உள்ளடக்கத்துக்குச் செல்லுங்கள்
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
← மணவாள மாமுனிகள்

ஆர்த்தி ப்ரபந்தம்

மணவாள மாமுனிகள் அருளியது · தமிழ் · 60 பாசுரங்கள்

ஸ்ரீ ராமாநுஜரை நோக்கிப் பாடிய அறுபது தமிழ்ப் பாசுரங்கள்; மாமுனிகள் தம் வாழ்வின் இறுதிக் காலத்தில் ஸ்ரீரங்கத்தில் அருளியவை; அவருடைய கடைசி நூலாக நினைவுகூரப்படுவது. இவற்றில் அவர் தம் ஏக்கத்தைக் கொட்டி, ராமாநுஜரின் திருவடிகளையே தமக்கு ஒரே புகலிடமாகப் பற்றுகிறார்.

123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960

பாசுரம் 1

வாழி எதிராசன் வாழி எதிராசன்வாழி எதிராசன் என வாழ்த்துவார் வாழி எனவாழ்த்துவார் வாழி என வாழ்த்துவார் தாளிணையில்தாழ்த்துவார் விண்ணோர் தலை

பொருள்

மணவாள மாமுனிகள் ஸ்ரீ ராமாநுஜரை மூன்று முறை வாழ்த்தித் தொடங்குகிறார்: எதிராசர் வாழ்க! பிறகு இந்த வாழ்த்துகளைப் பாடுபவர்களையும், அவர்களைத் திரும்ப வாழ்த்துபவர்களையும் வாழ்த்துகிறார். அத்தகைய அடியார்களின் திருவடிகளில் வணங்குபவர் ஸ்ரீ வைகுண்டத்து நித்யஸூரிகள் அனைவருக்கும் தலைமையில் நிற்பார்.

பாசுரம் 2

இராமானுசாய நம என்று சிந்தித்துஇரா மானுசரோடு இறைப் போழ்து இராமாறுசிந்திப்பார் தாளிணையில் சேர்ந்திருப்பார் தாளிணையைவந்திப்பார் விண்ணோர்கள் வாழ்வு

பொருள்

சிலர் ஒருமுறைகூட 'ராமாநுஜாய நம:' என்று நினைப்பதில்லை. அத்தகையவர்களின் சேர்க்கையில் சில அடியார்கள் ஒரு கணமும் இருப்பதில்லை. அந்த அடியார்களின் திருவடிகளைப் பற்றியவர்களும், அப்படிப் பற்றியவர்களின் திருவடிகளில் வணங்குபவர்களும் ஸ்ரீ வைகுண்டத்து நித்யஸூரிகளின் செல்வம் ஆவார்கள்.

பாசுரம் 3

தந்தை நற்றாய் தாரம் தனயர் பெருஞ்செல்வம்என்தனக்கு நீயே எதிராசா இந்த நிலைக்குஏராத இவ்வுடலை இன்றே அறுத்தருளப்பாராதது என்னோ பகர்

பொருள்

எதிராசரே, நீங்களே என் தந்தை, அன்புள்ள என் தாய், என் மனைவி, என் பிள்ளைகள், என் பெருஞ்செல்வம். இந்த உடலுக்கு உங்களோடு அப்படிப்பட்ட உறவு இல்லை. சொல்லுங்கள், இன்றே அதை ஏன் அறுத்தெறியவில்லை?

பாசுரம் 4

இந்த உடல் சிறைவிட்டு எப்பொழுது யான் ஏகிஅந்தமில் பேரின்பத்துள் ஆகுவேன் அந்தோஇரங்காய் எதிராசா என்னை இனி உய்க்கைபரங்காண் உனக்கு உணர்ந்து பார்

பொருள்

இந்த உடல் என்னும் சிறையை விட்டு, பயணித்து, பரமபதத்தின் முடிவில்லா ஆனந்தத்தில் நான் எப்போது புகுவேன்? ஐயோ, எதிராசரே, என்மேல் இரக்கம் காட்டுங்கள். யோசித்துப் பாருங்கள்: என்னைக் காப்பது உங்கள் பொறுப்பு.

பாசுரம் 5

தன் புதல்வன் கூடாமல் தான் புசிக்கும் போகத்தால்இன்புறுமோ தந்தை எதிராசா உன் புதல்வன்அன்றோ உரையாய் யான் ஆதலால் உன் போகம்நன்றோ எனை ஒழிந்த நாள்

பொருள்

தன் சொந்த மகனைத் தன்னிடமிருந்து விலக்கி வைத்துக்கொண்டு ஒரு தந்தை தன் சுகங்களை அனுபவிக்க முடியுமா? சொல்லுங்கள் எதிராசரே, நான் உங்கள் மகன் இல்லையா? நான் விடுபட்டிருக்கும் எந்த நாளிலும் பரமபதத்தில் உங்கள் ஆனந்தம் எப்படி நிறைவாகும்?

பாசுரம் 6

வேம்பு முற்றக் கைப்பு மிகுவது போல் வெவ்வினையேன்தீம்பு முற்றும் தேகமுற்றிச் செல்லுங்கால் ஆம்பரிசால்ஏற்கவே சிந்தித்து எதிராசா இவ்வுடலைத்தீர்க்கவே ஆன வழி செய்

பொருள்

வேம்பு பழுக்கப் பழுக்க மேலும் கசக்கும்; அதுபோல இந்த உடல் முதிர முதிர என் குற்றங்கள் குவிகின்றன. ஆகவே எதிராசரே, நான் மேலும் விழுவதற்கு முன்பே முன்யோசனையோடு, இந்த உடலை முடிக்கும் வழியை ஏற்பாடு செய்யுங்கள்.

பாசுரம் 7

அன்னை குடி நீர் அருந்தி முலையுண் குழவிதன்னுடைய நோயைத் தவிராளோ என்னேஎனக்கா எதிராசா எல்லாம் நீ செய்தால்உனக்கது தாழ்வோ உரை

பொருள்

பால் குடிக்கும் குழந்தைக்கு நோய் வந்தால், குழந்தை குணமாக வேண்டும் என்று தாயே மருந்தை உண்டு பத்தியம் இருப்பாள். எதிராசரே, நீங்கள் என்னை அந்தத் தாயைப் போல நேசிக்கிறீர்கள். எனக்காகத் தேவையான அனைத்தையும் நீங்களே செய்தால், அது உங்களை எவ்விதத்திலாவது தாழ்த்துமா? சொல்லுங்கள்.

பாசுரம் 8

தன் குழவி வான் கிணற்றைச் சார்ந்திருக்கக் கண்டிருந்தாள்என்பதன்றோ அன்னை பழி ஏற்கின்றாள் நன்குணரில்என்னாலே என்னாசமேலும் எதிராசாஉன்னாலே ஆம் உறவை ஓர்

பொருள்

தன் குழந்தை ஆழமான கிணற்றருகே தவழ்வதைப் பார்த்தும் தடுக்காத தாயின்மேலேயே பின்னால் நடப்பதற்கான பழி விழும். எதிராசரே, என் சொந்தக் குற்றங்களே எனக்கு அழிவைக் கொண்டுவந்திருந்தாலும், நமக்கிடையிலான உறவைக் கவனமாகப் பார்த்து என்னைக் காப்பாற்றுங்கள்.

பாசுரம் 9

கூபத்தில் வீழும் குழவியுடன் குதித்து அவ்வாபத்தை நீக்கும் அந்த அன்னை போல் பாபத்தால்யான் பிறப்பேனேலும் இனி எந்தை எதிராசன்தான் பிறக்கும் என்னை உய்ப்பதா

பொருள்

விழும் குழந்தையைக் காப்பாற்றத் தாய் அதனுடன் சேர்ந்து கிணற்றில் குதிப்பாள். அதுபோல, என் பாவங்கள் என்னை மேலும் பிறவிகளுக்குள் இழுத்தாலும், என் தந்தை எதிராசர் என்னைக் காப்பாற்றத் தாமே மீண்டும் பிறப்பார்.

பாசுரம் 10

பூமகள் கோன் தென்னரங்கர் பூங்கழற்குப் பாதுகமாய்த்தாம் மகிழும் செல்வச் சடகோபர் தேமலர்த் தாட்குஏய்ந்து இனிய பாதுகமாம் எந்தை இராமானுசனைவாய்ந்து எனது நெஞ்சமே வாழ்

பொருள்

நம்மாழ்வார், லக்ஷ்மியின் நாயகனான ஸ்ரீரங்கத்து ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் திருவடித் தாமரைகளுக்குப் பாதுகையாக இருக்கிறார். ஸ்ரீ ராமாநுஜரோ நம்மாழ்வாரின் தேன் போன்ற இனிய திருவடிகளுக்குப் பாதுகையாக இருக்கிறார். நெஞ்சே, என் தந்தை ஸ்ரீ ராமாநுஜரைப் பற்றிக்கொண்டு வாழ்.

பாசுரம் 11

உன்னை ஒழிய ஒரு தெய்வம் மற்றறியாமன்னு புகழ் சேர் வடுக நம்பி தன்னிலையைஎன்தனக்கு நீ தந்து எதிராசா எந்நாளும்உன்தனக்கே ஆட்கொள் உகந்து

பொருள்

வடுக நம்பி ஸ்ரீ ராமாநுஜரைத் தவிர வேறு தெய்வத்தை அறியாதவர். எதிராசரே, எனக்கும் அதே நிலையை அருளி, என்னை என்றென்றும் உங்கள் அடியானாக மகிழ்ச்சியோடு வைத்துக்கொள்ளுங்கள்.

பாசுரம் 12

தேசம் திகழும் திருவாய்மொழிப்பிள்ளைமாசில் திருமலையாழ்வார் என்னை நேசத்தால்எப்படியே எண்ணி நின் பால் சேர்த்தார் எதிராசாஅப்படியே நீ செய்தருள்

பொருள்

எங்கும் புகழ் ஒளிரும் குற்றமற்ற ஆசார்யரான திருவாய்மொழிப் பிள்ளை (திருமலை ஆழ்வார்), நான் எப்படி உய்வடையலாம் என்று அன்போடு சிந்தித்து என்னை உங்கள் திருவடிகளில் சேர்த்தார். எதிராசரே, அவர் எண்ணியதையே அப்படியே எனக்குச் செய்யுங்கள்.

பாசுரம் 13

எதிராசன் வாழி எதிராசன் வாழிஎதிராசன் வாழி என்று ஏத்திச் சதிராகவாழ்வார்கள் தாளிணைக் கீழ் வாழ்வார்கள் பெற்றிடுவர்ஆழ்வார்கள் தங்கள் அருள்

பொருள்

சில அடியார்கள் 'எதிராசர் வாழ்க' என்று ஸ்ரீ ராமாநுஜரை மீண்டும் மீண்டும் போற்றி, அறிவுடன் வாழ்கிறார்கள். இந்த அடியார்களின் திருவடிகளில் வாழ்பவர் ஆழ்வார்களின் முழு அருளையும் பெறுவார்.

பாசுரம் 14

அதிகாரம் உண்டேல் அரங்கர் இரங்காரோஅதிகாரம் இல்லாதார்க்கு அன்றோ எதிராசாநீ இரங்க வேண்டுவது நீயும் அதிகாரிகளுக்கேஇரங்கில் என் செய்வோம் யாம்

பொருள்

எனக்கு ஞானமும் நல்லொழுக்கமும் என்ற தகுதி இருந்திருந்தால், ஸ்ரீ ரங்கநாதனே தாமாகக் கருணை காட்டமாட்டாரா? எதிராசரே, உங்கள் கருணை அப்படிப்பட்ட தகுதி இல்லாதவர்களுக்காகவே. நீங்களும் தகுதி உள்ளவர்களுக்கு மட்டுமே அருள் செய்தால், எங்களைப் போன்றவர்கள் என்ன செய்வோம்?

பாசுரம் 15

எம்பெருமானார் திருவடிகளே சரணம்என்பதுவே நா உரைக்கும் இத்தால் என் அன்பவர்பால்இப்போதளவும் யான் ஒன்றும் காண்கின்றிலேன்எப்போது உண்டாவது இனி

பொருள்

என் நாக்கு 'எம்பெருமானார் திருவடிகளே சரணம்' (ஸ்ரீ ராமாநுஜரின் திருவடிகளே எனக்குப் புகலிடம்) என்று திரும்பத் திரும்பச் சொல்கிறது. ஆனாலும் இந்த நொடிவரை அவர்மீது உண்மையான அன்பு என்னிடம் காணவில்லை. அந்த அன்பு எப்போதுதான் வரும்?

பாசுரம் 16

ஆகாதது ஈதென்று அறிந்தும் பிறர்க்கு உரைத்தும்ஆகாததே செய்வன் ஆதலால் மோகாந்தன்என்று நினைத்து என்னை இகழேல் எதிராசாஎன்று உன் அடி சேர்வன் யான்

பொருள்

எதைச் செய்யக்கூடாது என்று எனக்கு நன்றாகத் தெரியும், அதைப் பிறருக்கும் கற்பிக்கிறேன்; ஆனாலும் அதையே செய்துகொண்டிருக்கிறேன். எதிராசரே, மயக்கத்தால் குருடானவன் என்று என்னைக் கைவிடாதீர்கள். உங்கள் திருவடிகளை நான் எப்போது அடைவேன்?

பாசுரம் 17

பொல்லாங்கு அனைத்தும் பொதிந்து கொண்டு நன்மையில் ஒன்றுஇல்லா எனக்கும் எதிராசா நல்லார்கள்நண்ணும் திருநாட்டை நான் தருவேன் என்ற நீதண்ணென்றிருக்கிறது என் தான்

பொருள்

எல்லா வகைக் குற்றங்களையும் சேர்த்து வைத்திருக்கிறேன்; ஒரு நற்செயலும் என்னிடம் இல்லை. இருந்தும் எதிராசரே, நல்லவர்கள் அடையும் உலகமான பரமபதத்தை எனக்குத் தருவதாக நீங்கள் வாக்களித்தீர்கள். அப்படியிருக்க ஏன் இவ்வளவு அமைதியாக, அவசரமின்றி இருக்கிறீர்கள்?

பாசுரம் 18

என்று விடிவது எனக்கு எந்தாய் எதிராசாஒன்றும் அறிகின்றிலேன் உரையாய் குன்றாமல்இப்படியே இந்த உயிர்க்கு என்றும் இருளே விளைக்கும்இப்பவமாம் நீண்ட இரவு

பொருள்

எதிராசரே, என் தந்தையே, எனக்கு விடியல் எப்போது வரும்? எனக்குத் தெரியவில்லை, நீங்களே சொல்லுங்கள். இந்தப் பிறவிச் சுழல், ஆத்மாவை முடிவில்லா இருளில் வைத்திருக்கும் நீண்ட இரவு.

பாசுரம் 19

அல்லும் பகலும் யான் ஆக்கை வழி உழன்றுசெல்லுமது உன் தேசுக்குத் தீங்கு அன்றோ நல்லார்கள்தம் தனயர் நீசர்க்கு ஆட்செய்யச் சகிப்பரோஎந்தை எதிராசா இசை

பொருள்

இரவும் பகலும் இந்த உடல் விரும்புவதன் பின்னாலேயே ஓடுகிறேன். எதிராசரே, என் தந்தையே, அது உங்கள் நற்பெயருக்குக் களங்கம் இல்லையா? உயர்ந்த பெற்றோர் தங்கள் மகன்களைத் தாழ்ந்த எஜமானர்களுக்கு ஊழியம் செய்ய விடுவார்களா? சொல்லுங்கள்.

பாசுரம் 20

போம் வழியைத் தரும் என்னும் இன்பம் எல்லாம்புசித்து வழி போய் அமுத விரசை ஆற்றில்நாம் மூழ்கி மலமற்றுத் தெளிவிசும்பைநண்ணி நலந்திகழ் மேனி தன்னைப் பெற்றுத்தாம் அமரர் வந்து எதிர் கொண்டு அலங்கரித்துச்சற்கரிப்ப மாமணி மண்டபத்துச் சென்றுமாமலராள் கோன் மடியில் வைத்து உகக்கும்வாழ்வு நமக்கு எதிராசன் அருளும் வாழ்வே

பொருள்

ஸ்ரீ ராமாநுஜர் அருளும் பயணத்தை மணவாள மாமுனிகள் சித்திரிக்கிறார். பரமபதத்துக்குச் செல்லும் வழியின் ஒவ்வொரு இன்பத்தையும் அனுபவித்து, அமுதம் போன்ற விரஜா நதியில் நீராடி, எல்லா அழுக்கையும் நீக்கி, ஸ்ரீ வைகுண்டத்தின் தெளிந்த வானை அடைவோம். அங்கே ஒளிரும் புதிய வடிவத்தைப் பெறுவோம். நித்யஸூரிகள் வந்து நம்மை வரவேற்று, அலங்கரித்து, கௌரவித்து, பெரிய மணிமண்டபத்துக்கு அழைத்துச் செல்வார்கள்; அங்கே லக்ஷ்மியின் நாயகன் மகிழ்ச்சியோடு நம்மைத் தம் மடியில் ஏற்றிக்கொள்வார்.

பாசுரம் 21

திருமலையாழ்வார் திருவாய்மொழிப்பிள்ளை சீர் அருளால்தரு மதி கொண்டவர் தம்மை உத்தாரகராக எண்ணிஇரு மனமே அவர்க்காய் எதிராசர் எமைக் கடுகபரமபதம் தன்னில் ஏற்றுவர் என்ன பயம் நமக்கே

பொருள்

நெஞ்சே, திருமலை ஆழ்வார் (திருவாய்மொழிப் பிள்ளை) தம் அருளால் தரும் ஞானத்தால், நம்மைக் காப்பவர் அவரே என்று உறுதியாக இரு. அவர் பொருட்டே எதிராசர் விரைவில் நம்மைப் பரமபதத்துக்கு உயர்த்துவார். நாம் அஞ்ச என்ன இருக்கிறது?

பாசுரம் 22

தீதற்ற ஞானத் திருவாய்மொழிப் பிள்ளை சீரருளால்ஏதத்தை மாற்றும் எதிராசர் தம் அபிமானம் என்னும்போதத்தை ஏறிப் பவமாம் புணரி தனைக் கடந்துகோதற்ற மாதவன் பாதக் கரையைக் குறுகுவனே

பொருள்

குற்றமற்ற திருவாய்மொழிப் பிள்ளையின் அருளால், நம் குற்றங்களையெல்லாம் போக்கும் எதிராசரின் அன்பான பரிவு என்னும் கப்பலில் ஏறுவேன். அதில் பிறவிக் கடலைக் கடந்து கரை சேர்வேன்: அந்தக் கரை, குற்றமற்ற எம்பெருமானான லக்ஷ்மியின் நாயகனின் திருவடிகள்.

பாசுரம் 23

அடியார்கள் குழாங்கள் அழகோலக்கம் இருக்கஆனந்த மயமான மாமணி மண்டபத்துபடியாதுமில் படுக்கையாய் இருக்கும் அனந்தன்பணா மணிகள் தம்மின் ஒளி மண்டலத்தின் இடையில்வடிவாரும் மாமலராள் வலவருகும் மற்றைமண்மகளும் ஆய்மகளும் இடவருகும் இருக்கநடுவாக வீற்றிருக்கும் நாரணனைக் கடுகநான் அனுபவிக்கும் வகை நல்கு என் எதிராசா

பொருள்

ஆனந்தமயமான ஸ்ரீ வைகுண்டத்து மணிமண்டபத்தில், அடியார் கூட்டங்கள் சூழ, படங்களின் மணிகள் சுற்றிலும் ஒளிரும் ஆதிசேஷன்மேல் எம்பெருமான் சாய்ந்திருக்கிறார். அவருக்கு வலப்புறம் லக்ஷ்மியும், இடப்புறம் பூதேவியும் நீளா தேவியும் இருக்கிறார்கள். எதிராசரே, என் ஸ்வாமியே, அங்கே அவர்கள் நடுவே வீற்றிருக்கும் நாராயணனை நான் விரைவில் அனுபவிக்க அருளுங்கள்.

பாசுரம் 24

இந்த உடல் விட்டு இரவி மண்டலத்தூடு ஏகிஇவ்வண்டம் கழித்து இடையில் ஆவரணம் ஏழ் போய்அந்தமில் பாழ் கடந்து அழகார் விரசை தனில் குளித்து அங்குஅமானவனால் ஒளிக் கொண்ட சோதியும் பெற்று அமரர்வந்து எதிர் கொண்டு அலங்கரித்து வாழ்த்தி வழி நடத்தவைகுந்தம் புக்கு மணிமண்டபத்துச் சென்றுநம் திருமால் அடியார்கள் குழாங்களுடன் கூடும்நாள் எனக்குக் குறுகும் வகை நல்கு என் எதிராசா

பொருள்

மணவாள மாமுனிகள் ஆத்மாவின் கடைசிப் பயணத்தை விவரிக்கிறார். அது இந்த உடலை விட்டு, சூரியன் வழியே சென்று, இந்த அண்டத்தையும் அதன் ஏழு ஆவரணங்களையும் கடந்து, விரஜா நதியில் நீராடி, ஒளிரும் வடிவத்தைப் பெறுகிறது. நித்யஸூரிகள் அதை வரவேற்று, அலங்கரித்து, போற்றி, எம்பெருமானின் அடியார்களோடு சேர்க்க ஸ்ரீ வைகுண்டத்து மணிமண்டபத்துக்குள் அழைத்துச் செல்கிறார்கள். எதிராசரே, என் ஸ்வாமியே, அந்த நாளை எனக்கு அருகில் கொண்டுவாருங்கள்.

பாசுரம் 25

என்று நிரேதுகமாக என்னை அபிமானித்துயானும் அதறிந்து உனக்கேயாய் இருக்கும் வகை செய்தாய்அன்று முதல் இன்றளவும் அநவரதம் பிழையேஅடுத்தடுத்துச் செய்வது அனுதவிப்பது இனிச் செய்யேன்என்று உன்னை வந்து இரப்பதாம் என் கொடுமை கண்டும்இகழாதே இரவு பகல் அடிமை கொண்டு போந்தாய்இன்று திருநாடும் எனக்கு அருள எண்ணுகின்றாய்இனிக் கடுகச் செய்தருள வேண்டும் எதிராசா

பொருள்

எதிராசரே, என் பக்கம் எந்தக் காரணமும் இல்லாமலேயே நீங்கள் என்னை உங்களுடையவனாக ஏற்று, அதை எனக்குப் புரியவைத்து, உங்களுக்காகவே வாழச் செய்தீர்கள். அதுமுதல் நான் தவறு செய்வதும், பின் வருந்துவதும், இனி செய்யமாட்டேன் என்று உறுதி கூறுவதுமாகவே இருக்கிறேன். இவை அனைத்தையும் பார்த்தும் நீங்கள் என்னை இரவும் பகலும் உங்கள் கைங்கர்யத்தில் வைத்திருந்தீர்கள்; இப்போது எனக்குப் பரமபதம் தர எண்ணியிருக்கிறீர்கள். தயவுசெய்து அதை விரைவில் செய்யுங்கள்.

பாசுரம் 26

தென் அரங்கர் தமக்காமோ தேவியர்கட்காமோசேனையர் கோன் முதலான சூரியர்கட்காமோமன்னிய சீர் மாறன் அருள் மாரி தமக்காமோமற்றும் உள்ள தேசிகர்கள் தங்களுக்குமாமோஎன்னுடைய பிழை பொறுக்க யாவருக்கு முடியும்எதிராசா உனக்கு அன்றி யான் ஒருவர்க்கு ஆகேன்உன் அருளால் எனக்கு ருசி தன்னையும் உண்டாக்கிஒளி விசும்பில் அடியேனை ஒருப்படுத்து விரைந்தே

பொருள்

என் குற்றங்களை யார் பொறுப்பார்கள்? ஸ்ரீ ரங்கநாதனா, அவருடைய திவ்ய நாச்சியார்களா, சேனை முதலியாரும் நித்யஸூரிகளுமா, நம்மாழ்வாரா, அல்லது மற்ற ஆசார்யர்களா? எதிராசரே, நான் உங்களைத் தவிர வேறு யாருக்கும் உரியவன் அல்லன். உங்கள் அருளால் என்னுள் அந்த இலக்கின்மேல் ஏக்கத்தை உண்டாக்கி, ஒளிரும் பரமபதத்துக்கு என்னை விரைவில் அனுப்புங்கள்.

பாசுரம் 27

இவ்வுலகில் இனி ஒன்றும் எண்ணாதே நெஞ்சேஇரவு பகல் எதிராசர் எமக்கு இனிமேல் அருளும்அவ்வுலகை அலர்மகள் கோன் அங்கு இருக்கும் இருப்பைஅடியார் குழாங்கள் தமை அவர்கள் அனுபவத்தைஇவ்வுயிரும் அதுக்கு இட்டுப் பிறந்து இழந்து கிடந்ததுஎன்னும் அத்தை என்றும் அதுக்கு இடைச்சுவராய்க் கிடக்கும்வெவ்வினையால் வந்த உடல் விடும் பொழுதை விட்டால்விளையும் இன்பம் தன்னை முற்றும் விடாமல் இருந்து எண்ணே

பொருள்

நெஞ்சே, இவ்வுலகில் இனி எதையும் நினைக்காதே. இரவும் பகலும் எதிராசர் அருளப்போவதை மட்டுமே நினை: மேலே உள்ள அந்த உலகம், அங்கே வீற்றிருக்கும் லக்ஷ்மியின் நாயகன், அடியார் கூட்டங்கள், அவர்களின் ஆனந்தம்; அதற்காகவே நம் ஆத்மா பிறந்தது, ஆனால் இதுவரை அதை இழந்துவிட்டது. கர்மத்தால் ஆன இந்த உடல் விழும் தருணத்தையும், அதன்பின் வரும் பேரானந்தத்தையும் நினை.

பாசுரம் 28

பண்டு பலவாரியரும் பாருலகோர் உய்யப்பரிவுடனே செய்தருளும் பல்கலைகள் தம்மைகண்டதெல்லாம் எழுதி அவை கற்றிருந்தும் பிறர்க்குக்காதலுடன் கற்பித்தும் காலத்தைக் கழித்தேன்புண்டரீகை கேள்வன் உறை பொன்னுலகு தன்னில்போக நினைவு ஒன்றும் இன்றிப் பொருந்தி இங்கே இருந்தேன்எண்டிசையும் ஏத்தும் எதிராசன் அருளாலேஎழில் விசும்பை அன்றி இப்போது என் மனம் எண்ணாதே

பொருள்

உலகம் உய்ய வேண்டும் என்று நம் பூர்வாசார்யர்கள் கருணையோடு பல நூல்களை எழுதினார்கள். நான் அவை அனைத்தையும் எழுதி, கற்று, அன்போடு பிறருக்குக் கற்பித்து என் காலத்தைக் கழித்தேன். ஆனாலும் லக்ஷ்மியின் நாயகனின் உலகுக்குச் செல்ல வேண்டும் என்ற ஒரு நினைவும் இல்லாமல் இவ்வுலகில் திருப்தியோடு வாழ்ந்தேன். இப்போது எட்டுத் திசைகளும் போற்றும் எதிராசரின் அருளால், என் மனம் பரமபதத்தைத் தவிர வேறெதையும் நினைப்பதில்லை.

பாசுரம் 29

சாறுவாக மதம் நீறு செய்து சமணச் செடிக் கனல் கொளுத்தியேசாக்கியக் கடலை வற்றுவித்து மிகு சாங்கியக்கிரி முறித்திடமாறு செய்திடுகணாத வாதியர்கள் வாய் தகர்த்தற மிகுத்து மேல்வந்த பாசுபதர் சிந்தியோடும் வகை வாது செய்த எதிராசனார்கூறும் மாகுரு மதத்தோடு ஓங்கிய குமாரிலன் மதம் அவற்றின் மேல்கொடிய தர்க்கசரம் விட்ட பின் குறுகிய மாயவாதியரை வென்றிடமீறி வாதில் வரும் பாற்கரன் மத விலக்கடிக் கொடி எறிந்து போய்மிக்க யாதவ மதத்தை மாய்த்த பெருவீரர் நாளும் மிக வாழியே

பொருள்

வாதத்தில் தவறான கொள்கைகளை வென்ற வீரராக ஸ்ரீ ராமாநுஜரை மணவாள மாமுனிகள் கொண்டாடுகிறார். அவர் உலகாயத மதத்தை எரித்தார், சமணப் புதருக்குத் தீ வைத்தார், பௌத்தக் கடலை வற்றச் செய்தார், ஸாங்க்ய மலையை உடைத்தார். கணாதரைப் பின்பற்றுவோரை வாயடைக்கச் செய்தார், பாசுபதர்களைச் சிதறடித்தார். குமாரிலரின் மதத்தின்மீது தர்க்க அம்புகளை எய்தார், மாயாவாதிகளை வென்றார், பாஸ்கரரின் கொடியை வெட்டினார், யாதவரின் கொள்கையை முடித்தார். இந்த மாவீரர் என்றென்றும் வாழ்ந்து செழிக்கட்டும்.

பாசுரம் 30

சீராரும் எதிராசர் திருவடிகள் வாழிதிருவரையில் சாத்திய செந்துவராடை வாழிஏராரும் செய்ய வடிவு எப்பொழுதும் வாழிஇலங்கிய முந்நூல் வாழி இணைத் தோள்கள் வாழிசோராத துய்ய செய்ய முகச்சோதி வாழிதூமுறுவல் வாழி துணை மலர்க் கண்கள் வாழிஈராறு திருநாமம் அணிந்த எழில் வாழிஇனிதிருப்போடு எழில் ஞான முத்திரை வாழியே

பொருள்

இங்கே மணவாள மாமுனிகள் ஸ்ரீ ராமாநுஜரின் திவ்ய திருமேனியை ஒவ்வொரு அங்கமாக வாழ்த்துகிறார். அவருடைய திருவடிகளையும், இடுப்பில் அணிந்த காவி ஆடையையும், அழகிய வடிவையும், மார்பில் உள்ள பூணூலையும், இரு தோள்களையும் வாழ்த்துகிறார். அவருடைய முகத்தின் ஒளியையும், மென்மையான புன்னகையையும், தாமரைக் கண்களையும், அவர் அணியும் பன்னிரண்டு திருமண் காப்புகளையும் வாழ்த்துகிறார். இறுதியாக அவருடைய அமைதியான அமர்ந்த திருக்கோலத்தையும், ஞான முத்திரை காட்டும் திருக்கையையும் வாழ்த்துகிறார்.

பாசுரம் 31

அறுசமயச் செடியதனை அடியறுத்தான் வாழியேஅடர்ந்து வரும் குதிட்டிகளை அறத்துறந்தான் வாழியேசெறுகலியைச் சிறிதும் அறத் தீர்த்து விட்டான் வாழியேதென்னரங்கர் செல்வம் முற்றும் திருத்தி வைத்தான் வாழியேமறை அதனில் பொருள் அனைத்தும் வாய்மொழிந்தான் வாழியேமாறன் உரை செய்த தமிழ்மறை வளர்த்தோன் வாழியேஅறம் மிகு நற்பெரும் பூதூர் அவதரித்தான் வாழியேஅழகாரும் எதிராசர் அடியிணைகள் வாழியே

பொருள்

ஆறு பொய்ச் சமயங்களை வேரோடு வெட்டி, வேதத்தைத் திரித்துக் கூறுவோரை விரட்டிய ஸ்ரீ ராமாநுஜர் வாழ்க. கலியின் பிடியை முடித்து, ஸ்ரீரங்கநாதனின் செல்வம் அனைத்தையும் சீர்படுத்தி, வேதத்தின் முழுப் பொருளையும் விளக்கி, நம்மாழ்வாரின் தமிழ் வேதத்தை வளர்த்தவர் வாழ்க. ஸ்ரீபெரும்புதூரில் அவதரித்தவர் வாழ்க, அவருடைய அழகிய திருவடிகள் வாழ்க.

பாசுரம் 32

சங்கர பாற்கர யாதவ பாட்ட பிரபாகரர் தங்கள் மதம்சாய்வுற வாதியர் மாய்குவர் என்று சதுமறை வாழ்ந்திடுநாள்வெங்கலி இங்கு இனி வீறு நமக்கிலை என்று மிகத் தளர்நாள்மேதினி நம்சுமை ஆறும் எனத் துயர் விட்டு விளங்கிய நாள்மங்கையராளி பராங்குச முன்னவர் வாழ்வு முளைத்திடு நாள்மன்னிய தென்னரங்காபுரி மாமலை மற்றும் உவந்திடுநாள்செங்கயல் வாவிகள் சூழ் வயல் நாளும் சிறந்த பெரும்பூதூர்ச்சீமான் இளையாழ்வார் வந்தருளிய நாள் திருவாதிரை நாளே

பொருள்

ஸ்ரீ ராமாநுஜர் அவதரித்த நக்ஷத்திர நாளான திருவாதிரையை மணவாள மாமுனிகள் போற்றுகிறார். அந்நாளில் எதிர்ச் சமயங்கள் வீழ, வேதங்கள் எழுந்தன; கலியுகம் மனம் தளர்ந்தது; பூமியின் பாரம் நீங்கியது. திருமங்கை ஆழ்வார், நம்மாழ்வார், ஆசார்யர்கள் ஆகியோரின் மரபு மீண்டும் தழைத்தது; ஸ்ரீரங்கம், திருமலை முதலிய திவ்ய தேசங்கள் மகிழ்ந்தன. இளையாழ்வார் (ஸ்ரீ ராமாநுஜர்) ஸ்ரீபெரும்புதூரில் அவதரித்த நாள் அது.

பாசுரம் 33

இன்னம் எத்தனை காலம் இந்த உடம்புடன் யான் இருப்பன்இன்னபொழுது உடம்பு விடும் இன்னபடி அதுதான்இன்னவிடத்தே அதுவும் என்னும் இவையெல்லாம்எதிராசா நீ அறிதி யான் இவை ஒன்று அறியேன்என்னை இனி இவ்வுடம்பை விடுவித்து உன் அருளால்ஏராரும் வைகுந்தத்து ஏற்ற நினைவு உண்டேல்பின்னை விரையாமல் மறந்து இருக்கிறதென் பேசாய்பேதைமை தீர்த்து என்னை அடிமை கொண்ட பெருமானே

பொருள்

இந்த உடலில் நான் எவ்வளவு காலம் இருக்க வேண்டும்? அது எந்த நொடியில், எந்த விதத்தில், எந்த இடத்தில் விழும்? எதிராசரே, இவை அனைத்தும் உங்களுக்குத் தெரியும்; எனக்கு எதுவும் தெரியாது. நீங்கள் என் அறியாமையை நீக்கி என்னை உங்கள் அடியானாக்கினீர்கள். என்னை விடுவித்து ஸ்ரீ வைகுண்டத்துக்கு உயர்த்த எண்ணினால், மறந்தவர் போல ஏன் காத்திருக்கிறீர்கள்? சொல்லுங்கள்.

பாசுரம் 34

முன்னை வினை பின்னை வினை ஆரத்தம் என்னும்மூன்று வகையான வினைத் தொகை அனைத்தும் யானேஎன்னை அடைந்தோர் தமக்குக் கழிப்பன் என்னும் அரங்கர்எதிராசா நீ இட்ட வழக்கன்றோ சொல்லாய்உன்னை அல்லது அறியாத யான் இந்த உடம்போடுஉழன்று வினைப் பயன் புசிக்க வேண்டுவது ஒன்று உண்டோஎன்னுடைய இருவினையை இறைப் பொழுதில் மாற்றிஏராரும் வைகுந்தத்து ஏற்றி விடாய் நீயே

பொருள்

தம்மைச் சரணடைந்தவர்களுக்கு மூன்று வகைக் கர்மங்களையும் தாமே நீக்குவதாக ஸ்ரீ ரங்கநாதன் அறிவித்திருக்கிறார்: முன் செய்த கர்மம், பின் வரும் கர்மம், ஏற்கனவே பலன் தரத் தொடங்கிய கர்மம். எதிராசரே, அது உங்கள் சொல்லுக்காக அவர் செய்த வாக்குறுதி அல்லவா? உங்களைத் தவிர யாரையும் நான் அறியேன்; அப்படியிருக்க இந்த உடலில் இன்னும் என் கர்மத்தை அனுபவிக்கத்தான் வேண்டுமா? ஒரு நொடியில் என் வினைகளைத் துடைத்து என்னை ஸ்ரீ வைகுண்டத்துக்கு உயர்த்துங்கள்.

பாசுரம் 35

அருளாலே அடியேனை அபிமானித்தருளிஅநவரதம் அடிமை கொள்ள நினைத்து நீயிருக்கமருளாலே புலன் போக வாஞ்சை செய்யும் என்றன்வல்வினையை மாற்றி உன் பால் மனம் வைக்கப் பண்ணாய்தெருளாரும் கூரத்தாழ்வானும் அவர் செல்வத்திருமகனார் தாமும் அருளிச் செய்த தீமைத்திரளான அத்தனையும் சேர உள்ள என்னைத்திருத்தி உய்யக் கொள்ளும் வகை தேரும் எதிராசா

பொருள்

எதிராசரே, நீங்கள் அருளோடு என்னை ஏற்று, என்றென்றும் உங்கள் கைங்கர்யத்தில் வைத்திருக்க விரும்புகிறீர்கள்; ஆனாலும் என் குழம்பிய மனம் புலன் இன்பங்களின் பின்னால் ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறது. என் வலிய கர்மத்தை மாற்றி, என் மனத்தை உங்கள் பக்கம் திருப்புங்கள். கூரத்தாழ்வானும் அவர் மகன் பராசர பட்டரும் தங்கள் பணிவால் தங்களிடம் பல குற்றங்களைப் பட்டியலிட்டார்கள்; அந்தக் குற்றங்கள் அனைத்தும் உண்மையில் என்னிடம்தான் இருக்கின்றன. என்னைத் திருத்தும் வழியைக் கண்டு என்னைக் காப்பாற்றுங்கள்.

பாசுரம் 36

வாசனையில் ஊற்றமோ மாளாத வல்வினையோஏதென்று அறியேன் எதிராசா தீதாகும்ஐம்புலனில் ஆசை அடியேன் மனம் தன்னைவன்புடனே தான் அடரும் வந்து

பொருள்

எதிராசரே, இது பழைய பழக்கமா அல்லது பிடிவாதமான கர்மமா என்று என்னால் சொல்ல முடியவில்லை. காரணம் எதுவாயினும், ஐம்புலன் இன்பங்களின்மேல் உள்ள ஆசை என் மனத்தை வலுக்கட்டாயமாக ஆட்கொள்கிறது.

பாசுரம் 37

இன்றளவும் இல்லாத அதிகாரம் மேலும் எனக்குஎன்று உளதாம் சொல்லாய் எதிராசா குன்றாவினைத் தொடரை வெட்டி விட்டு மேலை வைகுந்தத்துஎனைக் கடுக ஏற்றாதது என்

பொருள்

எதிராசரே, இன்றுவரை எனக்குத் தகுதி இருந்ததே இல்லை; அப்படியானால் அது எப்போதுதான் எனக்குக் கிடைக்கும்? சொல்லுங்கள். என் கர்மச் சங்கிலியை அறுத்து என்னை ஏன் விரைவில் ஸ்ரீ வைகுண்டத்துக்கு உயர்த்தவில்லை?

பாசுரம் 38

அஞ்சில் அறியாதார் ஐம்பதிலும் தாம் அறியார்என் சொல் எனக்கோ எதிராசா நெஞ்சம்உனதாள் ஒழிந்தவற்றையே உகக்க இன்றும்அனுதாபம் அற்று இருக்கையால்

பொருள்

'ஐந்தில் கற்காதவன் ஐம்பதிலும் கற்கமாட்டான்' என்று ஒரு பழமொழி உண்டு. எதிராசரே, அது என்னைப் பற்றித்தான் சொல்லப்பட்டதா? இப்போதும் என் நெஞ்சம் உங்கள் திருவடிகளைத் தவிர மற்ற அனைத்திலும் இன்பம் காண்கிறது; அதற்கு எந்த வருத்தமும் இல்லை.

பாசுரம் 39

வேம்பு கறியாக விரும்பினார் கைத்ததென்றுதாம் புகடாதே புசிக்கும் தன்மை போல் தீம்பன் இவன்என்று நினைத்து என்னை இகழார் எதிராசர்அன்று அறிந்து அங்கீகரிக்கையால்

பொருள்

வேம்பை ஒரு உணவாக விரும்புபவர்கள் அதன் கசப்புக்காக அதைத் துப்பாமல் உண்கிறார்கள். அதுபோல, என்னை ஏற்றுக்கொண்டபோதே நான் குற்றம் செய்பவன் என்று எதிராசர் அறிந்திருந்தார்; ஆகவே அவர் என்னை ஒருபோதும் இகழவோ கைவிடவோ மாட்டார்.

பாசுரம் 40

அவத்தே பொழுதை அடியேன் கழித்து இப்பவத்தே இருக்கும் அது பண்போ திவத்தே யான்சேரும் வகை அருளாய் சீரார் எதிராசாபோரும் இனி இவ்வுடம்பைப் போக்கு

பொருள்

என் நாட்களை வீணாக்கிக்கொண்டு இந்தப் பிறவி உலகிலேயே இருப்பது சரியா? பெருமை மிக்க எதிராசரே, பரமபதத்தை அடையும் வழியை எனக்கு அருளுங்கள். இனி போதும்; இந்த உடலை முடித்துவிடுங்கள்.

பாசுரம் 41

எனைப் போல் பிழை செய்வார் இவ்வுலகில் உண்டோஉனைப் போல் பொறுக்க வல்லார் உண்டோ அனைத்துலகும்வாழப் பிறந்த எதிராச மாமுனிவாஏழைக்கு இரங்காய் இனி

பொருள்

இவ்வுலகில் என்னைப் போலத் தவறு செய்பவர் யாராவது உண்டா? உங்களைப் போல மன்னிப்பவர் யாராவது உண்டா? எல்லா உலகங்களும் வாழ்வதற்காக அவதரித்த மாமுனிவரான எதிராசரே, இப்போதே இந்த ஏழையின்மேல் இரக்கம் காட்டுங்கள்.

பாசுரம் 42

ஐம்புலன்கள் மேலிட்டு அடரும்பொழுது அடியேன்உன் பதங்கள் தம்மை நினைந்து ஓலமிட்டால் பின்பு அவை தாம்என்னை அடராமல் இரங்காய் எதிராசாஉன்னை அல்லால் எனக்கு உண்டோ

பொருள்

ஐம்புலன்களும் எழுந்து என்னைத் தாக்கும்போது, உங்கள் திருவடிகளை நினைத்து உங்களை அழைக்கிறேன். எதிராசரே, அதன்பின் அவை மீண்டும் ஒருபோதும் என்னை வெல்லாதபடி செய்யுங்கள். உங்களைத் தவிர எனக்கு யார் இருக்கிறார்கள்?

பாசுரம் 43

இந்த உலகில் பொருந்தாமை ஏதும் இல்லைஅந்த உலகில் போக ஆசையில்லை இந்த நமக்குஎப்படியே தான் தருவர் எந்தை எதிராசர்ஒப்பில் திருநாடு உகந்து

பொருள்

இவ்வுலகின்மேல் எனக்குச் சிறிதும் வெறுப்பு இல்லை; அந்த உலகுக்குச் செல்ல வேண்டும் என்ற ஏக்கமும் இல்லை. அப்படியிருக்க என் தந்தை எதிராசர் ஒப்பற்ற பரமபதத்தை எனக்கு எப்படி மகிழ்ந்து தருவார்?

பாசுரம் 44

மாகாந்த நாரணனார் வைகும்வகை அறிந்தோர்க்குஏகாந்தம் இல்லை இருள் இல்லை மோகாந்தர்இவ்விடம் ஏகாந்தம் இருள் என்று பயம் அற்று இருந்துசெய்வர்கள் தாம் பாவத்திறம்

பொருள்

லக்ஷ்மியின் நாயகனான நாராயணன் எங்கும் உறைகிறார் என்று அறிந்தவர்கள், ஒளிந்துகொள்ளும் அளவுக்குத் தனிமையான அல்லது இருட்டான இடம் ஒன்று உண்டு என்று ஒருபோதும் நினைப்பதில்லை. மயங்கியவர்களோ 'இங்கே யாரும் இல்லை, இருட்டாக இருக்கிறது' என்று நினைத்து அச்சமின்றிப் பாவம் செய்துகொண்டே இருக்கிறார்கள்.

பாசுரம் 45

நாராயணன் திருமால் நாரம் நாம் என்னுமுறைஆராயில் நெஞ்சே அநாதி அன்றோ சீராரும்ஆசாரியனாலே அன்றோ நாம் உய்ந்தது என்றுகூசாமல் எப்பொழுதும் கூறு

பொருள்

நெஞ்சே, கூர்ந்து பார்: நாராயணன் உடைமையாளர், ஆத்மாக்களான நாம் அவருடைய உடைமை என்ற இந்த உறவுக்குத் தொடக்கமே இல்லை. ஆனாலும் நாம் உண்மையில் உய்வடைந்தது ஆசார்யர் மூலமாகத்தான். எந்தத் தயக்கமும் இல்லாமல் எப்போதும் இதைச் சொல்.

பாசுரம் 46

திருவாய்மொழிப் பிள்ளை தீவினையோம் தம்மைக்குருவாகி வந்து உய்யக் கொண்டு பொருவில்மதி தான் அளித்தருளும் வாழ்வன்றோ நெஞ்சேஎதிராசர்க்கு ஆளானோம் யாம்

பொருள்

நெஞ்சே, திருவாய்மொழிப் பிள்ளை நம் குருவாக வந்து, பாவிகளான நம்மை ஏற்று, காப்பாற்றி, ஒப்பற்ற ஞானத்தைத் தந்தார். அந்த நற்பேற்றால்தானே நாம் எதிராசருக்கு அடியார்களானோம்?

பாசுரம் 47

இராமானுசாய நம என்று இரவும் பகலும் சிந்தித்துஇரா மானுசர்கள் இருப்பிடம் தன்னில் இறைப் பொழுதும்இரா மானுசர் அவர்க்கு எல்லா அடிமையும் செய்ய எண்ணிஇரா மானுசர் தம்மை மாநுசராக என் கொல் எண்ணுவதே

பொருள்

இந்தப் பாசுரம் ராமாநுஜர் என்ற பெயரைக் கொண்டு சொல் விளையாட்டு செய்கிறது; ஏனெனில் 'இரா மானுசர்' என்பதற்கு 'தங்காத மனிதர்கள்' என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். சிலர் இரவும் பகலும் 'ராமாநுஜாய நம:' என்று நினைப்பதே இல்லை. சில அடியார்கள் அத்தகையவர்கள் வாழும் இடத்தில் ஒரு கணமும் தங்குவதில்லை. அந்த அடியார்களுக்கு எல்லா விதத்திலும் தொண்டு செய்ய ஒருபோதும் உறுதிகொள்ளாதவர்களை யார்தான் மனிதர்களாகக் கணக்கிட முடியும்?

பாசுரம் 48

எண்ணாது என் நெஞ்சம் இசையாது என் நா இறைஞ்சாது சென்னிகண்ணானவை ஒன்றும் காணலுறா கலியார் நலியஒண்ணாத வண்ணம் உலகளித்தோன் எதிராசன் அடிநண்ணாதவரை அரங்கேசர் செய்த நலம் நமக்கே

பொருள்

என் நெஞ்சம் அவர்களை நினைக்காது, என் நாக்கு அவர்களைப் போற்றாது, என் தலை அவர்களை வணங்காது, என் கண்கள் அவர்களைப் பார்க்காது: கலியின் தீங்கிலிருந்து உலகைக் காத்த எதிராசரின் திருவடிகளை அடையாதவர்கள் அவர்கள். இது ஸ்ரீ ரங்கநாதன் நமக்குச் செய்த நன்மை.

பாசுரம் 49

நந்தா நரகத்து அழுந்தாமை வேண்டிடில் நானிலத்தீர்என் தாதையான எதிராசனை நண்ணும் என்றும் அவன்அந்தாதி தன்னை அநுசந்தியும் அவன் தொண்டருடன்சிந்தா குலம் கெடச் சேர்ந்திரும் முத்தி பின் சித்திக்குமே

பொருள்

பூமியில் உள்ள மக்களே, முடிவில்லாத பிறவி நரகத்தில் மூழ்க நீங்கள் விரும்பவில்லை என்றால், என் தந்தை எதிராசரைச் சரணடையுங்கள். அவர்மேல் பாடப்பட்ட அந்தாதியை (இராமாநுச நூற்றந்தாதி) எப்போதும் ஓதுங்கள்; உங்கள் கவலைகள் தீர அவருடைய அடியார்களிடையே வாழுங்கள். மோக்ஷம் நிச்சயம் கிடைக்கும்.

பாசுரம் 50

அவத்தே அருமந்த காலத்தைப் போக்கி அறிவின்மையால் இப்பவத்தே உழல்கின்ற பாவியர்காள் பல காலம் நின்றுதவத்தே முயல்பவர் தங்கட்கும் எய்த ஒண்ணாத அந்தத்திவத்தே உம்மை வைக்கும் சிந்தியும் நீர் எதிராசன் என்றே

பொருள்

அரிய காலத்தை வீணாக்கி, அறியாமையால் பிறவிகளில் அலைந்துகொண்டிருக்கும் பாவப்பட்டவர்களே! 'எதிராசர்' என்று நினைத்தால் போதும். யுகங்கள்தோறும் தவம் செய்பவர்களாலும் அடைய முடியாத அந்த வானுலகில் அவர் உங்களை வைப்பார்.

பாசுரம் 51

என்றுளன் ஈசன் உயிரும் அன்றே உண்டு இக்காலம் எல்லாம்இன்றளவாகப் பழுதே கழிந்தது இருவினையால்என்று இழவின்றி இருக்கும் என் நெஞ்சம் இரவு பகல்நின்று தபிக்கும் எதிராசா நீ அருள் செய்த பின்னே

பொருள்

எம்பெருமான் இருக்கும் காலம் முழுவதும் ஆத்மாவும் இருந்து வருகிறது. அந்தக் காலம் முழுவதும், இன்றுவரை, நல்வினை தீவினைகளால் வீணாகிவிட்டது. அந்த இழப்பை என் நெஞ்சம் இதற்கு முன் ஒருபோதும் உணரவில்லை. எதிராசரே, நீங்கள் எனக்கு அருள் காட்டியது முதல் அது இரவும் பகலும் அதை எண்ணி வருந்துகிறது.

பாசுரம் 52

கனக கிரி மேல் கரிய முகில் போல்வினதை சிறுவன் மேற்கொண்டு தனுவிடும்போதுஏரார் அரங்கர் எதிராசர்க்காக என்பால்வாரா முன் நிற்பர் மகிழ்ந்து

பொருள்

பொன் மலையின்மேல் தங்கிய கருமேகம் போல, வினதையின் மைந்தனான கருடன்மேல் ஏறி ஸ்ரீ ரங்கநாதன் என் உடல் விழும் நேரத்தில் வருவார். எதிராசர் பொருட்டு, நான் இருக்கும் இடத்துக்கே வந்து மகிழ்ச்சியோடு என் முன் நிற்பார்.

பாசுரம் 53

இதத்தாலே தென்னரங்கர் செய்கின்றது என்றறிந்தேஇருந்தாலும் தற்கால வேதனையின் கனத்தால்பதைத்து ஆவோ என்னும் இந்தப் பாவ உடம்புடனேபல நோவும் அநுபவித்து இப்பவத்து இருக்கப் போமோமதத்தாலே வல்வினையின் வழி உழன்று திரிந்தவல்வினையேன் தன்னை உனக்கு ஆளாக்கிக் கொண்டஇதத் தாயும் தந்தையுமாம் எதிராசா என்னைஇனிக் கடுக இப்பவத்தினின்றும் எடுத்தருளே

பொருள்

ஸ்ரீ ரங்கநாதன் எல்லாவற்றையும் என் நன்மைக்காகவே செய்கிறார் என்று எனக்குத் தெரியும். இருந்தும் இப்போதைய வலியின் பாரத்தால் இந்தப் பாவ உடலில் 'ஆ, ஓ' என்று கதறுகிறேன். இத்தனை துன்பங்களைப் பட்டுக்கொண்டு இவ்வுலகில் நான் இருக்க முடியுமா? எதிராசரே, என் கர்மம் விரட்டிய இடமெல்லாம் நான் அலைந்தபோது என்னை உங்கள் அடியானாக்கிக்கொண்ட அன்புத் தாயும் தந்தையும் நீங்களே. என்னை விரைவில் இவ்வுலகிலிருந்து மேலே உயர்த்துங்கள்.

பாசுரம் 54

இன்னம் எத்தனை நாள் இவ்வுடம்புடன்இருந்து நோவு படக் கடவேன் ஐயோஎன்னை இதினின்றும் விடுவித்து நீர்என்றுதான் திருநாட்டினுள் ஏற்றுவீர்அன்னையும் அத்தனும் அல்லாத சுற்றமும்ஆகி என்னை அளித்தருள் நாதனேஎன் இதத்தை இராப் பகல் இன்றியேஏகம் எண்ணும் எதிராச வள்ளலே

பொருள்

இந்த உடலில் இன்னும் எத்தனை நாள் நான் துன்பப்பட வேண்டும்? ஐயோ! என்னை எப்போது விடுவித்து ஸ்ரீ வைகுண்டத்துக்கு அழைத்துச் செல்வீர்கள்? நீங்களே என் தாயாக, என் தந்தையாக, மற்ற எல்லா உறவுமாகி என்னைக் காக்கிறீர்கள். வள்ளலான எதிராசரே, இரவும் பகலும் நீங்கள் என் நன்மையை மட்டுமே நினைக்கிறீர்கள்.

பாசுரம் 55

தென்னரங்கர் சீர் அருளுக்கு இலக்காகப் பெற்றோம்திருவரங்கம் திருப்பதியே இருப்பாகப் பெற்றோம்மன்னிய சீர் மாறன் கலை உணவாகப் பெற்றோம்மதுரகவி சொற்படியே நிலையாகப் பெற்றோம்முன்னவராம் நம் குரவர் மொழிகள் உள்ளப் பெற்றோம்முழுதும் நமக்கு அவை பொழுது போக்காகப் பெற்றோம்பின்னை ஒன்று தனில் நெஞ்சு பேராமல் பெற்றோம்பிறர் மினுக்கம் பொறாமை இல்லாப் பெருமையும் பெற்றோமே

பொருள்

ஸ்ரீ ராமாநுஜரின் அருள் தமக்குத் தந்தவற்றுக்காக மணவாள மாமுனிகள் நன்றி கூறுகிறார். நாம் ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் அருளுக்கு உரியவர்களானோம்; ஸ்ரீரங்கமே நம் இருப்பிடம். நம்மாழ்வாரின் சொற்களே நம் உணவு; மதுரகவி ஆழ்வாரைப் போல நம் ஆசார்யரையே நாம் எல்லாமாகக் கொள்கிறோம். நம் பூர்வாசார்யர்களின் சொற்களே நம் மனத்தையும் நம் காலத்தையும் நிரப்புகின்றன. நம் நெஞ்சம் வேறெங்கும் அலைவதில்லை; பிறருடைய பெருமையைக் கண்டு நமக்குப் பொறாமை இல்லை.

பாசுரம் 56

உந்தன் அபிமானமே உத்தாரகம் என்றுசிந்தை தெளிந்திருக்கச் செய்த நீ அந்தோஎதிராசா நோய்களால் என்னை நலக்காமல்சதிராக நின் திருத்தாள் தா

பொருள்

உங்கள் அன்பான ஏற்பு ஒன்றே இந்த ஆத்மாவைக் காக்கும் என்று என் மனத்துக்குத் தெளிவுபடுத்தினீர்கள். ஐயோ, எதிராசரே, நோய்கள் என்னை வதைக்க விடாதீர்கள். உங்கள் ஞானத்தால் உங்கள் திருவடிகளை எனக்கு அருளுங்கள்.

பாசுரம் 57

தேசிகர்கள் போற்றும் திருவாய்மொழிப் பிள்ளைவாச மலர்த் தாள் அடைந்த வத்துவென்று நேசத்தால்என் பிழைகள் காணா எதிராசரே அடியேன்புன்பகர்வைக் கேளும் பொறுத்து

பொருள்

எல்லா ஆசார்யர்களும் போற்றும் திருவாய்மொழிப் பிள்ளையின் மணம் கமழும் திருவடிகளைச் சரணடைந்திருக்கிறேன். அந்த உறவின் மேலுள்ள அன்பால் நீங்கள் என் குற்றங்களைப் பொருட்படுத்துவதில்லை. எதிராசரே, என் எளிய சொற்களையும் பொறுமையோடு கேளுங்கள்.

பாசுரம் 58

எந்தை திருவாய்மொழிப் பிள்ளை இன்னருளால்உன்தன் உறவை உணர்த்தியபின் இந்த உயிர்க்குஎல்லா உறவும் நீ என்றே எதிராசாநில்லாதது உண்டோ என் நெஞ்சு

பொருள்

என் தந்தை திருவாய்மொழிப் பிள்ளை தம் அருளால் உங்களோடு எனக்குள்ள உறவைக் காட்டினார். அதன்பின், எதிராசரே, இந்த ஆத்மாவுக்கு எல்லா உறவும் நீங்களே என்ற அறிவிலிருந்து என் நெஞ்சம் எப்போதாவது தடுமாற முடியுமா?

பாசுரம் 59

எந்தை திருவரங்கர் ஏரார் கருடன் மேல்வந்து முகம் காட்டி வழி நடத்த சிந்தை செய்து இப்பொல்லா உடம்பு தனைப் போக்குவது எந்நாள் கொலோசொல்லாய் எதிராசா சூழ்ந்து

பொருள்

என் ஸ்வாமி ஸ்ரீ ரங்கநாதன் அழகிய கருடன்மேல் வந்து, எனக்குத் தம் திருமுகத்தைக் காட்டி, பரமபதத்துக்குச் செல்லும் வழியில் என்னை அழைத்துச் செல்வார். இந்த இழிந்த உடலை முடிக்க அவர் எப்போது முடிவு செய்வார்? எதிராசரே, யோசித்து எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

பாசுரம் 60

இந்த அரங்கத்து இனிதிரு நீ என்று அரங்கர்எந்தை எதிராசர்க்கு ஈந்த வரம் சிந்தை செய்யில்நம்மதன்றோ நெஞ்சமே நற்றாதை சொம் புதல்வர்தம்மதன்றோ தாயமுறை தான்

பொருள்

ஸ்ரீ ரங்கநாதன் என் தந்தை எதிராசருக்கு ஒரு வரம் தந்தார்: 'இங்கே ஸ்ரீரங்கத்தில் இன்பமாக வாழ்க.' நெஞ்சே, யோசித்துப் பார்த்தால், அந்த வரம் நமக்கும் உரியது. நல்ல தந்தையின் சொந்தச் செல்வம் வாரிசு உரிமையால் அவருடைய மகனுக்கு வந்து சேரும்.

பாடம் koyil.org, acharya.org, K. Sridharan (archive.org) உடன் ஒவ்வொரு பாடலாகச் சரிபார்க்கப்பட்டது. பொருள்கள் வாசகருக்கு உதவ எளிமையாகத் தரப்பட்டவை; அநுஸந்தானத்தை ஒரு அத்யாபகரிடம் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்.

இவை வாசகருக்கு உதவும் சிறிய அறிமுகங்கள்; நூல்களைத் தம் ஆசார்யரிடம் கற்பதே சிறந்தது.

இந்த நூலைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகையிடம் கேளுங்கள் →

← மணவாள மாமுனிகள்