உபதேச ரத்தினமாலை

ஆழ்வார்களையும் ஆசார்யர்களையும் அவர்களுடைய நூல்களையும் கொண்டாடும் 74 பாசுரங்கள் கொண்ட தமிழ் நூல் (கடைசிப் பாசுரம் அவருடைய சிஷ்யர் எறும்பியப்பாவால் சேர்க்கப்பட்டது). பிள்ளை லோகாசார்யரின் ஸ்ரீவசன பூஷணத்தின் ஸாரத்தையும் இது சுருக்கமான, எளிய பாசுரங்களில் தருகிறது.

1234567891011121314151617181920212223242526272829303132333435363738394041424344454647484950515253545556575859606162636465666768697071727374

பாசுரம் 1

எந்தை திருவாய்மொழிப் பிள்ளை இன்னருளால்வந்த உபதேச மார்க்கத்தைச் சிந்தை செய்துபின்னவரும் கற்க உபதேசமாய்ப் பேசுகின்றேன்மன்னிய சீர் வெண்பாவில் வைத்து

பொருள்

மணவாள மாமுனிகள் தம் ஆசார்யரான திருவாய்மொழிப் பிள்ளையை வணங்கி இந்நூலைத் தொடங்குகிறார். அந்த ஆசார்யரின் கருணையால் தமக்குக் கிடைத்த உபதேச மரபை நன்கு சிந்தித்து, இப்போது அதை எளிய உபதேசமாக எடுத்துச் சொல்கிறார். தமக்குப் பின் வருபவர்களும் கற்றுக்கொள்ளும்படி இதை வெண்பா யாப்பில் அமைக்கிறார்.

பாசுரம் 2

கற்றோர்கள் தாம் உகப்பர் கல்வி தன்னில் ஆசை உள்ளோர்பெற்றோம் என உகந்து பின்பு கற்பர் மற்றோர்கள்மாச்சரியத்தால் இகழில் வந்ததென் நெஞ்சே இகழ்கைஆச்சரியமோ தான் அவர்க்கு

பொருள்

ஏற்கெனவே கற்றறிந்தவர்கள் இந்நூலைக் கண்டு மகிழ்வார்கள்; கற்க விரும்புபவர்கள் இது கிடைத்ததற்கு மகிழ்ந்து இதைப் படிப்பார்கள். சிலர் பொறாமையால் இதை இகழ்ந்தால் அதனால் என்ன? என்று மாமுனிகள் தம் நெஞ்சுக்குச் சொல்கிறார். அப்படிப்பட்டவர்கள் குறை காண்பதில் வியப்பு ஒன்றும் இல்லை.

பாசுரம் 3

ஆழ்வார்கள் வாழி அருளிச்செயல் வாழிதாழ்வாதுமில் குரவர் தாம் வாழி ஏழ் பாரும்உய்ய அவர்கள் உரைத்தவைகள் தாம் வாழிசெய்ய மறை தன்னுடனே சேர்ந்து

பொருள்

சம்பிரதாயம் முழுவதற்கும் ஒரு மங்களாசாசனம்: ஆழ்வார்கள் வாழ்க, அவர்களுடைய திவ்யமான தமிழ்ப் பாசுரங்கள் வாழ்க, குற்றமற்ற ஆசார்யர்கள் வாழ்க. அந்த ஆசார்யர்கள் எல்லா உலகங்களின் நன்மைக்காக அருளிய வியாக்கியானங்களும் வேதங்களோடு சேர்ந்து வாழ்க.

பாசுரம் 4

பொய்கையார் பூதத்தார் பேயார் புகழ் மழிசைஐயன் அருள் மாறன் சேரலர் கோன் துய்ய பட்டநாதன் அன்பர் தாள் தூளி நற்பாணன் நற்கலியன்ஈதிவர் தோற்றத்து அடைவாம் இங்கு

பொருள்

இந்தப் பாசுரம் ஆழ்வார்களை அவர்கள் அவதரித்த வரிசையில் குறிப்பிடுகிறது: பொய்கையாழ்வார், பூதத்தாழ்வார், பேயாழ்வார், திருமழிசையாழ்வார், நம்மாழ்வார், குலசேகராழ்வார், பெரியாழ்வார், தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார், திருப்பாணாழ்வார், திருமங்கை ஆழ்வார். ஒவ்வொருவரையும் அன்பான ஒரு சிறப்புப் பெயரால் அழைக்கிறது; உதாரணமாக, தொண்டரடிப்பொடியாழ்வாரை 'அடியார்களின் திருவடித் தூசி' என்று.

பாசுரம் 5

அந்தமிழால் நற்கலைகள் ஆய்ந்துரைத்த ஆழ்வார்கள்இந்த உலகில் இருள் நீங்க வந்துதித்தமாதங்கள் நாள்கள் தம்மை மண்ணுலகோர் தாம் அறியஈதென்று சொல்லுவோம் யாம்

பொருள்

ஆழ்வார்கள் இவ்வுலகின் இருளை நீக்க அவதரித்தார்கள்; அழகிய தமிழில் சிறந்த நூல்களை நமக்குத் தந்தார்கள். எல்லாரும் அறியும்படி, அவர்கள் அவதரித்த மாதங்களையும் நட்சத்திரங்களையும் இப்போது சொல்வதாக மாமுனிகள் கூறுகிறார்.

பாசுரம் 6

ஐப்பசியில் ஓணம் அவிட்டம் சதயம் இவைஒப்பிலவா நாள்கள் உலகத்தீர் எப்புவியும்பேசு புகழ்ப் பொய்கையார் பூதத்தார் பேயாழ்வார்தேசுடனே தோன்று சிறப்பால்

பொருள்

ஐப்பசி மாதத்தில் ஒப்பற்ற மூன்று நாட்கள் வருகின்றன: திருவோணம், அவிட்டம், சதயம். உலகமெல்லாம் புகழும் பொய்கையாழ்வார், பூதத்தாழ்வார், பேயாழ்வார் ஆகியோரின் அவதார நட்சத்திரங்கள் இவை.

பாசுரம் 7

மற்றுள்ள ஆழ்வார்களுக்கு முன்னே வந்துதித்துநற்றமிழால் நூல் செய்து நாட்டை உய்த்த பெற்றிமையோர்என்று முதல் ஆழ்வார்கள் என்னும் பெயர் இவர்க்குநின்றதுலகத்தே நிகழ்ந்து

பொருள்

இந்த மூன்று ஆழ்வார்களும் மற்ற எல்லா ஆழ்வார்களுக்கும் முன்பே அவதரித்தார்கள். இந்த நிலத்துக்கு முதன்முதலில் தமிழ்ப் பாசுரங்களைத் தந்து அதை உயர்த்தினார்கள். ஆகவே உலகம் அவர்களை 'முதலில் வந்த ஆழ்வார்கள்' என்ற பொருளில் முதலாழ்வார்கள் என்று அழைத்தது; அந்தப் பெயரே நிலைத்துவிட்டது.

பாசுரம் 8

பேதை நெஞ்சே இன்றைப் பெருமை அறிந்திலையோஏது பெருமை இன்றைக்கு என்றென்னில் ஓதுகின்றேன்வாய்த்த புகழ் மங்கையர்கோன் மாநிலத்தில் வந்துதித்தகார்த்திகையில் கார்த்திகை நாள் காண்

பொருள்

இன்றைய நாள் எவ்வளவு சிறப்புடையது என்று தெரியுமா என்று மாமுனிகள் தம் பேதை நெஞ்சைக் கேட்கிறார். ஏன் என்று அது கேட்டால், இது கார்த்திகை மாதத்துக் கார்த்திகை நட்சத்திரம், திருமங்கை ஆழ்வார் அவதரித்த நாள் என்று விடை சொல்கிறார்.

பாசுரம் 9

மாறன் பணித்த தமிழ் மறைக்கு மங்கையர் கோன்ஆறங்கம் கூற அவதரித்த வீறுடையகார்த்திகையில் கார்த்திகை நாள் இன்றென்று காதலிப்பார்வாய்த்த மலர்த் தாள்கள் நெஞ்சே வாழ்த்து

பொருள்

வேதத்துக்கு ஆறு அங்கங்கள் துணையாக இருப்பதுபோல, நம்மாழ்வாரின் தமிழ் வேதத்துக்குத் துணையாக நிற்கும் ஆறு நூல்களைத் தருவதற்காகத் திருமங்கை ஆழ்வார் அவதரித்தார். கார்த்திகைக் கார்த்திகையைத் தங்கள் சொந்தத் திருநாளாக மகிழ்ந்து கொண்டாடும் அடியார்களின் திருவடிகளைப் போற்றும்படி மாமுனிகள் தம் நெஞ்சுக்குச் சொல்கிறார்.

பாசுரம் 10

கார்த்திகையில் உரோகிணி நாள் காண்மின் இன்று காசினியீர்வாய்த்த புகழ்ப் பாணர் வந்துதிப்பால் ஆத்தியர்கள்அன்புடனே தான் அமலனாதிபிரான் கற்றதற்பின்நன்குடனே கொண்டாடும் நாள்

பொருள்

கார்த்திகை மாதத்து ரோகிணி திருப்பாணாழ்வார் அவதரித்த நாள். அவருடைய அமலனாதிபிரான் பாசுரங்களைக் கற்ற அடியார்கள் இந்த நாளை மிகுந்த அன்போடு கொண்டாடுகிறார்கள்.

பாசுரம் 11

மன்னிய சீர் மார்கழியில் கேட்டை இன்று மாநிலத்தீர்என்னிதனுக்கு ஏற்றம் எனில் உரைக்கேன் துன்னு புகழ்மாமறையோன் தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார் பிறப்பால்நான்மறையோர் கொண்டாடும் நாள்

பொருள்

மார்கழி மாதத்துக் கேட்டை, வேதங்களை நன்கு அறிந்த பெரியவரான தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார் அவதரித்த நாள். வேதம் கற்றவர்கள் இதைக் கொண்டாடுகிறார்கள்.

பாசுரம் 12

தையில் மகம் இன்று தாரணியீர் ஏற்றம் இந்தத்தையில் மகத்துக்குச் சாற்றுகின்றேன் துய்ய மதிபெற்ற மழிசைப் பிரான் பிறந்த நாள் என்றுநற்றவர்கள் கொண்டாடும் நாள்

பொருள்

தை மாதத்து மகம், தூய ஞானம் கொண்ட மகானான திருமழிசையாழ்வார் அவதரித்த நாள். புனிதர்கள் இந்த நாளைப் போற்றுகிறார்கள்.

பாசுரம் 13

மாசிப் புனர்பூசம் காண்மின் இன்று மண்ணுலகீர்தேசு இத்திவசத்துக்கு ஏதென்னில் பேசுகின்றேன்கொல்லி நகர்க் கோன் குலசேகரன் பிறப்பால்நல்லவர்கள் கொண்டாடும் நாள்

பொருள்

மாசி மாதத்துப் புனர்பூசம், கொல்லி நகரின் அரசரான குலசேகராழ்வார் அவதரித்த நாள். நல்லோர் இதைக் கொண்டாடுகிறார்கள்.

பாசுரம் 14

ஏரார் வைகாசி விசாகத்தின் ஏற்றத்தைப்பாரோர் அறியப் பகர்கின்றேன் சீராரும்வேதம் தமிழ் செய்த மெய்யன் எழில் குருகைநாதன் அவதரித்த நாள்

பொருள்

வைகாசி மாதத்து விசாகத்தின் பெருமையை மாமுனிகள் எடுத்துரைக்கிறார். வேதத்தைத் தமிழில் நமக்குத் தந்த மெய்யானவரான நம்மாழ்வார் அழகிய திருக்குருகூரில் (ஆழ்வார் திருநகரி) அவதரித்தது இந்நாளில்தான்.

பாசுரம் 15

உண்டோ வைகாசி விசாகத்துக்கு ஒப்பொரு நாள்உண்டோ சடகோபர்க்கு ஒப்பொருவர் உண்டோதிருவாய்மொழிக்கு ஒப்பு தென் குருகைக்கு உண்டோஒரு பார் தனில் ஒக்கும் ஊர்

பொருள்

வைகாசி விசாகத்துக்கு இணையான நாள் ஏதாவது உண்டா? நம்மாழ்வாருக்கு (சடகோபன்) இணையானவர், திருவாய்மொழிக்கு இணையான நூல், திருக்குருகூருக்கு இணையான ஊர் உலகில் உண்டா? எதுவும் கிடைக்காது என்பதை இந்தப் பாசுரம் கேள்வியாகவே சொல்லி விடை தருகிறது.

பாசுரம் 16

இன்றைப் பெருமை அறிந்திலையோ ஏழை நெஞ்சேஇன்றைக்கு என் ஏற்றம் எனில் உரைக்கேன் நன்றி புனைபல்லாண்டு பாடிய நம் பட்டர் பிரான் வந்துதித்தநல்லானியில் சோதி நாள்

பொருள்

இன்று ஏன் சிறப்பான நாள் என்று தெரியுமா என்று மாமுனிகள் தம் நெஞ்சைக் கேட்கிறார். இது ஆனி மாதத்துச் சுவாதி; எம்பெருமானுக்கு மங்களாசாசனப் பாடலான திருப்பல்லாண்டைப் பாடிய பெரியாழ்வார் அவதரித்த நாள்.

பாசுரம் 17

மாநிலத்தில் முன் நம் பெரியாழ்வார் வந்துதித்தஆனி தன்னில் சோதி என்றால் ஆதரிக்கும் ஞானியர்க்குஒப்போர் இலை இவ்வுலகு தனில் என்று நெஞ்சேஎப்போதும் சிந்தித்திரு

பொருள்

பெரியாழ்வார் அவதரித்த ஆனிச் சுவாதியைப் போற்றுபவர்களுக்கு இவ்வுலகில் இணை யாரும் இல்லை. ஆகவே இந்த நாளை எப்போதும் மனத்தில் வைத்திருக்கும்படி மாமுனிகள் தம் நெஞ்சுக்குச் சொல்கிறார்.

பாசுரம் 18

மங்களாசாசனத்தில் மற்றுள்ள ஆழ்வார்கள்தங்கள் ஆர்வத்தளவு தான் அன்றி பொங்கும்பரிவாலே வில்லிபுத்தூர்ப் பட்டர் பிரான் பெற்றான்பெரியாழ்வார் என்னும் பெயர்

பொருள்

மற்ற ஆழ்வார்கள் தங்கள் தங்கள் அன்பின் அளவுக்கு ஏற்ப எம்பெருமானுக்கு நன்மை வேண்டினார்கள். ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர்ப் பெரியாழ்வாரோ எம்பெருமானைக் காக்க வேண்டும் என்ற பொங்கி வழியும் பரிவோடு அப்படிச் செய்தார். அதனால்தான் அவர் ஒருவரே 'பெரிய ஆழ்வார்' என்ற பொருளில் பெரியாழ்வார் என்று அழைக்கப்பட்டார்.

பாசுரம் 19

கோதிலவாம் ஆழ்வார்கள் கூறு கலைக்கெல்லாம்ஆதி திருப்பல்லாண்டு ஆனதுவும் வேதத்துக்குஓம் என்னும் அது போல் உள்ளதுக்கெல்லாம் சுருக்காய்த்தான் மங்கலம் ஆதலால்

பொருள்

வேதங்களுக்கு ஓம் என்பது முதலில் நிற்பதுபோல, ஆழ்வார்களின் எல்லா நூல்களுக்கும் திருப்பல்லாண்டு முதலில் நிற்கிறது. அவை அனைத்தின் சாரத்தையும் சுருக்கமாகத் தன்னுள் கொண்டிருக்கிறது; மேலும் இது மங்களாசாசனப் பாடல்; ஆகவே இது முதலில் வருவது பொருத்தமே.

பாசுரம் 20

உண்டோ திருப்பல்லாண்டுக்கு ஒப்பதோர் கலை தான்உண்டோ பெரியாழ்வார்க்கு ஒப்பொருவர் தண் தமிழ் நூல்செய்தருளும் ஆழ்வார்கள் தம்மில் அவர் செய் கலையில்பைதல் நெஞ்சே நீ உணர்ந்து பார்

பொருள்

திருப்பல்லாண்டுக்கு இணையான நூல் ஏதாவது உண்டா? பெரியாழ்வாருக்கு இணையானவர் யாராவது உண்டா? எல்லா ஆழ்வார்களையும் அவர்களுடைய எல்லா நூல்களையும் பார்த்து நீயே தெரிந்துகொள் என்று மாமுனிகள் தடுமாறும் தம் நெஞ்சுக்குச் சொல்கிறார்.

பாசுரம் 21

ஆழ்வார் திருமகளார் ஆண்டாள் மதுரகவிஆழ்வார் எதிராசராம் இவர்கள் வாழ்வாகவந்துதித்த மாதங்கள் நாள்கள் தம்மின் வாசியையும்இந்த உலகோர்க்கு உரைப்போம் யாம்

பொருள்

அடுத்து மாமுனிகள் ஆண்டாள், மதுரகவி ஆழ்வார், ஸ்ரீ ராமாநுஜர் (எதிராசர்) பற்றிச் சொல்லத் தொடங்குகிறார். அவர்கள் அவதரித்த மாதங்களையும் நட்சத்திரங்களையும், அந்த நாட்கள் ஏன் சிறப்பானவை என்பதையும் உலகுக்குச் சொல்வதாகக் கூறுகிறார்.

பாசுரம் 22

இன்றோ திருவாடிப்பூரம் எமக்காகஅன்றோ இங்கு ஆண்டாள் அவதரித்தாள் குன்றாதவாழ்வான வைகுந்த வான் போகம் தன்னை இகழ்ந்துஆழ்வார் திருமகளாராய்

பொருள்

இன்று திருவாடிப்பூரம், அதாவது ஆடி மாதத்துப் பூரம். இந்நாளில் ஆண்டாள் வைகுந்தத்தின் முடிவில்லாத ஆனந்தத்தை விட்டுவிட்டு, நமக்காகப் பெரியாழ்வாரின் மகளாக இங்கே இறங்கி வந்தாள்.

பாசுரம் 23

பெரியாழ்வார் பெண் பிள்ளையாய் ஆண்டாள் பிறந்ததிருவாடிப் பூரத்தின் சீர்மை ஒரு நாளைக்குஉண்டோ மனமே உணர்ந்து பார் ஆண்டாளுக்குஉண்டாகில் ஒப்பிதற்கும் உண்டு

பொருள்

ஆண்டாள் பெரியாழ்வாரின் மகளாக அவதரித்த திருவாடிப்பூரத்தைப் போலச் சிறப்பான நாள் வேறு ஏதாவது உண்டா? ஆண்டாளுக்கு இணையான ஒருவர் கிடைத்தால் மட்டுமே இந்த நாளுக்கு இணையான வேறொரு நாள் இருக்க முடியும்.

பாசுரம் 24

அஞ்சு குடிக்கு ஒரு சந்ததியாய் ஆழ்வார்கள்தம் செயலை விஞ்சி நிற்கும் தன்மையளாய் பிஞ்சாய்ப்பழுத்தாளை ஆண்டாளைப் பத்தியுடன் நாளும்வழுத்தாய் மனமே மகிழ்ந்து

பொருள்

ஆண்டாள் ஆழ்வார்களின் குலத்துக்கு ஒரே மகளாக நிற்கிறாள்; அவளுடைய பக்தி அவர்களுடைய பக்தியையும் விஞ்சியது. இளம் வயதிலேயே அவள் பக்தியில் கனிந்துவிட்டாள். அவளை நாள்தோறும் அன்போடும் மகிழ்ச்சியோடும் போற்றும்படி மாமுனிகள் தம் நெஞ்சைக் கேட்கிறார்.

பாசுரம் 25

ஏரார் மதுரகவி இவ்வுலகில் வந்துதித்தசீராரும் சித்திரையில் சித்திரை நாள் பாருலகில்மற்றுள்ள ஆழ்வார்கள் வந்துதித்த நாள்களிலும்உற்றதெமக்கென்று நெஞ்சே ஓர்

பொருள்

சித்திரை மாதத்துச் சித்திரை நட்சத்திரம் மதுரகவி ஆழ்வார் அவதரித்த நாள். ஆழ்வார்கள் அவதரித்த நாட்கள் எல்லாவற்றிலும் இதுவே நமக்கு மிகப் பொருத்தமானது; ஏனெனில் மதுரகவி ஆழ்வாரின் பக்தி முழுவதும் தம் ஆசார்யரான நம்மாழ்வாருக்கே உரியதாக இருந்தது.

பாசுரம் 26

வாய்த்த திருமந்திரத்தின் மத்திமமாம் பதம் போல்சீர்த்த மதுரகவி செய் கலையை ஆர்த்த புகழ்ஆரியர்கள் தாங்கள் அருளிச்செயல் நடுவேசேர்வித்தார் தாற்பரியம் தேர்ந்து

பொருள்

மதுரகவி ஆழ்வாரின் சிறிய பிரபந்தமான கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பை, ஆசார்யர்கள் ஆழ்வார்களின் பாசுரத் தொகுப்பின் நடுவில் வைத்தார்கள். அதன் நோக்கத்தை அறிந்தே அப்படிச் செய்தார்கள்; திருமந்திரத்தின் நடுவில் நடுச்சொல் இருப்பதுபோல அதை நடுவில் வைத்தார்கள்.

பாசுரம் 27

இன்றுலகீர் சித்திரையில் ஏய்ந்த திருவாதிரை நாள்என்றையினும் இன்றிதனுக்கு ஏற்றம் என் தான் என்றவர்க்குச்சாற்றுகின்றேன் கேண்மின் எதிராசர் தம் பிறப்பால்நாற்றிசையும் கொண்டாடும் நாள்

பொருள்

சித்திரை மாதத்துத் திருவாதிரை மற்ற எந்த நாளையும்விடச் சிறந்தது; ஏன் என்பதை மாமுனிகள் சொல்கிறார். இது ஸ்ரீ ராமாநுஜர் (எதிராசர்) அவதரித்த நாள்; ஆகவே உலகம் முழுவதும் இதைக் கொண்டாடுகிறது.

பாசுரம் 28

ஆழ்வார்கள் தாங்கள் அவதரித்த நாள்களிலும்வாழ்வான நாள் நமக்கு மண்ணுலகீர் ஏழ் பாரும்உய்ய எதிராசர் உதித்தருளும் சித்திரையில்செய்ய திருவாதிரை

பொருள்

ஆழ்வார்கள் அவதரித்த நாட்கள் எல்லாவற்றிலும் நமக்கு உண்மையில் உயிர் தருவது சித்திரைத் திருவாதிரையே. அன்றுதான் எல்லா உலகங்களும் உய்யும்படி ஸ்ரீ ராமாநுஜர் இவ்வுலகில் அவதரித்தார்.

பாசுரம் 29

எந்தை எதிராசர் இவ்வுலகில் எந்தமக்காவந்துதித்த நாள் என்னும் வாசியினால் இந்தத்திருவாதிரை தன்னின் சீர்மை தனை நெஞ்சேஒருவாமல் எப்பொழுதும் ஓர்

பொருள்

நம் தந்தையான ஸ்ரீ ராமாநுஜர் நமக்காக இவ்வுலகில் அவதரித்த நாள் இது என்பதால், திருவாதிரையின் பெருமையை ஒருபோதும் மறக்க வேண்டாம் என்று மாமுனிகள் தம் நெஞ்சைக் கேட்கிறார். ஆண்டுக்கு ஒருமுறை மட்டுமல்ல, எப்போதும் அதை மனத்தில் வைத்திருக்க வேண்டும் என்பது அவர் விருப்பம்.

பாசுரம் 30

எண்ணரும் சீர்ப் பொய்கை முன்னோர் இவ்வுலகில் தோன்றிய ஊர்வண்மை மிகு கச்சி மல்லை மாமயிலை மண்ணியில் நீர்தேங்கும் குறையலூர் சீர்க் கலியன் தோன்றிய ஊர்ஓங்கும் உறையூர் பாணன் ஊர்

பொருள்

இங்கிருந்து ஆழ்வார்கள் அவதரித்த ஊர்கள் தொடங்குகின்றன. முதல் மூன்று ஆழ்வார்கள் காஞ்சி (பொய்கையாழ்வார்), இன்றைய மாமல்லபுரமான மல்லை (பூதத்தாழ்வார்), மயிலாப்பூர் (பேயாழ்வார்) ஆகிய இடங்களில் அவதரித்தார்கள். திருமங்கை ஆழ்வார் மண்ணி ஆற்றங்கரையில் உள்ள திருக்குறையலூரிலும், திருப்பாணாழ்வார் உறையூரிலும் அவதரித்தார்கள்.

பாசுரம் 31

தொண்டரடிப்பொடியார் தோன்றிய ஊர் தொல் புகழ் சேர்மண்டங்குடி என்பர் மண்ணுலகில் எண்டிசையும்ஏத்தும் குலசேகரன் ஊர் என உரைப்பர்வாய்த்த திருவஞ்சிக்களம்

பொருள்

தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார் திருமண்டங்குடியிலும், குலசேகராழ்வார் திருவஞ்சிக்களத்திலும் அவதரித்தார்கள். இந்த இரண்டு இடங்களையும் எங்குமுள்ள மக்கள் போற்றுகிறார்கள்.

பாசுரம் 32

மன்னு திருமழிசை மாடத் திருக்குருகூர்மின்னு புகழ் வில்லிபுத்தூர் மேதினியில் நன்னெறியோர்ஏய்ந்த பத்திசாரர் எழில் மாறன் பட்டர் பிரான்வாய்ந்துதித்த ஊர்கள் வகை

பொருள்

திருமழிசையாழ்வார் திருமழிசையிலும், நம்மாழ்வார் திருக்குருகூரிலும், பெரியாழ்வார் ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரிலும் அவதரித்தார்கள். அவர்கள் அவதரித்த ஊர்கள் இவையே.

பாசுரம் 33

சீராரும் வில்லிபுத்தூர் செல்வத் திருக்கோளூர்ஏரார் பெரும்பூதூர் என்னும் இவை பாரில்மதியாரும் ஆண்டாள் மதுரகவி ஆழ்வார்எதிராசர் தோன்றிய ஊர் இங்கு

பொருள்

ஆண்டாள் ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரிலும், மதுரகவி ஆழ்வார் திருக்கோளூரிலும், ஸ்ரீ ராமாநுஜர் ஸ்ரீபெரும்பூதூரிலும் அவதரித்தார்கள். இந்தப் பாசுரத்தோடு அவதார ஊர்களின் பட்டியல் நிறைவு பெறுகிறது.

பாசுரம் 34

ஆழ்வார்கள் ஏற்றம் அருளிச் செயல் ஏற்றம்தாழ்வாதும் இன்றி அவை தாம் வளர்த்தோர் ஏழ் பாரும்உய்ய அவர்கள் செய்த வியாக்கியைகள் உள்ளதெல்லாம்வையம் அறியப் பகர்வோம் வாய்ந்து

பொருள்

மாமுனிகள் இப்போது உலகுக்கு நான்கு விஷயங்களைச் சொல்வதாக வாக்களிக்கிறார்: ஆழ்வார்களின் பெருமை, அவர்களுடைய பாசுரங்களின் பெருமை, அந்தப் பாசுரங்களை வளர்த்த ஆசார்யர்கள், எல்லாருடைய நன்மைக்காகவும் ஆசார்யர்கள் எழுதிய வியாக்கியானங்கள். தொடர்ந்து வரும் பாசுரங்கள் இந்த வாக்கை நிறைவேற்றுகின்றன.

பாசுரம் 35

ஆழ்வார்களையும் அருளிச் செயல்களையும்தாழ்வா நினைப்பவர்கள் தாம் நரகில் வீழ்வார்கள்என்று நினைத்து நெஞ்சே எப்பொழுதும் நீ அவர் பால்சென்றணுகக் கூசித் திரி

பொருள்

ஆழ்வார்களையும் அவர்களுடைய பாசுரங்களையும் இகழ்பவர்கள் தங்களுக்குத் தாங்களே அழிவைத் தேடிக்கொள்கிறார்கள். ஆகவே அப்படிப்பட்டவர்களிடமிருந்து எப்போதும் விலகியிருக்கும்படி மாமுனிகள் தம் நெஞ்சுக்குச் சொல்கிறார்.

பாசுரம் 36

தெருளுற்ற ஆழ்வார்கள் சீர்மை அறிவாரார்அருளிச் செயலை அறிவாரார் அருள் பெற்றநாதமுனி முதலாம் நம் தேசிகரை அல்லால்பேதை மனமே உண்டோ பேசு

பொருள்

ஆழ்வார்களின் பெருமையையும் அவர்களுடைய பாசுரங்களின் பெருமையையும் உண்மையில் அறிந்தவர் யார்? அந்த அருளைப் பெற்ற நாதமுனிகள் முதலான நம் ஆசார்யர்கள் மட்டுமே. வேறு யாராவது அறிய முடியுமா என்று மாமுனிகள் தம் நெஞ்சைக் கேட்கிறார்.

பாசுரம் 37

ஓராண் வழியாய் உபதேசித்தார் முன்னோர்ஏரார் எதிராசர் இன்னருளால் பாருலகில்ஆசை உடையோர்க்கெல்லாம் ஆரியர்காள் கூறும் என்றுபேசி வரம்பறுத்தார் பின்

பொருள்

முன்னோரான ஆசார்யர்கள் மிக ஆழ்ந்த உபதேசங்களை ஒரு நேரத்தில் ஒரு சீடருக்கு மட்டுமே தந்தார்கள். ஸ்ரீ ராமாநுஜர் கருணையோடு, கற்க ஆசைப்படும் எல்லாருக்கும் கற்றுக்கொடுக்கும்படி தம்மைச் சார்ந்தவர்களுக்குச் சொன்னார்; இப்படி அந்த வரம்பை நீக்கினார்.

பாசுரம் 38

எம்பெருமானார் தரிசனம் என்றே இதற்குநம்பெருமாள் பேரிட்டு நாட்டி வைத்தார் அம்புவியோர்இந்தத் தரிசனத்தை எம்பெருமானார் வளர்த்தஅந்தச் செயல் அறிகைக்கா

பொருள்

ஸ்ரீரங்கத்து எம்பெருமானான நம்பெருமாள் இந்த சம்பிரதாயத்துக்கு ஸ்ரீ ராமாநுஜரின் பெயரால் 'எம்பெருமானார் தரிசனம்' என்று பெயர் சூட்டினார். ஸ்ரீ ராமாநுஜரே இதை வளர்த்துப் பரப்பினார் என்று உலகம் அறிய வேண்டும் என்பதற்காக அப்படிச் செய்தார்.

பாசுரம் 39

பிள்ளான் நஞ்சீயர் பெரியவாச்சான் பிள்ளைதெள்ளார் வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளைமணவாள யோகி திருவாய்மொழியைக் காத்தகுணவாளர் என்று நெஞ்சே கூறு

பொருள்

தங்கள் வியாக்கியானங்களால் திருவாய்மொழியைக் காத்த ஆசார்யர்களின் பெயர்களை மாமுனிகள் சொல்கிறார்: பிள்ளான், நஞ்சீயர், பெரியவாச்சான் பிள்ளை, வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை, அழகிய மணவாள ஜீயர். அவர்களை நினைக்கும்படி தம் நெஞ்சைக் கேட்கிறார்.

பாசுரம் 40

முந்துறவே பிள்ளான் முதலானோர் செய்தருளும்அந்த வியாக்கியைகள் அன்றாகில் அந்தோதிருவாய்மொழிப் பொருளைத் தேர்ந்துரைக்க வல்லகுருவார் இக்காலம் நெஞ்சே கூறு

பொருள்

பிள்ளானும் அவருக்குப் பின் வந்த ஆசார்யர்களும் தங்கள் வியாக்கியானங்களை எழுதியிருக்காவிட்டால், நம் காலத்தில் திருவாய்மொழியின் பொருளை யார் விளக்கியிருக்க முடியும்? விடை சொல்லும்படி மாமுனிகள் தம் நெஞ்சைக் கேட்கிறார்.

பாசுரம் 41

தெள்ளாரும் ஞானத் திருக்குருகைப் பிரான்பிள்ளான் எதிராசர் பேரருளால் உள்ளாரும்அன்புடனே மாறன் மறைப் பொருளை அன்றுரைத்ததுஇன்ப மிகு ஆறாயிரம்

பொருள்

ஸ்ரீ ராமாநுஜரின் அருளால் பிள்ளான் நம்மாழ்வாரின் திருவாய்மொழிக்கு முதல் வியாக்கியானமான ஆறாயிரப்படியை எழுதினார். நம்மாழ்வாரின் சொற்கள் மீது ஆழ்ந்த அன்போடு எழுதப்பட்ட, ஆனந்தம் நிறைந்த வியாக்கியானம் இது.

பாசுரம் 42

தம் சீரை ஞானியர்கள் தாம் புகழும் வேதாந்திநஞ்சீயர் தாம் பட்டர் நல்லருளால் எஞ்சாதஆர்வமுடன் மாறன் மறைப் பொருளை ஆய்ந்துரைத்ததுஏர் ஒன்பதினாயிரம்

பொருள்

அறிஞர்கள் போற்றும் நஞ்சீயர், தம் ஆசார்யரான பராசர பட்டரின் அருளால் திருவாய்மொழிக்கு ஒன்பதினாயிரப்படி வியாக்கியானத்தை எழுதினார். நம்மாழ்வாரின் கருத்தை வெளிக்கொணர வேண்டும் என்ற பெரும் ஆர்வத்தோடு அதை எழுதினார்.

பாசுரம் 43

நம்பிள்ளை தம்முடைய நல்லருளால் ஏவியிடபின் பெரியவாச்சான் பிள்ளை அதனால் இன்பாவருபத்தி மாறன் மறைப் பொருளைச் சொன்னதுஇருபத்து நாலாயிரம்

பொருள்

நம்பிள்ளையின் கட்டளையாலும் அருளாலும் பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவாய்மொழிக்கு இருபத்து நாலாயிரப்படி வியாக்கியானத்தை எழுதினார். அதிலுள்ள பக்தியின் இனிமைக்காக அடியார்கள் அதை அனுபவிக்கிறார்கள்.

பாசுரம் 44

தெள்ளியதா நம்பிள்ளை செப்பு நெறி தன்னைவள்ளல் வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை இந்தநாடறிய மாறன் மறைப் பொருளை நன்குரைத்ததுஈடு முப்பத்தாறாயிரம்

பொருள்

நம்பிள்ளை திருவாய்மொழிக்குச் சொன்ன விரிவுரைகளை நாடு முழுவதும் அறியும்படி வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை எழுதி வைத்தார். இதுவே 'முப்பத்தாறாயிரப்படி' எனப்படும் ஈடு.

பாசுரம் 45

அன்போடு அழகிய மணவாளச் சீயர்பின்போரும் கற்றறிந்து பேசுகைக்கா தம் பெரியபோதமுடன் மாறன் மறையின் பொருள் உரைத்ததுஏதமில் பன்னீராயிரம்

பொருள்

பிற்காலத்தவர்களும் கற்கும்படி, அழகிய மணவாள ஜீயர் தம் ஆழ்ந்த புலமையால் திருவாய்மொழிக்குப் பன்னீராயிரப்படி வியாக்கியானத்தை எழுதினார். இது குறையில்லாத வியாக்கியானம் என்று போற்றப்படுகிறது.

பாசுரம் 46

பெரியவாச்சான் பிள்ளை பின்புள்ளவைக்கும்தெரிய வியாக்கியைகள் செய்வால் அரியஅருளிச் செயல் பொருளை ஆரியர்கட்கு இப்போதுஅருளிச் செயலாய்த்தறிந்து

பொருள்

பெரியவாச்சான் பிள்ளை மற்ற ஆழ்வார்களின் பாசுரங்களுக்கும் வியாக்கியானங்கள் எழுதினார். அவரால்தான், இல்லையென்றால் புரிந்துகொள்ள மிகக் கடினமான அந்தப் பாசுரங்களின் பொருளைப் பிற்கால ஆசார்யர்கள் அறிந்துகொள்ள முடிந்தது.

பாசுரம் 47

நஞ்சீயர் செய்த வியாக்கியைகள் நாலிரண்டுக்குஎஞ்சாமை யாவைக்கும் இல்லையே தம் சீரால்வைய குருவின் தம்பி மன்னு மணவாள முனிசெய்யுமவை தாமும் சில

பொருள்

நஞ்சீயர் எல்லாப் பாசுரங்களுக்கும் அல்ல, சில பாசுரங்களுக்கு மட்டுமே வியாக்கியானங்கள் எழுதினார். பிள்ளை லோகாசார்யரின் தம்பியும் அழகிய மணவாள ஜீயரும் சில நூல்களுக்கு வியாக்கியானங்கள் எழுதினார்கள்.

பாசுரம் 48

சீரார் வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை எழுதேரார் தமிழ் வேதத்து ஈடு தனை தாரும் எனவாங்கி முன் நம்பிள்ளை ஈயுண்ணி மாதவர்க்குத்தாம் கொடுத்தார் பின் அதனைத் தான்

பொருள்

வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை ஈட்டை எழுதி முடித்ததும், நம்பிள்ளை அதைக் கேட்டுப் பெற்றுக்கொண்டார். பிறகு அதைக் காத்து அடுத்தவர்களுக்குக் கொடுக்கும்படி ஈயுண்ணி மாதவப் பெருமாளிடம் ஒப்படைத்தார்.

பாசுரம் 49

ஆங்கவர் பால் பெற்ற சிறியாழ்வான் அப்பிள்ளைதாம் கொடுத்தார் தம் மகனார் தம் கையில் பாங்குடனேநாலூர் பிள்ளைக்கு அவர் தாம் நல்ல மகனார்க்கு அவர் தாம்மேலோர்க்கு ஈந்தார் அவரே மிக்கு

பொருள்

ஈடு எப்படிக் கைமாறி வந்தது என்பதை இந்தப் பாசுரம் சொல்கிறது: ஈயுண்ணி மாதவப் பெருமாளிடமிருந்து அவருடைய மகனுக்கு, பிறகு நாலூர்ப் பிள்ளைக்கு, பிறகு நாலூர்ப் பிள்ளையின் மகனுக்கு; அவர் அதைப் பின்வந்த ஆசார்யர்களுக்குக் கற்பித்தார். இந்த வழியில் அது மாமுனிகளின் சொந்த ஆசார்யரான திருவாய்மொழிப் பிள்ளையை அடைந்தது.

பாசுரம் 50

நம்பெருமாள் நம்மாழ்வார் நஞ்சீயர் நம்பிள்ளைஎன்பர் அவரவர் தம் ஏற்றத்தால் அன்புடையோர்சாத்து திருநாமங்கள் தான் என்று நன்னெஞ்சேஏத்ததனைச் சொல்லி நீ இன்று

பொருள்

நம்பெருமாள், நம்மாழ்வார், நஞ்சீயர், நம்பிள்ளை என்ற பெயர்கள் ஒவ்வொன்றும் 'நம்' என்று தொடங்குகின்றன; ஒவ்வொருவரின் பெருமையாலும் அன்போடு இடப்பட்ட பெயர்கள் இவை. இன்று அவர்களை இந்தப் பெயர்களால் போற்றும்படி மாமுனிகள் தம் நெஞ்சைக் கேட்கிறார்.

பாசுரம் 51

துன்னு புகழ்க் கந்தாடைத் தோழப்பர் தம் உகப்பால்என்ன உலகாரியனோ என்றுரைக்க பின்னைஉலகாரியன் எனும் பேர் நம்பிள்ளைக்கு ஓங்கிவிலகாமல் நின்றதென்றும் மேல்

பொருள்

நம்பிள்ளையைக் கண்டு மகிழ்ந்த கந்தாடைத் தோழப்பர், 'இவர் உலகம் முழுவதற்குமான ஆசார்யரோ?' என்று வியந்து சொன்னார். அன்று முதல் லோகாசார்யர் என்ற பெயர் நம்பிள்ளைக்கு நிலைத்தது.

பாசுரம் 52

பின்னை வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை அன்பால்அன்ன திருநாமத்தை ஆதரித்து மன்னு புகழ்மைந்தர்க்குச் சாத்துகையால் வந்து பரந்தது எங்கும்இந்தத் திருநாமம் இங்கு

பொருள்

தம் ஆசார்யரான நம்பிள்ளை மீதுள்ள அன்பால், வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை அதே பெயரைத் தம் மகனுக்கும் இட்டார். பிள்ளை லோகாசார்யர் என்ற பெயர் இப்படித்தான் உண்டாகி எங்கும் பரவியது.

பாசுரம் 53

அன்ன புகழ் முடும்பை அண்ணல் உலகாசிரியன்இன்னருளால் செய்த கலை யாவையிலும் உன்னில்திகழ் வசன பூடணத்தின் சீர்மை ஒன்றுக்கில்லைபுகழல்ல இவ்வார்த்தை மெய் இப்போது

பொருள்

பிள்ளை லோகாசார்யரின் நூல்கள் எல்லாவற்றிலும் ஸ்ரீவசன பூஷணத்துக்கு இணை இல்லை. இது புகழ்ச்சி அல்ல, வெளிப்படையான உண்மை என்று மாமுனிகள் சொல்கிறார்.

பாசுரம் 54

முன்னம் குரவோர் மொழிந்த வசனங்கள்தன்னை மிகக் கொண்டு கற்றோர் தம் உயிர்க்கு மின்னணியாச்சேரச் சமைத்தவரே சீர் வசன பூடணமென்னும்பேர் இக்கலைக்கு இட்டார் பின்

பொருள்

பிள்ளை லோகாசார்யர் முன்னோரான ஆசார்யர்களின் சொற்களைத் திரட்டி, அறிஞர்களுக்காக அவற்றை ஒளிரும் ஓர் அணிகலனாகக் கோத்தார். ஆகவே அந்த நூலுக்கு 'சொற்களின் அணிகலன்' என்ற பொருளில் ஸ்ரீவசன பூஷணம் என்று பெயரிட்டார்.

பாசுரம் 55

ஆர் வசன பூடணத்தின் ஆழ் பொருள் எல்லாம் அறிவார்ஆரது சொல் நேரில் அனுட்டிப்பார் ஓரொருவர்உண்டாகில் அத்தனை காண் உள்ளமே எல்லார்க்கும்அண்டாததன்றோ அது

பொருள்

ஸ்ரீவசன பூஷணத்தின் ஆழ்ந்த பொருள் முழுவதையும் அறிந்தவர் யார், அதன்படி வாழ்பவர் யார்? அப்படி ஒருவர் இருந்தாலும் அவர் அரியவரே என்று மாமுனிகள் சொல்கிறார்; ஏனெனில் இது எல்லாராலும் எட்ட முடிவது அல்ல.

பாசுரம் 56

உய்ய நினைவுடையீர் உங்களுக்குச் சொல்லுகின்றேன்வைய குரு முன்னம் வாய் மொழிந்த செய்ய கலையாம் வசன பூடணத்தின் ஆழ்பொருளை கற்றதனுக்காம் நிலையில் நில்லும் அறிந்து

பொருள்

உய்ய விரும்பும் எல்லாருக்கும் மாமுனிகள் இந்த அறிவுரையைத் தருகிறார்: பிள்ளை லோகாசார்யர் அருளிய ஸ்ரீவசன பூஷணத்தை உங்கள் ஆசார்யரிடம் கற்று, அது சொல்லும் வழியில் வாழுங்கள். எம்பெருமானை அடைய விரும்பும் ஒவ்வொருவர் மீதும் உள்ள அக்கறையால் அவர் இதைச் சொல்கிறார்.

பாசுரம் 57

தேசிகர் பால் கேட்ட செழும் பொருளைச் சிந்தை தன்னில்மாசறவே ஊன்ற மனனம் செய்து ஆசரிக்கவல்லார்கள் தாம் வசன பூடணத்தின் வான் பொருளைகல்லாததென்னோ கவர்ந்து

பொருள்

ஸ்ரீவசன பூஷணத்தைத் தங்கள் ஆசார்யரிடம் கேட்டு, சிந்தித்து, அதன்படி வாழக்கூடியவர்கள் அதை ஏன் கற்காமல் இருக்க வேண்டும்? அதைப் புறக்கணிப்பவர்களைக் கண்டு மாமுனிகள் வியக்கிறார்.

பாசுரம் 58

சச்சம்பிரதாயம் தாம் உடையோர் கேட்டக்கால்மெச்சும் வியாக்கியைகள் உண்டாகில் நச்சிஅதிகரியும் நீர் வசன பூடணத்துக்கற்றமதியுடையீர் மத்தியத்தராய்

பொருள்

ஸ்ரீவசன பூஷணத்தை எப்படி அணுக வேண்டும் என்று மாமுனிகள் சொல்கிறார்: உண்மையான மரபைச் சேர்ந்தவர்கள் போற்றும் விளக்கங்கள் இருந்தால், திறந்த, சமநிலையான மனத்தோடு அவற்றின் வழியாக அதைக் கற்க வேண்டும். இது தம் ஆசார்யரிடம் கற்க வேண்டிய நூல்.

பாசுரம் 59

சீர் வசன பூடணத்தின் செம்பொருளை சிந்தை தன்னால்தேரிலுமாம் வாய் கொண்டு செப்பிலுமாம் ஆரியர்காள்என்தனக்கு நாளும் இனிதாக நின்றதையோஉந்தமக்கு எவ்வின்பம் உளதாம்

பொருள்

ஸ்ரீவசன பூஷணத்தைச் சிந்தித்தாலும், வாய்விட்டுச் சொன்னாலும், அது மாமுனிகளுக்கு நாள்தோறும் இனிக்கிறது. இதற்கு இணையான எந்த மகிழ்ச்சி உங்களுக்குக் கிடைக்கும் என்று அவர் வருத்தத்தோடு மற்றவர்களைக் கேட்கிறார்.

பாசுரம் 60

தன் குருவின் தாளிணைகள் தன்னில் அன்பு ஒன்றில்லாதார்அன்பு தன் பால் செய்தாலும் அம்புயைகோன் இன்ப மிகுவிண்ணாடு தான் அளிக்க வேண்டியிரான் ஆதலால்நண்ணார் அவர்கள் திருநாடு

பொருள்

தங்கள் ஆசார்யரின் திருவடிகளில் அன்பு இல்லாதவர்கள், எம்பெருமானிடம் அன்பு காட்டினாலும், அவனுடைய நித்தியமான இருப்பிடத்தை அடைய மாட்டார்கள். திருமகள் கேள்வனான எம்பெருமான் அதை அவர்களுக்குத் தர மாட்டான்.

பாசுரம் 61

ஞானம் அனுட்டானம் இவை நன்றாகவே உடையனானகுருவை அடைந்தக்கால் மாநிலத்தீர்தேனார் கமலத் திருமாமகள் கொழுனன்தானே வைகுந்தம் தரும்

பொருள்

உண்மையான ஞானமும் நல்ல ஒழுக்கமும் உள்ள ஆசார்யரை ஒருவர் அடைந்தால், திருமகள் கேள்வனான எம்பெருமானே அவருக்கு வைகுந்தத்தைத் தருவான் என்று மாமுனிகள் உலகுக்குச் சொல்கிறார். அப்படிப்பட்ட ஆசார்யரை அடைவதே எம்பெருமானை அடையும் வழி.

பாசுரம் 62

உய்ய நினைவுண்டாகில் உம் குருக்கள் தம் பதத்தேவையும் அன்பு தன்னை இந்த மாநிலத்தீர் மெய் உரைக்கேன்பையரவில் மாயன் பரம பதம் உங்களுக்காம்கை இலங்கு நெல்லிக் கனி

பொருள்

நீங்கள் உய்ய விரும்பினால், உங்கள் ஆசார்யரின் திருவடிகளில் அன்பு வையுங்கள். அப்போது எம்பெருமானின் பரமபதம் உள்ளங்கை நெல்லிக்கனி போல உறுதியாகிவிடும் என்று மாமுனிகள் சத்தியமாகச் சொல்கிறார்.

பாசுரம் 63

ஆசாரியன் செய்த உபகாரமானவதுதூய்தாக நெஞ்சு தன்னில் தோன்றுமேல் தேசாந்தரத்தில் இருக்க மனம் தான் பொருந்த மாட்டாதுஇருத்தல் இனி ஏதறியோம் யாம்

பொருள்

உங்கள் ஆசார்யர் உங்களுக்குச் செய்த பேருதவி உங்கள் உள்ளத்தில் தெளிவாக ஒளிர்ந்தால், அவரை விட்டுத் தொலைவில் வாழ்வதை உங்களால் தாங்க முடியாது. யாராவது அப்படி எப்படி இருக்க முடியும் என்று தமக்குப் புரியவில்லை என்கிறார் மாமுனிகள்.

பாசுரம் 64

தன் ஆரியனுக்குத் தான் அடிமை செய்வது அவன்இந்நாடு தன்னில் இருக்கும் நாள் அந்நேர்அறிந்தும் அதில் ஆசை இன்றி ஆசாரியனைப்பிரிந்திருப்பார் ஆர் மனமே பேசு

பொருள்

ஆசார்யர் இவ்வுலகில் இருக்கும் வரைதான் அவருக்குத் தொண்டு செய்ய முடியும். இதை அறிந்தும், தொண்டு செய்யும் ஏக்கம் இல்லாமல் அவரை விட்டு விலகி இருப்பவர் யார் என்று மாமுனிகள் தம் நெஞ்சைக் கேட்கிறார்.

பாசுரம் 65

ஆசாரியன் சிச்சன் ஆருயிரைப் பேணுமவன்தேசாரும் சிச்சன் அவன் சீர் வடிவை ஆசையுடன்நோக்குமவன் என்னும் நுண்ணறிவைக் கேட்டு வைத்தும்ஆர்க்கும் அந்நேர் நிற்கை அரிதாம்

பொருள்

ஆசார்யர் சீடனின் ஆத்மாவைப் பேணுகிறார்; சீடன் அன்பான தொண்டால் ஆசார்யரின் உடல் தேவைகளைக் கவனித்துக்கொள்கிறான். இந்த நல்ல உபதேசத்தைப் பலர் கேட்டிருக்கிறார்கள்; ஆனாலும் அதன்படி வாழ்வது யாருக்கும் கடினம் என்று மாமுனிகள் சொல்கிறார்.

பாசுரம் 66

பின்பழகராம் பெருமாள் சீயர் பெருந்திவத்தில்அன்பதுவும் அற்று மிக்க ஆசையினால் நம்பிள்ளைக்கானஅடிமைகள் செய் அந்நிலையை நன்னெஞ்சேஊனமற எப்பொழுதும் ஓர்

பொருள்

பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் வைகுந்தத்தின் மீதான ஏக்கத்தையும் ஒதுக்கிவைத்து, ஆழ்ந்த அன்போடு நம்பிள்ளைக்குத் தொண்டு செய்தார். அந்த முன்மாதிரியை எப்போதும் நினைத்துப் பார்க்கும்படி மாமுனிகள் தம் நெஞ்சைக் கேட்கிறார்.

பாசுரம் 67

ஆசாரியர்கள் அனைவரும் முன் ஆசரித்தஆசாரம் தன்னை அறியாதார் பேசுகின்றவார்த்தைகளைக் கேட்டு மருளாதே பூருவர்கள்சீர்த்த நிலை தன்னை நெஞ்சே சேர்

பொருள்

ஆசார்யர்கள் எப்படி வாழ்ந்தார்கள் என்று அறியாதவர்களின் பேச்சைக் கேட்டு மயங்க வேண்டாம். முன்னோரான ஆசார்யர்களின் உயர்ந்த வழியையே பற்றிக்கொள்ளும்படி மாமுனிகள் தம் நெஞ்சுக்குச் சொல்கிறார்.

பாசுரம் 68

நாத்திகரும் நற்கலையின் நன்னெறி சேர் ஆத்திகரும்ஆத்திக நாத்திகருமாம் இவரை ஓர்த்து நெஞ்சேமுன்னவரும் பின்னவரும் மூர்க்கர் என விட்டு நடுச்சொன்னவரை நாளும் தொடர்

பொருள்

மனிதர்கள் மூன்று வகை: சாஸ்திரங்களை ஏற்காதவர்கள், அவற்றை ஏற்று அவற்றின்படி வாழ்பவர்கள், பெயருக்கு மட்டும் ஏற்றுக்கொண்டு பின்பற்றாதவர்கள். முதல் வகையையும் கடைசி வகையையும் விட்டுவிட்டு, நடுவில் உள்ள உண்மையான நம்பிக்கையாளர்களை நாள்தோறும் பின்பற்றும்படி மாமுனிகள் தம் நெஞ்சுக்குச் சொல்கிறார்.

பாசுரம் 69

நல்ல மணம் உள்ளதொன்றை நண்ணி இருப்பதற்குநல்ல மணம் உண்டாம் நலம் அது போல் நல்லகுணம் உடையோர் தங்களுடன் கூடி இருப்பார்க்குகுணம் அதுவேயாம் சேர்த்தி கொண்டு

பொருள்

மணமுள்ள பொருளின் அருகில் வைக்கப்பட்ட பொருளும் மணம் பெறுகிறது. அதுபோலவே நல்லோரின் சேர்க்கையில் இருப்பவர்கள் அவர்களுடைய நற்குணங்களைப் பெறுகிறார்கள்.

பாசுரம் 70

தீய கந்தம் உள்ளதொன்றைச் சேர்ந்து இருப்பதொன்றுக்குதீய கந்தம் ஏறும் திறம் அது போல் தீயகுணம் உடையோர் தங்களுடன் கூடி இருப்பார்க்குகுணம் அதுவேயாம் செறிவு கொண்டு

பொருள்

துர்நாற்றமுள்ள பொருளின் அருகில் வைக்கப்பட்ட பொருள் அந்த நாற்றத்தைப் பெறுகிறது. அதுபோலவே தீய குணம் உள்ளவர்களோடு சேர்பவர்கள் அவர்களுடைய தீய வழிகளைப் பெறுகிறார்கள்.

பாசுரம் 71

முன்னோர் மொழிந்த முறை தப்பாமல் கேட்டுபின்னோர்ந்து தாம் அதனைப் பேசாதே தம் நெஞ்சில்தோற்றினதே சொல்லி இது சுத்த உபதேசவரவாற்றதென்பர் மூர்க்கர் ஆவார்

பொருள்

சிலர் பெரியோர் அருளிய உபதேசத்தைக் கவனமாகக் கற்பதில்லை. தங்கள் மனத்தில் தோன்றியதைச் சொல்லி, அதையே மரபாக வந்த தூய உபதேசம் என்கிறார்கள். அவர்களை மாமுனிகள் அறிவிலிகள் என்கிறார்.

பாசுரம் 72

பூருவாசாரியர்கள் போதம் அனுட்டானங்கள்கூறுவார் வார்த்தைகளைக் கொண்டு நீர் தேறிஇருள் தருமா ஞாலத்தே இன்பம் உற்று வாழும்தெருள் தருமா தேசிகனைச் சேர்ந்து

பொருள்

முன்னோரான ஆசார்யர்களின் ஞானத்தையும் ஒழுக்கத்தையும் உண்மையாகக் கொண்டுசெல்பவர்களின் சொற்களிலிருந்து கற்று, மனத்தெளிவு பெறுங்கள். பிறகு ஞானம் மிக்க ஓர் ஆசார்யரை உறுதியாகப் பற்றிக்கொண்டு, இந்த இருண்ட உலகிலும் மகிழ்ச்சியாக வாழுங்கள் என்று மாமுனிகள் சொல்கிறார்.

பாசுரம் 73

இந்த உபதேச ரத்தின மாலை தன்னைசிந்தை தன்னில் நாளும் சிந்திப்பார் எந்தைஎதிராசர் இன்னருளுக்கு என்றும் இலக்காகிசதிராக வாழ்ந்திடுவர் தாம்

பொருள்

இந்த உபதேச ரத்தினமாலையை நாள்தோறும் சிந்திப்பவர்கள் என்றென்றும் ஸ்ரீ ராமாநுஜரின் அருளுக்கு உரியவர்களாகி நன்றாக வாழ்வார்கள் என்று மாமுனிகள் சொல்கிறார். இந்த ஆசியோடு அவர் தம் பாசுரங்களை நிறைவு செய்கிறார்.

பாசுரம் 74

மன்னுயிர்காள் இங்கே மணவாள மாமுனிவன்பொன்னடியாம் செங்கமலப் போதுகளை உன்னிச்சிரத்தாலே தீண்டில் அமானவனும் நம்மைகரத்தாலே தீண்டல் கடன்

பொருள்

இந்த நிறைவுப் பாசுரம் மணவாள மாமுனிகளின் சீடரான எறும்பியப்பா அருளியது என்று மரபாகச் சொல்லப்படுகிறது. மாமுனிகளின் திருவடித் தாமரைகளை அன்போடு நினைத்துத் தலைமேல் கொள்ளும் ஆத்மாக்களை, வைகுந்தத்தின் வாசலில் ஆத்மாக்களை எதிர்கொள்ளும் அமானவன் தன் கடமையாகக் கைப்பிடிப்பான் என்று அவர் எல்லா ஆத்மாக்களுக்கும் சொல்கிறார்.

பாடம் koyil.org, acharya.org, Tamil Wikisource உடன் ஒவ்வொரு பாடலாகச் சரிபார்க்கப்பட்டது. பொருள்கள் வாசகருக்கு உதவ எளிமையாகத் தரப்பட்டவை; அநுஸந்தானத்தை ஒரு அத்யாபகரிடம் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்.

இவை வாசகருக்கு உதவும் சிறிய அறிமுகங்கள்; நூல்களைத் தம் ஆசார்யரிடம் கற்பதே சிறந்தது.

இந்த நூலைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகையிடம் கேளுங்கள் →

← மணவாள மாமுனிகள்