ஸ்ரீரங்கத்துப் பெரிய நம்பி — மஹாபூர்ணர் என்றும் அழைக்கப்படுபவர் — ஆளவந்தாரின் முதன்மைச் சிஷ்யர்களில் ஒருவர். ஆளவந்தார் பரமபதித்த பின், ஸ்ரீரங்கத்து ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள், காஞ்சிக்குச் சென்று ராமாநுஜரைத் தங்களுக்குத் தலைவராக அழைத்து வரும்படி அவரை வேண்டினர்.
அதே நேரத்தில் ராமாநுஜரும் ஸ்ரீரங்கம் நோக்கிப் புறப்பட்டிருந்தார். பெரியோர் வாக்குப்படி, இருவரும் வழியில் மதுராந்தகத்தில் ஏரிகாத்த ராமர் கோயிலில் சந்தித்தனர். ஒரு நாள் கூடக் காத்திருக்க ராமாநுஜர் விரும்பவில்லை; ஆகவே பெரிய நம்பி அங்கேயே மகிழ மரத்தடியில் அவருக்குப் பஞ்ச ஸம்ஸ்காரம் செய்தருளினார். அந்த இடத்தை அடியார்கள் இன்றும் போற்றுகின்றனர்.
பின்னர் பெரிய நம்பி சில மாதங்கள் காஞ்சியில் ராமாநுஜருடன் தங்கி, ஆளவந்தாரிடம் தாம் பெற்றதை அவருக்கு உபதேசித்தார். அவரை நூல்களுக்காக அல்ல, அவருடைய உபதேசத்துக்கும் வாழ்வுக்குமே நினைவுகூர்கிறோம். பிறப்பைக் காரணம் காட்டிப் பிறர் மதிக்காத, ஆளவந்தாரின் பெரும் பக்தரான மாறனேரி நம்பிக்குப் பெரிய நம்பி இறுதிக் கடன்களைச் செய்தார் என்பதையும் பெரியோர் நினைவுகூர்வர். கேட்டவர்களுக்கு, எம்பெருமானின் அடியவரே எல்லாரினும் போற்றத்தக்கவர் என்று பதில் சொன்னார்; ராமாநுஜரும் அவர் பக்கம் நின்றார்.
முதுமையில், சோழ அரசன் ராமாநுஜரைத் தன் அவைக்கு அழைத்தபோது, ராமாநுஜர் தப்பிச் செல்லும்படி, பெரிய நம்பி கூரத்தாழ்வானுடன் சேர்ந்து அவருக்குப் பதிலாக அவைக்குச் சென்றார். பெரியோர் வாக்குப்படி அங்கே அவர் கண்பார்வையை இழந்தார்; திரும்பும் வழியில் தம் மகள் அத்துழாயின் மடியில் தலை வைத்துப் பரமபதித்தார்.