ஸ்ரீரங்கத்தின் திவ்யத் தாயாரான ஸ்ரீ ரங்கநாயகியைப் போற்றும் அறுபத்தொரு ச்லோகங்கள்; திவ்ய தம்பதியின் ஸந்நிதியிலேயே குழந்தையாக வளர்ந்த பட்டர் உள்ளம் உருகிப் பொழிந்தவை.
12345678910111213141516171819202122232425262728293031323334353637383940414243444546474849505152535455565758596061
பொருள்
ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மியைக் கைகூப்பி வணங்குகிறேன். அசையும் அசையாத எல்லா உயிர்களையும் படைத்து ஆளும் பெரும் செயலை ஸ்ரீமந் நாராயணன் மேற்கொள்கிறான்; ஆனால் அந்தச் செயல் முழுவதற்கும் அதன் நோக்கத்தையும் பலனையும் தருவது அவளுடைய ஒப்புதல் நிறைந்த கடாக்ஷமே.
பொருள்
ஸ்ரீரங்கம் கோயிலின் கருவறையில் மங்கள தீபச்சுடர் போல் ஒளிரும், ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் நாச்சியாரான ஸ்ரீயை நாங்கள் சரணடைகிறோம். திறந்தும் பாதி மூடியும் விளையாடும் அவளுடைய பார்வைகளின் லீலையால்தான் ஏழு உலகங்களும் முளைத்துத் தோன்றுகின்றன, காக்கப்படுகின்றன, மீண்டும் ஒடுக்கப்படுகின்றன.
பொருள்
எம்பெருமான் விரும்பியதைத் தரும் கற்பக மரம் போன்றவன்; கிளைகள் போன்ற அவனுடைய கைகள் எல்லாப் பக்கங்களிலும் நீண்டு, தன்னைப் பற்றிப் படரும் மென்மையான கொடியைத் தழுவும் ஆசையில் சிலிர்க்கின்றன. தன் மலர்கள் மேல் சுற்றும் வண்டுகள் போன்ற கண்களை உடைய அந்தக் கற்பகக் கொடியான ஸ்ரீ லக்ஷ்மி தன் கருணைப் பார்வைகளை என் பக்கம் அனுப்பட்டும்.
பொருள்
அவளுடைய புருவத்தின் அசைவே எம்பெருமான் படைக்கும் ஒவ்வொன்றின் நிலையையும் வரிசையையும் தீர்மானிக்கிறது; அவனுடைய திருமார்பில் உள்ள அவளுடைய திருவடிச் சுவடுகளைக் கொண்டே உபநிஷத்துக்கள் அவனைப் பரம்பொருளாக அறிகின்றன. அவளுக்கு, அவனுடைய பரந்த விஸ்வரூபமும் தன் ஆனந்தத்துக்கு ஒரு சிறு முன்னுரை மட்டுமே. அமுத அலைகளையும் விஞ்சும் தன் பார்வைகளால் அந்த ஸ்ரீ நம்மைப் போர்த்தட்டும்.
பொருள்
உன் பெருமை எவ்வளவு பரந்தது என்றால், அதற்குத் தகுந்த ஒரு ஸ்தோத்திரம் இயற்ற விரும்புவதே எனக்கு எட்டாத தொலைவில் உள்ளது; பிரம்மாவும் பழைய ரிஷிகளுமே 'அவளைப் புகழ நாங்கள் யார்?' என்றனர். தேவீ, உன் உண்மை இயல்பு சொல்லுக்கும் மனத்துக்கும் அப்பாற்பட்டது; அப்படியிருக்க நான் எந்தச் சொற்களைத் திரட்டுவேன்? என் சொல் பேறு பெற வேண்டும் என்பதற்காக மட்டுமே நான் முயல்கிறேன்.
பொருள்
தான் புகழ்பவரின் நற்குணங்களை வெளிக்கொணர்பவனே உண்மையான புகழ்பவன் என்று கவிஞர்கள் கூறுவர். அப்படியானால் அந்தப் பணி எல்லாரையும் விட எனக்கே உரியது; ஏனெனில் என் போன்றவனின் குறையுள்ள சொற்களை நீ ஏற்கும்போதுதான் உன் பொறுமை, வள்ளன்மை, கருணை ஆகியவை தம் முழுப் பெருமையையும் காட்டுகின்றன.
பொருள்
ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் நாச்சியாரான ஸ்ரீ லக்ஷ்மி தன் இனிய பார்வைகளால் எங்கள் ஸ்தோத்திரத்தைத் தானே நிறைவு செய்யட்டும். அப்போது கேட்க ஆவலுள்ள கவிஞர்கள், சொல்லும் பொருளும் திறம்படப் பின்னப்பட்டிருப்பதற்காக அதைப் பருகுவார்கள்.
பொருள்
ஸ்ரீயே, என் சொல்லைப் பல வழிகளில் பெருகச் செய்: எல்லாக் குற்றங்களும் நீங்கியதாக, நல்ல குணங்கள் நிறைந்ததாக, மனத்துக்கு இனியதாக, அறிய எளிதாக இருந்தும் ஆழமானதாக. அதன் சொற்கள் உடன்பிறந்தோர் போல ஒன்றாக அமரட்டும்; கேட்பவர்கள் ஒரு கணமும் தவறவிடாமல் அதை உள்வாங்கட்டும்.
பொருள்
ஓ ஸ்ரீ ரங்கநாதா, ஸ்ரீக்கும் பெருமை தரும் பிரானே, கூர்ந்து கேள்: உன் அன்புக்குரிய ஸ்ரீயை உன்னை விடவும் உயர்வாக நாங்கள் புகழப் போகிறோம். அதைக் கேட்கும்போது உன் கண்கள் மகிழ்ச்சியால் மின்னட்டும்; நூறு கவசங்கள் வெடிக்கும் அளவுக்கு உன் தோள்கள் களிப்பால் பூரிக்கட்டும்.
பொருள்
தேவீ, பழைய மகரிஷிகள் வேதத்தை உன் நற்குணங்கள் என்னும் ரத்தினங்களை வைத்திருக்கும் நிதிப்பேழை என்கின்றனர். இதிஹாஸங்கள், சரியான தர்க்கம், ஸ்ம்ருதிகள், புராணங்கள் ஆகியவை அதன் கதவைத் திறக்கும் திறவுகோல்கள்.
பொருள்
சிலர் வேதங்கள் பிரமாணம் அல்ல என்றனர்; சிலர் உலகுக்கு ஆள்பவனே இல்லை என்றனர்; சிலர் ஈஸ்வரன் உண்டு ஆனால் அவனுக்கு நற்குணங்கள் இல்லை என்றனர்; சிலர் பிச்சை ஏற்பவன் ஒருவனையே பரம அரசனாக்கினர்; இந்த அறிவிலிகள் ஒருவரோடொருவர் முடிவில்லாமல் சண்டையிட்டனர். ஸ்ரீரங்கம் கோயில் முற்றத்தின் பொற்கொடியே, அவர்கள் ஒரு கணமேனும் உன் பார்வைக்குள் வராததால்தான் இது நடந்தது.
பொருள்
பாக்கியசாலிகளான பக்தர்கள் மனம் என்னும் கண்ணில் பக்தி என்னும் மையைத் தீட்டிக்கொள்கின்றனர். அதனால் அவர்கள், புதைந்த புதையல் போல் உபநிஷத்துக்களில் மறைந்திருக்கும் உன் பெருமையைக் கண்டு அனுபவிக்கின்றனர். கீதை சொல்லும் தெய்வச் செல்வத்தோடு பிறந்தவர்கள் நிச்சயமாக அவர்களே.
பொருள்
வேதம் உன்னை 'இவ்வுலகுக்கு ஈஸ்வரி' என்று அழைக்கிறது; வேதத்தின் ஒவ்வொரு சாகையிலும் உள்ள ஸ்ரீஸூக்தம் அந்தப் பெருமையை விரிவாக வர்ணிக்கிறது. புருஷஸூக்தம் உலகின் தலைவனாகக் கூறும் பிரான், அதைத் தொடர்ந்து வரும் பகுதியில் உன் கணவனே என்று அறிவிக்கப்படுகிறான்.
பொருள்
உன்னை எல்லாவற்றுக்கும் ஈஸ்வரியாகக் கைகளை உயர்த்தி அறிவிப்பது ஒரே ஒரு உபநிஷத் மட்டும் அல்ல. ஸ்ரீமத் ராமாயணம் தன் உயிரையே உன் சரிதத்திலிருந்து பெறுகிறது; தாயே, ஸ்ம்ருதிகளை இயற்றியவர்கள், வேதங்கள் உன் பெருமையையே சொல்கின்றன என்று காட்ட இதிஹாஸ புராணங்களைப் பயன்படுத்தினர்.
பொருள்
ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் அன்புக்குரியவளே, இவ்வுலகிலுள்ள எல்லா ஆற்றலையும் எண்ணிப் பார்: அது ஒரு கிராமத் தலைவனிலிருந்து படிப்படியாக உயர்ந்து எல்லாவற்றையும் தாங்குபவன் வரை செல்கிறது. அவை அனைத்தும், உயர்ந்தது, மங்களமானது, ஒளிமிக்கது, புனிதமானது, பாக்கியமானது எல்லாமும், உன் பார்வைப் பெருக்கின் ஐந்தாறு துளிகள் மட்டுமே.
பொருள்
ஒருவன் முத்துக்குடையின் கீழ் செருக்குள்ள யானை மீது பவனி வருகிறான்; அவனுடைய ரத்தினக் கிரீடம் கிலுங்குகிறது; தன்னை வணங்கும் அரசர்களைக்கூட அவன் கவனிப்பதில்லை; மற்றொருவன் கதியற்று, ஏழையாக நின்று பல்லைக் காட்டி யாசிக்கிறான். ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் அன்புக்குரியவளே, இந்த வேறுபாடு முழுவதும் உன் கண்கள் ஒருவனை நோக்கித் திரும்பியதாலும் மற்றவனை விட்டு விலகியதாலும்தான்.
பொருள்
அமுதத்தின் தோழியே, கொடி போன்ற உன் புருவம் எங்கே அசைய விரும்புகிறதோ அங்கே அன்பு, ஞானம், சொல்வன்மை, துணிவு, வளம், வெற்றி, செல்வம் எல்லாம், ஒவ்வொன்றும் முதலில் சேர ஆவலுடன் விரைகின்றன. கரைகளைத் தாண்டிப் பெருகும் ஆறுகள் போல அவை அந்த மனிதனிடம் விருப்பமுள்ள பணியாட்களாகப் பாய்ந்து வருகின்றன.
பொருள்
இவ்வுலகம் உயர்வும் தாழ்வும் நிறைந்தது: அசையும் அசையாத உயிர்களோடு கூடிய பிரம்மா, ஏழைகளும் மரங்களும், ஞானியான பிருஹஸ்பதி, வலியவர்களும் அஞ்சுபவர்களும். ஸ்ரீ லக்ஷ்மியே, இவை எல்லாம் உன் பார்வையும் அது இல்லாமையும் ஆடும் நடனமே அன்றி வேறில்லை.
பொருள்
உரிய காலத்தில், ஆத்மாக்களும் ஜடப்பொருளும் பின்னிப் பிணைந்து படைப்புக்குத் தயாராக இருந்தபோது, உன் அன்பன் சங்கல்பித்தான். அவன் பூதங்களையும், அஹங்கார தத்துவத்தையும், புத்தியையும், இந்திரியங்களையும், மனத்தையும் படைத்து, அவற்றைக்கொண்டு பூ:, புவ:, ஸுவ: என்னும் உலகங்களைத் தாங்கும், உறைகளோடு கூடிய ஆயிரம் அண்டங்களை உண்டாக்கினான். ஸ்ரீ ரங்கநாயகியே, இவை அனைத்தையும் அவன் உன் லீலைக்காகவே செய்தான்.
பொருள்
பரமபுருஷன் ஆத்மாக்களுக்குப் புலன்களின் விஷயங்களைக் காட்டி, தாங்கள் அவனுடைய அடியார்கள் என்ற அவர்களின் உண்மை இயல்பை மறக்கச் செய்து, முக்குணங்களாலான விஷ்ணு மாயையில் அவர்களை அடித்துச் செல்கிறான். நடனமாதின் வேடம் பூண்ட ஒரு நடிகனின் பின்னால் அலையும் சோம்பேறிகளைப் போல அவர்களைக் களைப்படையச் செய்கிறான்; ஸ்ரீ ரங்கநாயகியே, இவை எல்லாம் உனக்கு ஒரு விளையாட்டு வேடிக்கை மட்டுமே.
பொருள்
விஷ்ணுவின் பரமபதம் மனத்துக்கு அப்பாற்பட்டது, இருளுக்கு அப்பாற்பட்டது, என்றும் வியப்பானது, காலம் தீண்டாதது; அதன் அருகில் சுவர்க்கமும் ஒரு துன்பமே. அங்கே ஆத்மாக்கள் எம்பெருமானின் ஆனந்தத்தில் பங்கு பெறுகின்றனர்; அது என் சொற்களுக்கு எட்டாதது. தாயே, அது உனக்காகவே உள்ளது என்று சாஸ்திரங்கள் அறிவிக்கின்றன.
பொருள்
ஸ்ரீ ரங்கநாயகியே, அசையும் அசையாதவற்றாலான இவ்வுலகம் முழுவதும் உன் லீலை; புனிதமான நித்யஸூரிகள் கைங்கர்யம் செய்தபடியே எப்போதும் எம்பெருமானைச் சேவிக்கும் மேலுலகம் உன் போகம். உன் அருளால் மட்டுமே வாழ்பவர்கள் நாங்கள்; பரமபுருஷன் ஸ்வாமி; இவை அனைத்தும் உன் பெருமையைப் பரப்புவதற்கே உள்ளன.
பொருள்
ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் இல்லத்து லக்ஷ்மியே, ஸ்ரீ வைகுண்டத்தை உங்கள் இருவரின் தலைநகராக ஞானிகள் அறிவர். அதன் காவலர்கள் ஆணைகளை நிறைவேற்றுவதில் கண்டிப்பானவர்கள், அருளில் மென்மையானவர்கள்; அது அயோத்யா என்றும் அபராஜிதா என்றும் அழைக்கப்படுகிறது; சுவர்க்கங்களுக்கு அப்பால் நிற்கிறது; அமுதம் பொழியும் வியத்தகு இன்பங்களால் நிறைந்துள்ளது.
பொருள்
ஸ்ரீயே, அங்கே உங்கள் இருவருக்கும் உரிய, மண்டபங்களுள் ரத்தினமான ஒரு மண்டபம் உள்ளது என்பர்: உன் அருளுக்கு ஈடாகவும் எண்ணற்ற ஆத்மாக்களுக்கு ஓய்வு தரும் அளவுக்கும் அது விசாலமானது. கைங்கர்யக் கருவிகளை ஏந்திய ஆனந்தமான அடியார்களால் அது நிறைந்துள்ளது; அஞ்ச வேண்டியது எதுவுமில்லாத இடத்திலும் அன்பினால் காவல் காக்கும் சார்ங்க வில்லும், சக்கரமும், வாளும் அதைக் காக்கின்றன. அது ஆனந்தக் கடல்.
பொருள்
அங்கே உன் அன்பன், மாலை போல் மென்மையும் மணமும் உடைய ஆதிசேஷனைப் படுக்கையாக விரித்து, அவனுடைய படங்களில் உள்ள மணிகளின் ஒளியையே விதானமாகக் கொண்டு, ஒரே குடையின் கீழ் பிரபஞ்சத்தை ஆள்கிறான். அமைதியானவையாக இருந்தும் ஒளிரும் எண்ணற்ற குணங்களால் அவன் உனக்குத் தகுந்தவன், தேவீ; நீங்கள் இருவரும் சேர்ந்து அனுபவிக்கும் இன்பங்கள் அவ்வளவு ஆழமானவை, நீங்கள் ஒருவரே போல் இருக்கிறீர்கள்.
பொருள்
பூதேவியும், நீளாதேவியும், மற்ற ஆயிரக்கணக்கான தேவியரும் மலர்களும் சந்தனமும் போல உன் இன்பத்துக்குத் துணையாக இருக்கின்றனர்; பொங்கி வழியும் அன்பு வெள்ளத்துக்கு அவர்கள் கால்வாய்களாகச் செயல்படுகின்றனர். உன் சொந்தக் கைகள், கண்கள் வழியாகப் போல அவர்கள் வழியாக நீ உன் அன்பனை மகிழ்விக்கிறாய்.
பொருள்
தாயே, நித்யஸூரிகள் குணங்கள், உருவம், உடை, நடத்தை, இயல்பு, போகம் ஆகியவற்றில் எம்பெருமானைப் போன்றவர்கள்; அவர்கள் என்றும் எந்தக் குற்றமும் இல்லாதவர்கள். ஸ்ரீயே, உன் திருவடிகளிடமும் ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் திருவடிகளிடமும் கொண்ட அன்பால் அவர்கள் உள்ளம் எவ்வளவு உருகியுள்ளது என்றால், தம்மை மீறிக் கைங்கர்யத்தில் இழுக்கப்படுகின்றனர்; அந்தக் கைங்கர்யமே அவர்களின் ஒரே இன்பம்.
பொருள்
சந்திரமுகியான தேவீ, கூர்ந்து நோக்கினால், எம்பெருமானின் ஸ்வரூபமும் ஸ்வாதந்த்ரியமும் கூட உன் அணைப்பின் பெருமையிலிருந்தே வருகின்றன. தாயே, நீ அவனுக்கு ஸ்ரீயானாய்; அதுவே அவனை அவனாக்குகிறது. இவ்வாறு நீ அவனுக்குள்ளே அடங்கியிருப்பதால், வேதமும் உன்னைத் தனியாகச் சொல்வதில்லை.
பொருள்
கமலையே, உன்னைத் தொடுவதால்தான் எம்பெருமான் 'மங்களமானவன்' என்று அழைக்கப்படுகிறான். மங்களம் உன்னோடு சேர்க்கப்பட்ட ஒன்றல்ல, ஏனெனில் நீயே ஸ்ரீ. மணமே மலரை அழகாக்குகிறது; மணத்தை வேறு ஏதோ அழகாக்குகிறது என்று எந்தக் கவிஞனும் சொல்வதில்லை; அதுபோலவே எம்பெருமான் தன் அழகை உனக்குத் தருகிறான் என்று யாரும் சொல்வதில்லை.
பொருள்
உன் பார்வைகள் நிறைவாகப் படிந்திருப்பவனே பரப்ரஹ்மம்; இரண்டு மூன்று பார்வைகளை மட்டும் பெறுபவர்கள் இந்திரனும் அவனுக்குக் கீழுள்ள தேவர்களும் ஆகின்றனர். ஆகவே வேதம் அவ்விருவரையும் புகழும்போது உண்மையில் உன்னையே புகழ்கிறது; ஓர் அரசனின் தலைநகரையும் கருவூலத்தையும் புகழ்வது அரசனையே புகழ்வது போல.
பொருள்
நீ இயல்பாகவே ஸ்ரீ; விஷ்ணுவுக்கு அவனுடையவளாக இருக்கிறாய்; ஆகவே அவனுடைய செல்வம் உன்னைச் சார்ந்திருந்தாலும் அவனுடைய பெருமை வேறு யாரையும் சார்ந்ததல்ல. தன் சொந்த ஒளியால் விலைமதிப்புள்ள ரத்தினத்தை, மதிப்பற்றது என்றோ, பிறரைச் சார்ந்தது என்றோ, தன் மதிப்பை வெளியிலிருந்து கடன் வாங்கியது என்றோ யாரும் சொல்வதில்லை.
பொருள்
ஆற்றல், வலிமை, தேஜஸ், ஞானம், ஈஸ்வரத்வம், வெற்றி, புகழ்; வணங்குபவர்களை வரவேற்றல், அவர்களிடம் அன்பு, அவர்களுக்கு நன்மை செய்தல்; மணம், அழகு, லாவண்யம், பொலிவு. இந்திரையே, இந்தக் குணச் செல்வங்கள் எல்லாம் உனக்கும் எம்பெருமானுக்கும் சமமாக உரியவை.
பொருள்
ஸ்ரீரங்கத்தின் மங்களப் பெருமையின் வெற்றிக்கொடியே, இளமையும் இன்னும் பல குணங்களும் உங்கள் இருவருக்கும் பொதுவானவை. கண்ணாடியில் போல உன் குணங்கள் அவனிடமும் அவன் குணங்கள் உன்னிடமும் ஒளிர்கின்றன; அதனால் அவை மேலும் மேலும் இனிமையாகின்றன.
பொருள்
பகவதீ, இளமை முதலியவற்றில் நீங்கள் சமமானவர்களாக இருந்தாலும் குணங்களை உங்களுக்குள் பகிர்ந்துகொள்கிறீர்கள்: அவனுக்கு ஸ்வாதந்த்ரியம், பகைவரை அழிப்பதில் உறுதி போன்ற ஆண்மைக்குரிய குணங்கள்; உனக்கு மென்மை, பதிபக்தி, கருணை, பொறுமை போன்ற பெண்மைக்குரிய குணங்கள். ஒருவரையொருவர் மேலும் அனுபவிப்பதற்காகவே உங்கள் பொது வாழ்வில் இந்த வேறுபாட்டை ஏற்படுத்துகிறீர்கள்.
பொருள்
தாமரையில் வாழ்பவளே, நீ ஹரிக்கும் உனக்கும் இடையே பொருட்களைப் பங்கிடுவது போலத் தோன்றுகிறது: அவனுக்கு மழைமேகத்தின் நிறம், உனக்குப் பொன்னின் ஒளி; அவனுக்கு முழு இளமை, உனக்கு மென்மையான கன்னிப்பருவம்; இருவருக்கும் தகுந்த அணிகலன்கள். பிறகு நீங்கள் அவற்றைச் சேர்ந்து அனுபவிக்கிறீர்கள்.
பொருள்
உன் திருமேனி மென்மை, குளிர்ச்சி, எழில், இனிமை, வள்ளன்மை ஆகியவற்றால் நெய்யப்பட்டது. உன்னோடு பாற்கடலிலிருந்து எழுந்த சந்திரனும், கற்பகக் கொடியும், அமுதமும் தம் சாரத்தை உனக்குத் தந்துவிட்டு வெற்று உமிகளாகிவிட்டன என்று சொல்லலாமா? ஸ்ரீ ரங்கநாயகியே, யாரும் 'படைக்கப்பட்டது' என்று சொல்லக்கூடாத உன் திவ்ய ரூபத்துக்கு இத்தகைய குழப்பமான உவமைகள் பொருந்தாது.
பொருள்
உன் உயர்ந்த திருமேனி, உன்னை வணங்குபவர்களுக்கு மறுமொழி தரும் ஆவலில் முன்னே சாய்கிறது; உன் அன்பனுக்குக் கைங்கர்யம் செய்யும் ஏக்கத்தில் ஒரு பக்கமாகச் சாய்கிறது. பொன் உரைகல்லின் மேல் சண்பக மாலை போல ஒளிரும் அது எல்லாச் சொற்களுக்கும் அப்பாற்பட்டது.
பொருள்
தாயே, நீ இவ்வாறு வீற்றிருப்பதை நாங்கள் ஒவ்வொரு கணமும் காண்போமாக. நான் வணங்கும்படி ஒரு திருவடித்தாமரை கீழே இறக்கப்பட்டுள்ளது, மற்றொன்று மடிக்கப்பட்டுள்ளது; உன் கைத்தாமரை 'அஞ்சாதே' என்னும் அபய முத்திரையில் உயர்த்தப்பட்டுள்ளது; உன் இனிய, சாந்தமான திருமுகம் கருணை பொங்கும் பார்வை அலைகளைத் தாங்கியுள்ளது.
பொருள்
இந்திரையே, தாமரை இதழ் போல மென்மையானவையும் உபநிஷத்துக்களின் மணம் கமழ்பவையுமான உன் இரு திருவடிகளை நான் வழிபடுவேனாக. அவை உன் அன்பனின் திருமார்பில் உள்ள வைஜயந்தி மாலையை அழுத்தும்போது, குளிர்ந்த நீர் தெளித்தது போல அது மீண்டும் புதிதாகிறது.
பொருள்
உன் அருளின் ஒரு சிறு பங்கினாலேயே செருக்கால் வீங்கிய அரசர்களின் கண்கள் வர்ணிக்கத் தகுந்தவை அல்ல. உன் அழகென்னும் தேனை வண்டுகள் போல எப்போதும் பருகி மயங்கியிருக்கும் கண்களால்தான் வேதம் உன் நாதனைத் தாமரைக்கண்ணன் என்று அழைக்கிறது. ஸ்ரீ லக்ஷ்மியே, உன் பார்வையின் பெருமையை எந்தச் சொற்களால், எந்தத் தொனியில் எப்போதாவது சொல்ல முடியும்?
பொருள்
பத்மையே, வேறு புகலில்லாத என்னை உன் பார்வைகளால் காப்பாயாக. அவை ஆனந்தமே வடிவானவை; எம்பெருமானையும் இன்பத்தால் சோர்ந்து மயங்கச் செய்பவை; அன்பாலும், என் போன்றவர்களை வெள்ளமாக மூழ்கடிக்கும் அருளாலும் பொங்கி வழிபவை; அவற்றின் ஒரு துளியே ஒருவரைப் பிரம்மாவின் நிலைக்கு உயர்த்தப் போதுமானது.
பொருள்
தாயே, தாமரை மகரந்தமும் உன் திருவடிகளை நோகச் செய்கிறது; உன் தோழிகள் உன்னை மிக ஆவலுடன் உற்றுப் பார்த்தாலும் உன் திருமேனி வாடுகிறது; ஒரு லீலாகமலத்தைப் பிடிப்பதே உனக்கு ஒரு துணிச்சலான முயற்சி; ஹரியின் தோளில் உள்ள வனமாலையில் நீ ஊஞ்சலாடும்போது 'ஐயோ, எவ்வளவு கடினம்!' என்று நாங்கள் கதறுகிறோம். அப்படியிருக்க, இவ்வளவு மென்மையான உன் திருமேனி என் சொற்களின் கடுமையான அழுத்தத்தை எப்படித் தாங்கும்?
பொருள்
உன் திருமேனி என்றும் சிறுமிப் பருவமும் இளமையும் சந்திக்கும் இடத்திலேயே நிலைத்திருக்கிறது. அந்த இயல்பான சந்திப்பு உன் அவயவங்களுக்கு ஒரு தனி மணத்தைத் தருகிறது; உன் அன்பனே, கைபிடித்துக் கற்பிக்கும் ஆசிரியன் போல, பகிர்ந்த இன்பத்தின் ஓட்டத்துக்குள் உன்னை அழைத்துச் செல்கிறான்.
பொருள்
ஸ்ரீ ரங்கநாயகியே, உன் மென்மையான திருமேனி ஒரு பூமாலை போன்றது: அற்புதமான மணம் உடையது, இளமையால் மலர்ந்தது, ஒருபோதும் வாடாதது, அழகின் அமுதத்தால் குளிர்ந்தது, எழில் என்னும் நூலில் கோக்கப்பட்டது. அது உன் அன்பனின் திருமார்பில் அணியப்படவே தகுந்தது; ஒரு கவிஞனின் சொற்களால் கையாளப்படுவதற்கு அல்ல. அவசரப்பட்டு நுழைந்த எனக்கு வெட்கக்கேடு!
பொருள்
இனிமையை அறிந்த வண்டு அனுபவிக்கும் பூமாலை போல, உன் அன்பன் அன்பான லீலையில் உன்னைப் போற்றுகிறான். இவ்வாறு, தேவீ, நீ என்றும் முகுந்தனுக்கு மகிழ்ச்சி தருகிறாய்.
பொருள்
ஜனார்தனனின் உயிரே, உன் திருமேனி இயல்பாகவே இனியது; ஆயினும் அழகிய அணிகலன்களால் ஒளிர்கிறது: பொன் ஒட்டியாணம், முத்துக் காதணிகள், ஹாரங்கள், நெற்றிச்சுட்டி, ரத்தினச் சரங்கள், சிலம்புகள். அவை பாலில் இட்ட சர்க்கரைத் துண்டுகள் போலவும், கற்பகக் கொடியில் பூத்த மலர்கள் போலவும் உள்ளன.
பொருள்
கௌஸ்துப மணியும், வைஜயந்தி மாலையும், ஐந்து திவ்ய ஆயுதங்களும் நீங்கள் இருவரும் அனுபவிப்பதற்கான அணிகலன்கள்; ஆயினும் உன் அன்பன் அவை அனைத்தையும் தானே அணிகிறான். ஸ்ரீரங்கச் சந்நிதியின் ரத்தினக் கொத்தே, அவற்றின் பாரத்திலிருந்து உன்னைக் காக்க விரும்புவது போல, அவன் உன்னை அருகில் அணைத்துக்கொள்கிறான்.
பொருள்
அப்போதுதான் மலரும் தாமரை போன்ற நீண்ட கண்களை உடைய தாயே, எம்பெருமான் மனிதனாகவோ விலங்காகவோ பிறக்கும் லீலை செய்யும்போதெல்லாம், நீயும் அவன் அருகில் அதற்கேற்ற பிறவி எடுக்கிறாய். நீ அவனோடு இறங்கி வராதிருந்தால், அவனுடைய திவ்ய லீலை தன் இனிமை முழுவதையும் இழந்திருக்கும்.
பொருள்
பகவதீ, முராரி கடலைக் கடைந்தபோது, உழைப்பினால் அவன் தோள்களிலிருந்து வளையல்களும் மாலைகளும் நழுவ, அவனுடைய களைப்பைத் தீர்க்க நீ அமுத அலைகளின் சுழலிலிருந்து எழுந்தாய். நிலவொளி போல, புன்னகைக்கும் உன் கண்களின் குளிர்ந்த அமுதத்தில் அவனை நீராட்டினாய்.
பொருள்
மைதிலித் தாயே, அரக்கியர் உனக்குத் தீங்கிழைத்த அதே நேரத்தில் நீ அவர்களை ஹனுமானிடமிருந்து காத்தாய்; அது ராமனின் அவையையும் உன் முன் சிறியதாகக் காட்டியது; ஏனெனில் அவன் காகத்தையும் விபீஷணனையும் அவர்கள் 'சரணம்' என்று கதறிய பின்னரே காத்தான். யாரும் கேட்காமலேயே கிடைக்கும் உன் அந்த மன்னிப்பு, பெரும் பாவங்களைச் சுமந்திருக்கும் எங்களுக்கு ஆறுதல் தரட்டும்.
பொருள்
லக்ஷ்மித் தாயே, மிதிலை மக்கள் ராமனைத் தங்கள் மருமகனாகக் கண்டது போல, உனக்குக் கைங்கர்யம் செய்வதே எங்கள் ஒரே இன்பம் என்று பெருமை கொள்ளும் நாங்களும் ஹரியை 'உன் அன்பன், எங்கள் மருமகன்' என்று காண்கிறோம். இம்மையிலும் மறுமையிலும், உன்னோடு எங்களுக்குள்ள உறவின் வழியே நாங்கள் அவனைக் கண்டு, அவனை அடைந்து, அவனுடைய கைங்கர்யத்தை வேண்டி, அதில் மகிழ்வோமாக.
பொருள்
தாயே, தன் குழந்தையின் நலனை விரும்பும் தந்தை போல, உன் அன்பன் சில சமயம் குற்றங்கள் நிறைந்தவர்களிடம் கடுமையாகிறான். அப்போது நீ அவனிடம், 'இது என்ன? இவ்வுலகில் குற்றமற்றவர் யார்?' என்று கேட்டு, தகுந்த உபாயங்களால் அவர்களுடைய குற்றங்களை அவன் மறக்கச் செய்து, அவர்களை அவனுடையவர்களாக்குகிறாய். அதனால்தான் நீ எங்கள் தாய்.
பொருள்
எம்பெருமானின் நித்யத் துணைவியான தாயே, எங்களைக் காக்க நீ இவ்வுலகுக்கு வந்தாய்; உன் பெருமைக்குச் செவிடான உலகில் நீ மிகவும் துன்பப்பட்டாய்: மல்லிகை போல் மென்மையான உன் திருவடிகள் கற்களில் காயப்பட்டன; உன் நாதனைப் பிரிந்து காட்டில் வாழ்ந்தாய். அன்புச் சினத்தில் கவிஞன் கதறுகிறான்: இத்தகைய கருணைக்கு வெட்கக்கேடு! உங்கள் இருவரின் எல்லையற்ற ஸ்வாதந்த்ரியத்துக்கும் வெட்கக்கேடு!
பொருள்
மைதிலியே, உனக்காக எம்பெருமான் கடலின் மேல் சயனித்தான், அதைக் கடைந்தான், அதன் மேல் அணை கட்டினான்; ஒரு கொடியை முறிப்பது போல எளிதாகச் சிவனின் வில்லை முறித்தான்; அரக்கனின் பத்துத் தலைகளையும் அறுத்து, தலையற்ற உடலை ஆடச் செய்தான். உன்னை மகிழ்விப்பதில் சாமர்த்தியமாக இருப்பதே ஒரே விருப்பமாக உடைய உன் கணவன் என்னதான் செய்யமாட்டான்?
பொருள்
கமலையே, உன் நாயகன் ஆயிரக்கணக்கான கைகள், கால்கள், முகங்கள், கண்கள் கொண்டும், தன் விஸ்வரூபத்தின் எல்லா மகிமைகளோடும் அதற்கேற்ற குணங்களோடும், தன் பல அவதாரங்களோடும் உன்னை மகிழ்விக்கிறான். ஆயினும் சில சமயம் அவன் உன் எழிலென்னும் நீர்ச்சுழலில் மூழ்கித் தன்னை இழந்துவிடுகிறான்.
பொருள்
தாயே, பாற்கடல் உன் பிறப்பிடம் என்பதால் அதை மதிக்கிறாய்; உன் அன்பன் மீதுள்ள அன்பால் பரமபதத்தைப் போற்றுகிறாய். ஆயினும் அவ்விரண்டையும் மறந்து, 'இவனைப் போன்றவர்களை நான் காக்கக்கூடிய இடம் இதுவே' என்று எண்ணி ஸ்ரீரங்கத்தில் இன்னும் அதிகமாக மகிழ்கிறாய்.
பொருள்
தாயே, வள்ளன்மை, கருணை, உன்னைச் சார்ந்தவர்களிடம் அன்பு போன்ற குணங்கள் எல்லாம் இங்கே ஸ்ரீரங்கத்தில்தான் உச்சத்தை அடைகின்றன. சீதையாக நீ எடுத்த அவதாரம் போல மக்கள் வேறிடங்களில் சுட்டிக்காட்டுபவை, இதற்கான ஒரு ஒத்திகை மட்டுமே.
பொருள்
தாயே, ஒருவன் உன் முன் வெறுமனே கைகூப்பினாலே, நீ அவனுக்குச் செல்வத்தையோ, ஆத்மானந்தத்தையோ, பரமபதத்தையே கூடத் தருகிறாய். பிறகு 'இவனுக்கு நான் தகுந்ததாக எதுவும் செய்யவில்லையே' என்று எண்ணி நாணுகிறாய். சொல், இது என்ன வகையான வள்ளன்மை?
பொருள்
தேவீ, எனக்கு ஞானம், நற்செயல், பக்தி என்னும் செல்வம் எதுவும் இல்லை; சரணாகதிக்கு வேண்டிய ஆர்த்தி, தகுதி, திறன், பச்சாத்தாபம் ஆகியவற்றையும் நான் அறியேன். நீங்கள் இருவருமே தாங்குவது அரிது என்னும் அளவுக்கு அபசாரங்களைக் குவித்துக்கொண்டே இருக்கிறேன்; அறிவிலி போல நடந்து, நான் உனக்குப் பெரும் சுமையாக இருக்கிறேன்.
பொருள்
தாயே, இத்தகைய நூறு பொய்யான ஒப்புதல்களால் நான் உண்மை பேசிய பழைய முனிவர்களைப் பின்பற்றுகிறேன், அவ்வளவே. அல்லது சொல்லப்போனால், உன் திருவடித்தாமரைகளை அடைய எனக்குச் சொந்த வலிமை எதுவும் இல்லை; தெய்வ விதியால் நீயே என் புகலாக ஆக்கப்பட்டிருக்கிறாய்.
பொருள்
எங்கள் உடன் அடியார்களோடு, தொல்லையும் துயரமும் இன்றி, அன்புக் கைங்கர்யம் என்னும் பெரும் செல்வத்தை மகிழ்வுடன் அனுபவித்தபடி, நாங்கள் ஸ்ரீரங்கத்தில் நூறு ஆண்டுகள் வாழ்வோமாக. உன் திருவடித்தாமரைகளுக்குள் உள்ள தூசியாக நாங்கள் ஆவோமாக. நீயே எங்கள் தாயும் தந்தையும், எங்கள் எல்லாமும், எங்கள் வழியும் கூட; நீ எங்களுக்கே உரியவளாக இருந்து, காரணம் வேண்டாத உன் அருளால் எங்களை ஏற்றுக்கொள்.
பாடம் prapatti.com, sanskritdocuments.org, sadagopan.org உடன் ஒவ்வொரு பாடலாகச் சரிபார்க்கப்பட்டது. பொருள்கள் வாசகருக்கு உதவ எளிமையாகத் தரப்பட்டவை; அநுஸந்தானத்தை ஒரு அத்யாபகரிடம் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
இவை வாசகருக்கு உதவும் சிறிய அறிமுகங்கள்; நூல்களைத் தம் ஆசார்யரிடம் கற்பதே சிறந்தது.
இந்த நூலைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகையிடம் கேளுங்கள் →