது நான் என் எளிய சொற்களால் அவனை அழுக்காக்குகிறேன். ஆயினும் நீராடிய உடனே தன் மேல் புழுதியை வாரி இறைத்துக்கொள்ள விரும்பும் இளம் யானையை யார் தடுக்க முடியும்? என் எளிய துதியையும் எம்பெருமான் ஏற்றுக்கொள்கிறான்.

ச்லோகம் 17

கிந்து ப்ரபத்திப³லதாரிதவிஷ்ணுமாயமத்³வம்ஶ்யராஜகுலது³ர்லலிதம் கிலைவம் |ஶ்ரீரங்க³ராஜகமலாபத³லாலிதத்வம் யத்³வா(அ)பராத்⁴யதி மம ஸ்துதிஸாஹஸே(அ)ஸ்மிந் ||

பொருள்

அப்படியானால் இந்த ஸ்தோத்ரத்தை இயற்ற நான் ஏன் துணிகிறேன்? சரணாகதியால் எம்பெருமானின் மாயையைக் கடந்த ஆசார்யர்களின் அரச குலத்தில் பிறந்த இளவரசனின் செல்லமான துணிச்சலாக இருக்கலாம். அல்லது இவ்வளவு கனிவான வாத்ஸல்யத்துடன் என்னை வளர்த்த ஸ்ரீ ரங்கநாதனையும் ஸ்ரீ ரங்கநாயகியையுமே இந்தக் குற்றம் சேரலாம்.

ச்லோகம் 18

நாத²ஸ்ய ச ஸ்வமஹிமார்ணவபாரத்³ருஶ்வ விஜ்ஞாநவாக்³விலஸிதம் ஸஹதே ந வேத³: |ஆபேக்ஷிகம் யதி³ தத³ஸ்தி மமாபி தேந ஶ்ரீரங்கி³ணஸ்ஸ்துதிவிதா⁴வஹமத்⁴யகார்ஷம் ||

பொருள்

எம்பெருமானின் சொந்த ஞானமும் சொற்களும்கூட அவன் பெருமையின் அக்கரையை எட்ட முடியாது என்று வேதம் சொல்கிறது. கேள்வி அளவைப் பற்றியது மட்டுமே என்றால், நானும் என் சிறிய அளவில் அவனைப் புகழலாம்; ஆகவே ஸ்ரீரங்கத்தின் எம்பெருமானைப் புகழத் தொடங்கியுள்ளேன்.

ச்லோகம் 19

அந்யத்ராதத்³கு³ணோக்திர்ப⁴க³வதி ந தது³த்கர்ஷசௌர்யை: பரேஷாம் ஸ்துத்யத்வாத்³யாவத³ர்தா² ப²ணிதிரபி ததா² தஸ்ய நிஸ்ஸீமகத்வாத் |ஆம்நாயாநாமஸீம்நாமபி ஹரிவிப⁴வே வர்ஷபி³ந்தோ³ரிவாப்³தௌ⁴ ஸம்ப³ந்தா⁴த்ஸ்வாத்மலாபோ⁴ ந து கப³லநத: ஸ்தோதுரேவம் ந கிம் மே ||

பொருள்

மற்றவர்களைப் புகழும்போது, மக்கள் எம்பெருமானின் குணங்களைத் திருடி அவை இல்லாதவருக்குச் சூட்டுகிறார்கள். எம்பெருமானைப் புகழும்போது ஒவ்வொரு சொல்லும் வெறும் உண்மையே, ஏனெனில் அவன் பெருமைக்கு எல்லையே இல்லை. முடிவற்ற வேதங்களும் ஒரு மழைத்துளி கடலைத் தொடுவது போலவே அவன் பெருமையைத் தொடுகின்றன: அவனைத் தமக்குள் அடக்குவதால் அல்ல, அவனோடு சேர்வதாலேயே அவை பொருள் பெறுகின்றன. அதுபோலவே என் துதிக்கும் மதிப்பு உண்டு.

ச்லோகம் 20

காவேரீமவகா³ஹிஷீய ப⁴க³வத்³போ⁴கா³ந்தராயீ ப⁴வத்கர்மக்லேஶப²லாஶயப்ரஶமநோத்³வேலாமலஸ்ரோதஸம் |ஜந்தோஸ்ஸம்ஸரதோ(அ)ர்சிராதி³ஸரணிவ்யாஸங்க³ப⁴ங்கா³ய யா லோகே(அ)ஸ்மிந்விரஜேவ வேல்லிதஜலா ஶ்ரீரங்க³மாலிங்க³தி ||

பொருள்

எம்பெருமானை அனுபவிப்பதைத் தடுக்கும் கர்மம், க்லேசங்கள், வாஸனைகள் ஆகியவற்றைக் கழுவிவிடும் தூய, பொங்கி வழியும் நீரையுடைய காவேரியில் நான் நீராடுவேனாக. ஆத்மாவின் பரமபதப் பயணத்தை நிறைவு செய்யும் விரஜா நதியைப் போலவே, அலைகள் அசையும் காவேரி நம் பந்தத்தை நீக்க இவ்வுலகில் ஸ்ரீரங்கத்தைத் தழுவிக்கொண்டிருக்கிறாள்.

ச்லோகம் 21

து³க்³தா⁴ப்³தி⁴ர்ஜநகோ ஜநந்யஹமியம் ஶ்ரீரேவ புத்ரீ வர: ஶ்ரீரங்கே³ஶ்வர ஏதத³ர்ஹமிஹ கிம் குர்யாமிதீவாகுலா |சஞ்சச்சாமரசந்த்³ரசந்த³நமஹாமாணிக்யமுக்தோத்கராந்காவேரீ லஹரீகரைர்வித³த⁴தீ பர்யேதி ஸா ஸேவ்யதாம் ||

பொருள்

காவேரி இப்படி நினைக்கிறாள்: 'பாற்கடல் தந்தை, நான் தாய், ஸ்ரீ ரங்கநாயகி எங்கள் மகள், ஸ்ரீ ரங்கநாதன் எங்கள் மருமகன். நான் என்ன தகுந்த சீர் தர முடியும்?' ஆகவே தன் அலைகள் என்னும் கைகளால் விசிறிகள், கற்பூரம், சந்தனம், ரத்னங்கள், முத்துக்கள் ஆகியவற்றைக் கொண்டுவருகிறாள். அந்த நதியைச் சேவியுங்கள்.

ச்லோகம் 22

தீர்த²ம் ஶுந்த⁴தி பாதி நந்த³நதரூந்ரத்²யாங்க³ணாந்யுக்ஷதி ஸ்நாநீயார்ஹணபாநவாரி வஹதி ஸ்நாத: புநீதே ஜநாந் |ஶ்யாமம் வேத³ரஹோ வ்யநக்தி புலுஇநே பே²நைர்ஹஸந்தீவ தத்³க³ங்கா³ம் விஷ்ணுபதீ³த்வமாத்ரமுக²ராம் ஹேமாபகா³ ஹந்த்வக⁴ம் ||

பொருள்

பொன்னிறக் காவேரி புனித நீர்களையும் புனிதமாக்குகிறாள்; கோயில் தோட்டங்களை வளர்க்கிறாள்; வீதிகளில் நீர் தெளிக்கிறாள்; எம்பெருமானின் திருமஞ்சனத்துக்கும் ஆராதனத்துக்கும் பருகுவதற்கும் நீர் கொண்டுவருகிறாள்; தன்னில் நீராடுவோரைப் புனிதராக்குகிறாள். தன் மணல் திட்டுகளில் வேதங்களின் ரஹஸ்யமான கரிய எம்பெருமானைக் காட்டுகிறாள்; விஷ்ணுவின் திருவடியிலிருந்து பெருகுவது ஒன்றையே பெருமையாகக் கொண்ட கங்கையைப் பார்த்துத் தன் நுரையால் சிரிப்பது போல் இருக்கிறாள். அவள் நம் பாபங்களை அழிக்கட்டும்.

ச்லோகம் 23

அக³ணிதகு³ணாவத்³யம் ஸர்வம் ஸ்தி²ரத்ரஸமப்ரதிக்ரியமபி பய: பூரைராப்யாயயந்த்யநுஜாக்³ரதீ |ப்ரவஹதி ஜக³த்³தா⁴த்ரீ பூ⁴த்வேவ ரங்க³பதேர்த³யா ஶிஶிரமது⁴ரா(அ)கா³தா⁴ ஸா ந: புநாது மருத்³வ்ருதா⁴ ||

பொருள்

ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் கருணையைப் போலவே, காவேரி குணதோஷங்களைக் கணக்கிடாமல், தனக்குக் கைம்மாறு செய்ய இயலாதவர்களையும் சேர்த்து, அசைவன அசையாதன அனைத்தையும் வளர்க்கிறாள். குளிர்ந்தும் இனித்தும் ஆழ்ந்தும் அவள் உலகின் தாயாகப் பெருகுகிறாள். அவள் நம்மைப் புனிதராக்கட்டும்.

ச்லோகம் 24

தரலுஅதநுதரங்கை³ர்மந்த³மாந்தோ³ல்யமாநஸ்வதடவிடபிராஜீமஞ்ஜரீஸுப்தப்⁴ருங்கா³ |க்ஷிபது கநகநாம்நீ நிம்நகா³ நாரிகேலக்ரமுகஜமகரந்தை³ர்மாம்ஸலாபா மத³ம்ஹ: ||

பொருள்

அவள் கரையில் உள்ள மரங்களின் பூக்களில் வண்டுகள் உறங்குகின்றன; அவளுடைய சிறிய, மெல்லிய அலைகள் அவற்றை மெதுவாகத் தாலாட்டுகின்றன. அவளுடைய நீர் தென்னை, பாக்குப் பூக்களின் தேனால் நிறைந்திருக்கிறது. அந்தப் பொன்னிற நதி என் பாபங்களை விரட்டட்டும்.

ச்லோகம் 25

கத³லவகுல ஜம்பூ³பூக³மாகந்த³கண்ட²த்³வயஸஸரஸநீராமந்தரா ஸஹ்யகந்யாம் |ப்ரப³லஜலபிபாஸாலம்ப³மாநாம்பு³தௌ³க⁴ப்⁴ரமகரதருப்³ருந்த³ம் வந்த்³யதாமந்தரீபம் ||

பொருள்

ஸஹ்ய மலையின் மகளான காவேரியின் இரு கரங்களுக்கு நடுவே ஸ்ரீரங்கத் தீவு அமைந்துள்ளது; அது வாழை, மகிழம், நாவல், பாக்கு, மா மரங்களால் அடர்ந்திருக்கிறது. அந்த மரங்கள் அவ்வளவு கருமையாகவும் அடர்த்தியாகவும் இருப்பதால், நதியின் நீரைப் பருக இறங்கி வரும் மழைமேகங்கள் போலத் தோன்றுகின்றன. அந்தத் தீவு வழிபடப்படட்டும்.

ச்லோகம் 26

யத்³விஷ்ணோ: பத³மதம: பரோரஜோ(அ)க்³ர்யம் முக்தாநாமநுவிரஜம் விதீ³ப்ரமாஹு: |தத்புண்யம் புலுஇநமித³ந்தயா(அ)த்³ய மத்⁴யேகாவேரி ஸ்பு²ரதி ததீ³க்ஷிஷீய நித்யம் ||

பொருள்

விஷ்ணுவின் பரம தாமத்தை இருளுக்கு அப்பாற்பட்டதாகவும், எல்லா மாசுகளுக்கும் அப்பாற்பட்டதாகவும், முக்தர்களின் இலக்காக விரஜா நதியின் அக்கரையில் ஒளிர்வதாகவும் வேதங்கள் வர்ணிக்கின்றன. அதே புனிதமான இடம் இப்போது காவேரியின் நடுவே உள்ள மணல் தீவாக நம் முன் ஒளிர்கிறது. நான் அதை எப்போதும் காண்பேனாக.

ச்லோகம் 27

த்ரய்யந்தப்ரஹதிமதீஷு வைஷ்ணவாநாம் ப்ராப்யாஸு ப்ரசுரப⁴வஶ்ரமாபஹாஸு |காவேரீபரிசரிதாஸு பாவநீஷு ஶ்ரீரங்கோ³பவநதடீஷு வர்திஷீய ||

பொருள்

காவேரி சேவிக்கும் ஸ்ரீரங்கத்தின் கரைகளில் உள்ள தூய சோலைகளிலும் தோட்டங்களிலும் நான் வசிப்பேனாக. அவை வேதாந்த பாராயணத்தால் ஒலிக்கின்றன; ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் அடைய ஏங்கும் இலக்கு அவை; பல பிறவிகளின் களைப்பை அவை போக்குகின்றன.

ச்லோகம் 28

ஸ்பு²ரிதஶப²ரதீ³ர்யந்நாலிகேரீகு³லுச்ச²ப்ரஸ்ருமரமது⁴குல்யாவர்தி⁴தாநோகஹாநி |ரதிமவிரதி ரங்கா³ராமரம்யஸ்த²லாநி க்ரமுகபத³ஸமோசாமேசகாநி க்ரியாஸு: ||

பொருள்

ஸ்ரீரங்கத்தின் சோலைகளில் துள்ளும் மீன்கள் தென்னங்குலைகளை மோதுகின்றன; இளநீர் மரங்களுக்கு நீர் பாய்ச்சும் வாய்க்கால்களில் பாய்கிறது. பாக்கு, பலா, வாழை மரங்கள் அவ்வளவு அடர்த்தியாக வளர்வதால் தோட்டங்கள் இருண்டு தோன்றுகின்றன. இந்த அழகிய இடங்கள் எனக்கு இடைவிடாத ஆனந்தத்தைத் தரட்டும்.

ச்லோகம் 29

அதி⁴பரமபத³ம் புரீமயோத்⁴யாம் அம்ருதவ்ருதாமபராஜிதாமுஶந்தி |புலுஇநமுபரி ரங்க³ராஜதா⁴நீ பிஶிதத்³ருஶாமபி ஸா புரஶ்சகாஸ்தி ||

பொருள்

இவ்வுலகுக்கு அப்பால், அம்ருதத்தால் நிறைந்த, அயோத்யா என்றும் அபராஜிதா என்றும் பெயருடைய ஒரு நகரத்தைப் பற்றி வேதங்கள் பேசுகின்றன. எம்பெருமானின் அதே ராஜதானி இப்போது காவேரியின் மணல் திட்டில் ஸ்ரீரங்கமாக ஒளிர்கிறது; நம் சாதாரண ஊனக் கண்களுக்கும் அது தெரிகிறது.

ச்லோகம் 30

ப⁴வபத³மபி தி³வ்யதா⁴ம கர்தும் தது³ப⁴யதந்த்ரிதஹர்ம்யமாலிகேவ |ப⁴வநமணிதலைர்விஜ்ரும்ப⁴மாணா ஜயதிதராமிஹ ரங்க³ராஜதா⁴நீ ||

பொருள்

ஸ்ரீரங்கத்தின் மாளிகை வரிசைகள் அவ்வளவு உயரமாக எழுவதால், பிறவிகளின் இவ்வுலகை திவ்ய லோகத்தோடு இணைப்பது போலத் தோன்றுகின்றன; இந்தப் பூமியையும் ஒரு தெய்வீக இருப்பிடமாக மாற்றுகின்றன. ரத்னங்கள் பதித்த தரைகளுடன் ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் ராஜதானி மேன்மையுடன் ஒளிர்கிறது.

ச்லோகம் 31

மணிமகரருசீர்விதத்ய பாஶாந்விஸ்ருமரகேதுகரைர்ம்ருக³ம் ஹிமாம்ஶோ: |ஶ்ரிய இவ நவகேலயே ஜிக்⁴ருக்ஷு: ஸுக²யது ரங்க³புரீ சகாஸதீ ந: ||

பொருள்

உத்ஸவ நாட்களில் ஸ்ரீரங்க நகரம் தன் ரத்னத் தோரணங்களின் ஒளியை வலைகளைப் போல விரிக்கிறது; தன் நீண்ட கொடிகளைக் கைகளைப் போல உயர்த்துகிறது; ஸ்ரீ ரங்கநாயகிக்குப் புதிய விளையாட்டுப் பொருளாகச் சந்த்ரனில் உள்ள மானைப் பிடிக்க முயல்வது போல் இருக்கிறது. ஒளிரும் அந்த நகரம் நமக்கு ஆனந்தம் தரட்டும்.

ச்லோகம் 32

ஜநபத³ஸரித³ந்தரீபபுஷ்யத்புரபரிபாலநநித்யஜாக³ரூகாந் |ப்ரஹரணபரிவாரவாஹநாட்⁴யாந்குமுத³முகா²ந்க³ணநாயகாந்நமாமி ||

பொருள்

தங்கள் ஆயுதங்கள், பரிவாரங்கள், வாஹனங்களுடன் கூடிய குமுதன் முதலான எம்பெருமானின் சேனைத் தலைவர்களை வணங்குகிறேன். நகரத்தையும் நாட்டையும் நதிகளின் நடுவே அமைந்த தீவையும் காக்க அவர்கள் எப்போதும் விழித்திருக்கிறார்கள்.

ச்லோகம் 33

அஹ்ருதஸஹஜதா³ஸ்யா: ஸூரயஸ்ஸ்ரஸ்தப³ந்தா⁴ விமலசரமதே³ஹா இத்யமீ ரங்க³தா⁴ம |மஹிதமநுஜதிர்யக்ஸ்தா²வரத்வாஶ்ஶ்ரயந்தே ஸுநியதமிதி ஹ ஸ்ம ப்ராஹுரேப்⁴யோ நம: ஸ்தாத் ||

பொருள்

ஸ்ரீரங்கக் கோயிலின் கைங்கர்யபரர்கள் சாதாரணப் பணியாளர்கள் அல்லர். இயல்பான தாஸ்யத்தை ஒருபோதும் இழக்காத எம்பெருமானின் நித்ய அடியார்கள், முக்தாத்மாக்கள், அல்லது கடைசிப் பிறவியில் வாழும் முமுக்ஷுக்கள் ஆகியோர் இங்கே சேவை செய்வதற்காக மனிதர்களாகவும் விலங்குகளாகவும் தாவரங்களாகவும்கூட வடிவெடுத்துள்ளனர் என்று பெரியோர்கள் சொல்கிறார்கள். அவர்கள் அனைவருக்கும் வணக்கம்.

ச்லோகம் 34

ஶ்ரீரங்க³தி³வ்யப⁴வநம் பு⁴வி கோ³புராணாம் ப்ராகாரிதேந நிகரேண க³ருத்மதேவ |பார்ஶ்வப்ரஸாரிதபதத்த்ரபுடேந ப⁴க்த்யா நாநாதநூபி⁴ருபகூ³ட⁴முபக்⁴நயாம: ||

பொருள்

இந்தப் பூமியில் உள்ள ஸ்ரீரங்கத்தின் திவ்யமான கோயிலை பக்தியுடன் வழிபடுகிறோம். எல்லாப் பக்கங்களிலும் அதன் பல கோபுரங்களும் மதில்களும் அதைத் தழுவியிருப்பதால், கருடன் இருபுறமும் தன் சிறகுகளை விரித்துப் பல உடல்களால் எம்பெருமானை அணைத்துப் பிடித்திருப்பது போல் அது தோன்றுகிறது.

ச்லோகம் 35

ப்ராகாரமத்⁴யாஜிரமண்ட³போக்த்யா ஸத்³வீபரத்நாகரரத்நஶைலா |ஸர்வம்ஸஹா ரங்க³விமாநஸேவாம் ப்ராப்தேவ தந்மந்தி³ரமாவிரஸ்தி ||

பொருள்

ரங்க விமானத்தைச் சேவிக்கப் பூமித்தாயே வந்திருப்பது போல் இருக்கிறது. அவளுடைய கண்டங்கள் மதில்களுக்கு இடையிலான முற்றங்களாகவும், அவளுடைய கடல்கள் திறந்த வெளிகளாகவும், ரத்னங்கள் நிறைந்த அவளுடைய மலைகள் மண்டபங்களாகவும் ஆகியுள்ளன. அந்த வடிவில் அவள் கோயிலாக நிற்கிறாள்.

ச்லோகம் 36

ஜிதபா³ஹ்யஜிநாதி³மணிப்ரதிமா அபி வைதி³கயந்நிவ ரங்க³புரே |மணிமண்ட³பவபக³ணாந்வித³தே⁴ பரகாலகவி: ப்ரணமேமஹி தாந் ||

பொருள்

ஸ்ரீரங்கத்தில் திருமங்கை ஆழ்வார் (பரகாலன்) வேதத்துக்குப் புறம்பான கோயில்களிலிருந்து கொண்டுவந்த பொன் விக்ரஹங்களைக் கொண்டு ரத்ன மண்டபங்களையும் மதில்களையும் கட்டினார்; அவற்றை வைதிகக் காணிக்கைகளாக மாற்றியது போல. அந்த மதில்களையும் மண்டபங்களையும் வணங்குகிறோம்.

ச்லோகம் 37

ஸ்மேராநநாக்ஷிகமலைர்நமத: புநாநாந்த³ம்ஷ்ட்ராக³தா³ப்⁴ருகுடிபி⁴ர்த்³விஷதோ து⁴நாநாந் |சண்ட³ப்ரசண்ட³முக²த: ப்ரணமாமி ரங்க³த்³வாராவலீஷு சதஸ்ருஷ்வதி⁴காரபா⁴ஜ: ||

பொருள்

கோயிலின் நான்கு வாசல்களிலும் பதவியில் இருக்கும் சண்டன், ப்ரசண்டன் முதலான காவலர்களை வணங்குகிறேன். புன்னகை முகங்களாலும் தாமரைக் கண்களாலும் அவர்கள் வணங்குவோரைப் புனிதராக்குகிறார்கள்; தந்தம் போன்ற பற்களாலும் கதைகளாலும் சுளித்த புருவங்களாலும் எம்பெருமானின் பகைவர்களை விரட்டுகிறார்கள்.

ச்லோகம் 38

ஸர்வாத்மஸாதா⁴ரணநாத²கோ³ஷ்டீ²பூரே(அ)பி து³ஷ்பூரமஹாவகாஶம் |ஆஸ்தா²நமாநந்த³மயம் ஸஹஸ்ரஸ்தூ²ணாதி³நா(அ)(அ)ம்நாதமவாப்நவாநி ||

பொருள்

வேதங்கள் வர்ணிக்கும் ஆனந்தமயமான ஆயிரங்கால் மண்டபத்தை நான் அடைவேனாக. எம்பெருமானின் சபையில் எல்லா ஆத்மாக்களும் இருந்தாலும், அந்த மண்டபம் அவ்வளவு விசாலமானதால் அது ஒருபோதும் நிரம்புவதில்லை.

ச்லோகம் 39

விஹரதி ஹரௌ லக்ஷ்ம்யா லீலாதபத்ரபரிஷ்க்ரியாவிநிமயவிதா⁴ஸூநாஸூநிக்ரியாஸப²லோத்பலாம் |அத² முநிமந: பத்³மேஷ்வப்³ஜாஸஹாயவிஹாரஜஶ்ரமஹரதடீம் யாமஸ்தாமைந்த³வீமரவிந்தி³நீம் ||

பொருள்

சந்த்ர புஷ்கரிணிக் குளத்துக்குச் செல்கிறோம். அதன் அல்லி மலர்கள் ஸ்ரீ ரங்கநாதன், ஸ்ரீ ரங்கநாயகியின் லீலைகளில் குடைகளாகவும், அணிகலன்களாகவும், மாற்றிக்கொள்ளும் மாலைகளாகவும், மலர் அம்புகளாகவும் சேவை செய்கின்றன. தாமரை போன்ற மனங்களில் எம்பெருமானுடன் விளையாடும் முனிவர்களின் களைப்பையும் அதன் கரைகள் போக்குகின்றன.

ச்லோகம் 40

தாபத்ரயீமைந்த³வபுஷ்கரிண்யாம் நிமஜ்ஜ்ய நிர்வாபயிதா(அ)ஸ்மி யஸ்யா: |அப்⁴யாஸதோ(அ)பாமக⁴மர்ஷணீநாம் சந்த்³ரஸ்ஸுதா⁴தீ³தி⁴திதாமவாப ||

பொருள்

பாபம் போக்கும் மந்த்ரங்களின் நீரான இந்தக் குளத்தில் மீண்டும் மீண்டும் நீராடியதாலேயே சந்த்ரன் அம்ருதக் கிரணங்களை உடையவன் ஆனான் என்று சொல்லப்படுகிறது. சந்த்ர புஷ்கரிணியில் நீராடி நானும் மூன்று வகையான ஸம்ஸாரத் துன்பங்களைத் தணித்துக்கொள்வேன்.

ச்லோகம் 41

பூர்வேண தாம் தத்³வது³தா³ரநிம்நப்ரஸந்நஶீதாஶயமக்³நநாதா²: |பராங்குஶாத்³யா: ப்ரத²மே புமாம்ஸோ நிஷேதி³வாம்ஸோ த³ஶ மாம் த³யேரந் ||

பொருள்

அந்தக் குளத்துக்குக் கிழக்கே நம்மாழ்வார் முதலான பத்து முதல் மஹாத்மாக்களான ஆழ்வார்கள் எழுந்தருளியிருக்கிறார்கள். அந்தக் குளத்தைப் போலவே அவர்களுடைய இதயங்கள் தாராளமானவை, ஆழமானவை, தெளிவானவை, குளிர்ந்தவை; எம்பெருமானே அவற்றில் நீராடுகிறான். அவர்கள் என்மீது கருணை காட்டட்டும்.

ச்லோகம் 42

ஆதா⁴ரஶக்திமுபரி ப்ரக்ருதிம் பரேண தாம் கூர்மமத்ர ப²ணிநம் ப்ருதி²வீம் ப²ணாஸு |ப்ருத்²வ்யாம் பயோதி⁴மதி⁴தந்நலிநம் நிதா⁴ய ஶ்ரீரங்க³தா⁴ம ஸுநிவிஷ்டமபி⁴ஷ்டவாநி ||

பொருள்

உறுதியான, அடுக்கடுக்கான அடித்தளத்தின் மேல் அமைந்த ஸ்ரீரங்க தாமத்தைப் போற்றுகிறேன். அடியில் எம்பெருமானின் ஆதார சக்தி, அதன் மேல் மூலப்ரக்ருதி, அதன் மேல் திவ்ய கூர்மம், அதன் மேல் தன் படங்களில் பூமியைத் தாங்கும் ஆதிசேஷன், பூமியின் மேல் கடல், கடலின் மேல் தாமரை; அங்கேதான் கோயில் நிற்கிறது.

ச்லோகம் 43

பரேண நாகம் புரி ஹேமமய்யாம் யோ ப்³ரஹ்மகோஶோ(அ)ஸ்த்யபராஜிதாக்²ய: |ஶ்ரீரங்க³நாம்நா தமபௌருஷேயம் விமாநராஜம் பு⁴வி பா⁴வயாநி ||

பொருள்

ஸ்வர்க்கத்துக்கு அப்பால், ஒரு பொன் நகரத்தில், அபராஜிதா என்னும் ப்ரஹ்மத்தின் கருவூலம் இருக்கிறது. படைக்கப்படாத அந்த விமான ராஜனையே இங்கே பூமியில் ஸ்ரீரங்கம் என்ற பெயரில் நான் காண்பேனாக.

ச்லோகம் 44

அநாத்³யாம்நாதத்வாத்புருஷரசநாதோ³ஷரஹிதம் ஜநே தாம்ஸ்தாந்காமாந்வித³த⁴த³பி ஸாயுஜ்யஹ்ருத³யம் |அஸந்தே³ஹாத்⁴யாஸம் ப⁴க³வது³பலம்ப⁴ஸ்த²லமமீ ப்ரதீம: ஶ்ரீரங்க³ம் ஶ்ருதிஶதஸமாநர்த்³தி⁴ ஶரணம் ||

பொருள்

நூறு வேதங்களைப் போலச் செழிப்பான ரங்க விமானத்தைச் சரணடைகிறோம். வேதங்களைப் போலவே அது ஆதியற்றது, மனிதக் குறைகள் அற்றது. அது மக்களுக்கு அவர்களுடைய பல்வேறு விருப்பங்களை அருள்கிறது; ஆயினும் அதன் இதயம் எம்பெருமானுடன் இறுதிச் சேர்க்கையை அருள்வதிலேயே இருக்கிறது; ஐயமும் பிழையும் இன்றி எம்பெருமான் காணப்படும் இடம் அதுவே.

ச்லோகம் 45

அபி ப²ணிபதிபா⁴வாச்சு²ப்⁴ரமந்தஶ்ஶயாலோ: மரகதஸுகுமாரைரங்க³ப⁴ர்துர்மயூகை²: |ஸகலஜலதி⁴பாநஶ்யாமஜீமூதஜைத்ரம் புலுஅகயதி விமாநம் பாவநம் லோசநே ந: ||

பொருள்

விமானம் வெண்மையாக இருக்க வேண்டும், ஏனெனில் அதனுள் சயனித்திருக்கும் ஆதிசேஷன் வெண்மையானவன். ஆனால் எல்லாக் கடல்களையும் பருகிய மேகத்தைவிடக் கருத்த, உள்ளே பள்ளிகொண்டிருக்கும் எம்பெருமானின் மென்மையான மரகதப் பச்சைக் கதிர்களால் அது நிறைந்திருக்கிறது. புனிதமாக்கும் அந்த விமானம் நம் கண்களைச் சிலிர்க்க வைக்கிறது.

ச்லோகம் 46

வ்யாபி ரூபமபி கோ³ஷ்பத³யித்வா ப⁴க்தவத்ஸலதயோஜ்ஜி²தவேலம் |தத்³த்³விஷந்தபந்ருகேஸரிரூபம் கோ³புரோபரி விஜ்ரும்பி⁴தமீடே³ ||

பொருள்

கோயில் கோபுரத்தின் மேல் காட்டப்பட்டுள்ள நரஸிம்ஹ வடிவத்தைப் போற்றுகிறேன். தன் அடியார் மீது கொண்ட அன்பால், எங்கும் நிறைந்த எம்பெருமான் தன் பரந்த வடிவத்தை ஒரு குளம்படி அளவுக்குச் சிறியதாக்கிக்கொண்டான்; ஆயினும் ப்ரஹ்லாதனின் பகைவன் மீது கொண்ட சீற்றத்தில் அவன் எல்லா எல்லைகளையும் மீறிப் பொங்கினான்.

ச்லோகம் 47

அஹமலமவலம்ப³ஸ்ஸீத³தாமித்யஜஸ்ரம் நிவஸது³பரிபா⁴கே³ கோ³புரம் ரங்க³தா⁴ம்ந: |க்வசந ந்ருபரிபாடீவாஸிதம் க்வாபி ஸிம்ஹக்ரமஸுரபி⁴தமேகம் ஜ்யோதிரக்³ரே சகாஸ்தி ||

பொருள்

ஸ்ரீரங்கக் கோபுரத்தின் மேல் ஒரே ஒரு ஜ்யோதி இடைவிடாமல் ஒளிர்கிறது; அதன் ஒரு பகுதி மனிதன், மற்றொரு பகுதி சிங்கம். அது துன்பப்படுவோரை அழைப்பது போல் இருக்கிறது: 'நான் உங்களுக்குப் போதும்; என்னைச் சார்ந்திருங்கள்.'

ச்லோகம் 48

ஸம்ஶோத்⁴ய பாவநமநோஹரத்³ருஷ்டிபாதை: தே³வாய மாமபி நிவேத³யதாம் கு³ரூணாம் |ஸவ்யோத்தரே ப⁴க³வதோ(அ)ஸ்ய கடாக்ஷவீக்ஷாபங்க்திம் ப்ரபத்³ய பரித: பரிதோ ப⁴வேயம் ||

பொருள்

எம்பெருமானின் இடப்புறம், வடக்கே, ஆசார்யர்களின் ஸந்நிதிகள் எம்பெருமானின் கருணைப் பார்வைகளைப் போலவே வரிசையாக அமைந்துள்ளன. தங்கள் தூய, அழகிய பார்வைகளால் அவர்கள் என்னையும் புனிதனாக்கி எம்பெருமானிடம் ஸமர்ப்பிக்கிறார்கள். நான் அவர்களை வலம் வந்து அவர்கள் அருகிலேயே இருப்பேனாக.

ச்லோகம் 49

ஶ்ரீரங்க³ராஜகரநம்ரிதஶாகி²காப்⁴யோ லக்ஷ்ம்யா ஸ்வஹஸ்தகலிதஶ்ரவணாவதம்ஸம் |புந்நாக³தல்லஜமஜஸ்ரஸஹஸ்ரகீ³திஸேகோத்த²தி³வ்யநிஜஸௌரப⁴மாமநாம: ||

பொருள்

கோயில் குளத்தருகே உள்ள புன்னை மரங்களைப் பாடுகிறோம். ஸ்ரீ ரங்கநாதன் தன் கையால் அவற்றின் கிளைகளை வளைக்கிறான்; ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மி தன் காதுகளுக்காகத் தன் கைகளாலேயே அவற்றின் பூக்களைப் பறிக்கிறாள். நம்மாழ்வாரின் ஆயிரம் பாசுரங்களின் இடைவிடாத பாராயணத்தால் நீர் பாய்ச்சப்பட்ட அவற்றுக்குத் தமக்கே உரிய திவ்யமான நறுமணம் உண்டு.

ச்லோகம் 50

ஶ்ரீரங்க³சந்த்³ரமஸமிந்தி³ரயா விஹர்தும் விந்யஸ்ய விஶ்வசித³சிந்நயநாதி⁴காரம் |யோ நிர்வஹத்யநிஶமங்கு³லிமுத்³ரயைவ ஸேநாந்யமந்யவிமுகா²ஸ்தமஶிஶ்ரியாம ||

பொருள்

ஸ்ரீ ரங்கநாதன் ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மியுடன் மகிழ்ந்திருக்க, எம்பெருமானின் சேனைகளின் தலைவரான விஷ்வக்ஸேநர் சேதனங்களும் அசேதனங்களும் நிறைந்த உலகம் முழுவதையும் நடத்தும் பொறுப்பை ஏற்கிறார். தன் முத்திரை விரலால் மட்டுமே அவர் அனைத்தையும் ஆள்கிறார். மற்ற எல்லாத் துணைகளையும் விட்டு, அவரைச் சரணடைகிறோம்.

ச்லோகம் 51

ஸைந்யது⁴ரீணப்ராணஸஹாயாம் ஸூத்ரவதீமாஶிஶ்ரியமம்பா³ம் |ஶ்ரீபத³லாக்ஷாலாஞ்சி²தஸேவாப்ரோதலஸத்³தோ³ர்வல்லிவிலாஸாம் ||

பொருள்

விஷ்வக்ஸேநரின் அன்புத் துணைவியான ஸூத்ரவதி அன்னையைச் சரணடைகிறேன். ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மிக்கு அவள் செய்யும் சேவையின் அடையாளங்களால், பிராட்டியின் திருவடிகளின் செம்பஞ்சுக் குழம்பால் நிறம் பெற்று, அவளுடைய மெல்லிய கைகள் ஒளிர்கின்றன.

ச்லோகம் 52

வித³த⁴து ஸுக²ம் விஷ்வக்ஸேநஸ்ய தே ப்ரத²மே ப⁴டா: கரிமுக²ஜயத்ஸேநௌ காலாஹ்வஸிம்ஹமுகௌ² ச ந: |ஜக³தி ப⁴ஜதாம் தத்தத்ப்ரத்யூஹதூலத³வாநலா: தி³ஶி தி³ஶி தி³வாராத்ரம் ஶ்ரீரங்க³பாலநகர்மடா²: ||

பொருள்

விஷ்வக்ஸேநரின் முதன்மைப் பரிவாரங்களான கஜாநநர், ஜயத்ஸேநர், காலப்ரக்ருதி (காலர்), ஸிம்ஹமுகர் ஆகியோர் நமக்கு இன்பம் தரட்டும். அடியார்களின் வழியில் உள்ள ஒவ்வொரு தடையையும் எரித்துவிடும் காட்டுத் தீயைப் போன்றவர்கள் அவர்கள்; இரவும் பகலும் எல்லாத் திசைகளிலும் ஸ்ரீரங்கத்தைக் காக்கிறார்கள்.

ச்லோகம் 53

ஶ்ருதிமயமதிஹர்ஷப்ரஶ்ரயஸ்மேரவக்த்ரம் மணிமுகுரமிவாக்³ரே மங்க³லம் ரங்க³தா⁴ம்ந: |ஶரணமபி⁴க³தா: ஸ்மோ யத்ர ரூபஸ்வரூபஸ்வகு³ணமஹிமத³ர்ஶீ மோத³தே ரங்க³ஶாயீ ||

பொருள்

வேதமே வடிவான கருடனைச் சரணடைகிறோம். ஆனந்தத்தாலும் பணிவாலும் புன்னகைக்கும் முகத்துடன் அவர் ஸ்ரீரங்கத்து எம்பெருமான் முன் அமர்ந்திருக்கிறார். ஸந்நிதியின் முன் உள்ள மங்களமான ரத்னக் கண்ணாடி போன்றவர் அவர்; அதில் அங்கே பள்ளிகொண்டிருக்கும் ஸ்ரீ ரங்கநாதன் தன் வடிவையும் இயல்பையும் குணங்களையும் பெருமையையும் மகிழ்ச்சியுடன் காண்கிறான்.

ச்லோகம் 54

தார்க்ஷ்யபக்ஷதிவத³ஸ்ய வல்லபா⁴ம் ருத்³ரயா ஸஹ ஸுகீர்திமர்சயே |ஹர்ஷபா³ஷ்பமபி கீர்திமர்தி²நாம் யந்முகே²ந கமலா கடாக்ஷயேத் ||

பொருள்

கருடனுக்குத் தன் சிறகுகளைப் போல அன்பான அவருடைய துணைவியர் ருத்ரா, ஸுகீர்த்தி ஆகியோரை வழிபடுகிறேன். அவர்களுடைய பரிந்துரையால் ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மி நாடி வருவோர் மீது தன் பார்வையைச் செலுத்தி, அவர்களுக்கு ஆனந்தக் கண்ணீரையும் நற்பெயரையும் அளிக்கிறாள்.

ச்லோகம் 55

ஸ்வாஸ்த்ரரூபஸ்பு²ரந்மௌலுஇ மா ஶப்³த³ இத்யுத்³து⁴நாநாம் ஸுராம்ஸ்தர்ஜநீமுத்³ரயா |நாத²நித்³ரோசிதோந்நித்³ரதாம்ரேக்ஷணாம் ஸஞ்சரந்தீம் ஸ்துமஸ்தாம் ச பஞ்சாயுதீ⁴ம் ||

பொருள்

இங்கே மனித வடிவில் உலவும், தங்கள் கிரீடங்களில் ஆயுத வடிவங்கள் ஒளிரும் எம்பெருமானின் ஐந்து திவ்ய ஆயுதங்களைப் போற்றுகிறோம். எம்பெருமான் துயில்வதற்காக, அவர்கள் விரலை உயர்த்தி 'சத்தம் வேண்டாம்' என்று தேவர்களையும் அமைதிப்படுத்துகிறார்கள். தங்கள் ஸ்வாமி ஓய்வெடுக்கும்போது விழித்திருப்பதால் அவர்களுடைய கண்கள் சிவந்திருக்கின்றன.

ச்லோகம் 56

அஸ்த்ரக்³ராமாக்³ரேஸரம் நாத²வீக்ஷாஶீது⁴க்ஷீபோ³த்³வேலந்ருத்தாபி⁴ராமம் |சக்ரம் தை³த்யச்சே²த³கல்மாஷிதாங்க³ம் ப்⁴ராம்யஜ்ஜ்வாலாமாலபா⁴ரி ப்ரபத்³யே ||

பொருள்

எல்லா ஆயுதங்களிலும் முதன்மையான ஸுதர்ஶந சக்கரத்தைச் சரணடைகிறேன். எம்பெருமானின் பார்வை என்னும் அம்ருதத்தைப் பருகி மயங்கியது போல அது மகிழ்ச்சியுடன் நடனமாடுகிறது. அஸுரர்களை வெட்டியதால் அதன் உடல் கருத்திருக்கிறது; சுழலும் தீச்சுடர் மாலைகளை அது அணிந்திருக்கிறது.

ச்லோகம் 57

ஹநுபூ⁴ஷவிபீ⁴ஷணயோ: ஸ்யாம் யதமாவிஹ மோக்ஷமுபேக்ஷ்ய |ரகு⁴நாயகநிஷ்க்ரயபூ⁴தம் பு⁴வி ரங்க³த⁴நம் ரமயேதே ||

பொருள்

நான் ஹனுமானுக்கும் விபீஷணனுக்கும் உரியவனாவேனாக. இங்கே பூமியில் அவர்கள் மோக்ஷத்தையும் ஒதுக்கி வைத்தார்கள். ஸ்ரீராமன் ஸ்ரீரங்கத்தின் நிதியான ஸ்ரீ ரங்கநாதனை அவர்களுக்குப் பரிசாக அளித்தான்; அவர்கள் அவனுக்குச் சேவை செய்வதில் மகிழ்கிறார்கள்.

ச்லோகம் 58

இதோ ப³ஹி: பஞ்ச பராஞ்சி கா²நி ப்ரத்யஞ்சி தாநி ஸ்யுரிதோ(அ)ந்தரித்த²ம் |ஔபாதி⁴கேப்⁴யோ நிருபாதி⁴போ⁴க்³யே ப்ரத்யாஹரத்³வேத்ரவரம் வ்ரஜாமி ||

பொருள்

வாயிற்காவலரின் சிறந்த தண்டத்தை அணுகுகிறேன்; அது இப்படிச் சொல்வது போல் இருக்கிறது: 'வெளியே உங்கள் ஐந்து புலன்களும் வெளிநோக்கியே ஓடுகின்றன. இங்கிருந்து அவற்றை உள்நோக்கித் திருப்புங்கள். அழியும் பொருள்களிலிருந்து அவற்றை மீட்டு, தனக்காகவே அனுபவிக்கத் தகுந்த எம்பெருமானிடம் செலுத்துங்கள்.'

ச்லோகம் 59

ஶேஷஶயலோசநாம்ருதநதீ³ரயாகுலிதலோலமாநாநாம் |ஆலம்ப³மிவாமோத³ஸ்தம்ப⁴த்³வயமந்தரங்க³மபி⁴யாம: ||

பொருள்

உள் மண்டபத்தில் 'ஆனந்தத் தூண்கள்' என்று அழைக்கப்படும் இரண்டு தூண்களை அணுகுகிறோம். ஆதிசேஷன் மேல் பள்ளிகொண்ட எம்பெருமானின் கண்களிலிருந்து பெருகும் அம்ருத வெள்ளத்தில் அடித்துச் செல்லப்படாமல் இருக்க, அடியார்கள் அவற்றைப் பற்றுக்கோடாகப் பிடித்துக்கொள்கிறார்கள்.

ச்லோகம் 60

ஶ்ரீரங்கா³ந்தர்மந்தி³ரம் தீ³ப்ரஶேஷம் ஶ்ரீபூ⁴மீதத்³ரம்யஜாமாத்ருக³ர்ப⁴ம் |பஶ்யேம ஶ்ரீதி³வ்யமாணிக்யபூ⁴ஷாமஞ்ஜூஷாயாஸ்துல்யமுந்மீலிதாயா: ||

பொருள்

ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மியின் திறந்த அணிகலப் பேழை போலத் தோன்றும் ஸ்ரீரங்கத்தின் கர்ப்பக்ருஹத்தை நாம் காண்போமாக. அதனுள் ஒளிரும் ஆதிசேஷனும், ஸ்ரீதேவியும் பூதேவியும், அழகிய மணமகனான ஸ்ரீ ரங்கநாதனும் இருக்கிறார்கள்.

ச்லோகம் 61

லீலாலதாக்ருபாணீப்⁴ருங்கா³ரபதத்³க்³ரஹார்பிதகராக்³ரா: |ப்ரோதாவதம்ஸிதகுசா: பதா³ப்³ஜஸம்வாஹிநீர்வயம் ஸ்துமஹே ||

பொருள்

எம்பெருமானின் திருவடித் தாமரைகளை மெதுவாகப் பிடித்துவிடும் பணிப்பெண்களைப் போற்றுகிறோம். அவன் பயன்படுத்தும் பொருள்களை அவர்கள் தம் விரல்களில் ஏந்தியிருக்கிறார்கள்: விளையாட்டுக் கொடி, சிறிய வாள், நீர்க்கலசம், படிக்கம். அவர்களுடைய காதணிகள் மார்பு வரை தொங்குகின்றன.

ச்லோகம் 62

முகுலிதநலிநாஸ்ஸகௌமுதீ³கா இவ ஸுநிஶா விமலாதி³கா நவாபி |ஶிரஸி க்ருதநமஸ்யதே³கஹஸ்தா இதரகரோச்சலசாமரா: ஶ்ரயேயம் ||

பொருள்

விமலாவையும் மற்ற எட்டுப் பரிவாரங்களையும் சரணடைகிறேன். அவர்கள் ஒரு கையைத் தலைக்கு மேல் அஞ்சலியாகக் கூப்பி, மற்றொரு கையால் வெண் சாமரம் வீசுகிறார்கள். குவிந்த தாமரைகளும் நிலவொளியும் கொண்ட அமைதியான இரவைப் போல அவர்கள் தோன்றுகிறார்கள்.

ச்லோகம் 63

உத்பு²ல்லபங்கஜதடாகமிவோபயாநி ஶ்ரீரங்க³ராஜமிஹ த³க்ஷிணஸவ்யஸீம்நோ: |லக்ஷ்மீம் விஹாரரஸிகாமிவ ராஜஹம்ஸீம் சா²யாமிவாப்⁴யுத³யிநீமவநீம் ச தஸ்யா: ||

பொருள்

இங்கே ஸ்ரீ ரங்கநாதன் மலர்ந்த தாமரைகள் நிறைந்த ஏரியைப் போன்றவன். அவனுக்கு வலப்புறம் விளையாட்டில் மகிழும் அரச அன்னம் போன்ற ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மியும், இடப்புறம் அவளுடைய நிழலைப் போல ஒளிரும் பூதேவியும் இருக்கிறார்கள்.

ச்லோகம் 64

பிப³ நயந புரஸ்தே ரங்க³து⁴ர்யாபி⁴தா⁴நம் ஸ்தி²தமிவ பரிபு²ல்லத்புண்ட³ரீகம் தடாகம் |ஶ்ரியமபி விஹரந்தீம் ராஜஹம்ஸீமிவாஸ்மிந்ப்ரதிப²லநமிவாஸ்யா: பஶ்ய விஶ்வம்ப⁴ராம் ச ||

பொருள்

என் கண்களே, இந்தக் காட்சியை அள்ளிப் பருகுங்கள். ஸ்ரீ ரங்கநாதன் என்னும் மலர்ந்த தாமரை ஏரி உங்கள் முன் இருக்கிறது. அதில் அரச அன்னம் போல உலவும் ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மியையும், அவள் அருகே அவளுடைய ப்ரதிபிம்பம் போன்ற பூதேவியையும் காணுங்கள்.

ச்லோகம் 65

ஸௌஶீல்யஶீதலமவேலக்ருபாதரங்க³ஸம்ப்லாவிதாகி²லமக்ருத்ரிமபூ⁴ம நிம்நம் |லக்ஷ்ம்யா ச வாஸிதமபூ⁴ம விகா³ஹமாநா: ஶ்ரீரங்க³ராஜமிஷபத்³மஸர: ப்ரஸந்நம் ||

பொருள்

ஸ்ரீ ரங்கநாதன் என்னும் தெளிந்த தாமரைக் குளத்தில் மூழ்குவோம். அவனுடைய மென்மையான எளிமையால் அது குளிர்ந்திருக்கிறது; அவனுடைய எல்லையற்ற கருணையின் அலைகள் எல்லோரையும் நனைக்கின்றன. அது இயல்பாகவே பரந்ததும் ஆழமானதும்; தாழ்ந்தவர்களை அடையக் கீழே இறங்கி வருகிறது; ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மியின் நறுமணம் அதில் நிறைந்திருக்கிறது.

ச்லோகம் 66

ஸிம்ஹாஸநே கமலயா க்ஷமயா ச விஶ்வம் ஏகாதபத்ரயிதுமஸ்மத³ஸூந்நிஷண்ணம் |லக்ஷ்மீஸ்வயம்வரஸநாதி²தயௌவநஶ்ரீஸௌந்த³ர்யஸம்பத³வலிப்தமிவாலிஹீய ||

பொருள்

உலகம் முழுவதையும் ஒரே அரசக் குடையின் கீழ்க் கொண்டுவர, ஸ்ரீ ரங்கநாதன் ஸ்ரீதேவியுடனும் பூதேவியுடனும் ஸிம்ஹாஸனத்தில் வீற்றிருக்கிறான். அவனே நம் உயிர். ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மி அவனைத் தன் கணவனாக வரித்தபோது அவன் பெற்ற இளமை அழகை நான் சுவைப்பேனாக.

ச்லோகம் 67

ஆபாத³மூலமணிமௌலுஇ ஸமுல்லஸந்த்யா ஸ்வாதந்த்ர்யஸௌஹ்ருத³தரங்கி³தயா(அ)ங்க³ப⁴ங்க்³யா |ஸக்²யம் ஸமஸ்தஜநசேதஸி ஸந்த³தா⁴நம் ஶ்ரீரங்க³ராஜமநிமேஷமநுஸ்ரியாஸ்ம ||

பொருள்

திருவடிகள் முதல் ரத்னக் கிரீடம் வரை ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் ஒவ்வொரு அவயவமும் ஓர் அழகால் ஒளிர்கிறது; அதில் இரண்டு அலைகள் சேர்ந்து எழுகின்றன: ஸ்வாமியாக அவனுக்குள்ள முழுமையான ஸ்வாதந்த்ர்யமும், அவனுடைய அன்பான நட்புத் தன்மையும். அந்த அழகு ஒவ்வொரு இதயத்திலும் நட்பை வென்றெடுக்கிறது. கண் இமைக்காமல் அவனை நாம் பார்த்துக்கொண்டிருப்போமாக.

ச்லோகம் 68

க்ஷிதிகமலநிவாஸாகல்பவல்லீஸலீலோல்லுட²நத³ஶதி³ஶோத்³யத்³யௌவநாரம்ப⁴ஜ்ரும்ப⁴: |ஶ்ரமமபஹரதாம் மே ரங்க³தா⁴மேதி தத்தத்³வரமயப²லநம்ர: பத்ரல: பாரிஜாத: ||

பொருள்

ஸ்ரீ ரங்கநாதன் விரும்பியதைத் தரும் பாரிஜாத மரம். ஸ்ரீதேவி, பூதேவி என்னும் கொடிகள் விளையாட்டாக அவனைச் சுற்றிப் படர்கின்றன; அவனுடைய புத்திளமை பத்துத் திசைகளிலும் பரவுகிறது. அடியார்கள் வேண்டும் வரங்கள் அனைத்தின் பழங்களாலும் அவன் தாழ்ந்து வளைந்திருக்கிறான். அவன் என் களைப்பை நீக்குவானாக.

ச்லோகம் 69

ஸம்பா⁴ஷமாணமிவ ஸர்வவஶம்வதே³ந மந்த³ஸ்மிதேந மது⁴ரேண ச வீக்ஷணேந |தி³வ்யாஸ்த்ரபுஷ்பிதசதுர்பு⁴ஜமத்யுதா³ரம் ரங்கா³ஸ்பத³ம் மம ஶுபா⁴ஶ்ரயமாஶ்ரயாணி ||

பொருள்

எல்லோரையும் கவரும் புன்முறுவலாலும் இனிய பார்வைகளாலும் ஸ்ரீ ரங்கநாதன் நம்முடன் பேசுவது போல இருக்கிறான். அவனுடைய நான்கு திருக்கைகளும் மலர்களைப் போன்ற திவ்ய ஆயுதங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளன; அவன் பரம உதாரன். என் மனத்தின் மங்களமான ஆதாரமான அவனையே நான் சரணடைகிறேன்.

ச்லோகம் 70

ஏதே ஶங்க²க³தா³ஸுத³ர்ஶநப்⁴ருத: க்ஷேமங்கரா பா³ஹவ: பாத³த்³வந்த்³வமித³ம் ஶரண்யமப⁴யம் ப⁴த்³ரம் ச வோ ஹே ஜநா: |இத்யூசுஷ்யப⁴யங்கரே கரதலே ஸ்மேரேண வக்த்ரேண தத்வ்யாகுர்வந்நிவ நிர்வஹேந்மம து⁴ரம் ஶ்ரீரங்க³ஸர்வம்ஸஹ: ||

பொருள்

சங்கு, கதை, சக்கரம் ஏந்திய அவனுடைய திருக்கைகள் 'இந்தக் கைகள் உங்களைக் காப்பதற்காகவே உள்ளன' என்று சொல்கின்றன. உயர்த்திய அவனுடைய அபய ஹஸ்தம் 'மக்களே, இந்த இரண்டு திருவடிகளே உங்களுக்குச் சரணம், உங்கள் அச்சமின்மை, உங்கள் நலம்' என்று சொல்கிறது. அவனுடைய புன்னகை முகம் இதை விளக்குவது போல இருக்கிறது. எல்லாவற்றையும் தாங்கும் ஸ்ரீ ரங்கநாதன் என் சுமையைச் சுமப்பானாக.

ச்லோகம் 71

அங்கை³ரஹம்ப்ரத²மிகாசரிதாத்மதா³நை: ஆமோத³மாநநவயௌவநஸாவலேபை: |ஹை பாரிஜாதமிவ நூதநதாயமாநஶாகா²ஶதம் கத²மதீ⁴மஹி ரங்க³து⁴ர்யம் ||

பொருள்

எம்பெருமானின் திருமேனியின் ஒவ்வொரு அவயவமும் தன் நறுமணத்தையும் புத்திளமையையும் எண்ணிப் பெருமைப்பட்டு, அடியவனுக்குத் தன்னை முதலில் தந்துவிட ஆர்வத்துடன் முயல்கிறது. அவன் என்றும் புதியதான நூறு கிளைகள் கொண்ட பாரிஜாத மரத்தைப் போன்றவன். ஸ்ரீ ரங்கநாதனை நாம் முழுமையாக எப்படித்தான் த்யானிக்க முடியும்?

ச்லோகம் 72

ஆலோகா ஹ்ருத³யாலவோ ரஸவஶாதீ³ஶாநமீஷத்ஸ்மிதம் ப்ரச்சா²யாநி வசாம்ஸி பத்³மநிலயாசேதஶ்ஶரவ்யம் வபு: |சக்ஷுஷ்மந்தி க³தாக³தாநி த இமே ஶ்ரீரங்க³ஶ்ருங்கா³ர தே பா⁴வா யௌவநக³ந்தி⁴ந: கிமபரம் ஸிஞ்சந்தி சேதாம்ஸி ந: ||

பொருள்

ஸ்ரீரங்கத்தின் அழகே, உன் அன்பான பார்வைகள், நீயே ஸ்வாமி என்பதைக் காட்டும் உன் இளமுறுவல், உன் மென்மையான சொற்கள், ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மியின் இதயத்திற்கு இலக்கான உன் திருவுருவம், உன் பாவம் நிறைந்த அசைவுகள், உன் ஒவ்வொரு இளமைச் சுவையும் எங்கள் இதயங்களை நிரப்புகின்றன. இனி வேண்டுவதற்கு வேறு என்ன இருக்கிறது?

ச்லோகம் 73

ஆயத்கிரீடமலிகோல்லஸதூ³ர்த்⁴வபுண்ட்³ரம் ஆகர்ணலோசநமநங்குஶகர்ணபாஶம் |உத்பு²ல்லவக்ஷஸமுதா³யுத⁴பா³ஹுமர்ஹந்நீவிஞ்ச ரங்க³பதிமப்³ஜபத³ம் ப⁴ஜாம: ||

பொருள்

நாம் பற்றியிருக்கும் தாமரைத் திருவடிகளை உடைய ஸ்ரீ ரங்கநாதனை வணங்குகிறோம். அவனுக்கு உயர்ந்த கிரீடம், நெற்றியில் ஒளிரும் திருமண் காப்பு, காது வரை நீண்ட கண்கள், அணிகலன் தேவைப்படாத காதுகள் உள்ளன. அவனுடைய மார்பு அகன்றது; திருக்கைகள் ஆயுதங்களை ஏந்தியுள்ளன; அவனுடைய அரைப்பட்டிகை அழகானது.

ச்லோகம் 74

அப்³ஜந்யஸ்தபதா³ப்³ஜமஞ்சிதகடீஸம்வாதி³கௌஶேயகம் கிஞ்சித்தாண்ட³வக³ந்தி⁴ஸம்ஹநநகம் நிர்வ்யாஜமந்த³ஸ்மிதம் |சூடா³சும்பி³முகா²ம்பு³ஜம் நிஜபு⁴ஜாவிஶ்ராந்ததி³வ்யாயுத⁴ம் ஶ்ரீரங்கே³ ஶரத³ஶ்ஶதம் தத இத: பஶ்யேம லக்ஷ்மீஸக²ம் ||

பொருள்

அவனுடைய தாமரைத் திருவடிகள் ஒரு தாமரையின் மேல் நிற்கின்றன; அவனுடைய பட்டாடை மெல்லிய இடைக்குப் பொருந்துகிறது; அவன் நிற்கும் நிலை நடனத்தைக் குறிக்கிறது; அவனுடைய புன்னகை தடையற்றதும் இயல்பானதும். அவனுடைய கிரீடம் தாமரை முகத்தைத் தொடுகிறது; திவ்ய ஆயுதங்கள் திருக்கைகளில் அமர்ந்துள்ளன. ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மியின் துணைவனான ஸ்ரீ ரங்கநாதனை ஸ்ரீரங்கத்தில் அங்குமிங்கும் நூறு சரத்காலங்கள் நாம் காண்போமாக.

ச்லோகம் 75

அக்³ரே தார்க்ஷ்யேண பஶ்சாத³ஹிபதிஶயநேநாத்மநா பார்ஶ்வயோஶ்ச ஶ்ரீபூ⁴மிப்⁴யாமத்ருப்த்யா நயநசுலகநைஸ்ஸேவ்யமாநாம்ருதௌக⁴ம் |வக்த்ரேணாவி:ஸ்மிதேந ஸ்பு²ரத³ப⁴யக³தா³ஶங்க²சக்ரைர்பு⁴ஜாக்³ரை: விஶ்வஸ்மை திஷ்ட²மாநம் ஶரணமஶரணா ரங்க³ராஜம் ப⁴ஜாம: ||

பொருள்

முன்னே கருடன், பின்னே படுக்கையாக ஆதிசேஷன், பக்கங்களில் ஸ்ரீதேவியும் பூதேவியும் அவனைக் கண்களால் பருகியும் ஒருபோதும் திருப்தி அடைவதில்லை. புன்னகை முகத்துடனும், அபய முத்திரை, கதை, சங்கு, சக்கரம் ஏந்திய திருக்கைகளுடனும் அவன் உலகம் முழுவதற்கும் புகலிடமாக நிற்கிறான். வேறு புகல் இல்லாத நாம் ஸ்ரீ ரங்கநாதனை வணங்குகிறோம்.

ச்லோகம் 76

ஆர்தாபாஶ்ரயமர்தி²கல்பகமஸஹ்யாக³ஸ்கரக்ஷ்மாதலம் ஸத்³யஸ்ஸம்ஶ்ரிதகாமதே⁴நுமபி⁴யத்ஸர்வஸ்வமஸ்மத்³த⁴நம் |ஶ்ரீரங்கே³ஶ்வரமாஶ்ரயேம கமலாசக்ஷுர்மஹீஜீவிதம் ஶ்ரீரங்கே³ ஸ ஸுகா²கரோது ஸுசிரம் தா³ஸ்யம் ச த⁴த்தாம் மயி ||

பொருள்

அவன் துன்பப்படுவோருக்குப் புகலிடம், செல்வம் வேண்டுவோருக்குக் கற்பக மரம், குற்றம் செய்தவர்களிடம் பூமியைப் போலப் பொறுமை உடையவன், சரணடைந்தவர்களுக்குக் காமதேனு. தன்னை நாடுவோருக்கு அவனே எல்லாம்; நம்முடைய சொந்தச் செல்வம். ஸ்ரீதேவி, பூதேவியின் உயிரான ஸ்ரீரங்கத்து ஸ்வாமியைச் சரணடைவோம். அவன் நம்மை ஸ்ரீரங்கத்தில் நெடுங்காலம் இன்புறச் செய்து, எனக்குத் தன் கைங்கர்யத்தை அருள்வானாக.

ச்லோகம் 77

ஸ்வப²ணவிதாநதீ³ப்ரமணிமாலிஸுதா³மருசிம்ரதி³மஸுக³ந்தி⁴போ⁴க³ஸுக²ஶாயிதரங்க³த⁴நம் |மத³ப⁴ரமந்த²ரோச்ச்²வஸிதநிஶ்ஶ்வஸிதோத்தரலம் ப²ணிபதிடோ³லிகாதலிமமாஶ்வஸிம: ப்ரணதா: ||

பொருள்

ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் ஆடும் தொட்டிலான ஆதிசேஷனை வணங்கி ஆறுதல் அடைகிறோம். ஆதிசேஷனின் விரிந்த படங்கள் விளக்கு வரிசைகளைப் போல ரத்னங்களால் ஒளிர்கின்றன; அவருடைய மென்மையான, நறுமணமுள்ள உடல் சிறந்த படுக்கையாகிறது. மகிழ்ச்சியில் அவர் மெல்ல மூச்சை இழுத்து விடும்போது எம்பெருமான் மெதுவாக ஆடுகிறான்.

ச்லோகம் 78

வடத³லதே³வகீஜட²ரவேத³ஶிர: கமலா ஸ்தநஶட²கோபவாக்³வபுஷி ரங்க³க்³ருஹே ஶயிதம் |வரத³முதா³ரதீ³ர்க⁴பு⁴ஜலோசநஸம்ஹநநம் புருஷமுபாஸிஷீய பரமம் ப்ரணதார்திஹரம் ||

பொருள்

அவன் ஆலிலையிலும், தேவகியின் கருவிலும், உபநிஷத்துகளிலும், ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மியின் மார்பிலும், நம்மாழ்வாரின் சொற்களிலும் சயனித்தான்; இப்போது ஸ்ரீரங்கக் கோயிலில் சயனித்திருக்கிறான். வரம் தருபவனும், நீண்ட திருக்கைகளும் நீண்ட கண்களும் உன்னதமான திருவுருவமும் உடையவனும், தன்னை வணங்குவோரின் துயரங்களைப் போக்குபவனுமான அந்தப் பரம புருஷனை நான் வணங்குவேனாக.

ச்லோகம் 79

உத³தி⁴பரமவ்யோம்நோர்விஸ்ம்ருத்ய பத்³மவநாலயாவிநிமயமயீம் நித்³ராம் ஶ்ரீரங்க³நாமநி தா⁴மநி |ப²ணிபரிப்³ருட⁴ஸ்பா²ரப்ரஶ்வாஸநி:ஶ்வஸிதக்ரமஸ்க²லிதநயநம் தந்வந்மந்வீத ந: பரம: புமாந் ||

பொருள்

பரம புருஷன் பாற்கடலையும் பரமபதத்தையும் மறந்துவிட்டவன் போல ஸ்ரீரங்கம் என்னும் இருப்பிடத்தில் சயனித்திருக்கிறான். அவனுடைய உறக்கம் ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மியுடன் அவன் செய்யும் லீலையிலிருந்து ஒரு மாறுதல் மட்டுமே. ஆதிசேஷனின் மூச்சு ஏறி இறங்குவதால் அவன் கண்கள் மெல்லத் துடிக்கின்றன. அவன் நம்மை நினைப்பானாக.

ச்லோகம் 80

ஜலதி⁴மிவ நிபீதம் நீரதே³நாத்³ரிமப்³தௌ⁴ நிஹிதமிவ ஶயாநம் குஞ்ஜரம் வா(அ)த்³ரிகுஞ்ஜே |கமலபத³கராக்ஷம் மேசகம் தா⁴ம்நி நீலே ப²ணிநமதி⁴ஶயாநம் பூருஷம் வந்தி³ஷீய ||

பொருள்

இருண்ட கர்ப்பக்ருஹத்தில் ஆதிசேஷன் மேல் சயனித்திருக்கும், தாமரை போன்ற திருவடிகளும் திருக்கைகளும் கண்களும் உடைய கரிய எம்பெருமானை வணங்குகிறேன். அவன் மேகம் விழுங்கிய கடலைப் போலவும், கடலில் கிடத்திய மலையைப் போலவும், மலைப் புதரில் உறங்கும் யானையைப் போலவும் தோன்றுகிறான்.

ச்லோகம் 81

ஶ்ரீரங்கே³ஶய இஹ ஶர்ம நிர்மிமீதாமாதாம்ராத⁴ரபத³பாணிவித்³ருமோ ந: |காவேரீலஹரிகரோபலால்யமாநோ க³ம்பீ⁴ராத்³பு⁴த இவ தர்ணகோ(அ)ர்ணவஸ்ய ||

பொருள்

பவளம் போலச் சிவந்த உதடுகளும் திருவடிகளும் திருக்கைகளும் உடைய ஸ்ரீ ரங்கநாதன் இங்கே சயனித்திருக்கிறான்; காவேரி தன் அலைக் கைகளால் அவனைத் தாலாட்டுகிறாள். தாய் கொஞ்சும் கடலின் அற்புதமான, ஆழமான குழந்தையைப் போல அவன் தோன்றுகிறான். அவன் நமக்கு இன்பம் அருள்வானாக.

ச்லோகம் 82

ஸிஞ்சேதி³மம் ச ஜநமிந்தி³ரயா தடித்வாந்பூ⁴ஷாமணித்³யுதிபி⁴ரிந்த்³ரத⁴நுர்த³தா⁴ந: |ஶ்ரீரங்க³தா⁴மநி த³யாரஸநிர்ப⁴ரத்வாத³த்³ரௌ ஶயாலுரிவ ஶீதலகாலமேக⁴: ||

பொருள்

கருணை என்னும் நீரால் நிரம்பியிருப்பதால், ஸ்ரீ ரங்கநாதன் ஸ்ரீரங்கத்தில் ஒரு குன்றின் மேல் தங்கிய குளிர்ந்த கரிய மழைமேகம் போன்றவன். ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மி அதன் மின்னல்; அவனுடைய அணிகலன்களின் ஒளி அதன் வானவில். நம்மைப் போன்றவர்கள் மேல் அவன் தன் கருணையைப் பொழிவானாக.

ச்லோகம் 83

ஆமௌலிரத்நமகராத்புநரா ச பத்³ப்⁴யாம் தா⁴மக்ரமோந்நமது³தா³ரமநோஹராங்க³ம் |ஶ்ரீரங்க³ஶேஷஶயநம் நயநை: பிபா³ம: பஶ்யந்மந:ப்ரவணமோக⁴மிவாம்ருதஸ்ய ||

பொருள்

கிரீடத்தில் உள்ள மீன் வடிவ அணிகலன் முதல் திருவடிகள் வரை, ஆதிசேஷன் மேல் சயனித்திருக்கும் ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் ஒவ்வொரு அவயவமும் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக அழகில் எழுகிறது. நாம் கண்களால் அவனைப் பருகுகிறோம். தன்னை நோக்கிப் பாய்ந்து வரும் அமுத வெள்ளத்தைப் பார்ப்பது போல நம் மனம் உணர்கிறது.

ச்லோகம் 84

அரவிந்தி³தமங்க்⁴ரிபாணிவக்த்ரை: அபி தாபிஞ்சி²தமஞ்சிதாங்க³காந்த்யா |அத⁴ரேண ச ப³ந்து⁴ஜீவிதம் ஶ்ரீ: நியதம் நந்த³நயேத ரங்க³சந்த்³ரம் ||

பொருள்

ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மிக்கு ஸ்ரீ ரங்கநாதன் ஒரு விளையாட்டுப் பூந்தோட்டம். அவனுடைய திருவடிகள், திருக்கைகள், திருமுகம் அதன் தாமரைகள்; அவன் திருமேனியின் ஒளி அதன் கரிய தாபிஞ்ச வனம்; அவன் உதடுகள் அதன் சிவந்த பந்துஜீவ மலர்கள். இவ்வாறு அவள் ஸ்ரீரங்கத்துச் சந்திரனிடம் எப்போதும் மகிழ்கிறாள்.

ச்லோகம் 85

அந்யோந்யரஞ்ஜகருசோ(அ)நுபமாநஶோபா⁴: தி³வ்யஸ்ரக³ம்ப³ரபரிஷ்கரணாங்க³ராகா³: |ஸம்ஸ்பர்ஶத: புலகிதா இவ சிந்மயத்வாத்ரங்கே³ந்து³காந்திமதி⁴காமுபப்³ரும்ஹயந்தி ||

பொருள்

எம்பெருமானின் திவ்ய மாலைகள், ஆடைகள், அணிகலன்கள், சந்தனம் ஆகியவை அழகில் இணையற்றவை; ஒவ்வொன்றும் மற்றவற்றை இன்னும் அழகாக்குகிறது. அவை அவனுக்குக் கைங்கர்யம் செய்யும் சேதனர்கள் என்பதால், அவன் தொடுதலில் புல்லரிப்பவை போலத் தோன்றி, அவன் பொலிவை இன்னும் கூட்டுகின்றன.

ச்லோகம் 86

த்³ருதகநகஜகி³ரிபரிமிலது³த³தி⁴ப்ரசலிதலஹரிவத³ஹமஹமிகயா |ஸ்நபயதி ஜநமிமமபஹரதி தம: ப²ணிஶயமரகதமணிகிரணக³ண: ||

பொருள்

ஆதிசேஷன் மேல் சயனித்திருக்கும் மரகதம் போலக் கரிய எம்பெருமானிடமிருந்து எழும் ஒளி வெள்ளம், பொன்னுடன் கலந்து, ஒரு பொன் மலை உருகிக் கலந்த கடலைப் போல இருக்கிறது. அதன் அலைகள் ஒவ்வொன்றும் முதலில் வர விரும்பி ஒன்றன்மேல் ஒன்றாக முண்டியடிக்கின்றன. அது இந்த அடியவனை நீராட்டி, அவனுடைய இருளை விரட்டுகிறது.

ச்லோகம் 87

போ⁴கீ³ந்த்³ரநி:ஶ்வஸிதஸௌரப⁴வர்தி⁴தம் ஶ்ரீ நித்யாநுஷக்தபரமேஶ்வரபா⁴வக³ந்தி⁴ |ஸௌரப்⁴யமாப்லுததி³ஶாவதி⁴ ரங்க³நேது: ஆநந்த³ஸம்பதி³ நிமஜ்ஜயதே மநாம்ஸி ||

பொருள்

ஸ்ரீரங்கத்து ஸ்வாமியின் நறுமணம் ஆதிசேஷனின் மணம் கமழும் மூச்சால் இன்னும் வலுப்பெறுகிறது; ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மியின் இடையறாத அண்மையால் வரும் ஸர்வேச்வரத் தன்மையின் மணத்தையும் அது சுமந்து வருகிறது. அது எல்லாத் திசைகளின் எல்லை வரை பரவி, நம் மனங்களை ஆனந்தச் செல்வத்தில் மூழ்கடிக்கிறது.

ச்லோகம் 88

ரங்க³ப⁴ர்துரபி லோசநசர்சாம் ஸாஹஸாவலிஷு லேக²யமாநம் |புஷ்பஹாஸ இதி நாம து³ஹாநம் ஸௌகுமார்யமதிவாங்மநஸம் ந: ||

பொருள்

ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் மென்மை சொல்லுக்கும் எண்ணத்துக்கும் எட்டாதது. நம் பார்வைகூட அதன் மேல் கரடுமுரடான தடங்களை விட்டுவிடுவது போலத் தோன்றும் அளவுக்கு அது மென்மையானது. அதனால்தான் அவனை 'புஷ்பஹாஸன்', அதாவது மலரைப் போலப் புன்னகைப்பவன், என்று அழைக்கிறார்கள்.

ச்லோகம் 89

ஏகைகஸ்மிந்பரமவயவே(அ)நந்தஸௌந்த³ர்யமக்³நம் ஸர்வம் த்³ரக்ஷ்யே கத²மிதி முதா⁴ மாமதா² மந்த³சக்ஷு: |த்வாம் ஸௌப்⁴ராத்ரவ்யதிகரகரம் ரங்க³ராஜாங்க³காநாம் தல்லாவண்யம் பரிணமயிதா விஶ்வபாரீணவ்ருத்தி ||

பொருள்

என் வலுவற்ற கண்களே, 'ஒவ்வொரு அவயவத்திலேயே எல்லையற்ற அழகு மூழ்கியிருக்கிறது; அப்படியிருக்க முழுமையை நான் எப்படிக் காண்பேன்?' என்று கவலைப்பட்டுக் கேட்காதீர்கள். அன்புள்ள சகோதரர்களைப் போல அவன் அவயவங்கள் அனைத்தையும் ஒன்றாகப் பிணைக்கும் ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் திருமேனியின் முழுமையான லாவண்யம் உங்களை முழுமை வரை கரை சேர்க்கும்.

ச்லோகம் 90

வபுர்மந்தா³ரஸ்ய ப்ரத²மகுஸுமோல்லாஸஸமய: க்ஷமாலக்ஷ்மீப்⁴ருங்கீ³ஸகலகரணோந்மாத³நமது⁴ |விகாஸஸ்ஸௌந்த³ர்யஸ்ரஜி ரஸிகதாஶீது⁴சுலகோ யுவத்வம் ரங்கே³ந்தோ³ஸ்ஸுரப⁴யதி நித்யம் ஸுப⁴க³தாம் ||

பொருள்

ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் இளமை அவன் திருமேனி என்னும் பவள மரத்தின் முதல் வஸந்தப் பூப்பு. பூதேவி, ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மி என்னும் வண்டுகளை அவர்களுடைய எல்லாப் புலன்களிலும் மயக்கும் தேன் அது. அது அவன் அழகு மாலையின் முழு மலர்ச்சி; இன்ப மதுவின் கிண்ணம். அது எப்போதும் அவன் கவர்ச்சிக்கு நறுமணம் சேர்க்கிறது.

ச்லோகம் 91

கிரீடசூட³ரத்நராஜிராதி⁴ராஜ்யஜல்பிகா |முகே²ந்து³காந்திருந்முக²ம் தரங்கி³தேவ ரங்கி³ண: ||

பொருள்

ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் சந்திரனைப் போன்ற திருமுகத்தின் ஒளி அலை அலையாக மேலே எழுகிறது. அவனுடைய கிரீடத்தில் உள்ள ரத்ன வரிசைகள் அவனே ப்ரபஞ்சத்தின் சக்ரவர்த்தி என்று அறிவிப்பவை போல இருக்கின்றன.

ச்லோகம் 92

ஶிகா²ரத்நோத்³தீ³ப்ரம் தி³ஶி தி³ஶி ச மாணிக்யமகரீலஸச்ச்²ருங்க³ம் ரங்க³ப்ரபு⁴மணிகிரீடம் மநுமஹே |ஸமுத்துங்க³ஸ்பீ²தம் சித³சித³தி⁴ராஜஶ்ரிய இவ ப்ரியாக்ரீட³ம் சூடா³மணிமபி நிதம்ப³ம் தமபி⁴த: ||

பொருள்

ஸ்ரீரங்கத்து ஸ்வாமியின் ரத்னக் கிரீடத்தை த்யானிக்கிறோம். அது தன் சிகாமணியால் ஒளிர்கிறது; அதன் எல்லாப் பக்கங்களிலும் மீன் வடிவ மாணிக்க அணிகலன்கள் உள்ளன. அது உயர்ந்ததும் நிறைந்ததுமாக, சேதனங்கள் அசேதனங்கள் அனைத்தையும் ஆளும் அரச வைபவத்தின் விருப்பமான விளையாட்டுக் களம் போலவும், அந்த வைபவத்தின் முடிமணி போலவும், அந்த வைபவம் வீற்றிருக்கும் மலையே போலவும் இருக்கிறது.

ச்லோகம் 93

விஹரது மயி ரங்கி³ணஶ்சூலிகாப்⁴ரமரகதிலகோர்த்⁴வபுண்ட்³ரோஜ்ஜ்வலம் |முக²மம்ருததடாகசந்த்³ராம்பு³ஜஸ்மயஹரஶுசிமுக்³த⁴மந்த³ஸ்மிதம் ||

பொருள்

ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் திருமுகம் என் இதயத்தில் விளையாடுவதாக. நெற்றியில் சுருள் முடிகளாலும் ஒளிரும் திருமண் காப்பாலும் அது பிரகாசிக்கிறது. அதன் தூய்மையான, கள்ளமற்ற புன்முறுவல் அமுதக் குளத்தையும் சந்திரனையும் தாமரையையும் நாணச் செய்கிறது.

ச்லோகம் 94

முக²புண்ட³ரீகமுபரி த்ரிகண்டகம் திலகாஶ்ச கேஸரஸமாஸ்ஸமௌக்திகா: |இஹ ரங்க³ப⁴ர்துரபி⁴யந்மது⁴வ்ரதப்ரகரஶ்ரியம் ப்⁴ரமரகாணி பி³ப்⁴ரதி ||

பொருள்

ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் திருமுகம் ஒரு தாமரை. திருமண் காப்பின் மூன்று கோடுகள் மூன்று முனைகள் கொண்ட தண்டு போல அதன் மேல் எழுகின்றன; முத்துக்களுடன் கூடிய நெற்றிக் குறிகள் அதன் மகரந்தத் தாதுக்களைப் போல இருக்கின்றன; அவனுடைய சுருள் முடிகள் தேனை நோக்கிப் பறந்து வரும் வண்டுக் கூட்டம் போலத் தோன்றுகின்றன.

ச்லோகம் 95

ஹ்ருத³யம் ப்ரஸாத³யதி ரங்க³பதே: மது⁴ரோர்த்⁴வபுண்ட்³ரதிலகம் லலிதம் |அலிகார்த⁴சந்த்³ரத³லஸம்வலிதாமம்ருதஸ்ருதிம் யத³பி⁴ஶங்கயதே ||

பொருள்

ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் நெற்றியில் உள்ள இனிய, அழகான திருமண் காப்பு இதயத்தை மகிழ்விக்கிறது. அவன் நெற்றி என்னும் அரைச் சந்திரனுடன் சேர்ந்து, அது அந்தச் சந்திரனிலிருந்து மேலே பாயும் அமுத ஓடையோ என்று வியக்க வைக்கிறது.

ச்லோகம் 96

ஸரஸீருஹே ஸமவநாம்ய மதா³து³பரி ப்ரந்ருத்யத³லிபங்க்திநிபே⁴ |ஸ்பு²ரதோ ப்⁴ருவாவுபரி லோசநயோ: ஸவிலாஸலாஸ்யக³தி ரங்க³ப்⁴ருத: ||

பொருள்

அவனுடைய கண் தாமரைகளின் மேல், ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் புருவங்கள் தாமரையின் மேல் களிப்பில் மயங்கி ஆடும் வண்டு வரிசைகளைப் போல வளைந்திருக்கின்றன. அழகிய நடனம் ஆடுவது போல அவை விளையாட்டாக அசைகின்றன.

ச்லோகம் 97

ஸ்மரஶரநலிநப்⁴ரமாந்நேத்ரயோ: பரிஸரநமதி³க்ஷுசாபச்ச²வி |யுக³முத³யதி ரங்க³ப⁴ர்துர்ப்⁴ருவோ: கு³ருகுலமிவ ஶார்ங்க³ந்ருத்தஶ்ரிய: ||

பொருள்

எம்பெருமானின் கண்களுக்கு மேலே இரண்டு புருவங்களும் மன்மதனின் கரும்பு வில்லைப் போல எழுகின்றன; அந்த வில் அந்தக் கண்களைத் தன் தாமரை அம்புகள் என்று தவறாக எண்ணுகிறது. சார்ங்க வில் தன் அழகிய நடனத்தைக் கற்ற பள்ளிக்கூடம் அவையே போலத் தோன்றுகின்றன.

ச்லோகம் 98

க்ருபயா பரயா கரிஷ்யமாணே ஸகலாங்க³ம் கில ஸர்வதோ(அ)க்ஷி நேத்ரே |ப்ரத²மம் ஶ்ரவஸீ ஸமாஸ்த்ருணாதே இதி தை³ர்க்⁴யேண வித³ந்தி ரங்க³நேது: ||

பொருள்

பரம கருணையால் எல்லோரையும் கண்காணிப்பதற்காக எம்பெருமான் தன் திருமேனி முழுவதையும் கண்களாகவே ஆக்க எண்ணுகிறான். அதனால் அவனுடைய இரண்டு கண்களும் முதலில் காதுகளை மூடும் அளவுக்கு நீண்டுவிட்டன. ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் கண்களின் நீளத்தை ஞானிகள் இவ்வாறு விளக்குகிறார்கள்.

ச்லோகம் 99

ஶ்ரவோநாஸாரோதா⁴த்தத³வதி⁴கடோ³லாயிதக³தே விஶாலஸ்பீ²தாயத்³ருசிரஶிஶிராதாம்ரத⁴வலே |மிதோ² ப³த்³த⁴ஸ்பர்த⁴ஸ்பு²ரிதஶப²ரத்³வந்த்³வலலிதே க்ரியாஸ்தாம் ஶ்ரீரங்க³ப்ரணயிநயநாப்³ஜே மயி த³யாம் ||

பொருள்

ஒரு பக்கம் காதுகளும் மறு பக்கம் மூக்கும் தடுக்க, அவனுடைய கண்கள் அவற்றுக்கிடையே இங்குமங்கும் ஆடுகின்றன. அவை அகன்றவை, நிறைந்தவை, நீண்டவை, அழகியவை, குளிர்ந்தவை, சிவப்பும் வெண்மையும் கலந்தவை; விளையாட்டாகச் சண்டையிடும் இரண்டு மீன்களைப் போலத் தோன்றுகின்றன. ஸ்ரீரங்கத்தை நேசிக்கும் ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் தாமரைக் கண்கள் என் மேல் கருணை காட்டுவனவாக.

ச்லோகம் 100

கருணாம்ருதகூலமுத்³வஹைஷா ப்ரணமத்ஸ்வாக³திகீ ப்ரஸந்நஶீதா |மயி ரங்க³த⁴நோபகர்ணிகா(அ)க்ஷ்ணோ: ஸரிதோர்வீக்ஷணவீசிஸந்ததி:ஸ்தாத் ||

பொருள்

ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் பார்வை அவனுடைய இரண்டு கண்கள் என்னும் ஆறுகளிலிருந்து பாய்ந்து காதுகள் வரை சென்றடைகிறது; அதன் கரைகள் கருணை அமுதத்தால் நிறைந்திருக்கின்றன. வணங்கும் ஒவ்வொருவரையும் அது வரவேற்கிறது; அது தெளிந்ததும் குளிர்ந்ததும். அலை அலையாக வரும் அவனுடைய அந்தப் பார்வை என் மேல் விழுவதாக.

ச்லோகம் 101

விலஸதி நாஸா கல்பகவல்லீ முக்³தே⁴வ ரங்க³நிலயஸ்ய |ஸ்மிதமபி தந்நவகுஸுமம் சுபு³ககபோலம் ச பல்லவோல்லஸிதம் ||

பொருள்

ஸ்ரீரங்கத்து ஸ்வாமியின் மூக்கு விரும்பியதைத் தரும் இளம் கற்பகக் கொடியைப் போல ஒளிர்கிறது. அவனுடைய புன்னகை அதன் புதிய மலர்; அவனுடைய மோவாயும் கன்னங்களும் இளந்தளிர்களைப் போலப் பளபளக்கின்றன.

ச்லோகம் 102

நயநஶப²ரிவித்³தௌ⁴ கர்ணபாஶாவருத்³தௌ⁴ ருஷ இவ லுட²தோ(அ)ர்சிர்மஞ்ஜரீருத்³கி³ரந்தௌ |பரிமிலத³லகாலீஶைவலாமம்ஸவேலாமநுமணிமகரோத்³தௌ⁴ ரங்க³து⁴ர்யாம்ருதாப்³தே⁴: ||

பொருள்

ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் மீன் வடிவக் குண்டலங்கள் அவனுடைய கண்கள் என்னும் மீன்களால் குத்தப்பட்டு, காதுகள் என்னும் சுருக்கில் சிக்கியவை போல இருக்கின்றன. கோபம் கொண்டவை போல அவை அங்குமிங்கும் உருண்டு ஒளித் துளிகளைச் சிதறுகின்றன. நறுமணமுள்ள சுருள் முடிகள் நீர்ப்பாசி போலப் படர்ந்திருக்கும் அவன் தோள்கள் என்னும் கரையில், அவை ஸ்ரீ ரங்கநாதன் என்னும் அமுதக் கடலின் மகர மீன்களைப் போலத் தோன்றுகின்றன.

ச்லோகம் 103

அத⁴ரமது⁴ராம்போ⁴ஜம் தத்கர்ணபாஶம்ருணாலிகாவலயமபி⁴ மாமாஸ்தாம் ரங்கே³ந்து³வக்த்ரஸரஶ்சிரம் |நயநஶப²ரம் நாஸாஶைவாலவல்லரி கர்ணிகாமகரமலகஶ்ரேணீபர்யந்தநீலவநாவலி ||

பொருள்

ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் சந்திரனைப் போன்ற திருமுகம் ஒரு குளம். அவன் உதடுகள் அதன் இனிய தாமரை, காதுகள் அதன் தாமரைத் தண்டுச் சுருள்கள், கண்கள் அதன் மீன்கள், மூக்கு அதன் கொடி, குண்டலங்கள் அதன் மகர மீன்கள், சுருள் முடிகள் அதன் கரையிலுள்ள கரிய சோலைகள். அந்தக் குளம் நெடுங்காலம் என்னுடன் இருப்பதாக.

ச்லோகம் 104

ரமயது ஸ மாம் கண்ட²: ஶ்ரீரங்க³நேதுருத³ஞ்சிதக்ரமுகதருணக்³ரீவாகம்பு³ப்ரலம்ப³மலிம்லுச: |ப்ரணயவிலக³ல்லக்ஷ்மீவிஶ்வம்ப⁴ராகரகந்த³லீகநகவலயக்ரீடா³ஸங்க்ராந்தரேக² இவோல்லஸந் ||

பொருள்

ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் திருக்கழுத்து என்னை மகிழ்விப்பதாக. அது உயர்ந்த இளம் பாக்கு மரத் தண்டையும் சங்கையும் விஞ்சுகிறது. ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மியும் பூதேவியும் தங்கள் கைகளை அன்புடன் அதைச் சுற்றிப் பிணைத்தபோது அவர்களுடைய பொன் வளையல்கள் விட்ட தடங்களைப் போலத் தோன்றும் கோடுகள் அதில் உள்ளன.

ச்லோகம் 105

அதி⁴ஷ்டா²நஸ்தம்பௌ⁴ பு⁴வநப்ருது²யந்த்ரஸ்ய கமலாகரேணோராலாநே அரிகரிக⁴டோந்மாத²முஸலௌ |ப²ணீந்த்³ரஸ்பீ²தஸ்ரக்³வ்யதிகரிதஸந்தி³க்³த⁴விப⁴வௌ பு⁴ஜௌ மே பூ⁴யாஸ்தாமப⁴யமபி⁴ ரங்க³ப்ரணயிந: ||

பொருள்

ஸ்ரீரங்கத்து ஸ்வாமியின் திருக்கைகள் ப்ரபஞ்சம் என்னும் பெரும் யந்த்ரத்தைத் தாங்கும் தூண்கள்; யானை போன்ற ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மியைக் கட்டும் கட்டுத்தறிகள்; பகைவர்களின் யானைக் கூட்டங்களை நசுக்கும் உலக்கைகள். ஆதிசேஷனின் சுருள்களும் மாலைகளும் அவற்றுடன் எது எது என்று சொல்ல முடியாத அளவுக்கு நெருக்கமாகக் கலந்திருக்கின்றன. அந்தத் திருக்கைகள் எனக்கு அச்சமின்மையை அருள்வனவாக.

ச்லோகம் 106

ப்ரதிஜலதி⁴தோ வேலாஶய்யாம் விபீ⁴ஷணகௌதுகாத்புநரிவ புரஸ்கர்தும் ஶ்ரீரங்கி³ண: ப²ணிபுங்க³வே |ஸமுபத³த⁴த: கஞ்சித்கஞ்சித்ப்ரஸாரயதோ பு⁴ஜத்³வயமபி ஸதா³ தா³நஶ்ரத்³தா⁴லு தீ³ர்க⁴முபாஸ்மஹே ||

பொருள்

கடலை நோக்கியபடி கடற்கரையில் ஸ்ரீ ராமன் எப்படிச் சயனித்திருந்தான் என்பதை மீண்டும் காண விபீஷணன் ஏங்கினான்; அதனால் ஸ்ரீ ரங்கநாதன் ஆதிசேஷன் மேல் மீண்டும் அப்படியே சயனித்திருப்பது போலத் தோன்றுகிறான். ஒரு திருக்கை தலைக்குக் கீழே சற்று மேலே மடிந்திருக்கிறது; மற்றொன்று சற்று நீட்டியிருக்கிறது. எப்போதும் கொடுக்க ஆர்வமுள்ள அந்த இரண்டு நீண்ட திருக்கைகளை வணங்குகிறோம்.

ச்லோகம் 107

குஸுமப⁴ராலஸௌ ஸ்ப²டிகவேதி³ஶயௌ விடபாவமரதரோ: பரம் பரிஹஸத்ப்ருது² ரங்க³பு⁴ஜ: |ப³ஹுமணிமுத்³ரிகாகநககங்கணதோ³ர்வலயை: கிஸலயி தோ³ர்த்³வயம் ப²ணிநி நிர்ப⁴ரஸுப்தமிம: ||

பொருள்

ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் அகன்ற திருக்கைகள், கனத்தும் தளர்ந்தும், பளிங்கு போல வெண்மையான ஆதிசேஷன் மேல் கிடக்கின்றன. பல ரத்ன மோதிரங்கள், பொன் வளைகள், தோள்வளைகள் ஆகியவற்றுடன் அவை ஸ்வர்க்கத்துக் கற்பக மரத்தின் பூத்த கிளைகளை விஞ்சி ஒளிர்கின்றன. இளந்தளிர் போன்ற மென்மையான விரல்களுடன் அவை அங்கே ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் ஓய்வெடுக்கின்றன. அந்த இரண்டு திருக்கைகளையும் போற்றுகிறோம்.

ச்லோகம் 108

மத்³ரக்ஷாவ்ரதகௌதுகே ஸுகடகே விக்ராந்திகர்ணேஜபே ஶார்ங்க³ஜ்யாகிணகர்கஶிம்நி ஸுமநஸ்ஸ்ரங்மோஹநே மார்த³வே |தோ³ர்த்³வந்த்³வம் ப³ஹுஶ: ப்ரலோப்⁴ய கமலாலீலோபதா⁴நம் ப⁴வத்தச்சித்ராலகமுத்³ரிதம் விஜயதே ஶ்ரீரங்க³ஸம்ஸங்கி³ந: ||

பொருள்

ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மி எம்பெருமானின் திருக்கைகளைத் தன் தலையணையாகத் தேர்ந்தெடுத்து, பல வழிகளில் அவற்றைத் தன் வசமாக்குகிறாள். அவை அவளைக் காப்பதில் ஈடுபட்டவை, அழகிய வளைகள் அணிந்தவை, வீரத்திற்குப் புகழ் பெற்றவை, சார்ங்க வில்லின் நாணால் கடினமானவை; ஆயினும் மலர் மாலைகளால் மென்மையும் நறுமணமும் உடையவை. அவளுடைய சுருள் முடிகளின் தடங்கள் பதிந்த ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் திருக்கைகள் வெற்றியுடன் விளங்குகின்றன.

ச்லோகம் 109

ப⁴வார்தாநாம் வக்த்ராம்ருதஸரஸி மார்க³ம் தி³ஶதி³வ ஸ்வயம் வக்த்ரேணேத³ம் வரத³மிதி ஸந்த³ர்ஶிதமிவ |கராம்போ⁴ஜம் பங்கேருஹவநருஷா பாடலமிவ ஶ்ரயாமி ஶ்ரீரங்கே³ஶயிதுருபதா⁴நீக்ருதமஹம் ||

பொருள்

ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் தாமரைக் கை அவன் தலைக்குக் கீழே தலையணையாக இருக்கிறது. துன்பப்படும் ஜீவர்களுக்கு அது அவன் திருமுகம் என்னும் அமுதக் குளத்தைச் சுட்டிக் காட்டுவது போல இருக்கிறது; அவன் திருமுகமும் பதிலுக்கு இந்தக் கை வரம் தருவது என்று காட்டுவது போல இருக்கிறது. அதன் சிவப்பு நிறம், அது விஞ்சிய தாமரைகள் மேல் கொண்ட கோபம் போலத் தோன்றுகிறது. அந்தக் கையை நான் சரணடைகிறேன்.

ச்லோகம் 110

கிரீடம் ஶ்ரீரங்கே³ஶயிதுருபதா⁴நீக்ருதபு⁴ஜ: விதீ⁴ஶாதீ⁴ஶத்வாத்³க⁴டத இதி ஸம்ஸ்ப்ருஶ்ய வத³தி |நிஹீநாநாம் முக்²யம் ஶரணமிதி பா³ஹுஸ்ததி³தர: ஸ்பு²டம் ப்³ரூதே பாதா³ம்பு³ஜயுக³லுஅமாஜாநுநிஹித: ||

பொருள்

அவன் தலைக்குத் தலையணையான திருக்கை கிரீடத்தைத் தொட்டு, 'இந்தக் கிரீடம் இவனுக்குப் பொருந்துகிறது; ஏனெனில் இவன் ப்ரஹ்மாவுக்கும் சிவனுக்கும் ஸ்வாமி' என்று சொல்வது போல இருக்கிறது. திருமேனியை ஒட்டி முழங்கால் வரை நீண்டிருக்கும் மற்றொரு திருக்கை 'இந்த இரண்டு தாமரைத் திருவடிகளே தாழ்ந்தவர்களுக்கு முதன்மையான புகலிடம்' என்று தெளிவாகச் சொல்கிறது.

ச்லோகம் 111

மலயஜஶஶிலிப்தம் மாலதீதா³மதல்பம் ஸுமணிஸரவிதாநம் கௌஸ்துப⁴ஸ்வஸ்திதீ³பம் |த³நுஜவ்ருஷவிஷாணோல்லேக²சித்ரம் ச லக்ஷ்மீலலிதக்³ருஹமுபாஸே ரங்க³ஸர்வம்ஸஹோர: ||

பொருள்

ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மியின் அழகிய இருப்பிடமான ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் திருமார்பை நான் வணங்குகிறேன். அதில் சந்தனமும் கற்பூரமும் பூசப்பட்டிருக்கின்றன; அவளுடைய படுக்கைக்கு மல்லிகை மாலைகளும், மேல்விதானத்துக்கு உயர்ந்த ரத்னச் சரங்களும், மங்கள விளக்காகக் கௌஸ்துப மணியும் உள்ளன. அசுரர்களின் தந்தங்கள் பட்ட வடுக்களாலும் அது அலங்கரிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

ச்லோகம் 112

ஹாரஸ்பா²ரிதபே²நமம்ஶுலஹரீமாலர்த்³தி⁴ முக்தாப²லஶ்ரேணீஶீகரது³ர்தி³நம் தத இதோ வ்யாகீர்ணரத்நோத்கரம் |ஆவி:கௌஸ்துப⁴லக்ஷ்மி ரங்க³வஸதேர்நிஸ்ஸீமபூ⁴மாத்³பு⁴தம் வக்ஷோ மந்த³ரமத்²யமாநஜலதி⁴ஶ்லாக⁴ம் விலோகேமஹி ||

பொருள்

மந்தர மலையால் கடையப்பட்ட கடலுக்கு இணையான ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் திருமார்பை நாம் காண்போமாக. அவனுடைய ஹாரங்கள் அதன் நுரை, அவனுடைய ஒளிக்கதிர்கள் அதன் அலைகள், அவனுடைய முத்துச் சரங்கள் அதன் நீர்த்துளிகள்; அங்குமிங்கும் ரத்னங்கள் சிதறிக் கிடக்கின்றன; ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மியுடன் கௌஸ்துபம் அதிலிருந்து எழுகிறது. அது எல்லையற்ற பெருமையுடைய ஓர் அதிசயம்.

ச்லோகம் 113

வக்ஷ:ஸ்த²ல்யாம் துலஸிகமலாகௌஸ்துபை⁴ர்வைஜயந்தீ ஸர்வேஶத்வம் கத²யதிதராம் ரங்க³தா⁴ம்நஸ்ததா³ஸ்தாம் |கூர்மவ்யாக்⁴ரீநக²பரிமிலத்பஞ்சஹேதீ யஶோதா³நத்³தா⁴ மௌக்³த்⁴யாப⁴ரணமதி⁴கம் நஸ்ஸமாதி⁴ம் தி⁴நோதி ||

பொருள்

அவன் திருமார்பில் உள்ள துளசி, ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மி, கௌஸ்துபம், வைஜயந்தி மாலை ஆகியவை ஸ்ரீரங்கத்து ஸ்வாமியே எல்லாவற்றுக்கும் தலைவன் என்று தெளிவாக அறிவிக்கின்றன. அது அப்படியே இருக்கட்டும். ஆனால் ஆமை வடிவமும், புலி நகமும், அவனுடைய ஐந்து ஆயுதங்களும் கொண்ட, யசோதை அவனுக்குக் கட்டிய எளிய அணிகலன் நம் த்யானத்தை இன்னும் அதிகமாக மகிழ்விக்கிறது.

ச்லோகம் 114

கியாந்ப⁴ரோ மம ஜக³த³ண்ட³மண்ட³லீத்யத்ருப்தித: க்ருஶிதமிவோத³ரம் விபோ⁴: |ரிரக்ஷிஷோசிதஜக³தீபரம்பராம் பராமிவ ப்ரத²யதி நாபி⁴பங்கஜம் ||

பொருள்

எம்பெருமானின் மெல்லிய இடை கவலையால் இளைத்தது போல இருக்கிறது; 'இந்த அண்டங்களின் கூட்டம் எனக்கு எவ்வளவு சிறிய சுமை!' என்று அவன் சொல்வது போல. அவனுடைய நாபிக் கமலம் அவன் இன்னும் காக்க விரும்பும் எல்லையற்ற உலகங்களின் வரிசையைக் காட்டுவது போல இருக்கிறது.

ச்லோகம் 115

த்ரிவித⁴சித³சித்³ப்³ருந்த³ம் துந்தா³வலம்பி³வலித்ரயம் விக³ணயதி³வைஶ்வர்யம் வ்யாக்²யாதி ரங்க³மஹேஶிது: |ப்ரணதவஶதாம் ப்³ரூதே தா³மோத³ரத்வகர: கிண: தது³ப⁴யகு³ணாக்ருஷ்டம் பட்டம் கிலோத³ரப³ந்த⁴நம் ||

பொருள்

ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் வயிற்றில் உள்ள மூன்று மடிப்புகள் மூன்று வகைச் சேதனர்களையும் அசேதனப் பொருள்களையும் எண்ணுவது போல இருக்கின்றன; இவ்வாறு அவை அவனுடைய ஸ்வாமித்வத்தைக் காட்டுகின்றன. அவனை 'தாமோதரன்' ஆக்கிய கயிற்றின் தடம், தன் அடியார்கள் தன்னைக் கட்ட அவன் எப்படி இடம் கொடுக்கிறான் என்பதைச் சொல்கிறது. அவன் இடையைச் சுற்றியுள்ள பட்டுக் கச்சை இந்த இரண்டு குணங்களாலும் ஈர்க்கப்பட்டிருக்கிறது.

ச்லோகம் 116

த்ரயோ தே³வாஸ்துல்யாஸ்த்ரிதயமித³மத்³வைதமதி⁴கம் த்ரிகாத³ஸ்மாத்தத்த்வம் பரமிதி விதர்காந்விக⁴டயந் |விபோ⁴ர்நாபீ⁴பத்³மோ விதி⁴ஶிவநிதா³நம் ப⁴க³வத: தத³ந்யத்³ப்⁴ரூப⁴ங்கீ³பரவதி³தி ஸித்³தா⁴ந்தயதி ந: ||

பொருள்

மூன்று தெய்வங்களும் சமம் என்றும், அவர்கள் ஒருவரே என்றும், அல்லது மூவருக்கும் அப்பால் உயர்ந்த ஏதோ ஒரு தத்வம் உள்ளது என்றும் சிலர் வாதிடுகிறார்கள். எம்பெருமானின் நாபிக் கமலம் இந்த வாதங்களை முடித்து வைக்கிறது. அது ப்ரஹ்மாவுக்கும் சிவனுக்கும் பிறப்பிடம்; மற்ற அனைத்தும் எம்பெருமானின் புருவ அசைவையே சார்ந்திருக்கின்றன என்று அது நமக்குத் தெளிவாகக் கற்பிக்கிறது.

ச்லோகம் 117

க³ர்பே⁴ க்ருத்வா கோ³ப்துமநந்தம் ஜக³த³ந்த: மஜ்ஜத்³ப்⁴ரம்யா வாஞ்ச²தி ஸாம்யம் நநு நாபி⁴: |உத்க்ஷிப்யைதத்ப்ரேக்ஷிதுமுத்³யத்³ப்⁴ரமிபூ⁴யம் நாபீ⁴பத்³மோ ரம்ஹதி ரங்கா³யதநாப்³தே⁴: ||

பொருள்

நாபி எல்லையற்ற ப்ரபஞ்சத்தைக் காப்பதற்காகத் தனக்குள் வைத்திருக்கிறது; அதன் ஆழத்தின் சுழி அந்தப் பெருமைக்கு ஈடாக விரும்புவது போல இருக்கிறது. பிறகு நாபிக் கமலம் ஸ்ரீ ரங்கநாதன் என்னும் கடலிலிருந்து மேலே எழுகிறது; அவன் பார்க்கும்படி உலகத்தை வெளியே தூக்கிக் காட்டுவது போல.

ச்லோகம் 118

மத³மிவ மது⁴கைடப⁴ஸ்ய ரம்பா⁴கரப⁴கரீந்த்³ரகராபி⁴ரூப்யத³ர்பம் |ஸ்பு²டமிவ பரிபூ⁴ய க³ர்வகு³ர்வோ: கிமுபமிமீமஹி ரங்க³குஞ்ஜரோர்வோ: ||

பொருள்

ஸ்ரீரங்கத்து ஸ்வாமியின் தொடைகள் மது கைடபர்களின் செருக்கையும், அழகானவை என்று பெருமை பேசும் வாழைத் தண்டுகள், கையின் வெளி விளிம்பு, யானையின் துதிக்கை ஆகியவற்றின் செருக்கையும் நசுக்கிவிட்டவை போல இருக்கின்றன. கனத்த, பெருமிதமான அந்தத் தொடைகளை எதனுடன் ஒப்பிட முடியும்?

ச்லோகம் 119

கடீகாந்திஸம்வாதி³சாதுர்ய நீவீலஸத்³ரத்நகாஞ்சீகலாபாநுலேபம் |மஹாப்⁴ரம்லிஹந்மேருமாணிக்யஸாநூ: இவாபா⁴தி பீதாம்ப³ரம் ரங்க³ப³ந்தோ⁴: ||

பொருள்

ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் மஞ்சள் பட்டாடை, அவன் இடுப்பின் அழகுக்குப் பொருந்திய மின்னும் ரத்ன அரைப்பட்டிகையாலும் முடிச்சாலும் இடையில் பிடிக்கப்பட்டிருக்கிறது. அது ஒரு பெரிய கரிய மேகத்தைத் தொடும் மேரு மலையின் மாணிக்கச் சரிவுகளைப் போல ஒளிர்கிறது.

ச்லோகம் 120

ப⁴ர்மஸ்த²லாம்ஶுபரிவேஷ இவாம்பு³ராஶே: ஸந்த்⁴யாம்பு³வாஹநிகுரம்ப³மிவாம்ப³ரஸ்ய |ஶம்பாகத³ம்ப³கமிவாம்பு³முசோ மநோ ந: பீதாம்ப³ரம் பிப³தி ரங்க³து⁴ரந்த⁴ரஸ்ய ||

பொருள்

ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் மஞ்சள் ஆடை கடலைச் சுற்றியுள்ள பொன் ஒளிவட்டம் போலவும், வானில் உள்ள அந்தி மேகங்கள் போலவும், மழைமேகத்தில் உள்ள மின்னல் திரள் போலவும் இருக்கிறது. அது நம் மனங்களைப் பருகிவிடுகிறது.

ச்லோகம் 121

வைபூ⁴ஷண்யாம் காந்திராங்கீ³ நிமக்³நா விஷ்வத்³ரீசீ க்வாபி ஸோந்மாத³வ்ருத்தி: |ஜாநே ஜாநுத்³வந்த்³வவார்தாவிவர்தோ ஜாத: ஶ்ரீமத்³ரங்க³துங்கா³லயஸ்ய ||

பொருள்

அணிகலன்களின் ஒளியின் கீழ் மறைந்திருந்த எம்பெருமானின் திருமேனி ஒளி ஓர் இடத்தில் கட்டுக்கடங்காமல் வெடித்து வெளிப்படுவது போல இருக்கிறது. ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் இரண்டு முழங்கால்கள் என்று நாம் அழைப்பது அதைத்தான் என்று நான் நினைக்கிறேன்.

ச்லோகம் 122

ஶ்ரீரங்கே³ஶயஜங்கே⁴ ஶ்ரீபூ⁴ம்யாமர்ஶஹர்ஷகண்டகிதே |தத்கேலிநலிநமாம்ஸலநாலத்³வயலலிதமாசரத: ||

பொருள்

ஸ்ரீரங்கத்தில் சயனித்திருக்கும் எம்பெருமானின் கணைக்கால்கள், ஸ்ரீதேவியும் பூதேவியும் அவற்றை வருடும்போது மகிழ்ச்சியால் புல்லரிக்கின்றன. தேவியர் விளையாட்டுக்காகப் பிடித்துக்கொள்ளும் அவன் திருவடிகள் என்னும் தாமரைகளின் இரண்டு பருத்த, முள்ளுள்ள தண்டுகளைப் போல அவை தோன்றுகின்றன.

ச்லோகம் 123

வந்தா³ருப்³ருந்தா³ரகமௌலிமாலாயுஞ்ஜாநசேத: கமலாகரேப்⁴ய: |ஸங்க்ரந்தராகா³விவ பாத³பத்³மௌ ஶ்ரீரங்க³ப⁴ர்துர்மநவை நவை ச ||

பொருள்

ஸ்ரீரங்கத்து ஸ்வாமியின் தாமரைத் திருவடிகளை நான் மீண்டும் மீண்டும் த்யானித்துப் போற்றுகிறேன். வணங்கும் தேவர்களின் தலைகளில் உள்ள மாலைகளிலிருந்தும், அவற்றுடன் இணைந்த அடியார்களின் இதயத் தாமரைகளிலிருந்தும் அவை தம் சிவப்பு நிறத்தைப் பெற்றவை போல இருக்கின்றன.

ச்லோகம் 124

யத்³ப்³ருந்தா³வநபண்டி³தம் த³தி⁴ரவைர்யத்தாண்ட³வம் ஶிக்ஷிதம் யல்லக்ஷ்மீகரஸௌக்²யஸாக்ஷி ஜலஜப்ரஸ்பர்த⁴மாநர்த்³தி⁴ யத் |யத்³ப⁴க்தேஷ்வஜலஸ்த²லஜ்ஞமபி யத்³தூ³த்யப்ரஸங்கோ³த்ஸுகம் தத்³விஷ்ணோ: பரமம் பத³ம் வஹது ந: ஶ்ரீரங்கி³ணோ மங்க³லுஅம் ||

பொருள்

அந்தத் திருவடிகள் ப்ருந்தாவனத்தில் நடப்பதில் தேர்ந்தவை; தயிர் கடையும் ஒலிக்கு ஏற்ப நடனமாடக் கற்றவை; ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மியின் கைகளின் இதத்தை அறிந்தவை. அவை தாமரையை விஞ்சுகின்றன; அடியார்கள் மேல் உள்ள அன்பால் நீரில் நடக்கிறோமா நிலத்தில் நடக்கிறோமா என்று பொருட்படுத்தவில்லை. அவை ஆர்வத்துடன் தூதாகச் சென்றன. விஷ்ணுவின் பரம பதமான ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் அந்தத் திருவடிகள் நமக்கு மங்களம் அருள்வனவாக.

ச்லோகம் 125

ஶிஞ்ஜாநஶ்ருதிஶிஞ்ஜிநீமணிரவைர்வஜ்ராரவிந்த³த்⁴வஜச்ச²த்ரீகல்பகஶங்க²சக்ரமுகுரைஸ்தைஸ்தைஶ்ச ரேகா²மயை: |ஐஶ்வர்யேண ஜயம் த்ரிவிக்ரமமுக²ம் கு⁴ஷ்யத்³பி⁴ராம்ரேடி³தம் ஶ்ரீரங்கே³ஶயபாத³பங்கஜயுக³ம் வந்தா³மஹே ஸுந்த³ரம் ||

பொருள்

ஸ்ரீரங்கத்தில் சயனித்திருக்கும் எம்பெருமானின் அழகிய தாமரைத் திருவடிகளை வணங்குகிறோம். அவற்றின் ரத்னச் சிலம்புகள் வேதங்களைப் போல ஒலிக்கின்றன; அவற்றின் ரேகைகள் வஜ்ரம், தாமரை, கொடி, குடை, கற்பக மரம், சங்கு, சக்கரம், கண்ணாடி ஆகிய குறிகளை அமைக்கின்றன. இந்தக் குறிகள் அவனுடைய ஸ்வாமித்வத்தையும், த்ரிவிக்ரமனுடையதைப் போன்ற வெற்றிகளையும் இடைவிடாமல் அறிவித்துக்கொண்டே இருக்கின்றன.

ச்லோகம் 126

புநாநி பு⁴வநாந்யஹம் ப³ஹுமுகீ²தி ஸர்வாங்கு³லீ ஜ²லஜ்ஜ²லிதஜாஹ்நவீலஹரிப்³ருந்த³ஸந்தே³ஹதா³: |தி³வா நிஶி ச ரங்கி³ணஶ்சரணசாருகல்பத்³ருமப்ரவாலநவமஞ்ஜரீ: நக²ருசீர்விகா³ஹேமஹி ||

பொருள்

ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் கால் நகங்களின் ஒளியில் நாம் இரவும் பகலும் நீராடுவோமாக. அது அவன் திருவடிகள் என்னும் கற்பக மரத்தின் புதிய தளிர்க் கொத்தைப் போல இருக்கிறது. ஒவ்வொரு கால்விரலும் 'நான் பல ஓடைகளாக உலகங்களைத் தூய்மைப்படுத்துவேன்' என்று சொல்வது போல இருந்து, கங்கையின் பாய்ந்தோடும் அலைகளை நினைவூட்டுகிறது.

ச்லோகம் 127

ஶ்ரீரங்கே³ந்தோ³: பத³கிஸலயே நீலமஞ்ஜீரமைத்ர்யா வந்தே³ வ்ருந்தப்ரணயிமது⁴பவ்ராதராஜீவஜைத்ரே |நித்யாப்⁴யர்சாநதவிதி⁴முக²ஸ்தோமஸம்ஶய்யமாநை: ஹேமாம்போ⁴ஜைர்நிபி³ட³நிகடே ராமஸீதோபநீதை: ||

பொருள்

ஸ்ரீரங்கத்துச் சந்திரனின் மென்மையான திருவடிகளை வணங்குகிறேன். நீலமணிச் சிலம்புகளால் அவை தண்டில் வண்டுகள் உள்ள தாமரையை வெல்கின்றன. அவற்றைச் சுற்றி ஸ்ரீ ராமனும் ஸீதையும் கொண்டுவந்த பொற்றாமரைகள் நெருக்கமாகக் குவிந்திருக்கின்றன; அவை நித்ய ஆராதனையில் தலை வணங்கும் ப்ரஹ்மா முதலிய தேவர்களின் தலைகளைப் போலத் தோன்றுகின்றன.

உத்தர சதகம் →

பாடம் prapatti.com, sanskritdocuments.org, sadagopan.org, Stotra Mala (1949) உடன் ஒவ்வொரு பாடலாகச் சரிபார்க்கப்பட்டது. பொருள்கள் வாசகருக்கு உதவ எளிமையாகத் தரப்பட்டவை; அநுஸந்தானத்தை ஒரு அத்யாபகரிடம் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்.

இவை வாசகருக்கு உதவும் சிறிய அறிமுகங்கள்; நூல்களைத் தம் ஆசார்யரிடம் கற்பதே சிறந்தது.

இந்த நூலைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகையிடம் கேளுங்கள் →

← ஸ்ரீ ரங்கராஜ ஸ்தவம்