நஞ்சீயர் திருநாராயணபுரத்தில் மாதவராக அவதரித்தார். வேதாந்தத்தில் அவ்வளவு புகழ் பெற்றதால் மக்கள் அவரை வேதாந்தி என்று அழைத்தனர். அவர் வேறொரு வேதாந்த நெறியைப் பின்பற்றியவர்; வாதங்களில் வென்று எங்கும் புகழ் பெற்றவர்.
பெரியோர் வாக்குப்படி, பட்டர் திருநாராயணபுரத்துக்கு வந்து அவரை வாதத்தில் சந்தித்தார். பட்டரின் வார்த்தைகளில் முன்பு அறியாத உண்மையையும் இனிமையையும் கண்ட மாதவர் அவர் திருவடிகளில் விழுந்தார். பட்டர் அவருக்கு உபதேசித்து ஸ்ரீரங்கம் திரும்பினார். பின்னர் மாதவர் ஸந்யாஸம் ஏற்று, ஆசார்யருக்குக் கைங்கர்யம் செய்ய ஸ்ரீரங்கம் வந்தார். பட்டர் மகிழ்ந்து வரவேற்று அவரை "நம் ஜீயர்" என்று அழைத்தார்; அவ்வாறே அவர் நஞ்சீயர் ஆனார்.
நஞ்சீயர் ஆழ்ந்த பக்தியுடன் பட்டருக்குக் கைங்கர்யம் செய்து, அவரிடம் திருவாய்மொழி கற்றார். அதற்கு ஒன்பதினாயிரப்படி வ்யாக்யானம் அருளினார். பெரியோர் வாக்குப்படி, தம் வாழ்நாளில் நூறு முறை திருவாய்மொழியை உபதேசித்தார்.
பெரியோர் அவரைத் தம் சிஷ்யருடன் சேர்த்தே நினைவுகூர்வர். தம் வ்யாக்யானத்துக்கு ஒரு தூய படி வேண்டி, நஞ்சீயர் அந்த ஏட்டை நம்பூர் வரதர் என்ற இளம் அறிஞரிடம் கொடுத்தார். காவிரியைக் கடக்கும்போது வரதர் அதை ஆற்றில் இழந்தார். நஞ்சீயரிடம் தாம் கேட்டதைக் கொண்டு முழு வ்யாக்யானத்தையும் மீண்டும் எழுதி, தம்முடைய நுட்பமான பொருள்களையும் சேர்த்தார். புதிய படியைக் கண்ட நஞ்சீயர் வேறுபாட்டைக் கவனித்துக் கேட்டார். நடந்ததைக் கேட்டு அவர் கோபிக்கவில்லை; பெருமகிழ்ச்சி அடைந்து அவரை "நம் பிள்ளை" என்று அழைத்தார்.